شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

چهارشنبه ۲۶ دی ۱۳۹۷ - ۱۶ ژانویه ۲۰۱۹



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

جنایت سرمایه در سلاخی طبیعت وانسان

علی یحیی پور (سل تی تی)

 

ماه می تابد

وجوی باران در شالی زاران جوان

نور ماه را در آغوش گرفته اند

پرنده ها بر شا خه های در ختان آرامیده اند

وسکوت در مهتاب می درخشد

ومن در لابلای این طبیعت جان می گیرم

واز حاشیهء جنگل به ماه می نگرم

ودستانم در فکر تغییر وساختن است

تغییر این جهان وساختن

خانه ای که بر هشتی اش بیآرامم

وهر شب خواب مرغزاران سر سبز را ببینم

ودر آغوش ماری دختر جنگل

به طبیعت پیوند خورم .

 

من دلم برای کوه های البرز خون است

من دلم برای ما هی ها خون است

من در فکر آرامش بلبلان جوان هستم

که برای زنان شالی کاران

آخرین آواز های خود را زمزمه می کنند .

 

دیگر نمی توان به روز توهین کرد

این همه باروت وانفجار

مغز انسانها را متلاشی کرده اند

زمین بوی افیون می دهد

وخرافه های هزار ساله مغز آدمیان را پر کرده اند

وزمین از توفان ستاره گان نمی ترسد

اما از انسان وحشت دارد.

 

باد می وزد

زمستان سرد بر پوست شب

یخ می بندد

وزمین در حال نا بودیست

ای آیه های تاریکی

چه به من داده اید ؟

جز قصابی سرو

وقتل عام توده های خیابانی

در هوای دود آلوده هند وتهران و

واشینگتن وپکن.

 

سالی شانزده هزار انسان

از هوای دود آلوده تهران می میرند

 وانسان شکار می شود

وقمری های جوان سلاخی می شوند

ومادران هند در عزای مرگ کودکان خود

به سر می کوبند .

 

در این نظم نوین

در این دنیای جهنمی سرمایه

که خون می خورد

وهر روز به بربریت نزدیک تر می شود

همه چیز بر اساس سود سرمایه داران است

خانه سود ؛ طبیعت سود ؛کار سود ؛ انسان سود

وعشق بر معیار سود بنا می شوند.

 

من در فکر یخهای کوه های هیمالیا هستم

من در فکر یخهای کو ه های کلیمان جارو هستم

که چمن زاران سر سبز را سیراب می کنند

من در فکر صدو هفتاد میلیون انسان بنگلادش واندونزی

هستم که آب اقیانوسها زندگی شان را نا بود خواهد کرد

من در فکر پانصد وپنجاه میلیون انسان افریقا هستم

که آواره می گردند وسلاخی می شوند

وقتی قطبهای یخی آب گردند

وقتی انبوهی از گاز متان که حاصل تخریب  وتخمیرکوه ها

وجنگلهاست فضای زمین را پر کند

جنگلهائی که ازآب شدن یخ کوه ها سر بر می آورند .

 

سر مایه هر روز به بربریت نزدیک تر می شود

وزمین را می بلعد

وبنا به سیاستهای سود بری اش

 قادر به عمومی کردن نیست

سیاستش خصوصی کردن است

هیچ آلتر ناتیوی  برای این جنایت ندارد

احمدی نژاد این جلاد خلقهای ایران

با فریب ونیرنگ دم از حفظ طبیعت ومحیط زیست

در اروپا می زند اما خودش همه چیز را

در ایران خصوصی کرده است

واز کله اش اراجیف هزار ساله تراوش می کند .

 

نگاه کن به کنفرانس کپنهاک

که چگونه غارت گرانه به زمین می نگرند !

وکودکان این جهان را قصابی می کنند !

پلیس فاشیست دولت دانمارک

بر مغز انسانها می کوبد

که چرا در فکر زمین اند !

چرا در فکر پرنده گان هستند ! .

 

همه جا بوی سیاهی می آید

زمین سیاه وآسمان سیاه است

وابرهای سیاهی در مقابل خورشیدند .

 

 

امروز اوباما این شیاد تاریخ آمریکا

به کپنهاک آمده بود

تا اهداف انسانی کنفرانس را نا بود کند

بودجه نظامی او ششصد میلیارد دلار است

او مهرهء مجتمع صنعتی نظامی امریکاست

که بر پشت تریبون سرمایه آمده است

تا دنیا را فریب دهد

تا راه را بر میلیتاریسم وغارت طبیعت هموار کند .

 

تمام بومیان امریکا را از کنفرانس بیرون کردند

چرا که آنها در فکر عشق ورزیدن به زمین وانسان بودند

وبیان می کردندکه :زمین مادر انسان است

وانسان بالاترین ارزش طبیعت است

وشما جلادان این زمین واین انسان هستید .

 

تمام جزایر اقیانوس ها زیر آب خواهند رفت

تمام کو ه های یخی که اکسیژن طبیعت را می سازند

خواهند مرد وچمن زاران سرسبز برهوت خواهند شد

وتنها آغوش انسان کویری خواهد شد

که عشق در آن یخ خواهد بست

واگر بشریت در فکر تغییر این ساختار جهنمی نباشد

زمین نابود می گردد

آسمان تیره می شود

هوا بوی قبرستان می گیرد

نه ماهی نیست

نه خورشیدی نیست

ونه انسانی نیست .

 

ای سرزمین من

چه بی دریغ در تو نگریستم

من لیاقت آغوش ترا نداشتم

زیستن در تو را با ذره ذره

حرکتهای لاک پشتی خود

تفسیر کردم

ونگاهم به این غول سرمایه

وتوجیه جنایتهای آن ؛

با آیه های شیطانی هزار ساله

به جیب گشاد سرمایه داران

پیوند خورد

وبه آه مادران چمن زاران سرسبز خندیدم .

 

زمین از ستم سرمایه می گرید

وآفتابی کم رنگ به ما می تابد

وگرسنگی انسان

وکشتار کودکان

در این قرن هدف غارتگران بین المللیست .

 

فقط یک راه می ماند

وآن شعور است

 که به مغز انسان برسد وانسانی بیاندیشد

وطبیعت را به آغوش گیرد

به آغوش گرفتن طبیعت همانا

به آغوش گرفتن مارکس واندیشه های انسانی اوست

مارکس هست که تنها آلترناتیو

این جهان از خود بیگانه هست

وآرامش را برای انسان وطبیعت

خلق می کند

ومرغزاران سرسبز می سازد

ودوست طبیعت می شود

وجاودانگی انسان وطبیعت را تضمین می کند .

 

باید بر دوقطب زمین ؛

بر کوه های برفی البرز

بیرق سرخ مارکس افراشته گردد

وجهان خانه ای شود

که همه چیز در آن  آرام گیرد

وبشر به طبیعت آنچه که از آن می گیرد

دوباره به آن پس دهد

ولانهء مورچه گان

وزندگی زنبوران عسل

نماد های سنبلیک زیستن انسان باشند

وانسان به کار عشق ورزد

وانسان عاشق طبیعت گردد تا 

از ازخود بیگانگی وجهل

وطاعون سر مایه رهائی یابد.

 

باید به زمین نگریست

وبه شب های مهتابی که قربانی می شوند

وبه دختران جوان

که در این قرن به دنیا می آیند

ومادران این قرن می شوند

واز ما انسانها خواهند پرسید

که گذشته گان چه به ما داده اند ؟

 

 به ماه نگاه می کنم

 به دریا ها نگاه می کنم

وبه اسبهای سفید وحشی

در شالی زاران سرسبز

وبه خرس های سفید قطبی

واشک می ریزم.

 

اما امید بهترین هدیه به زندگیست

امید به آینده ای روشن

که عصر اطلاعات وکشفیات تازهء بشریت

آن ها را به انسانها ی این قرن هدیه میکند 

واین تباهی را انسانها به چالش خوا هند گرفت

وقتی حتی کشیشهای امریکا از مارکس تجلیل می کنند

زندگی دگرگونه ای آغاز می شود

وزمین نجات خواهد یافت

این یقین تاریخ است

که عناصر میرا میمیرند

وبشریت راهی جز اندیشه های مارکس ندارد .  

 

بیستم دسامبر دو هزارنه

علی یحیی پور سل تی تی    

 

منبع: سايت ديدگاه





در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.