شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

جمعه ۲۷ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۸ اوت ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

دانشگاه ها
دژهای محکم دفاع از آزادی بیان و اندیشه!

بهرام رحمانی

بهرام رحماني

جامعه ایران، 16 آذر تاریخی و با شکوهی را پشت سر گذاشت. در حالی که حکومت اسلامی، لشکر بی شمار خود از عناصر حزب الله گرفته تا نیروی انتظامی، یگان ویژه،  نیروهای بسیجی و امنیتی را در میادین شهرها و به ویژه اطراف دانشگاه های سراسر کشور مستقر کرده بود تا مانع برگزاری حرکت های اعتراضی این روز شود. براساس گزارش ها و مشاهدات، حجم نیروهای سرکوبگر تا دندان مسلح به اندازه ای بود که انگار لشکر بزرگ دشمن خارجی، شهرها را به اشغال خود درآوده اند. در یکی از گزارش ها به نقل از یکی از فرماندهان نیروی انتظامی آمده است که حدود 250000 نیرو فقط در تهران مستقر کرده بودند. بخشی از این نیروها را از استان تهران، قم، لرستان و کهکیلویه و... برای کنترل دانشگاه ها و خیابان های اطراف آن ها آورده بودند. به درستی در یکی از گزارش ها تاکید شده است که دانشجویان و مردم معترض، «با یک لشکر فاشیست اشغالگر روبرو شده اند.»

 

اما مقاومت جوانان پرشور دختر و پسر به ویژه دانشجویان در مقابل این نیروی فاشیست مسلح و آدم کش، به راستی تحسین برانگیز بوده است. مادران و پدرانی که سی سال  پیش حکومت شاهنشاهی را سرنگون کردند اکنون آن ها دست در دست فرزندان خود، به خیابان ها آمده اند تا بار دیگر با سرنگونی حکومت اسلامی، یک جامعه بهتر و انسانی تر بسازند. این جوانان دستگیر و زندانی و شکنجه می شوند؛ در خیابان ها باتوم می خورند؛ از مامورین سرکوبگر حکومتی فحش و ناسزا می شنوند؛ اما لحظه ای از مبارزه بر حق و انسانی خود دست برنمی دارند! واقعا شور و هیجان و جسارت بی نظیری تمام وجود این جوانان را در جهت برقراری عشق و دوستی و آزادی فراگرفته است. بنابراین، پیشروان و فعالین چپ جنبش دانشجویی که دلیرانه و با شهامت و جسارت فوق العاده ای بار سنگین مبارزه را حمل می کنند، رهبران واقعی این جنبش هستند و پرچم آزادی را برافراشته اند.

 

نیروهای امنیتی حکومت اسلامی ایران، در مقطع 16 آذر علاوه بر تهدید فعالین دانشجویی، در پارک لاله به مادران جان باختگان وقایع اخیر حمله کردند و تعدادی از آنان را با ضرب و شتم دستگیر کردند. هم چنین تعدادی از فعالین کارگری را تهدید و دستگیر نمودند.

 

مامورین امنیتی حکومت، طی هفته های گذشته و با نزدیک شدن به 16 آذر تهدید و بازداشت فعالین دانشجویی را تشدید کردند تا به زعم خود مانع برگزاری اعتراضات روز دانشجو شوند. طی کم تر از یک ماه اخیر، 70 تا 80 دانشجو را بازداشت و ده‌ ها دانشجوی دیگر با محرومیت از تحصیل و اخراج از دانشگاه‌ یا تهدید و اخذ تعهد برای عدم شرکت در برنامه های روز دانشجو وادار کردند.

 

روز جمعه 13 آذر ماه در جريان گلگشت حمايت از کارگران دربند، ۱۴ نفر از فعالين کارگری و اعضای کميته هماهنگی دستگير شدند. روز جمعه ۱۳ آذر ماه، گلگشتی در حمايت از کارگران زندانی توسط فعالين کارگری و اعضا کميته هماهنگی در شهر سنندج  برگزار شده بود که در حين برگشت در آبادی نايسر از توابع سنندج، يک اتوبوس از شرکت کنندگان که حامل ۱۴ نفر بود، توسط نيروهای امنيتی متوقف و سرنشينان آن را دستگير کردند.

 

ماموران امنیتی حکومت، به تجمع هفتگی مادران جانباختگان اعتراضات ضدحکومتی اخیر در پارک لاله یورش بردند و شماری از آنان را دستگیر کردند. بنا به گفته «خدیجه مقدم» یکی از مادران شرکت کننده در این تجمع، حدود 15 نفر از مادران در پارک لاله دستگیر شدند. عده دیگری هم نزدیک در ورودی منتهی به خیابان 16 آذر بازداشت کردند که تعداد کل  بازداشت شدگان به 29 نفر رسید. تمامی آنان به بازداشتگاه موقت «وزرا» منتقل شده اند. بنا به گفته خدیجه مقدم، در ساعات  پایانی شنبه شب 14 آذر ماه، 6 نفر و سپس 2 نفر از مادران سالخورده آزاد شده اند. در گزارشات دیگر، روز دوشبه 16 آذر، این 21 تن نیز در سه نوبت آزاد شدند.

 

اخبار و گزارشات مختلف حکایت از آن دارد که شماری از فعالین سیاسی و اجتماعی و روزنامه نگاران به زندان های بین 1 تا 10 سال و تبعید به نقاط مختلف ایران و هم چنین محرومیت از فعالیت سیاسی محکوم شده اند. رهبران سندیکای شرکت نیشکر هفت تپه  و شمار دیگری از فعالین کارگری  هنوز در زندان بسر می برند. دستگاه قضایی حکومت تاکنون برای چندین تن از بازداشت شدگان حکم اعدام نیز صادر کرده است.

 

باین ترتیب، در آستانه 16 آذر، روز دانشجو، حکومت اسلامی کلیه نیروهای سرکوبگر خود را به حال آماده باش درآورد تا با تهدید و دستگیری مادران معترض، فعالین جنبش دانشجویی، جنبش زنان، جنبش کارگری و روزنامه نگاران، زهرچشم از جامعه به ویژه دانشجویان بگیرد و مانع برگزاری اعتراضات روز دانشجو شود. اما همه این تلاش های نیروهای سرکوبگر حکومتی نقش بر آب شد و 16 آذر امسال نسبت به سال های قبل هم به لحاظ کمیت و هم کیفیت گسترده تر و با شکوه تر برگزار گردید.

 

16 آذر 88 به عنوان نقطه عطفی در پيشروی جنبش عمومی اعتراضی مردم آزاده ايران به سوی آزادی و رهايی از ظلم و ستم و استثمار است. 16 آذر 88، ضربه محکم و کوبنده ای به پیکر پوسیده و متعفن حکومت اسلامی وارد کرد.

 

سازمان دهندگان و فعالین سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، روزنامه نگاران، وبلاگ نویسان و رسانه های داخلی و خارجی، صدها فیلم ویدیوئی زنده و گزارش و خبر از مبارازت روز دانشجو را در سایت های اینترنتی منتشر کرده اند که در این جا به نمونه هایی از آن ها اشاره می کنیم.

 

براساس این گزارش ها، مراسم بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه همدان با استقبال بسيار پرشکوه دانشجويان اين شهر مواجه شد. اين مراسم از صبح روز 16 آذر، از دانشکده فنی-مهندسی اين دانشگاه آغاز شد و در ادامه دانشجويان با راهپيمايی از درب خوابگاه دانشجويی به مقصد دانشکده علوم پايه، سرود يار دبستانی خوانده و شعارهای مختلفی سر دادند. سپس نيروهای انصار حزب الله و نيروهای لباس شخصی با همکاری حراست دانشگاه بوعلی همدان از درب سلف دانشکده علوم وارد دانشگاه شده و به ضرب و شتم دانشجويان پرداختند. اين نيروهای سرکوبگر تعدادی از دانشجويان را از طبقه دوم به پايين پرتاب کرده و يکی از دانشجويان دختر را مورد ضرب و شتم شدید قرار دادند. اين نيروها، مجهز به اسپری اسيد و گاز اشک آور بودند و از آن برای آسيب رساندن به دانشجويان استفاده کردند. اين حمله نيروهای انصار به دانشجويان باعث خشم دانشجويان شد که در نتيجه دانشجويان شعارهايی را هم چون «مرگ بر خامنه ای»، «بسیجی وحشی شده»، و «نترسید نترسید ما همه با هم هستیم» و...، سر دادند. نيروهای انتظامی خارج از دانشگاه تعدادی از دانشجويان را بازداشت کردند که از وضعيت اين دانشجويان تاکنون اطلاعی در دست نيست.

 

شمار کثیری از دانشجویان دانشگاه های سنندج به مناسبت روز دانشجو در برابر تالار مولوی دانشگاه کردستان دست به تظاهرات زدند. دانشجویان معترض با فریاد شعارهایی هم چون «زندانی سیاسی آزاد باید گردد»، «مرگ بر  دیکتاتور» و...، به حرکت اعتراضی خود ادامه دادند و با خواندن سرود یار دبستانی، در محوطه دانشکده ادبیات تجمع کردند. نیروهای حراست و اطلاعاتی که در محل حضور داشتند اقدام به عکسبرداری و گرفتن فیلم از دانشجویان  و تعقیب و تهدید تعدادی از آنان نمودند.


تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه  رازی کرمانشاه به مناسبت 16 آذر، در مقابل دانشکده فنی برگزار شد.

 

بیش از یک هزار دانشجو در دو دانشکده عمران و مکانیک دانشگاه شیراز تجمع کردند و روز دانشجو را در حالی گرامی داشتند که این دو محل توسط نیروهای امنیتی حکومت به محاصره کامل در آمده بودند. بخشی از دانشجویان به همراه مردم معترض در خیابان های «ملاصدرا و ارم» این شهر به تظاهرات ضد حکومتی دست زدند.

 

دانشجویان دانشگاه کرمان، به همراه شمار کثیری از مردم این شهر با برگزاری مراسم 16 آذر علیه حکومت تظاهرات کردند. بر اساس گزارشات منتشره، گروه کثیری از مردم در همبستگی و همراهی با دانشجویان، از مقابل دانشكده های كشاورزی، عمران  و برق تا درب دانشگاه کرمان راهپیمایی کردند و شعارهای ضد حکومتی سر دادند.

 

دانشجویان دانشگاه آزاد قزوین، با وجود تدابیر شدید امنیتی دست به راهپیمایی ضد حکومتی زدند. در این تجمع که حدود 4 هزار نفر در آن شرکت داشتند دانشجویان با در دست داشتن تصاویر جانباختگان جنبش دانشجویی و فریاد شعار هایی علیه حکومت و سران آن، اعتراض و انزجار خود را ابراز داشتند.

 

دانشجویان دانشگاه آزاد نجف‌آباد، با تجمع در دانشکده «مواد» و راهپیمایی به سمت درب اصلی دانشگاه روز دانشجو را گرامی داشتند. دانشجویان با فریاد شعارهایی علیه حکومت، در حالی روز دانشجو را به عرصه ای برای اعتراض به حکومت اسلامی تبدیل کردند که ظرف روزهای گذشته بیش از 100 نفر از دانشجویان این دانشگاه به حراست و کمیته انضباطی احضار و با تهدید و ارعاب از شرکت در اعتراضات ضد حکومتی منع شده بودند.

 

با وجود محاصره دانشگاه تهران و خیابان های اطراف آن، عده کثیری از دانشجویان و مردم معترض در میدان انقلاب و خیابان های اطراف دانشگاه تهران، تجمع کردند و در مقابل یورش نیروهای سرکوبگر دست به مقاومت زدند. در جریان هجوم وحشیانه نیروهای امنیتی و لباس شخصی ها، تعدادی از دانشجویان و مردم معترض زخمی و یا دستگیر شدند.  از سوی دیگر، چند هزار نفر از جوانان و مردم تهران اعتراضات خود را از میدان ولی عصر به سوی چهار راه ولی عصر با فریاد شعارهایی هم چون «مرگ بر خامنه ای»، «مرگ بر دیکتاتور»، «مرگ بر احمدی نژاد» و... آغاز کردند.

 

بر اساس گزارش های منتشر شده، حوالی چهار راه ولی عصر نیروهای سرکوبگر به تظاهرات مردم یورش بردند و آنان را مورد ضرب و جرح قرار دادند. از طرف دیگر، نیروهای سرکوبگر اقدام به بستن مغازهای خیابان انقلاب نمودند و از تردد مردم و به خصوص جوانان از مقابل دانشگاه و خیابان های اطراف آن ممانعت به عمل آوردند. هم چنین ماموران امنیتی حکومت، اقدام به کنترل تلفن های موبایل عابرین و در مواردی اقدام به ضبط آن ها نمودند.

 

تجمعات ضد حکومتی روز 16 آذر در اصفهان و در دانشگاه این شهر برگزار گردید که با یورش ماموران امنیتی حکومت مواجه شد. تعداد زیادی از نیروهای سرکوبگر انتظامی با حضور سنگین در خیابان های اطراف چهارباغ بالا ،خیابان دانشگاه، هزار جریب و داخل دانشگاه درصدد ممانعت از تظاهرات دانشجویان بر آمدند. هم چنین در مقابل دانشکده ادبیات، دانشجویان با فریاد شعارهایی هم چون «مرگ بر دیکتاتور»، دست به تظاهرات زدند که با دخالت نیروهای حراست دانشگاه همراه گردید.

 

تجمع دانشجویان و مردم تبريز و طنين شعار مرگ بر ديکتاتور- ياشاسين آذربايجان در همبستگی با دانشجویان بود که نيروهای سرکوب با شليک گاز اشک آور سعی کردند مانع پیوستن هر چه بیش تر مردم به این تجمع اعتراضی شوند.

 

در گزارش دیگری آمده است که روز دانشجو، دانشگاه تهران در محاصره کامل قرار داشت و بيش از 1000 نفر از نيروهای سرکوبگر گارد ويژه و سپاه پاسداران مستقر بودند که دائم بر تعداد آن ها افزوده می شد. آن ها، پياده روهای مقابل دانشگاه تهران را با نرده های فلزی بسته بودند که کسی نتواند تردد کند. ابتدا مقابل درب ورودی دانشگاه سه دستگاه اتوبوس متوقف کردند که مانع ديد مردم در درون دانشگاه شوند. پس از مدتی اتوبوس ها را از آن جا برداشتند و به جای آن پارچه های سفيد نصب کردند که بر آن نوشته هایی که به مناسبت «عيد غدير» ديده می شد نصب کردند. هدف از نصب اين پارچه های سفيد مانع ديد مردم به درون دانشگاه و مشاهده اعتراضات دانشجويان بود. در خيابان های فخر راضی و خيابان دانشگاه، خيابان 12 فروردين و ارديبهشت تعداد زيادی از خودروهای به خصوص خودروهای مخصوص دستگيری که به قفس معروف هستند را پارک کرده بودند. تمامی خيابان ها و کوچه های اطراف دانشگاه را گارد ضدشورش و افراد لباس مشکی مستقر بودند. صدها تن از نيروهای گارد ويژه مقابل درب دانشگاه صنعتی شريف مستقر بودند و تردد دانشجويان به دانشگاه و مردم را در خيابان آزادی کنترل می کردند. از سمت خيابان آزادی ، دانشکده دامپزشکی در خيابان قريب انبوهی از نيروهای گارد را مستقر بود. نيروهای سرکوبگر که از نيروهای سپاه پاسداران، گارد ويژه، مشکی های معروف به «فدائيان ولايت» که در قتل و کشتار و دستگيری مردم معترض نقش عمده ای دارند تا بسيج و لباس شخصی ها حضور داشتند.

 

دانشجويان مرکز آموزش سوره از اين مرکز خارج شدند و در خيابان آزادی شروع به راهپيمائی نمودند. آن ها از مقابل وزارت کار به سوی ميدان انقلاب حرکت کردند و مردم نیز به صف آن ها پیوستند. دانشجويان و مردم با شعار «مرگ بر ديکتاتور»، «مرگ بر خامنه ای» و...، به حرکت اعتراضی خود ادامه دادند. در تقاطع ابوريحان، هزاران نفر از جوانان در حال تضاهرات بودند و دختران جوان رهبری اين تضاهرات و جنگ و گريزها با نیروهای سرکوبگر را به عهده داشتند. جوانان يکی از بسيجيان که با موتور به سوی آن ها حمله ور شده بود دستگير می کنند و موتور او را به آتش می کشند. در این حرکت اعتراضی از نوجوانان دانش آموز تا افراد مسن، کارگران، معلمين، کارمندان و دختران و زنان حضور فعالی داشتند. نيروهای سرکوبگر به سوی معترضین تيراندازی کردند و دو دختر بر اثر اثابت گلوله زخمی شدند. مردم با باز گذاشتن درب های منازل خود به روی تظاهر کنندگان، عملا همستگی خود را با معترضین به نمایش گذاشتند.

 

برخی از شعارهای 16 آذر 88 که در دانشگاه ها و شهرهای مختلف کشور، فریاد زده شدند، عبارت بودند از:

 «تجاوز، خیانت، لعنت به این ولایت»، «خامنه ای قاتله ولایتش باطله»، «مرگ بر ديکتاتور»، «مرگ بر خامنه ای»، «دانشجو می ميرد ذلت نمی پذيرد»، «محمود خائن آواره گردی»، «بسيجی بی غيرت دشمن خون ملت»، «بسيجی فاشيسته پول می گيره واميسته»، «بسيجی برو گم شو»، «مرگ بر بسيجی»، «برادر رفتگر، محمود رو وردار ببر»، «ملت  ایران زمین، دیكتاتور بزن زمین»، «مرگ بر احمدی نژاد»، «مجتبی بمیری-رهبریتو نبینی»، «پلیس ضد شورش، احمدی رو بشورش»، «بسيجی دروغگو، كارت دانشجویی ات كو»، «پول نفت چی شده، خرج بسیجی شده»، «دولت جنایت می کنه، رهبر حمایت می کنه»، «غزه و لبنان کمن،  رفتن سراغ یمن»، «شعار ملت ما، دین از سیاست جدا»، «دانشجو بیدار است، از دیکتاتور  بیزار است»، «موسوی بهانه س، کل نظام نشانه س»، «بترسید، بترسید، ما همه با هم  هستیم»، «ایران شده بازداشتگاه، اوین شده دانشگاه»، «نداییم، سهرابیم، ما همه یک صداییم»، «بسیجی حیا کن، دانشگاه را رها کن»، «زندانی سیاسی آزاد باید گردد»، و...

 

دستگاه قضایی حکومت اسلامی، برای جلوگیری از رشد و گسترش اعتراضات مردم، تهدید و تعقیب و زندانی کردن فعالین سیاسی و اجتماعی را تشدید کرده است. خبرگزاری حکومتی ایرنا، سه شنبه 17 آذر 1388 برابر با 8 دسامبر 2009، درباره دستگیرشدگان روز دانشجو نوشت: «احکام قطعی 22 نفر از محکومان حوادث اخير که پرونده آنان در شعب دادگاه های انقلاب اسلامی تهران مورد رسيدگی قرار گرفته بود پس از تاييد در دادگاه های تجديد نظر جهت اجرا به واحد اجرای احکام دادسرای انقلاب تهران ارسال شد.

به گزارش روابط عمومی دادسرای عمومی و انقلاب تهران، بنا به احکام صادره 18 نفر از محکومان مذکور به حبس از 4 ماه تا چهار و نيم سال محکوم شده اند.

بر اساس اين گزارش برای برخی از محکومان ياد شده جزای نقدی و مجازات شلاق نيز صادر شده است.

اقدام عليه امنيت، تبليغ عليه نظام، اخلال در نظم عمومی، تخريب و آتش سوزی، ايجاد آشوب، حمله به ماموران، ايراد ضرب و جرح و استفاده از سلاح سرد از جمله اتهامات محکوم شدگان ياد شده، اعلام شده است.

 

ارگان های سرکوب حکومت اسلامی، هم چنین با هدف جلوگیری از انتشار اخبار و گزارشات اعتراضات روز دانشجو در سطح بین المللی، محدودیت تازه ای را برای رسانه های خارجی فعال در ایران و نیز شبکه اینترنت به مرحله اجرا گذاشته است.

 

علی اکبر دارینی، خبرنگار خبرگزاری آسوشیتدپرس در ایران به بی بی سی فارسی گفت که از طریق ارسال پیامک تلفنی به خبرنگارانی که در ایران برای خبرگزاری های خارجی کار می کنند اطلاع داده شده که همه مجوزها و معرفی نامه هایی که برای فعالیت آنان در سطح شهر صادر شده، از تاریخ ۱۶ آذر تا ۱۸ آذر از درجه اعتبار ساقط است. به گفته او، معنای این اقدام این است که خبرنگاران رسانه های خارجی در این دو روز نمی توانند از دفاتر خود خارج شوند و ناچارند اخبار مربوط به اعتراضات احتمالی را بر اساس تماس های تلفنی و به نقل از شاهدان عینی گزارش کنند. دارینی گفت که چنین محدودیتی پیش از انتخابات ریاست جمهوری سابقه نداشت.

 

خبرگزاری رویتر هم از ایران گزارش داد که دولت ایران، مجوز خبرنگاران خارجی برای پوشش خبری وقایع تهران بین روزهای هفتم تا نهم دسامبر (دوشنبه تا چهارشنبه) را لغو کرده است.

 

کلیت حکومت اسلامی و در راس همه خامنه ای و احمدی نژاد که جانی ترین، بی شرم ترین و دروغگوترین رهبر و رییس جمهور جهان محسوب می شوند، با آغاز اعتراضات اخیر مردم از یک طرف به یاوه گویی افتاده اند و از سوی دیگر به نیروی سرکوب متوسل شده اند. احمدی نژاد، مردمی را که به بهانه «تقلب در انتخابات» به خیابان ها ریختند و نفرت و بیزاری خود از حکومت اسلامی را به گوش جهانیان رساندند، چنین وارونه نشان داده بود: «مردم در این انتخابات استیلای قدرت، ثروت، حزب و رسانه را در هم شكستند و الگوی جدیدی برای بشریت ارائه كردند.» این پاسدار تیرخلاص زن، در همین صحبت، مخالفان خود و حکومت شان را چنین تهدید کرد: «بگذارید مراسم تحلیف برگزار شود، دولت كارش را شروع كند، یقه‌شان را می‌گیریم و سرشان را می‌‌چسبانیم به سقف.» (اعتماد ملی، ۱۱ مرداد ۱۳۸۸)

 

احمدی نژاد که در یاوه گویی و خرافه پراکنی نیز مهارت دارد، اخیرا در اصفهان، گفته است: «سند داریم که آمریکا می ‌خواهد جلوی ظهور امام زمان را بگیرد.» (تابناک، ۱۳ آذر ۱۳۸۸) «در جبهه استكبار پرونده امام زمان كامل شده است و فقط به دنبال آدرس می‌گردند تا بروند كار را تمام كنند، در همین تهران عناصر بیگانه ‌ای هستند كه از عرفا و مومنان خانه و محل ملاقات امام عصر (عج) را سراغ می‌گیرند تا مانع تحقق حاكمیت عدل الهی شوند.» (محمود احمدی نژاد، فارس، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۶) «درست است که این مستکبران، به دنبال نفت و ثروت این کشور هستند، اما در زیر همه این ها یک استدلال برای خود دارند و بر اساس آن عمل می ‌کنند. البته آن را در خبرها افشا نمی ‌کنند. ما اسناد آن را به دست آوردیم که آن ها معتقدند یکی از خاندان پیامبر اکرم در این نقطه ظهور کرده و ریشه همه ظالمان عالم را خواهد خشکاند. آن ها همه این نقشه‌ها را کشیده‌ اند که جلوی ظهور حضرت را بگیرند و می‌ دانند ملت ایران زمینه‌ساز این حادثه بوده و یاران این حکومت خواهد بود.» (احمدی نژاد، تابناک، ۱۳ آبان ۱۳۸۸)

 

اکنون خامنه ای و احمدی نژاد و دیگر سران و مدیران عالی رتبه و فرماندهان ریز و درشت حکومتی به خوبی می دانند که تهدیدها، سرکوب ها و وحشی گری های تاکنونی شان در مرعوب کردن مردم چندان موثر نبودند. از سوی دیگر، نه ابزار و خرافات اسلامی و امام زمان و نه نیروهای سرکوبگرشان، برای نجات حکومت شان کارساز نیستند. زیرا آگاهی و روشنگری در حال غلبه کردن به جهل و خرافات در جامعه ایران است. در جامعه ای که در یک طرف حکومت با کلیه نیروها و ارگان های سرکوبگر و ایدئولوژی خرافی و پوسیده اسلامی اش و در سوی دیگر، مردم آگاهی که به غیر از قدرت طبقاتی و مبارزه متحد و متشکل خود به هیچ نیروی مافوق بشر باور ندارند و مرعوب نیروهای سرکوبگر نیز نمی شوند، در واقع عزم و اراده کرده اند که این بار سرنوشت خود را مستقیما به دست خویش رقم بزنند و با اتکا به نیروی خود و به به کارگیری همه دستاوردهای پیشرفته بشری در عرصه های اجتماعی، علمی، تکنیکی و غیره جامعه ای آزاد و برابر و انسانی بسازند.

 

بدین ترتیب، حضور گسترده دانشجویان و مردم آزاده در تظاهرات ١٦ آذر امسال در اعتراض به سرکوب و خفقان حکومت اسلامی، بار دیگر نشان داد که هیچ حاکمیتی در جهان قادر نیست بر نیروی عظیم مردم آزادی خواه و عدالت جو، غلبه کند و آن را برای همیشه سرکوب نماید.

 

وقایع روز دانشجو، یک بار دیگر نشان داد که کارگران، زنان، دانشجویان و همه مردم آزاده و تحت ستم ایران، در دفاع از حقوق انسانی خود و خواست ها و آزادی هایشان، تصمیم قاطع و محکمی گرفته ­اند تا هر چه زودتر بساط خونین این حکومت جانی را از جامعه ایران برچینند. حرکت ها مردمی و جنبشی که در خیابان ها، دانشگاه ها، کارخانه ها، مدارس و در همه نقاط دور و نزدیک جامعه ایران شروع شده است، به هیچ قدرت و نیروی سرکوبگری مهار شدنی نیست و هم چنان با حرکت های مداوم خود، گام های محکم تر و پایدارتری را به سوی آزادی و رهایی از زور و ستم و استثمار حکومت اسلامی برمی دارد.

 

هر چند ارگان های جهل و جنایت حکومت اسلامی، فقط در ماه های اخیر، هزاران تن را بازداشت کرده اند و جنایات فجیع و ضدانسانی در زندان های کشور بر علیه زندانیان انجام داده اند اما جامعه، در مقابل این همه وحشی گری حکومتیان، هم چنان به مبارزه آزاد خواهانه خود ادامه می دهد.

 

در واقع پس از آغاز اعتراضات گسترده ضدحکومتی که از اواخر خرداد ماه سال جاری آغاز شده و تاکنون ادامه دارد پیام روشنی به جامعه ایران و حتا جهان داشت: اکثریت جامعه ایران حکومت اسلامی را نمی خواهند و عزم و اراده سیاسی و اجتماعی کرده اند که جامعه نوینی بسازند. جامعه ای که در آن، رعایت حرمت شهروندان و تامین زندگی آن ها بدون توجه به جنسیت و ملیت، در راس برنامه های حکومت قرار گیرد.

 

بحران سیاسی کنونی حکومت اسلامی، تشدید بحران اقتصادی، ناتوانی حکومت از غلبه بر مشکلات متعدد اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و حتا دیپلماتیک در سطح بین المللی و فشار جهانی در زمینه بحران هسته ای، در بطن گسترش اعتراضات اجتماعی، همگی اختلاف و کمشکش سران و جناح های درونی حکومت اسلامی را تشدید و کل حکومت را تضعیف کرده است. سران حکومت اسلامی در چنین وضعیتی، راهی جز متوسل شدن به نیروی قهر و جهل و جنایت نمی شناسند. در حالی که تجارب مبارزات چند ماه اخیر مردم ایران، به روشنی نشان داده است که سیاست های جانیانه و غیرانسانی، عملا نتیجه عکس داشته و مردم آزاده و جنبش های اجتماعی آزادی خواه و برابری طلب و عدالت جو، نه تنها مرعوب این فضای رعب و وحشت حکومت نشده اند، بلکه در هر مناسبتی قدرتمندتر از قبل، به خیابان ها می ریزند و صدای اعتراض خود را علیه حکومت رساتر می کنند.

 

در چنین شرایطی، باید مبارزه آگاهانه، متحدانه و هدفمندی را سازمان دهی کرد و این هم وظیفه عاجلی است که بر دوش فعالان جنبش های اجتماعی قرار گرفته است. این وظیفه داوطلبانه و آگاهانه را باید به پراتیک روزمره تبدیل کرد. زیرا تنها ضامن پیروزی روشنگری بر جهل و تاریک اندیشی و رهایی از هرگونه ظلم و ستم و استثمار، در گرو اتحاد و مبارزه هدفمند بر علیه سیستم سرمایه داری و کلیت حکومت اسلامی است.

 

در جريان اعتراضات روز دانشجو، تعداد زيادی در تهران و شهرستان ها به اسارت نیروهای امنیتی حکومت درآمده اند. ضروری است که برای آزادی فوری و بی قيد و شرط کليه بازداشت شدگان روز 16 آذر و هم چنین برای آزادی همه زندانیان سیاسی، باید کمپین های گسترده ای را در داخل و خارج کشور سازمان داد و پیش برد.

 

هم اکنون ضرورت دفاع پیگیر و مداوم از زندانیان سیاسی و تلاش پیگیر برای آزادی همه زندانیان سیاسی، لغو هرگونه شکنجه روحی و جسمی و اعدام و هم چنین پایان دادن به سانسور و اختناق، خواست های مشترک همه جنبش های اجتماعی و اکثریت شهروندانی است که بیش از این تحمل سرکوب و ستم و وحشی گری حکومتیان را ندارند. حکومت و همه دم و دستگاه های آن، حق ندارند انسان ها را به دلیل باورهایشان و مبارزه سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شان تحت تعقیب قرار دهند تا چه برسد که آنان را دستگیر و زندانی و شکنجه و اعدام کنند. سی سال سرکوب و کشتار و جنابت و تجاوز به حقوق مردم و غارت اموال عمومی، بس است!

 

حکومتی که نمی تواند به ابتدائی ترین خواست های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مردم پاسخ بدهد، محکوم به فناست! بنابراین، حکومت اسلامی باید برود، حکمی است که مردم در صفوف میلیونی خود در خیابان ها صادر کرده اند و با قاطعیت نیز پیش می برند!

"یادداشت‌های روز "، ویژه سایت دیدگاه نوشته می‌شوند. در صورت تمایل به بازتکثیر متن، لطفا منبع را "یادداشت‌های روز سایت دیدگاه" قید کنید.  

بهرام رحمانی

bamdadpress@wnit.nu

هجدهم آذر 1388 -  نهم دسامبر 2009

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
بهرام رحماني:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.