شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷ - ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

جنگ جهانی چهارم ، ابزارها و آماجها
پروتکل

بيژن نيابتي

bijanniabati@hotmail.com 
هجدهم ارديبهشت 1386  

 

جنگ جهانی  چهارم ، ابزارها  و  آماجها

 

 

بخش  پنجم  ،  پروتکل

     

پيش از ادامه  بررسی  زندگی " آدولف هيتلر"  و در آستانه  ورود  او به  صحنه  سياست پس از جنگ اول ، می خواهم  به متنی  بپردازم  که  بدون  آن  پازل  سياسی  دو جنگ جهانی  هولناک نيمه اول  قرن  بيستم  ناتمام  خواهد بود .  متنی  که  بعدها در ادبيات  سياسی  و رسانه ای  ميان  دو جنگ اول  و دوم  به " پروتکل خردمندان  و يا حکمای صهيون " معروف  می گردد  و  نقش  عمده ای  در شکل دادن  به  تنفر عمومی   در اروپا  نسبت  به  " قوم يهود "  ايجاد  کرده  و زمينه های  ايزولاسيون  و آزار و اذيت  آنان  و نهايتا  مهاجرت  اجباری آنان  را  به  فلسطين ، آرام آرام  آماده  می کند . 

 

نفرتی  که  می بايست  بطور طبيعی  دامن  " طبقه ويژه "  را  در " بالا " بگيرد ، با هدايت همان  بالا ، عمدتا متوجه  توده های  بيگناهی  می شود  که  بدون  مهاجرت  آنان  به  فلسطين ، تولد  يک  دولت حرامزاده  از اساس  منتفی  می بود . 

 

پيش از اين  و علی  رغم  تمام  سرمايه گذاری های " ادموند  روتچيلد " ، کلان سرمايه دار يهود  و  کار  گسترده  ايدئولوژيک  جنبش  صهيونيستی  بر روی  يهوديان  اروپا  تا  پيش  از  شروع  جنگ جهانی  دوم ، درصد  يهوديان  فلسطين  تنها 19 درصد کل جمعيت  را تشکيل  می داد .

 

چيزی  که  بيشتر از  هر عامل  ديگری ، طرح  ايجاد  يک  کشور يهودی  در سرزمين  فلسطين  که  بنيانگذار جنبش  صهيونيستی  " تئودور هرتصل "  در سال 1895  تحت عنوان  " رساله  دولت  يهود "  نوشته و  دو سال  بعد به کنگره اول  صهيونيستها  ارائه  داده  بود  را  ناکام   می گذاشت .

  

29  اوت  سال  1897 اولين  کنگره  صهيونيستها  به رهبری " تئودورهرتصل" ،  در شهر بال  واقع  در سوئيس ، تشکيل  می گردد . حدود  دويست  نماينده از تقريبا  تمام  کشورهای   جهان   در  اين کنگره  شرکت  دارند . 

 

" طبقه ويژه  "  با اين  حرکت ، ابزار ايدئولوژی  را  در راستای  حاکميت  مطلق العنان  پول،  به  خدمت  می گيرد .

 

اين کنگره با اعلام آنکه " يهوديان يک ملت هستند" به جهانی که بقول " ناهوم سولوکوف"  دبيرکل  سازمان جهانی  صهيونيزم " و نويسنده  کتاب  تاريخ  صهيونيزم ، سراپا گوش بود ! آگاهانه   زمينه ساز  خارجی  قلمداد شدن  يهوديان  ساکن  کشورهای  اروپايی  می گردد .

 

هدف  اعلام  شده  کنگره  که  توسط  خود  " جنبش  صهيونيستی "  بعدا  بيرونی  می شود " ايجاد موطنی برای  قوم يهود  در فلسطين  و تضمين آن  توسط  قوانين  بين المللی است".

 

با اينحال  در  يک  فاصله  زمانی  نسبتا  کوتاه  پس از اين  کنگره  " متنی"  در سراسر اروپا  به  گردش  در می آيد  که  حکايت  از  يک  طرح  و نقشه  حساب شده  و  در عين حال توطئه گرانه  " يهوديان "  برای  بدست  آوردن  حاکميت  بر  جهان  دارد .  اين  متن  تحت عنوان " پروتکل " ، برای اولين  بار  در سال 1903  در  روسيه  تزاری  و در  روزنامه ای بنام  " زناميا "  به چاپ می رسد   و  دو سال  بعد هم  متن کاملتری از آن  در بحبوحه  انقلاب 1905 روسيه  منتشر می شود  که  متعاقبا  با ترجمه آن  به زبانهای آلمانی ، فرانسوی  و انگليسی  و ديگر  زبانهای  اروپايی   به  شهرت  بی همتايی  دست  پيدا می کند .  

 

سناريوهای  ديگری نيز در رابطه  با  نحوه افشا شدن  سخنرانی های " تئودور  هرتصل "  در کنگره  مزبور وجود دارد که  مهمترين آنها حکايت از آن  دارد  که  مباحث  24  نشست  اين  کنگره  ظاهرا   توسط   يکی  از  خدمتکاران  " تئودور  هرتصل "  به  بيرون  درز  پيدا  می کند  و  به  نام " پروتکل  خردمندان  و  يا  حکمای  صهيون " ابتدا  به  زبان  فرانسوی  و  در  فرانسه  منتشر  گرديده  و چند  سال  بعد  با  ترجمه  به  زبان  روسی  ،  در  سطح  روسيه  تزاری  نيز  انتشار  می يابد .

 

در هر صورت  چکيده اين  مباحث  حکايت از يک طرح  و  نقشه  حساب شده  اين " طبقه ويژه"  برای  چيرگی  بر  دنيا  و  در  راستای  پی ريزی  " حکومت  واحد  جهانی  "  دارد  که  برای  پياده  شدن  آن  هر جرم  و  جنايت  و  حيله  و  نيرنگی  ،  نه  تنها  جايز  که  ضروری  می باشد !

 

هر چه بود " پروتکل "  در ظرف  مدت  کوتاهی  در سراسر اروپا  و آمريکا  انتشار  می يابد   و  نفرت همگانی  نسبت  به  " زرسالاران  يهود "  را  در  همه  جا  دامن  می زند .  آتش نقرتی  که   در  روند  طبيعی  خود   می بايست  نه  دامن  خود  اين " طبقه ويژه "  را  که  اساسا  در دسترس  نبودند ، بسوزاند  بلکه  در اساس  دامنگير آن  يهوديانی  گردد که حاضر نبودند  زندگی  نسبتا  راحت  خود  در اروپا  را  رها  ساخته   و  در  راستای   اهداف  پليد آن  " طبقه  ويژه "  راهی  بيابانهای  فلسطين  گردند !

 

 تئوری  توطئه

 

برای فهم بيشتر آنچه  که  بعدها  به "  تئوری  توطئه "  معروف  شد ،  ضروری است  تا نگاهی هر چند  مختصر به  سابقه  تاريخی  برخی  از سناريوهای  گوناگونی که  در اين رابطه  طی  سالهای  پيش  و  پس از " جنگ جهانی اول " بياندازيم .

 

سناريوهايی  که  به اشکال  گوناگون  تا به امروز امتداد  يافته  و همراه  با خود سيلی از اطلاعات غلط  و سناريوهای  بسا ابلهانه  را نيز  به جريان انداخته  است .  تا آنجا  که  برای  آدمهای  معمولی  تشخيص  صحت  و سقم  هر يک از آنها  از اساس امکان ناپذير  گرديده است .  در اين رابطه  بعدا  و بطور جداگانه  توضيح  خواهم  داد  . 

 

در سال 1773 ، نشستی  با شرکت کلان سرمايه داران يهود و در خانه  شماره 12  واقع  در خيابانی  موسوم به خيابان يهوديان  در فرانکفورت که  متعلق  به " ماير آمشل روتچيلد " می باشد ، برگزار می گردد . هدف از اين  نشست  طراحی " نقشه راهی" است  که  براساس آن ، چگونگی  تسلط  و  به کنترل  درآمدن  سرمايه های  موجود  در جهان امکان پذير گردد .

 

بنا به ادعای " هربرت . جی . دارسی "  Herbert G. Dorseys  ، يکی از مباحث عمده اين نشست  به مسئله  تاسيس " بانک انگليس"  توسط  يکی از اعضای  خاندان  روتچيلد  و نفوذ  خارق العاده آن  بر  روی  سرمايه های  انگليسی  اختصاص  دارد .

 

لازم به يادآوری است که  چهار  بانک  بزرگ  ديگر اروپای آنروز علاوه  بر لندن ، در شهرهای  پاريس ، وين ، فرانکفورت  و ناپل ، توسط  چهار برادر از همين خاندان  که  بعدها کنسرن بزرگ نفتی " شل " را نيز  به تصاحب درآوردند ، تاسيس گرديده بود .

 

با اينحال شرکت کنندگان در اين نشست به اين نتيجه می رسند که  تسلط  کامل بر سرمايه های  موجود  در جهان  نياز به  يک طرح  زيربنايی  کامل  و همه جانبه ای  دارد .

 

اين  طرح  که  البته  در طول اين  نشست  بصورت  کلی  به بحث گذاشته می شود  و به ادعای " دارسی "  و " ويليام . گ. کار "  William Guy Car  ،  " مهره های شطرنج  در بازی "  يا " گرويی ها در بازی " Pawns in the Game  ، ناميده می شود ، ظاهرا همان  طرحی  است که  بعدها  توسط  " تئودور هرتصل"  مدون  شده  و به  کنگره اول  صهيونيسم ارائه  می گردد .

 

يک  سناريوی  ديگر  منشاء " پروتکل " را  از اينهم  پيشتر می داند  و به صدها سال پيش منتسب می کند  که  بعدها  توسط  " روتچيلد ها "  بازسازی شده  و بدينوسيله  به  جريان می افتد . در اين  سناريو  " پروتکل "  که  تا سال  1901  مخفی  مانده است ، نهايتا  بدست  يک  پروفسور روسی   بنام  " اس . نيلاس "  S.Nilus  ، می افتد  و توسط  وی  تحت عنوان  " خطر يهود "  منتشر می گردد . 

 

ترجمه انگليسی اين متن ، بيست سال بعد توسط " ويکتور مارسدن " Viktor Marsden  ، تحت عنوان " پروتکل خردمندان صهيون "  در 1921  انتشار می يابد .

 

تناقضی  که  در اين  سناريو به چشم می خورد  در  رابطه  با تاريخ انتشار  پروتکلها  در انگلستان و کشورهای  انگليسی  زبان است .  چرا که  يکسال پيش از اين تاريخ  يعنی  در ماه  مه  سال 1920 ،  روزنامه  " تايمز " لندن  که از بدو پيداش  پيوندهای  محکمی هم با خاندان  روتچيلد  داشته است ، متن کامل " پروتکل" ها  را  به چاپ  رسانده  بود .

 

در اين  شماره  روزنامه   طی  مقاله ای  با تاکيد  بسيار اشاره  بر اين  می شود که  موضوع " پروتکل "  بايد بسيار جدی گرفته شود  و اينکه  ظاهرا اينطور به نظر می رسد که :

 

" اين  پروتکل  يک سند کاملا جدی  و مثبتی است که  يهوديان  برای  يهوديان  نوشته اند ." علاوه بر اين  در همين ايام ،  روزنامه "  ديلی اکسپرس" هم  همين  متن  را  با  تيتر درشت " راز بزرگ  حييم  وايزمن "  به چاپ  می رساند .

 

حدود سه ماه  پيش از اين  تاريخ  نيز عين همين  مطلب  در  آلمان  و در روزنامه  راستگرای "  فولکيشر بئوباختر " به معنی " ديده بان مردمی" ، تحت عنوان " پروتکل ريش سفيدان و شيوخ صهيونيست" منتشر شده بود  و طی آن اشاره به اين داشت که " 24 نشست پنهانی  شيوخ  صهيونيست  در شهر بال  در سوئيس  برگزار  شده است  تا برای چيرگی بر دنيا توطئه  بچينند . "

 

آنچه  که در 1921  در همين  تايمز لندن  منتشر می گردد ،  ادعای  جعلی بودن  پروتکلها توسط  فردی بنام  " فليپ گريوز " است .  اين فرد  در ضمن  همان کسی است که  زندگينامه  ژنرال " سر پرسی کاکس" کارگزار بريتانيا در ايران را  نيز به  رشته  تحرير درآورده است .

 

" فليپ گريوز " می نويسد که  " پروتکل " يک کپی برداری  ناشيانه از  طنزی است  که  سالها پيشتر از اين  در  1864  توسط  يک فرانسوی  بنام " موريس ژولی "  بر عليه سياستهای  توطئه گرانه  " ناپلئون سوم " نوشته شده  و تحت عنوان  مکالمه  ماکياولی   و منتسکيو  به  چاپ  رسيده  است .  

خود  صهيونيستها  و محافل  وابسته به  فراماسونری  جهانی  نيز ،  پروتکل  را  يک  سند  جعلی  ضد  يهودی  می دانند  که  توسط   جاسوسان  تزاری  نوشته  و  منتشر  گرديده  و هدف  آن  دامن  زدن  به  احساسات  ضد  يهودی   در  اروپا  بوده  است !

 

در اينکه  انتشار  " پروتکل "  در اروپا  و روسيه  به  احساسات ضد يهودی  دامن زده  و فضا  را  بر  يهوديان  تنگ می کند ، هيچ ترديدی نيست .  بديهی  است که اين  تنگ شدن فضا از اساس  متوجه  " طبقه  ويژه "  که  در  واقع امر  حاميان  ،  مبلغان  و  نويسندگان " پروتکل "  بودند  و اصلا  در دسترس هم  نبودند ، نمی شود !

 

فشار  و تهديد مداوم ، مستقيما  متوجه  " توده های يهود"  در سراسر دنيا  و بويژه  روسيه  و اروپا  می گردد  و زمينه های  مهاجرت اجباری  آنان  را  به فلسطين   اندک اندک  فراهم می کند .  چيزی  که دقيقا در راستای  طرح  و  نقشه  اعلام شده " جنبش صهيونيستی"  و بنيانگذار آن   مبنی  بر  ضرورت  تشکيل  " دولت يهود "  می باشد . دولتی  که امکان  شکل گيری آن  بدون  مهاجرت  يهوديان  اروپا  به  فلسطين  از اساس  خواب  و  خيالی  بيش  نمی توانست  باشد .

 

بررسی عميق ترجمه های  گوناگون  " پروتکل "  به زبانهای آلمانی ، انگليسی ، فرانسوی ، روسی  و  فارسی  که  در شکل  و نحوه  بيان مطالب  تفاوتهای  نه چندان اندکی نيز با هم دارند ،  حکايت از  متنی  دارد که  به  شکلی  بسيار ابلهانه  و خام  و  تماما  غير سياسی ، آنچنان که در هيچ مورد  متعارف  ديگری  نظيرش را  سراغ  نمی توان گرفت ، آگاهانه   و  به گونه ای غير قابل دفاع  و بسيار غير عقلايی  به  تئوريزه کردن  طرحی  می پردازد که افشاگر توطئه  پنهان " يهوديان و ماسونهای تحت امر آنان " برای  حاکميت  بر جهان است . 

 

طرحی که  مخاطب آن  نه  کارشناسان  علوم سياسی  و تاريخدانان  و روشنفکران  و نخبگان   که عقب افتاده ترين اقشار  و طبقات  اجتماعی  در  جوامع اروپايی  و  روسيه  را  نشانه گرفته است  و آماجی  جز  تحريک عوام الناس  در راستای  تنگتر کردن  هر چه بيشتر فضای  حياتی " توده های يهود "  و مجبور کردن  آنان  به  مهاجرت  به سرزمين فلسطين  از سويی  و تسهيل  فرار  " سرمايه يهود "  از اروپا  به  ايالات  متحده  از سوی  ديگر  ندارد . 

 

وگرنه  انتشار  تقريبا  همزمان  اين " پروتکلها "  در  " تايمز"  لندن  که  بصراحت  به مثابه  " ارگان  روتچيلد ها "  در اروپا  و  بويژه  در فرانسه  شناخته  می شد  و مصرانه  بر ضرورت  جدی گرفتن  انها  تاکيد می کرد ، از سويی   و نشريات  دست راستی  ضد يهود  آلمانی   از سوی ديگر  را  چگونه  بايد  تفسير کرد ؟

 

اعلام  صريح  و همزمان " وينستون چرچيل " وزير جنگ وقت بريتانيا  و نخست وزير بعدی اين امپراتوری و يکی از سرسخت ترين حاميان " صهيونيسم بين المللی" و از عاملان کليدی  تاسيس  دولت  حرامزاده  اسرائيل  مبنی بر اينکه : 

 

" انقلاب بلشويکی  چيزی نيست جز يک  توطئه جهانی  از سوی  يهوديان  جهان وطن  به منظور  فروپاشی  و نابودی  امپراتوری  بريتانيا "  از سويی  و مکاشفات  کاملا  متشابه  و طابق النعل  بالنعل  وهمزمان   تئوريسينهای  ضد  يهودی  همچون " آلفرد  روزنبرگ " مبنی بر اينکه :

 

"  در توطئه جهانی   يهوديان  به منظور چيره شدن بر دنيا ، بلشويزم  تنها گام نخست است" از سوی  ديگر  را  چطور ؟

 

جالب است که همين " پروتکل " جعلی ، از سوی سران  قدرتمند اروپا  نظير" کايزر ويلهلم"  و " نيکلای  دوم "   و بر مبنای  همان  توصيه  معروف " تايمز "  لندن  ، بسيار جدی  گرفته  می شود  تا آنجا  که  در پايان  امپراتوری  " رومانوف ها "  در  روسيه  و بدنبال  کشتار خاندان  سلطنتی  ،  يک  نسخه  از آن  در  کنار  انجيل  و  کتاب  " جنگ و صلح "  در اتاق تزار  در " اکاترينبرگ "  بدست می آيد !

 

يک  نظريه  !

 

به  اعتقاد  من ، در فاصله   يکصد ساله   ميان  آخرين  جنگ  بزرگ  اروپا  که  بدنبال انقلاب فرانسه  آغاز  گرديده  و  با شکست   قطعی   ناپلئون  بناپارت  و  متعاقب  آن  کنفرانس وين در سال 1814  به پايان  می رسد ، تا  آغاز اولين  جنگ بزرگ جهانی  در سال 1914 ، سرمايه متمرکز  يهود  و سازمانهای مخفی  فراماسونری الت دست آن  که  بدنبال  جنگهای  مداوم  در اروپا ،  بسيار پروار  و  قدرتمند گشته اند ،  تصميم  به  استقرار  استراتژيک در کشوری  می گيرد  که  جدای از  پتانسيلهای  دست نخورده  و بکر  و  منابع انرژی عظيم آن ، بدور از کانونهای جنگ  و بحران  در قاره های  قديم ، مناسبترين  مکان  به منظور  انباشت  و  نهايتا  صدور سرمايه  می باشد .  اين  کشور جايی  نيست  بجز " ايالات متحده آمريکا " .

 

کشوری  که  بطور دربست  در چنگال  فراماسونری  جهانی  قرار داشته  تا آنجا که جدا از عضويت  اکثريت  روسای  جمهوری  آن در  لژهای  فراماسونری  ،  يک  قلم  12 نفر از مجموع 13 نفر نويسندگان  قانون اساسی  آن  " ماسون "  بوده اند .

 

همين امروز هم که  نگاهی  به  پشت اسکناس  يک دلاری  بيندازيد  تمامی  سمبلهای  ماسونی  از جمله  چشم برادر بزرگ     Big Brothe  جمله معروف " نظم  نوين سکت برگزيده " يا همان نظم نوين  جهانی  Novus Ordo Seclorum  را نيز به زبان لاتين  بوضوح  بر روی آن خواهيد  يافت .

بهر صورت طرح استراتژيک استقرار در " قاره جديد "  و تسلط  بر نهادهای قدرت سياسی و اقتصادی  آن بطور جدی در دستور کار  صاحبان " سرمايه متمرکز يهود "  قرار گرفته  و با جديت  تمام به مرحله اجراء گذاشته می شود .

 

ترديدی نيست که موفقيت اين  طرح  جدای  برخورداری از پشتوانه های عظيم  اقتصادی  ، نيازمند  تربيت  نسلی  از  خبرگان  فرهنگی ، علمی ، حقوقی ، مالی   و  سياسی  است  که در يک  پروسه  زمانی  دراز مدت  بتوان آنها را  با اتکاء  به  يک مافيای  سياسی  و اقتصادی ،

بتدريج   وارد  کانونهای  مختلف  قدرت  نموده  و  تثبيت  کرد .

 

بديهی است  که  تحقق  يافتن  اين  طرح  در  وحله  اول  منوط  به  فراهم بودن  دو عامل عمده  و حياتی  دارد . 

 

عامل اول  وجود  يک  سيستم  سياسی غير استبدادی  در کشور مربوطه  و ديگری  در اختيار  داشتن  يک  نيروی انسانی  در دسترس  و آماده  برای همکاری !

 

در شرايطی  که  عامل اساسی  اول  يعنی  سيستم سياسی غير استبدادی  بر خلاف  کشورهای  اروپايی ، در ايالات  متحده  موجود  بود ،  نيروی انسانی   مورد  نياز  می بايستی  که  از اروپا  و  روسيه  که  بيشترين  تعداد  يهوديان  در دنيای قديم  را  دارا  بودند  تامين گردد .

 

 در اين  رابطه  دو مشکل اساسی  وجود  داشت . مشکل اول اقناع  يک توده ميليونی  يهودی  در روسيه و در مرحله بعدی در کشورهای اروپايی بويژه در شرق اروپا برایترک  سرزمينهای  محل استقرارشان  و  مشکل دوم  اقناع   مردم  کشورهای  ميزبان  يعنی  در مرحله اول  کشورهای اروپايی  بويژه  فرانسه  و انگستان   و  در مرحله  بعدی  آمريکا ، برای  پذيرش  اين  مهاجرت  ميليونی  بود .

 

بديهی  است  که  پروسه  اقناع  هر دو  گروه اساسا  با  کار توضيحی  امکان پذير نيست ! عوامل  ديگری همچون  سرمايه گذاريهای مالی  و  کارهای  تبليغاتی  اگر چه لازم است با اين حال  نتايجی  در ابعاد  ميکرو بدنبال دارند . 

 

موفقيت اين  طرح  تنها  و تنها  در  گروی  وقوع  يک  فاجعه انسانی  می توانست  باشد  که هم  توده های  يهود را  وادار به  ترک جا  و مکان  خود نموده  و هم  فضای  جوامع  بشری را  بويژه  در  اروپا  و  آمريکا  برای  پذيرش آنها آماده  نمايد .

 

 پوگروم ها

 

پوگروم  pogrom  يک  واژه  روسی  و به  معنی  تهاجم  سازمانيافته  و همراه با  قتل  و تجاوز  و تخريب  به  گروهی از مردم می باشد .  در فاصله  چهل ساله  ميان  سالهای 1881 تا  1921 ،  يهوديان  روسيه  بطور مداوم  هدف  چنين  تهاجماتی هستند .  تنها با استقرار و تثبيت دولت شوراها  بدنبال انقلاب اکتبر است که نقطه پايانی  بر پوگرومها گذاشته  می شود .

 

جريان  از اين قرار بود  که  افراد  ناشناسی  از درون  جنگلها  بيرون آمده  و با تهاجم به  مجتمع های  يهودی ،  به قتل و غارت  پرداخته  و متعاقبا دوباره در جنگلها ناپديد  می شدند .

 

مطبوعات  وابسته  به  " آليانس يهود "  در غرب  که  تا پيش از  بنيانگذاری  جنبش صهيونيستی  ،  همراه  با سازمان " کاهال "  يعنی  سازمان محلی يهوديان روسيه و شرق اروپا ، بالاترين مرجع  سازمانده  و پيش برنده  طرح های صاحبان " سرمايه متمرکز يهود " می باشند ، در تبليغات خود دولت روسيه را مسئول پوگرومها  معرفی می کنند .  در مقابل  دولت روسيه هم " نارودنيکها " را  که  در  دهه های  1870  و 1880 به عنوان  مهمترين  جنبش انقلابی روسيه ، يهوديان  را  قومی بيگانه  و انگل  و استثمار کننده مردم روسيه قلمداد می کردند ، مسئول  پوگرومها معرفی می کرد .  هر چند که  تا همين امروز هم هيچ سندی  مبنی  بر دست  داشتن  چه  دولت  روسيه  و چه انقلابيون " نارودنيک " وجود  ندارد  و مهاجمين "  پوگرومها "  همچنان  ناشناس !  باقيمانده اند .

 

به هر حال مستقل از اينکه  عاملين  " پوگرومها " چه کسانی  بودند ، تبليغات  سازمانيافته متعاقب آن  در اروپا  و آمريکا  که  در بسياری از موارد  بشدت اغراق آميز هم بود ، موجی  از همدردی  را  با  يهوديان  روسيه  براه انداخت  و زمينه های سياسی  و اجتماعی  و روانی مهاجرت گسترده  انها  را به  اروپا  و  در ابعاد  گسترده تر به " ايالات متحده " فراهم آورد .  

 

مسئله  اسرائيل

 

کشف  منابع عظيم انرژی  در مناطق  محصور در  خاورميانه  که  تصاحب  و حاکميت  بر آنها  از يک  نقش مبنايی  در شکل دادن  به " معادله  قدرت "  در ابعاد  بين المللی  و تحقق  طرح   " حکومت  واحد  جهانی "  توسط  اين  " سرمايه  متمرکز "  برخوردار است  ،  ضرورت  برخورداری از  يک  پايگاه  استراتژيک  در اين منطقه  را  روی  ميز اين " طبقه ويژه " قرار  می دهد .

 

بنابراين  بسا  بيشتر از  آنکه  دل  نازک !  صاحبان  " سرمايه  يهود "  ،  از ستمی  که  بر " توده های يهود "  می رود ، جريحه دار  و ريش ريش !  باشد  و  درد  بازگشت  اجباری اين " قوم آواره  و هميشه سرگردان "  را  به  " سرزمين  موعود "  داشته  باشد ،  مسئله  بر محور  تصاحب  پايگاهی  می چرخد  که  ظرفيت  تصاحب  منابع انرژی  خاورميانه  به  مثابه  " ابزار"  يگانه  و بی بديل  حاکميت  سياسی  و اقتصادی اين " سرمايه  متمرکز"  بر  جهان آينده  را  دارا  باشد  .  کم  نبودند  و کم  نيستند  يهوديانی  که  " سرزمين موعود" را اساسا  نه  فلسطين  که  " ايالات متحده آمريکا "  می دانسته  و  می دانند .

 

کوتاه سخن  تصميم  صاحبان  " سرمايه  متمرکز يهود "  مبنی  بر استقرار استراتژيک  در " قاره جديد "  و  موازی  با  آن  تصاحب  يک  پايگاه استراتژيک " در خاورميانه ،    بدنبال انتقال  مرکز رهبری  جهان  از انگلستان  به آمريکا ،  متضمن  تحقق دو شرط  اساسی  می باشد .  اولی  ،  اجبار  " توده های يهود "  در ترک  جا و مکان  خود  در اروپا  و مهاجرت  به  فلسطين  و  دومی  اجبار  " سرمايه غير متمرکز يهود "  در ترک  اروپا  و انتقال آن  به  " ايالات متحده آمريکا "  !

 

استقرار " سرمايه متمرکز يهود "  در آمريکا ، انتقال  مرکزيت  سازمانهای " فراماسونری" جهانی   آلت دست  آنرا  نيز  از  اسکاتلند  به  آمريکا  بدنبال  دارد   .  جالب  است  که  تصادفا   نام  محل   استقرار   قديم  " لژ بزرگ اسکاتلند "  يعنی " يورک"  نيز  بر شهری  گذاشته  شده  است  که  محل   استقرار  جديد  آن   در " قاره جديد" است . "يورک جديد"  يا  " نيويورک "  نام شهری  می شود  که  پيش  از اين " نيو آمستردام "  ناميده  می شده  است .

 

با خاتمه " جنگ اول "  ، عليرغم  تضعيف  شديد  دولتهای  اروپا  و  در  راس آنها  امپراتوری  بريتانيا   ، هنوز " طبقه ويژه "  جدای  از  در  هم  شکسته شدن  چهار امپراتوری  مزاحم   ،  دستاورد  دندان گيری  بجز " اعلاميه بالفور " مبنی بر شناسايی حق " ملت يهود "  در بازگشت به  فلسطين  در  دست  ندارد .  علاوه بر آن  دولت  فخيمه  نيز  به هيچ  وجه  حاضر به  واگذاری  رهبری  جهان  به  ايالات متحده  را ندارد .

 

" سرمايه غير متمرکز "  يهود در اروپا ، نه تنها  ضرر و زيانی  نديده است  که  با باز شدن فضای  اقتصادی  قدرتهای  مغلوب  بروی  آن ، از يک  پتانسيل  رشد  نجومی  هم برخوردار شده  و خلاصه  به هيچ  قيمتی  حاضر  به  ترک اروپا نيست .

 

" توده های يهود "  هم  اساسا  نه  حاضر  به  ترک اروپا  هستند  و نه  تحت  کنترل  جنبش صهيونيستی . جدای از اين  دولت  فخيمه هم که بدنبال  نابودی امپراتوری عثمانی ، هم اکنون  صاحب  رسمی   سرزمين  فلسطين  به  حساب می آيد ،  علی رغم  صدور " اعلاميه بالفور" توسط  وزارت خارجه اش  در سال 1917 ، چندان  تمايلی  به  واگذاری  سرزمين فلسطين  به   متوليان  " قوم  برگزيده " ندارد .

 

منطقی است که  وادار کردن " توده های يهود" برای مهاجرت اجباری به "سرزمين موعود"   از سويی  و  انتقال  جبری " سرمايه های غير متمرکز يهود "  به  ايالات متحده  از سوی ديگر ، تنها  در شرايطی  متصور است  که   فضای  تنفسی  و حياتی  اين " توده ها "  و  آن  " سرمايه ها "  آنچنان  تنگ  گردد  که  امکان  ادامه  حيات  در اروپا  از اساس  به  زير علامت  سوآل  برود .  برای  اينکار  ابتدا  به  ساکن  می بايستی  که  فضای  اجتماعی  و روانی   مناسب  در  راستای  دفع  " اين  توده ها "  و " آن  سرمايه ها"  ايجاد گردد .

 

نقش " پروتکل ها "  در ايجاد  چنين  فضايی   بر عليه  يهوديان  در سالهای  پس  از پايان " جنگ جهانی اول " بسيار ارزنده بود. اين متن اگر چه بدليل  خامی و ناپختگی  حيرت انگيز آن  در بيان  " توطئه های  يهوديان "  در  فضای  روشنفکری  و در ميان  خبرگان  اساسا  قابل دفاع نيست ،  با اينحال  به مثابه  حربه ای  بی نظير  در بسيج  " عوام الناس "  و بستن فضای  تنفسی   يهوديان  در اروپای  بعد  از جنگ ، از يک نقش مبنايی  برخوردار است .

 پايان  بخش  پنجم  ،  هجدهم  ارديبهشت 1386     

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
بيژن نيابتي:



[تاریخ ارسال: 11 May 2007]  [ارسال‌کننده: شهرام ارجمندی]  [ shahram_arjmandi@yahoo.com ]  

از زمان انتشار "پروتکل بزرگان صهیون" (و یا پروتکل خردمندان!! صهیون) تا به امروز بسیاری سندیت آن را مورد تایید و یا تردید قرار داده اند.

صرف تایید سندیت پروتکل از سوی این و یا آن فرد به معنای دشمنی او با یهودیان، صهیونیسم و بزرگان صهیون نیست.

بوده اند و هستند کسانی که در ظاهر بر ضد یهودیان و حکومت جهانی یهود و برنامه های دهشتناکشان علیه بشریت نوشته اند و می نویسند،اما در نهان خود یهودی و یا دستکم از کارگزاران حکومت جهانی یهود و بزرگان صهیون بوده و یا هستند. نمونه ی بارز چنین افرادی "هنری فورد"،سرمایه دار یهودی و باصطلاح ضد یهود آمریکایی و نویسنده کتاب معروف "یهودیت بین المللی" و از پشتیبانان هیتلر می باشد که در ظاهر بر علیه یهودیان و حکومت جهانی و بزرگان صهیون تبلیغ می کرد، اما در باطن و در نهان خود یکی از اعضای پلید لژ فراماسونری بنام "لژ شماره یک صهیون" بود و از این راه به تحکیم پایه های حکومت جهانی یهود یاری می رسانید.

 اما در باره کسانی که به هر بهانه و در هر پوششی کوشیده و می کوشند سندیت پروتکل بزرگان صهیون را مورد تردید قرار دهند باید گفت، اینان بدون استثنا یهودی می باشند.

عبدالله شهبازی از یهودیان شیراز و از کادرهای شناخته شده ی حزب خائن توده که از بازجویان وزارت اطلاعات رژیم جنایتکار آخوندی بوده و به کمک همین وزارت خانه عنوان پرطمطراق و دهان پرکن پژوهشگر، آنهم از نوع باصطلاح ضد یهود آن را برای خود دست و پا کرده است، و نویسنده اثر چند جلدی "زرسالاران یهودی" می باشد، ازجمله یهودیانی است که سندیت پروتکل و حتی سندیت حادثه "پوریم" یهودی را که در جریان آن یهودیان در ایران، به ایرانی کشی پرداختند، موذیانه و مزورانه مورد تردید قرار داده است.

هم از این رو باید گفت که آقای بیژن نیابتی در این میان و در این میدان چندان بدعت گذار نبوده و نیست.

 آقای نیابتی ضمنا با دچار شدن به اشتباهی فاحش از "سرگی الکساندرویچ نیلوس"  که نخستین ناشر پروتکل بزرگان صهیون در روسیه تزاری بود، زیر نام "اس.نیلاس"!! یاد کرده است.

اشاره به این اشتباه و تاکید بر این امر از این جهت ضروری است که به نظر می رسد آقای نیابتی در نوشته ی خویش کوشیده است به منظور جلب اعتماد خواننده چنین تلقین کند که پروتکل بزرگان صیهون(و یا پروتکل خردمندان!! صهیون)را به چندین و چند زبان، از جمله به زبانهای فرانسوی و روسی مطالعه، مقایسه و بررسی نموده است، آنجا که می نویسد: "بررسی عميق ترجمه های گوناگون " پروتکل " به زبانهای آلمانی ، انگليسی ، فرانسوی ، روسی و فارسی که در شکل و نحوه بيان مطالب تفاوتهای نه چندان اندکی نيز با هم دارند ، حکايت از متنی دارد که به شکلی بسيار ابلهانه و خام و تماما غير سياسی ، آنچنان که در هيچ مورد متعارف ديگری نظيرش را سراغ نمی توان گرفت ، آگاهانه و به گونه ای غير قابل دفاع و بسيار غير عقلايی به تئوريزه کردن طرحی می پردازد که افشاگر توطئه پنهان " يهوديان و ماسونهای تحت امر آنان " برای حاکميت بر جهان است."

اشاره به این اشتباه فاحش آقای نیابتی در مقام "پژوهشگر سیاسی" از این جهت نیز ضرور آمد که ایشان خوانندگان آثارشان را مشتی ابله،خام و غیر سیاسی نپندارند.

مسئول نظرات:

در بخش فراسوی دیدگاه- انگلیسی در مورد

 Сергей Александрович Нилус



دو مقاله موجود است.

 
  

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.