شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

چهارشنبه ۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۲۶ آوریل ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

نگاهی به روز جهانی کارگر در ایران!

بهرام رحماني

 

bamdadpress@ownit.nu

 

یازدهم اردیبهشت 1386، روز جهانی کارگر، در شرایطی برگزار شد که مامورین امنیتی حکومت اسلامی، محمود صالحی، این چهره سرشناس جنبش کارگری ایران را ربودند و از شهر سقز به زندان سنندج انتقال دادند. محمود و شش تن دیگر از دوستانش به دلیل برگزاری اول ماه مستقل و غیردولتی در سال 1383 در شهر سقز دستگیر و پس از تحمل 12 روز زندان آزاد شده بودند، امسال در مقطع اول ماه مه، دستگیر و زندانی شد نشان دهنده این واقعیت است که هدف حکومت اسلامی از دستگیری محمود، جلوگیری از اول ماه مه و آفریدن رعب و وحشت در میان فعالنی جنبش کارگری بود.

حکومت اسلامی، با بهانه «مبارزه با بدحجابی»، ان هم در مقطع اول ماه مه، حکومت نظامی اعلام نشده ای را در خیابان های شهرهای سراسر کشور برقرار کرد. تاکنون حکومت اسلامی، این طرح غیرانسانی را فقط در ایام مذهبی و تابستان به مرحله اجرا می گذاشت که امسال برای اولین بار در مفطع اول ماه مه به مرحله اجرا گذاشت تا با آفریدن رعب و وحشت در جامعه مانع برگزاری مراسم های روز جهانی کارگر شود.

کارگران ایران، در حالی به استقبال 11 اردیبهشت امسال رفتند که سرکوب های سیاسی از یک سو و فقر و فلاکت اقتصادی از سوی دیگر، زندگی را بر آن ها هر چه بیش تر غیرقابل تحمل کرده است.

بیش از  200 کارگر اخراجی شرکت «كاغذ سازی كارون» شوشتر از روز دوشنبه 3 اردیبهشت ماه در مقابل دفتر احمدی نژاد، رییس جمهوری اسلامی تحصن کرده و خواستار بازگشت به کار خود هستند.

روز شنبه 8 اردیبهشت ماه و زمانی که کارگران درخواست ملاقات با یکی از مسئولین دفتر احمدی نژاد را داشته اند از سوی ماموران محافط دفتر وی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

کارگران اخراجی شرکت «کاغذ سازی کارون» شوشتر، اعلام کرده اند تا پایان هفته جاری به تحصن خود ادامه خواهند داد و در صورت رسیدگی نشدن به مشکلاتشان، اعتراض خود را با شیوه های دیگر ادامه خواهند داد.

روز یک شنبه 9 اردیبهشت ماه معلمان در بسیاری از شهرهای ایران و در پاسخ به فراخوان کانون صنفی معلمان از حضور در کلاس های درس خودداری کردند.

بر اساس خبرهای از شهرهای مختلف ایران معلمان در اصفهان، شهرستان های شهریار،  ورامین، پاکدشت، هشتگرد، ساوجبلاغ، شهر ری،  کهریزک، اسلامشهر، کرج، زرین شهر، فلاورجان، فولاد شهر، 11 منطقه از مناطق تهران، شهر ساری و شهرستان های تابعه، تبریز، فریدون شهر و چندین شهر دیگر دست به اعتصاب زده و از رفتن بر سر کلاس های درس خودداری کردند.

اول ماه امسال، در حالی برگزار شد که صبح روز یک شنبه 9 اردیبهشت ماه «غلامرضا غلام‌‏حسینی»، از اعضای سندیكای کارگران شركت واحد اتوبوسرانی در شعبه ششم دادگاه جمهوری اسلامی در تهران محاکمه شد.

صبح همین روز، همچنین «مریم ضیا»، از فعالان جنبش زنان و یکی از دستگیر شدگان تجمع 22 خرداد سال گذشته در میدان 7 تیر تهران، در شعبه 13 دادگاه حکومت اسلامی در تهران حاضر شد تا پاسخگوی اتهامات انتسابی باشد، اما به دلیل عدم حضور قاضی جسله دادگاه به زمان دیگری موکول گردید.

عوامل اطلاعاتی حکومت اسلامی، به دانشجویان معترض و آزادی خواه دانشگاه مازندران حمله کردند و حدود پانزده نفر از دانشجویان را ربودند که اعتراض سراسری دانشجویان سراسر کشور را به دنبال داشت.

از جنبه اقتصادی نیز فقر و فلاکت بیش تری بر زیست و زندگی کارگران و همه مزدبگیران و مردم محروم حاکم است. سایت اینترنتی دولتی مهر، در مقطع روز جهانی کارگر، درباره خط فقر در ایران، نوشت: «درحالی که وزير رفاه مدعي شده که جمعيت زير خط فقر  مطلق در کشور وجود ندارد عضو کميسيون اجتماعي مجلس شورای اسلامی از افزايش 13 درصدي  افراد زير خط فقر خبر داده است. موسي الرضا ثروتی، در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص تعداد افراد زير خط فقر در جامعه افزود؛ براساس برآوردهای انجام شده در حال  حاضر 12 ميليون نفر در جامعه زير خط فقر زندگی می کنند و 2 ميليون نفر نيز زير خط  فقر خشن هستند. وي خاطرنشان کرد: وزارت رفاه خط فقر را درآمد کم تر از 400 هزار  تومان اعلام کرده است. ثروتی، گفت؛ هر ساله مجلس در قانون بودجه به طور  متوسط 700 ميليارد تومان براي کمک به اقشار آسيب پذير به وزارت رفاه اختصاص می دهد  در صورتی که تاکنون نه تنها مشکلات اين قشر از مردم جامعه برطرف نشده بلکه مشخص شده  که ثروتمندان 27 برابر فقرا از يارانه استفاده می کنند. وی، با اشاره به اين که در سال  جاری مستمری مددجويان تحت پوشش نهادهای حمايتی از افزايش برخوردار نبوده است،  افزود: در حال حاضر يک خانواده 5 نفري تحت پوشش کميته امداد ماهانه فقط 54 هزار  تومان دريافت می کنند در حالی که اين مبلغ کفاف نان شب آنان را نيز نمی کند. بنا به اقرار عضو  کميسيون اجتماعی مجلس، در حال حاضر تعداد زيادی از کارمندان دولت کم تر از 300  هزار تومان حقوق دريافت می کنند به همين دليل می توان گفت تعداد زيادی از اين اقشار  نيز زير خط فقر هستند. البته ناگفته نماند که دستمزد کارگران 183 هزار تومان در ماه است.

شايان ذکر است،  عبدالرضا مصری، وزير رفاه و تامين اجتماعی در همايش سراسری مديران استانی سازمان  تامين اجتماعی که در تاريخ 21 اسفند ماه سال گذشته برگزار شد در جمع خبرنگاران اعلام  کرده بود براساس تعاريف جهانی، افرادی که روزانه کم تر از يک دلار درآمد داشته باشند  جزء جمعيت فقر مطلق هستند، بنابراين در ايران مصداق اين امر وجود ندارد و کسی زير خط  فقر مطلق نيست.

از سوی دیگر نايب رييس اتحاديه كاركنان بيمارستان ها و مراكز درمانى، به خبرنگار ایلنا، گفت‌‏: «رونق و شكوفايى اقتصاد تنها مربوط به قانون كار ثبت شده در وزارت كار و رفع موانع قانونى نمى شود. وى افزود: در حال حاضر وزارت كار با مجوز عنان گسيخته دولت، چوب حراج به هزاران ميليارد تومان بودجه بيت المال زده و با دميدن در شيپور اشتغال، سال گذشته بيش از 10 هزار ميليارد تومان اعتبار را بين بنگاه هاى كوچك و كارفرمايان توزيع كرده است، اما هيچگونه تحولى را در بازار اشتغال و كاهش بيكارى شاهد نيستيم. وى با بيان اين كه وزارت كار ادعا دارد در اين بنگاه هاى كوچك حدود يك ميليون شغل ايجاد شده است، تصريح كرد‌‏: سالانه بيش از400 هزار پرونده در هيات هاى تشخيص و ادارات كار مطرح می ‏شود كه به معناى اخراج قانونى سالانه 400 هزار نفر با همكارى وزارت كار است...»

در سال گذشته، بسیاری از ارقام مورد نیاز مردم در بازار به حدی گران شد که حتی رسانه ها دولتی و برخی از مقامات حکومتی نیز به این گرانی سرسام آور اقرار می کردند، دولت به خصوص احمدی نژاد بی شرمانه آن را تبلیغات رسانه ای می دانست.

در چنین شرایطی، در میان فقر و فلاکت کمرشکن و با وجود این همه سرکوب و وحشی گری سران و نیروهای سرکوبگر حکومت اسلامی، فعالین جنبش کارگری و تشکل های مستقل کارگری مرعوب این فضای رعب و وحشت سرمایه داران و حکومت آن ها نشدند و با قدرت به برگزاری مراسم های مستقل و غیردولتی خود تاکید کردند. 

 

برگزاری مراسم های مستقل اول ماه مه در برخی از شهرهای ایران

یازده ارديبهشت امسال، جامعه ایران در اکثر شهرها به ویژه شهرهای کردستان، شاهد برگزاری مراسم های با شکوه اول ماه مه از یک سو و هجوم وحشیانه نیروهای امنیتی حکومت اسلامی از سوی دیگر بود.

روز جهانی کارگر، ده ها هزار کارگر از تهران و کرج تا سنندج و مریوان، همراه با خانواده های خود به استقبال این روز جهانی شتافتند.

هزاران نفر از کارگران و خانواده هايشان از تهران و کرج، برای گرامی داشت روز جهانی خود، در تفريحگاه آبشارخور تجمع کردند. روز جمعه هفتم اردیبهشت ماه، مراسم گرامی داشت اول ماه مه روز جهانی کارگر با حضور بیش از هزاران نفر از کارگران کارخانه های سایپا، ایران خودرو، صنایع آموزشی، پارس خودرو، کميته هماهنگی کارگری، کميته تشکل های مستقل کارگری، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، جمع هایی از فعالین کارگری، اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار و کارگرانی از سایر مراکز تولیدی و صنعتی، جمعی از کارگران و کودکان مهاجر افغانی، اتحاديه کارگران بيکار و اخراجی، صنف کارگران تاسيسات و ساختمان تهران، کارگران برق تهران، کارگران نقاش و تزئينات، تعدای از کارگران فعال سايپا ديزل و ايران خودرو، فعالين انجمن های صنفی معلمان، جمعی از فعالين و اعضای نهادهای مدافع حقوق کودک، کانون دفاع از حقوق کودکان و زنان، کودکان کار و خيابان نعمت آباد، انجمن کودکان شهر ری جمعی از دانشجويان آزادی خواه دانشگاه های تهران و ... برگزار شد.

ماموران انتظامی حکومت اسلامی، راه های منتهی به آبشار خور را مسدود کرده بودند  و از ساعت 9 صبح نیز محل برگزاری مراسم را زیر نظر داشتند. ماموران، به جمع آوری پلاکاردهای نصب شده در این محل پرداختند که با اعتراض و مقاومت کارگران روبرو شدند.

ماموران همچنین صدیق کریمی، جمیل محمدی، حسین قادری، جعفر عظیم زاده، خالد سواری، محمد نعمتی و محمد فرجی از اعضای هیئت مدیره اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار را برای مدت کوتاهی بازداشت کردند، اما با اعتراض بازداشت شدگان و کارگران آزاد شدند. کارگران در محل تجمع علاوه بر برنامه های تفریحی و جشن و سرور به بحث و گفتگو در مورد مسايل کارگری پرداختند.

در تهران، هزاران کارگر رادیکال مراسم دولتی و ضدکارگری خانه کارگر حکومت اسلامی را که در استاديوم شيرودی برگزار شده بود، با سر دادن شعارهای پیشرو بر علیه برگزارکنندگان و گردانندگان آن تبدیل کردند. کارگران با شعارهای طنین انداز خود، سخنرانی محجوب، دبير كل خانه كارگر و نماینده مجلس ارتجاع را قطع كردند.

کارگران در حین سخنرانی وی در یک حرکت نمادین به وی پشت کردند. در این میان فریاد های «کارگر زندانی آزاد باید گردد» و «محمود صالحی آزاد باید گردد»، مانع از رسیدن سخنرانی دبیرکل خانه شدند.

هزاران کارگر پس از بر هم زدن مراسم دولتی، در حدود ساعت ۱۰:۳۰ با شعارهای کارگر دانشجو٬ اتحاد اتحاد و کارگر معلم٬ اتحاد اتحاد و ...، از ورزشگاه خارج شدند و به سمت میدان هفت تیر راهپیمایی کردند. حضور پلیس در خیابان ها بسیار زیاد بود. جمعیت کارگران در حدی بود که خیابان مفتح را مسدود کرده بود.

کارگران در صفی متحد و مستقل یبه سوی ميدان ٧ تير راهپيمايي کردند. آنان در مسير راهپيمايي خود از جمله شعار می دادند: محمود صالحی آزاد بايد گردد؛ كارگر زندانی آزاد بايد گردد؛ زندگی شايسته انسان حق ماست؛ مرگ بر حامی سرمايه دار؛ كارگر می ميرد ذلت نمی پذيرد؛ كارگر معلم اتحاد اتحاد؛ جهرمی جهرمی استعفا استعفا؛ وزير بی لياقت استعفا استعفا؛ اعتصاب تشكل حق ماست؛ كارگر، دانشجو معلم اتحاد اتحاد؛ قرارداد موقت ملغا بايد گردد؛ افزايش دستمزدها اعلام بايد گردد؛ افزايش دستمزدها ده درصد تورم صد درصد؛ نیروی انتظامی، خجالت، خجالت ...

راهپيمايی مستقل كارگران در چندين نقطه با مانع و هجوم نيروهاي سرکوبگر مواجه شد، اما كارگران با قدرت در برابر آن ها دست به مقاومت زدند. نیرو های انتظامی و امنیتی همچنین در ایستگاه متروی هفت تیر قصد بازداشت منصور اسانلو را داشتند که با مقاومت وی و همراهانش مواجه شد و نتوانستند اسانلو را بازداشت کنند.

سرانجام کارگران مدتی بعد از حضور در میدان 7 تیر و با سر دادن شعار هایی کم کم پراکنده شدند. مراسم اول ماه مه امسال تهران، از شبکه های خبری خارجی نيز گزارش شده است.

در حالی که حکومت اسلامی، با دستگیری محمود صالحی، این فعال سرشناس جنبش کارگری ایران قصد داشت مانع برگزاری مراسم روز جهانی کارگر به ویژه در شهر سقز شود؛ حکومت اسلامی، از چند روز قبل ماموران خود را از دیگر مناطق ایران به سقز انتقال داده و حالت فوق العاده نظامی اعلام نشده ای در این شهر حاکم کرده بودند؛ اما کارگران و مردم مبارز  و برابری طلب این شهر با ابتکارات خود مراسم هایی را در سطح این شهر برگزار کردند.

پخش شیرنی و پلاکاردهایی که بر روی آن ها نوشته شده بود «محمود صالحی بی قید و شرط آزاد باید گردد و گرامی باد اول ماه مه روز همبستگی کارگران جهان»، در مناطق میدان یادبود،  میدان کارگران، میدان سرپوشیده غرفه میوه فروشان، پارکینگ و خط واحد اتوبوس رانی، میدان بزرگ میوه و تربار، چهار راه آزادی، میدان جمهوری «هه لو»، بازار تاجوانچی، بخشی از محله کریم آباد  و بخشی دیگر از خیابان های سقز، جلوه های با شکوهی رل از همبستگی طبقاتی و قدردانی از محمود صالحی، به نمایش گذاشتند.

نیروهای انتظامی در شهر سنندج، هجوم وحشیانه ای به مراسم روز جهانی کارگر آوردند. ماموران حکومت، یکی از دختران دستگیر شده را در کلانتری 12 به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند.

صدیق کریمی، اقبال لطیفی، یدالله مرادی، نجمه الدین رجبی، فاروق گویلی،  انور مفاخری، صدیق امجدی و حبیب الله کلکانی یکی از کارگران بازنشسته شرکت شاهو که به شدت زخمی شده است از جمله بازداشت شدگان تجمع روز جهانی کارگر در شهر سنندج بودند.

گفته می شود که ماموران رژیم از گاز فلفل برای متفرق کردن مردم و مخصوصا دستگیری فعالین کارگری استفاده کردند.

خانواده دستگیر شدگان و جمعی از شرکت کنندگان در مراسم روز جهانی کارگر شهر سنندج، در مقابل ستاد خبری این شهر تجمع کردند و خواستار آزادی دستگیر شدگان شدند.

در جریان درگیری شدید میان مردم و مامورین در خیابان صفری، یک جوان به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و زخمی شد. 

نیروهای سرکوبگر حکومت اسلامی، روز سه شنبه 11 اردیبهشت، کارگران مریوان را ضمن محاصره مراسم روز جهانی کارگر محاصره و مورد ضرب و شتم قرار دادند و سلام قادری، کامیل همتی و کاروان درسید در جریان هجوم ماموران بازداشت شدند.

صبح روز سه شنبه 11 اردیبهشت ماه، روز جهانی کارگر، گروهی از کارگران و فعالین کارگری شهر بوکان جهت شرکت در مراسم روز جهانی کارگر در «میدان کارگر» یا «دروازه قبران»، در جاده سقز حضور یافتند.

قبل از حضور کارگران در محل مراسم، فرماندار بوکان همراه با شماری از ماموران و لباس شخصی ها در محل حاضر شده بودند.

در ادامه این تجمع یک نفر از کارگران قطعنامه های اول ماه مه شامل قطعنامه اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار، قطعنامه کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری و قطعنامه فعالین کارگری شهر بوکان که شامل 17 بند بود را به مقامات دولتی تسلیم کردند.

در حالی که نیروهای لباس شخصی همچنان در محل مراسم حضور داشتند، فعالین کارگری به دو دسته تقسیم شده و در مسیر حرکت به سوی میدان فرمانداری و منطقه علی آباد اقدام به پخش قطعنامه اول ماه مه در مسیر حرکت خود نموده و روز جهانی کارگر را به کارگران این شهر تبریک گفتند. 

روز سه شنبه 11 اردیبهشت ماه، برابر با اول ماه مه انجمن زنان شهر مریوان، مراسمی را به مناسبت روز جهانی کارگر برگزار کرد.

در جریان این مراسم که در میدان «شبرنگ» که محل تجمع اکثریت کارگران شهر مریوان است برگزار شد، شرکت کنندگان ضمن تبریک روز جهانی کارگر به کارگران حاضر در محل، این روز را گرامی داشتند.

در ادامه مراسم یکی از شرکت کنندگان سخنانی را در رابطه با اول ماه مه و همچنین درخواست برای آزادی بی قید و شرط «محمود صالحی» و ضرورت همبستگی کارگران ایراد کرد که به تائید شرکت کنندگان رسید.

اعضای انجمن زنان مریوان، پس از این مراسم که در میان شور و شوق حاضرین به پایان رسید، به چندین محل کارگری دیگر فته و روز جهانی کارگر را به کارگران مریوان تبریک گفتند.

بر اساس خبر دیگری از مریوان بازداشت شدگان روز جهانی کارگر این شهر با قرار وثیقه 3 میلون تومانی آزاد شده اند. 

روز سه شنبه اول ماه مه، روز همبستگی جهانی طبقه کارگر، جمعی از کارگران و فعالین کارگری شهر نقده، مراسمی را برگزار کردند.

در جریان این مراسم که با یک دقیقه سکوت در گرامی داشت یاد جانباختگان راه آزادی و برابری آغاز شد، شرکت گنندگان حمایت خود را از محمود صالحی، فعالین جنبش زنان، معلمان و دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب اعلام کردند.

در ادامه این مراسم قطعنامه ای در 17 بند قرائت گردیده و یک نفر از شرکت کنندگان نیز به مناسبت این روز سخنانی را ایراد کرد و با یک قطعه شعر مراسم پرشور تر گردید.

مراسم روز جهانی کارگر در شهر نقده در میان شور و شوق حاضرین و تاکید به مبارزه در راه رسیدن به یک زندگی شایسته تر پایان یافت.

بنا به فراخوان انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه و جمعی از کارگران پتروشیمی  های اوره و آمونیاک و پلی اتیلن سنگین کرمانشاه، مراسم روز جهانی کارگر در این شهر برگزار شد. مراسم از ساعت 9 صبح روز سه شنبه 11 اردیبهشت، در مقابل اداره کار و امور اجتماعی و سخنرانی «جوانمیر مرادی»، رئیس انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه، در رابطه با مسائل و مشکلات معیشتی و صنفی کارگران آغاز شد، اما بعد از دقایقی یکی از مسئولین اطلاعات به میان کارگران رفته و از جوانمیر می خواهد سخنرانیش را قطع کند.

اقدام این مامور اطلاعاتی، با اعتراض کارگران روبرو شده و بعد از آن نیروهای اطلاعاتی که در داخل اداره کار حضور داشتند به سوی جوانمیر مرادی یورش بردند تا وی را بازداشت کنند، اما با مقاومت کارگران روبرو شدند. سرانجام نیروهای اطلاعاتی مانع از ادامه برگزاری مراسم شده و کارگران نیز به تجمع خود پایان دادند. در این حرکت شجاعانه کارگران، بار دیگر قدرت متحدانه آن ها به نمایش گذاشته شد.

 

پیام محمود صالحی به مناسبت روز جهانی کارگر  از زندان سنندج 

پیام تبریک به کارگران به مناسبت اول ماه مه

11 اردیبهشت 1386 مصادف است با اول ماه مه روز جهانی کارگر.

کارگران، اول ماه مه تداعی 121 سال مبارزه کارگران علیه نظام سرمایه داری است. در این روز کارگران سراسر جهان در صف های منسجم و منظم به خیابان ها می آیند تا صدای اعتراض خودشان را علیه نابرابری جامعه سرمایه داری سر دهند. اعتراض کارگران در اول ماه مه پایه های نظام سرمایه داری را به لرزه در خواهد آورد و کارگران در این روز خواستار دنیائی عاری از هر گونه نابرابری هستند. این روز فرخنده بر همه کارگران جهان گرامی باد. کارگران پیروزی از آن ماست.

پیام به کارگران سقز

من دوست داشتم در روز جهانی کارگر در میان شما عزیزان باشم و مثل سال های گذشته این روز  تاریخی را جشن بگیرم  اما حاکمان و محافظان سرمایه به بهانه های واهی من را به زندان ناعادلانه محکوم و در حال سپری کردن  این احکام نا عادلانه هستم. دوستان، من امروز با شما عزیزان تجدید پیمان می بندم که تا آخرین قطره خونم از حقوق انسانی کارگران و  مردم  زحمتکش دفاع کنم و هیچ فشاری نمی تواند من را از این مبارزه به حق باز دارد. عزیزان من و یاران طبقه کارگر در زندان برای تجدید پیمان با کارگران جهان در این شرایط سخت و دشوار که در آن قرار داریم از ساعت هفت بعد از ظهر روز دوشنبه لغایت ساعت هفت بعد از ظهر روز سه شنبه به مدت بیست و چهار ساعت دست به اعتصاب غذا می زنیم تا با این عمل همبستگی خودمان را اعلام کنیم. زندانی، محمود صالحی - زندان مرکزی سنندج - بند 7 اتاق 3

 

دستگیری های پس از اول ماه مه در کردستان

اسامی دستگیر شدگان به شرح زیراست: شیث امانی رئیس هیئت مدیره اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار ایران، صدیق کریمی عضو هیئت مدیره اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار ایران، اقبال لطيفی، يدالله مرادی، نجمه الدين رجبی، فاروق گويلی، انور مفاخری، صدیق امجدی، حبیب الله کلکانی، محی الدین رجبی، صدیق صبحانی، اعضای اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار ایران، خالد سواری، نایب رئیس هیئت مدیره اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار، طیب چتانی، یکی از فعالین کارگری مستقل در شهر سنندج و  کارگر کارخانه پرریس. سرانجام  این دستگیرشدگان، بیستم اردیبهشت آزاد شدند.

 

آنچه که در بالا اشاره کردیم جلوه هایی از همبستگی طبقاتی کارگران ایران در روز جهانی کارگران را به نمایش نشان می گذارد.

ما، برگزاری گسترده و با شکوه مراسم مستقل اول ماه مه در سراسر کشور را به همه کارگران و مردم آزادی خواه و برابری طلب تبریک گفته و تاکیدمان بر این است که در راستای تحقق شعارها و قطعنامه های اول ماه مه، به ویژه کمپین آزادی محمود صالحی و دیگر دستگیرشدگان جنبش کارگری، آموزگاران، زنان و دانشجویان و همچنین دیگر مطالبات بر حق آنان را در داخل و خارج کشور هر چه  گسترده تر و جدی تر دنبال نماییم.

مسلم است که صف بندی طبقاتی در ایران روزبروز عمیق تر می گردد. از این رو، پیوند جنبش های اجتماعی حق طلب و برابری طلب با جنبش کارگری و به وجود آوردن یک صف طبقاتی قدرتمند ضدسرمایه داری در مقابل سرمایه داران و حکومت حامی آن ها، یک نیاز عاجل جنبش ماست. زیرا پیش شرط رهایی طبقه کارگر و کل جامعه، در مبارزه متشکل و اتحاد و همبستگی طبقاتی و هدایت و رهبری آن با گرایش سوسیالیستی است.

 

* برگرفته از جهان امروز شماره 189، نيمه   دوم اردیبهشت  1386 -  نيمه   دوم  مه 2007

 

ضمیمه اول

قطعنامه اول ماه مه 2007 سنندج: اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز اتحاد و  همبستگی طبقاتی است، روز «نه بزرگ» ما به این دنیای وارونه است که زندگی ما را نسل به نسل به تباهی و فلاکت کشانده است. در این روز، کارگران علیه همه مناسبات استثمارگرانه دست به اعتراض می زنند و برای ایجاد دنیایی فارغ از فقر، بیکاری، تن فروشی، اعتیاد، تبعیض، ناامنی شغلی، تجارت انسان و نبود آزادی بیان مبارزه می کنند.

ما دستمزد های زیر خط فقر، قراردادهای موقت و سفید امضای رسمیت داده شده، نابرابری های معیشتی در سایه نظام سود و سرمایه و نیز تبعیض های جنسیتی و قومیتی و تعرض و دستگیری فعالین کارگری، معلمان، زنان٬ دانشجویان و پرستاران که محمود صالحی نمونه بارز دستگیر شدگان است را به شدت محکوم می کنیم.

ما کارگران٬ در ابن راستا و علیه این مناسبات نابرابر٬ رئوس مطالبات فوری خود را به شرح ذیل اعلام می داریم:

1- محمود صالحی و تمام فعالین جنبش های اجتماعی و کسانی که برای اعتراض به نابرابری و تبعیض در زندان هستند فوری و بدون قید و شرط آزاد و کلیه احکام صادره لغو گردد.

2- آزادی بیان، ایجاد تشکل های مستقل کارگری، اعتراض، اعتصاب و تجمع حق پایه ایی کارگران است و باید به رسمیت شناخته شوند.

3- حداقل دستمزد 183 هزار تومان، تحمیل فقر مطلق بر ما کارگران و خانواده هایمان است بنابراین دستمزدها باید فورا افزایش یابد و حداقل دستمزدها مناسب با سطح تورم و جوابگوی نیازهای معیشتی کارگران باشد و تنها مرجع صلاحیت دار برای تعیین حداقل دستمزدها نمایندگان واقعی کارگرانند.

۴- داشتن شغل در جامعه حق هر انسانی است٬ اخراج و بیکار سازی کارگران به هر بهانه ای جرم محسوب شده و تمام اخراجی ها و بیکاران باید فورا به سر کار برگردند.

۵- ما ضمن اعلام حمایت قاطعانه از مطالبات معلمان به عنوان بخشی از طبقه کارگر٬ خود را متحد با آنان دانسته و از همه هم سرنوشتان می خواهیم که فعالانه اعتراضات معلمان را مورد پشتیبانی و حمایت قرار دهند.

۶- جنبش های اعتراضی - اجتماعی موجود بخشی از مبارزات طبقاتی کارگران هستند. ما پشتیبانی خود را از تمامی جنبش های دانشجویی٬ معلمان و زنان اعلام و دستگیری و محاکمه فعالین آنها را به شدت محکوم می نماییم.

۷- بهداشت و آموزش برای همگان رایگان باید باشد و بیمه بیکاری مکفی و بیمه تامین اجتماعی برای تمامی افراد آماده به کار و زنان خانه دار پرداخت باید گردد.

۸- کار کودکان پدیده ای غیر انسانی و از تبعات نظام سرمایه است و باید ممنوع اعلام شود. کودکان باید از محیطی امن و سرشار از نشاط و شادی و امنیت و امکانات آموزشی - رفاهی و بهداشتی برخوردار باشند.

۹- آپارتاید جنسی محکوم است و هر گونه جداسازی جنسی و کلیه قوانین تبعیض آمیز باید لغو گردد و برابری حقوق انسانی زن و مرد در تمامی عرصه ها در جامعه باید به رسمیت شناخته شود.

۱۰- هر گونه اعدام و سنگسار به هر بهانه ای محکوم است چون ریشه تمام جرایم و ناهنجاری ها در مناسبات غلط سرمایه داری است.

۱۱- قراردادهای موقت کار٬ تعرض به پایه ای ترین حقوق کارگران است. انعقاد قرارداد موقت از جانب کارفرمایان و دولت باید ممنوع اعلام شود و کلیه قراردادهای موقت باید به استخدام رسمی تبدیل شوند.

۱۲- دستمزدهای معوقه باید فورا پرداخت شده و عدم پرداخت به موقع دستمزدها جرم است و باید طرح طبقه بندی مشاغل در همه کارگاها و کارخانجات به اجرا درآید.

۱۳- داشتن مسکن مناسب حق اولیه هر انسانی است٬ دولت باید مسکن مناسب و رایگان را برای همگان تامین کند.

۱۴- اول ما مه باید به عناون تعطیل رسمی شناخته شده و در تقویم رسمی کشور قید گردد و هر گونه ممنوعیت و محدودیت برگزاری مراسم های اول مه برچیده شود.

۱۵- ما بخشی از طبقه جهانی کارگر هستیم و اخراج کارگران مهاجر را به بهانه نژاد٬ قومیت٬ مذهب٬ جنسیت و مرز جغرافیایی متفاوت محکوم می کنیم.

۱۶- ما ضمن قدردانی از همه حمایت های بین المللی از مبارزات کارگران در ایران٬ خواهان ادامه این حمایت ها بوده و بیش از هر زمان دیگری بر همبستگی بین المللی کارگران برای رهایی از مشقات نظام سرمایه داری تاکید می کنیم.

۱۷- ما کارگران جنگ افروزی٬ مسابقه تصلیحاتی و تحریم اقتصادی را ناشی از بحران نظام سرمایه داری دانسته و آن را محکوم می کنیم و قربانیان اصلی جنگ٬ کارگران٬ زحمتکشان و سربازان هستند. ما خواهان شادی و رفاه و آزادی و برابری هستیم.

برگزار کنندگان اول ماه مه ۲۰۰۷ در سنندج: اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار؛ کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل های کارگری غرب کشور؛ جمعی از کارگران و فعالین کارگری سنندج.

 

ضمیمه دوم

قطعنامه شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری

به مناسبت اول ماه مه سال 1386

اول ماه مه ، روز جهانی کارگر را در شرایطی برگزار می کنیم که نظام سرمایه داری در همه جای دنیا با بحران های فزاینده ای دست به گریبان است.این نظام از یک سو برای تقلیل بحران های دامنگیرش، فشار مضاعفی را به کارگران و نیروی کار آن ها در جریان تولید وارد می کند و از سویی دیگر تهاجم به دستاوردهای اجتماعی این طبقه را که حاصل نزدیک به دو قرن مبارزه و جان فشانی کارگران در ابعادی جهانی ست، به منظور بازپس گیری آن ها در دستور کار خود قرار می دهد. سرمایه داری در ایران نیز اوضاع و شرایط متفاوتی را طی نمی کند.این بخش از سرمایه در هماهنگی با سرمایه جهانی و در جهت تامین شرایط مطلوب برای انباشت روز افزون سرمایه، کسب سودهای نجومی، کارگران را به شدیدترین شکل ممکن مورد بهره کشی و استثمار قرار می دهد و به معنای واقعی کلمه از هستی ساقط می نماید.

سرمایه داری در ایران با اتکا به ارگان های متعدد قدرت و سوءاستفاده از تفرقه و پراکندگی کارگران در غیاب تشکل های سراسری و مستقل آنان، شرایط بسیار سخت و طاقت فرسایی را به کارگران تحمیل می کند.

دستمزدهای بسیار نازل و بی مقدار، بیکارسازی و اخراج های فردی و دسته جمعی و تحمیل شرایط به غایت ناعادلانه «قراردادهای کار»به کارگران تحت عنوان «قراردادهای موقت سفید امضا» و کار تحت شرایط و ضابطه شرکت های پیمانکاری، عدم پرداخت به موقع دستمزدها و تعویق آن ها گاه برای ماه های متمادی و تعرض به ابتدایی ترین و پایه ای ترین حقوق و مطالبات کارگران از قبیل آزادی تشکل و اعتصاب، حق آزادی بیان و تجمع و ... و در همین ارتباط تهدید و ارعاب و دستگیری و زندان در پاسخ به اعتراض کارگران به بی حقوقی مطلق خویش و ناامنی شغلی و اقتصادی این طبقه، تماما رهاوردی ست که که سرمایه داری در قبال انباشت بیش تر و افزون تر سرمایه و ارزش اضافی بر کارگران تحمیل می نماید. حمله به تجمعات کاگران از جمله هجوم به اجتماع کارگران جویای کار معدن مس خاتون آباد و تیر اندازی و کشتار آن ها، حمله به کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و معلمان سراسر کشور و دستگیری و بازداشت تعدادی از آن ها، تنها به حاطر طرح خواست ها و مطالبات معیشتی شان و اخیرا نیز دستگیری و بازداشت محمود صالحی، یکی از فعالین سرشناس جنبش کارگری که تنها به جرم گرامی داشت روز جهانی کارگر و برگزاری مراسم در این روز بازداشت و روانه زندان شده است ، خود تنها نمونه هایی از این برخوردها و تعرضات سرکوبگرانه و ضد کارگری در ایران است.

با این همه کاگران هیچ گاه در یرایر این تهاجمات ساکت ننشسته اند و همواره صدای اعتراض خویش را در مقابل تعرض سرمایه و حامیان آن به سطح معیشت و حقوق پایه ای خویش بلند کردند و به اشکال مختلف دست به مقاومت و پایداری زدند. تا آن جا که در شرایط حاضر می توان صدای اعتراض این طبقه را در بسیاری از مناطق و شهرها به ویژه در مراکز کار و تولید کارگران شنید و نشانه های آن را همه جا مشاهده نمود..

متاسفانه در اکثریت قریب به اتفاق موارد، این اعتراضات و این مقاومت ها هماهنگ و متشکل نیستند و از انسجام و به هم پیوستگی لازم جهت پیگیری و به کرسی نشاندن آن خواسته ها و مطالبات برخوردار نمی باشند و حال آن که پیگیری حقوق و مطالبات کارگران و مقاومت و پایداری در قبال تهاجمات سرمایه، تنها با سازماندهی متحدانه و ایجاد تشکل های گسترده و سراسری کارگران امکان پذیر خواهد بود. همین جا یادآوری می کنیم که به باور ما رهایی کامل از منجلاب و فلاکتی را که نظام سرمایه داری برای کارگران مهیا نموده و به آنان تحمیل می کند، تنها و تنها با الغای کامل و همه جانبه این نظام نابرابر و استثماری متحقق خواهد شد و لا غیر. لیکن تا آن زمان و همراه برای تحقق این امر خطیر ما کارگران برای پیگیری خواست ها و مطالبات زیر و به کرسی نشاندن آن ها تلاش و مبارزه خواهیم کرد:

1- بازنگری در میزان حداقل دستمزد کارگران برای سال 1386(183 هزار تومان) و افزایش آن متناسب با حداقل های یک زندگی انسانی.

2- تامین امنیت شغلی برای همه کارگران و مزدبگیران از طریق لغو فوری قراردادهای موقت کار و استخدام رسمی همه کارگران در سراسر کشور، ممنوعیت اخراج و بیکارسازی کارگران به اشکال و بهانه های مختلف، از جمله به بهانه خصوصی سازی و نوسازی صنایع.

3- پرداخت فوری کلیه حقوق و مزایای معوقه کارگران همراه با خسارت های وارده به آن ها در طول این مدت.

4- پرداخت بیمه بیکاری مکفی به کلیه کارگران آماده به کار، بیکار شده و اخراجی تا زمان بازگشت به کار و اشتغال مجدد آنان.

5.- حق ایجاد تشکل های آزاد و مستقل کارگری(مستقل ازدولت و کارفرمایان) و سایر حقوق اجتماعی از جمله حق آزادی اعتصاب، تجمع، راهپیمایی، قلم، اندیشه، بیان و ...

6- به رسمیت شناختن اول ماه مه (روز جهانی کارگر) به عنوان روز تعطیل رسمی در تقویم کشوری و حق برگزاری آزادانه مراسم گرامی داشت این روز برای تمامی کارگران در همه نقاط کشور.

7- توقف فوری کار کودکان و تامین زندگی شایسته و انسانی برای آنان فارغ از تعلقات خانوادگی و کشوری.

8- حمایت جدی و همه جانبه از حقوق و مطالبات حق طلبانه معلمان، کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی، پرستاران و سایر بخش های درگیر در جنبش های اجتماعی طبقه کارگر و در همین رابطه حمایت از مبارزات جاری و مستمر آنان.

9- حمایت از خواست ها و مطالبات آزادی خواهانه و عدالت طلبانه زنان، دانشجویان و همه قشرهای تحت ستم جامعه و رفع تبعیض و فشار نسبت به آنان در سطوح مختلف جامعه.

10- آزادی فوری و بدون قید و شرط محمود صالحی از فعالان جنبش کارگری از زندان و آزادی همه کارگران و معلمان دربند و کلیه زندانیان سیاسی.

 

«شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری»: 1-  اتحاد کمیته های کارگری؛ 2-  انجمن فرهنگی و حمایتی کارگران؛ 3-  کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری؛ 4-  کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری؛ 5- گروهی از فعالین کارگری؛ 6- جمعی از دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران.

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
بهرام رحماني:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.