شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

پنجشنبه ۷ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۲۷ آوریل ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

آیا این بار جهان علیه دولت جنگ طلب اسرائیل به پا خواهد خاست!
بهرام رحمانی

بهرام رحماني

 

صبح دوشنبه، 31 می 2010، کماندهای ارتش اسرائیل ناوگان کمک رسانی به نوار غزه را، که قرار بود امروز دوشنبه در سواحل این منطقه پهلو بگیرد، مورد حمله قرار داد. ناوگان دریائی موسوم به «ناوگان آزادی» متشکل از هشت فروند کشتی حامل کمک های بشردوستانه برای ساکنان منطقه تحت محاصره غزه است که توسط صدها طرفدار حقوق مردم فلسطین، با هدف شکستن محاصره دریائی غزه، عازم سواحل غزه بودند.

كاروان امدادرسانی غزه كه از هفته پيش حركت خود را از يونان و تركيه آغاز كرده‌ بود، شامل 10 هزار تن مواد پزشكی، ساختمانی و 100 منزل مسكونی آماده برای اسكان هزاران آواره و 500 دستگاه ويلچر برای معلولان بوده است.

كاروان امدادرسانی برای غزه شامل هشت كشتی است كه از سوی يك ائتلاف بين ‌المللی شامل جنبش آزادی غزه، بنياد كمك‌ های انسان دوستانه تركيه، كمپين اروپايی رفع محاصره غزه و چند موسسه و نهاد از مالزی، يونان و ايرلند مديريت می ‌شود و بيش از 40 دولت از آن حمايت می ‌كند.

در بندر غزه نیز حدود یکصد قایق ماهیگیری نوسازی شده بود تا شخصیت‌ های فلسطینی غزه بر روی آن ها به استقبال کشتی ‌های کمک رسانی بروند.

در میان فعالین سیاسی، اجتماعی و فرهنگی همبستگی بین‌المللی که این کاروان دریایی را همراهی می‌کردند و شمارشان به صدها تن می‌ رسید، نویسنده، روزنامه نگار، هنرمند، استاد دانشگاه، فعال سیاسی چپ و انسان دوست، اعضای پارلمان اروپا و کشورهای دیگر، چندین گروه از گزارشگران و فیلمبرداران شبکه‌ های تلویزیونی خارجی، به ‌ویژه شبکه‌ های بین‌ المللی عربی، یک بانوی سالخورده از بازماندگان هولوکاست، یک برنده جایزه صلح نوبل، یک افسر ارشد بازنشسته آمریکایی و... در بین همراهان این کاروان دریایی هستند.

نیروهای اسرائیلی پس از ورود به کشتی، به گروهی پانصد نفری که در کشتی حضور داشتند، یورش بردند. هنوز به درستی معلوم نیست که چه تعداد از این فعالین جان باخته، زخمی شده و دستگیر و زندانی شده اند. این حمله اسرائیل، در آب های بین المللی روی داده است.

تاکنون خبرگزاری ها، اعلام کرده اند که تعداد قربانيان حمله به کشتی ‌های حامل کمک برای باريکه غزه، به ۱۹ نفر رسيده است. در اين عمليات هم چنين ۲۶ نفر زخمی شده‌ اند. این حمله در آب های بین المللی صورت گرفته است.

بامداد دوشنبه، ۱۰ خرداد 1389 - ۳۱ مه 2010، شبکه های تلویزیونی ترکیه تصاویری ار عملیات کماندوهای ارتش اسرائیل را نشان دادند که از هلی کوپتر به تعدادی از شناورهای حامل مواد امدادی که به قصد شکستن محاصره اقتصادی نوار غزه عازم این منطقه بودند، پیاده شدند.

در گزارش های رسانه ای ترکیه آمده بود که حمله کماندوهای اسرائیلی به کشتی های امدادرسانی عازم نوار غزه حدود یکصد کیلومتری سواحل غزه و در آب های بین المللی روی داده است.

پس از خاتمه عملیات، قایق های نظامی اسرائیلی کشتی های امدادی را به بنادر اسرائیل اسکورت کرده اند و به گفته منابع دولتی این کشور، این اقلام به نوار غزه انتقال خواهد یافت و سرنشینان کشتی ها نیز به کشورهای خود فرستاده خواهند شد. اکثر سرنشینان این کشتی ها نیز شهروندان ترکیه بوده اند.

با انتشار خبر حمله کماندوهای اسرائیلی به کشتی های امدادرسانی، گروهی از معترضان در برابر کنسولگری اسرائیل در استانبول دست به تظاهرات زدند و با پلیس محافظ این ساختمان درگیر شدند. اما دقیقی بعد پلیس ترکیه مانع ادامه تعرض آن ها به این سفارت شد.

وزارت امور خارجه ترکیه نیز سفیر اسرائیل را برای ادای توضیحات و دریافت اعتراض رسمی احضار کرد.

دولت اسرائیل نیز از شهروندان این کشور که به ترکیه سفر کرده اند خواسته است تا به دلایل امنیتی، هر چه زودتر این کشور را ترک کنند.

«ستاد مبارزه با ترور» وابسته به اسرائيل دوشنبه از همه اسرائيلی‌ ها خواست که سفرخود به ترکيه را لغو کنند، و نيز از همه گردشگران اسرائيلی خواست که سريعا ترکيه را ترک کنند. هم اکنون ده‌ ها هزار گردشگر اسرائيلی در آنتاليا، آناليا، مرمره، استانبول و ديگر نقاط ترکيه هستند.

مناسبات ترکيه و اسرایيل از زمان حمله اسرائیل به غزه در ژانويه ۲۰۰۹ در پی انتقادهای علنی رجب طيب اردوغان، نخست‌ وزير ترکيه از اسرائيل رو به وخامت نهاد و هر از چند گاهی، امری ديگر موجب تنش در اين مناسبات شده است.

در واقع حمله به کشتی ‌های حامل کمک برای غزه، بدترين تاثير را بر روابط ديپلماتيک اسرائيل و ترکيه گذاشت که در دو سال اخير رو به تيرگی نهاده است. هدف مرکزی حمله اسرائيل، کشتی مرمره بود که کمک ‌ها و فعالان صلح را با پرچم ترکيه حمل می ‌کرد. در پی اين عمليات، دولت ترکيه ضمن حمله شديد به اسرائيل، سه رزمايش نظامی مشترکی را که قرار بود با اسرائيل برگزار کند لغو کرد، سفير خود را از تل‌آويو فراخواند و خواستار تشکيل نشست اضطراری شورای امنيت سازمان ملل متحد شد.

 

این اقدام دولت و ارتش اسرائیل، آن چنان جنایت کارانه و وحشیانه بود که هر فرد و جریان انسان دوستی بدون کم ترین تاملی باید آن را محکوم کند و با مردم ستم دیده و زجر کشیده فلسطین عمیقا همبستگی و هم دردی نماید.

در پی اين جنایت نروژ، سوئد، اسپانيا، يونان، تركيه، اردن، بلژيك، اتريش، سوئيس و چند كشور ديگر سفيران حکومت اسرائیل را فراخوانده و خواستار توضيح درباره اين جنايت شده‌ اند.

بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل از عملیات ارتش این کشور حمایت کرده است. نتانیاهو که به کانادا سفر کرده و قرار بود فردا در آمریکا با باراک اوباما، رییس جمهور این کشور دیدار کند، سفر خود به واشنگتن را لغو کرد و به اسرائیل باز گشت.

ناوی پيلای، کميسر حقوق بشر سازمان ملل متحد، نيز در نشست شورای حقوق بشر ژنو گفت که از حمله ارتش اسرائيل به کشتی ‌های حامل کمک برای غزه شوکه شده است.

کاترين اشتون، مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا، ضمن محکوم کردن حمله به فعالان صلح و ابراز هم دردی با بستگان قربانيان، خواستار توضيح کامل دولت اسرائيل شد. وی در عين حال سفرای اتحاديه اروپا را برای بعد از ظهر دوشنبه به شرکت در يک نشست ويژه فراخواند.

وزارت خارجه آلمان اعلام کرد که پنج شهروند آلمانی، از جمله دو نماينده مجلس فدرال، در ميان سرنشينان ۶ کشتی حامل کمک ‌ها بوده ‌اند.

گيدو وستروله، وزير خارجه آلمان، در يک تماس تلفنی از همتای اسرائيلی خود ليبرمان خواست که درباره ماجرا تحقيق جامع کند و هم چنين فورا وضعيت پنج شهروند آلمانی را روشن سازد. وستروله به خبرنگاران گفت: «دولت آلمان از اين پيش‌آمد بسيار ناخوشايند در آب ‌های بين ‌المللی، به شدت ناراحت است و عميقا نسبت به مرگ انسان ‌ها ابراز تاسف می کند.»

اتحاديه عرب، اقدام اسرائيل را دليل روشنی بر عدم تمايل اسرائيل به پيشبرد روند صلح خاورميانه تلقی کرد. خبرگزاری آلمان به نقل از عمرو موسی، دبيرکل اتحاديه عرب، نوشت: «ما می ‌بينيم که مذاکره بر سر صلح با اسرائيل بی ‌معنا است. اسرائيل حقوق بين ‌الملل را ناديده می ‌گيرد و تصور می ‌کند، فراتر از قانون است.» عمرو موسی، اعضای اتحاديه عرب را برای روز سه‌شنبه (۱ ژوئن) به شرکت در نشست اضطراری قاهره فراخواند.

اسپانيا، ریيس دوره‌ای اتحاديه اروپا با ابراز نگرانی از عواقب بين‌ المللی اين امر، همگان را به شکيبايی و مدارا و جلوگيری از دامن زدن به ماجرا فراخواند.

يونان و سوئد، که شماری از فعالان مدنی کشورهای آن ها به روی عرشه کشتی ترکيه بودند، نمايندگان سياسی ارشد اسرائيلی را احضار کرده و خواهان توضيح شده و رسيدگی شايسته پزشکی اسرائيلی به زخمی‌ شدگان را درخواست کردند.

فرانسه اعلام کرد که هيچ دليلی چنين تلفاتی را تصديق نمی‌کند و برنارکوشنر، وزير خارجه فرانسه گفت که از اين رخداد «تکان خورده است.» فرانکو فراتينی، وزيرخارجه ايتاليا نيز اين رخداد را محکوم کرد.

ایرلند، اعلام کرد که نگران کشته و زخمی شدن شهروندان خود در کاروان است. یکی از کشتی ‌ها با نام «ریچل کوری» از بندر داندالک ایرلند چهاردهم ماه مه حرکت دریایی خود را برای پیوستن به کاروان یاد شده، آغاز کرده بود.

جان گینگ، مدیر «اونرا»، نهاد ویژه کمک ‌رسانی سازمان ملل متحد به فلسطینی ‌ها که در غزه مقیم است، از تبدیل شدن ماجرای کمک ‌رسانی کاروان دریایی به رخدادی خونین ابراز تأسف و خشم شدید کرد.

اتحادیه آفریقا، با ابراز حیرت عمیق از این ماجرا خواستار تحقیق درباره این ماجرا شد.

در این میان حمله اسرائيل به کشتی ‌های حامل کمک ‌های انسانی، امکان مناسبی را به سران اسلامی داد تا از یک سياست های رقابت آمیز خود را تشديد کنند و از سوی دیگر هرگونه اعتراض در سالگرد تقلب انتخاباتی را به تحریک «صهیونیست ها؟» نسبت دهد. کميسيون امنيت ملی و مجلس شورای اسلامی، با صدور بيانيه‌ ای اقدام اسرائيل را اعلان جنگ عليه همه جهان دانست و از سازمان ملل خواست که فورا با صدور قطعنامه ‌ای عمل اسرائيل را محکوم و پرونده آن را به ديوان کيفری بين ‌المللی ارجاع کند.

محمود احمدی‌نژاد، حمله به کاروان کشتی ‌ها را نشانه پايان کار دولت اسرائيل دانست و ادعا کرد: «ديگر اسرائيل بايد چه کاری انجام دهد تا حاميان حقوق بشر آزرده شوند؟»

وزارت خارجه حکومت اسلامی، در بيانيه ‌ای اقدام اسرائيل را تداعی ‌کننده اقدامات دزدان دريايی در قرون گذشته دانست. وزير دفاع حکومت اسلامی نيز ادعا کرد که با حمله به کشتی ‌ها، شمارش معکوس برای نابودی اسرائيل آغاز شده است.

حکومت اسلامی ایران، حکومتی که دستش به خون ده ها هزار شهروند ایرانی آلوده است و در سطح بین المللی نیز حامی گروه های تروریستی حزب الهی چون حماس و جهاد اسلامی و غیره است دفاع اش از کسانی که در راه انسانیت و همبستگی با مردم زجر دیده فلسطین جان باختند ریاکارنه و مزورانه است. حکومت اسرائیل و حکومت اسلامی ایران، هر دو جنایت کار و جنگ طلب و تروریست و عامل بدبختی شهروندان هستند.

روز 31 می 2010، بلافاصله با انتشار خبر یورش وحشیانه کماندوهای ارتش اسرائیل به کشتی های امدادرسانی، تظاهرات بزرگی در کشورهای مختلف جهان برگزار شد. از جمله تظاهرات بزرگی در استکهلم برگزار شد که در آن چندین هزار تن شرکت کرده بودند. تظاهرات کنندگان نخست در میدان مرکزی شهر سرگل، تجمع کردند و نمایندگان احزاب و سازمان های مدافع حقوق بشر سوئدی به سخنرانی پرداختند. اما هنگامی که نماینده حزب سنتر (مرکز) سخنرانی خود را آغاز کرد مردم یک صدا او را هو کردند و یا با شعار اسرائیل بایکوت باید گردد سخنان او را قطع کردند. این حزب در دولت ائتلافی سوئد قرار دارد. نماینده دیگری از احزاب حاکم در ردیف سخنرانان نبودند. سپس این جمعیت عظیم به سوی سفارت اسرائیل راه پیمایی کردند. تعداد ایرانیان در این تظاهرات بسیار اندک بود؛ جریانات ناسیونالیست و به ویژه سلطنت طلبان، همواره سعی می کنند به زور هم شده در تظاهرات ها پرچم خود را به عنوان این که نماد «ملی» است بالا ببرند در این تظاهرات اثری از آن ها نبود. دلیلش این است که سلطنت طلبان و همه جریانات ناسیونالیست طرفدار سیاست های آمریکا و اسرائیل هستند.

در حالی که هر فرد و سازمان و نهاد انسان دوست، آزادی خواه و برابری طلب، در عین حالی که سیاست های اقتصادی، سیاسی و نظامی آمریکا، اسرائیل، جمهوری اسلامی ایران، ترکیه، حماس و غیره را بر علیه بشریت محکوم می کند در عین حال با صدای بلند نیز باید از حقوق مردم فلسطین و حق تعیین سرنوشت آن ها دفاع کند. دولت های ارتجاعی و سرکوبگر اسرائیل، بیش از پنج دهه است که سرزمین های مردم فلسطین را اشغال کرده اند و جنگ و سرکوب و کشتار و بی حقوقی هر روزه ای را بر این مردم حق طلب تحمیل کرده اند؛ هم چنین با ادامه اشغال و سرکوب خود، هرگونه تلاش در راه دست یابی به یک صلح واقعی را به شکت کشانده اند. در واقع دولت اسرائیل با حمایت و پشتیبانی همه جانبه سیاسی، اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک دولت آمریکا و مماشات دولت های غربی و بی کفایتی دولت های عربی، هم چنان به سیاست های قلدرمنشانه و آدم کشی ادامه می دهد. اکنون زمان آن رسیده است که این دولت با فشار افکار عمویم مردم جهان، با بایکوت سیاسی جهانی روبرو شود تا در چنین شرایطی، دست از اشغال و آدم کشی و رعب و وحشت و ترور بردارد.

 

از ژوئن سال ۲۰۰۷، با قدرت گیری گروه اسلامی حماس، نوار عزه علاوه بر این که در محاصره ارتش اسرائیل قرار دارد بارها نیز ارتش اسرائیل از زمین و هوا و دریا این منطقه را زیر بمباران های شدید خود گرفته و تعدادی بی شماری از مردم غزه را کشته و زخمی کرده است. منابع مهم این منطقه از جمله منابع آب و برق و بیمارستان ها و مدارس و جاده ها و اماکن مسکونی آسیب های جدی دیده اند و یا ویران شده اند.

دولت مصر نیز کمابیش مرز خود با غزه را بسته است و به همین دلیل، ساکنان این منطقه طی این سال ها با کمبود خدمات درمانی، کالا و دشواری های اقتصادی هولناکی مواجه بوده اند.

محمود عباس، رییس تشکیلات خودگردان فلسطینی، بامداد دوشنبه 31 می با حضور در تلویزیون فلسطینی با خشم زیاد رفتار نیروی دریایی اسرائیل را محکوم کرد و اعلام داشت که هر اقدامی را در واکنش به این رخداد محتمل می‌ داند.

صائب عریقات، مذاکره کننده اصلی فلسطینیان در گفتگوهای صلح، حمله کماندوهای اسرائیلی را یک جنایت جنگی توصیف کرده و گفته است این حمله یک بار دیگر نشان می دهد که اسرائیل خود را فراتر از قانون می‌داند.

در پی این جنایت ارتش اسرائیل، در غزه سه اعتصاب عمومی از سوی تشکیلانت فلسطینی اعلام شده است و همه کاسبان فلسطینی دست به اعتصاب کامل زده اند؛ آن های هم که مغازه ‌های خود را باز کرده بودند با خبردارشدن از این واقعه محل کسب و کار خود را به قصد راه ‌پیمایی تعطیل کردند. ارتش و پلیس اسرائیل نیز به حال آماده ‌باش درآمده است.

 

شورای امنیت سازمان ملل روز سه ‌شنبه 1 یونی 2010 با اکثریت آرا حمله به کاروان کمک ‌رسانی غزه را که به مرگ دست ‌کم ۱۰ غیرنظامی انجامید محکوم کرد و خواهان انجام تحقیقی «شفاف و بی ‌طرفانه» در این باره شد.

شورای امنیت در بیانیه ‌ای که به همین منظور انتشار داد ضمن ابراز تاسف از مرگ افراد در کاروان متشکل از شش کشتی در راه غزه گفت: «شورای امنیت اقداماتی را که به مرگ دست‌ کم ۱۰ غیرنظامی انجامید محکوم می‌ کند و به خانواده‌ های این افراد تسلیت می ‌گوید.»

هنوز دقیقا مشخص نیست در حمله ‌ای که ارتش اسرائیل حدود چهار صبح روز دوشنبه 31 می به کاروان کشتی‌ های کمک ‌رسانی به مردم غزه انجام داد چند نفر جان خود را از دست داده ‌اند.

در حالی که اسرائیل آمار کشته ‌شدگان در حمله نیروهای خود به کشتی‌ ها را ۹ تن اعلام کرده، «جنبش غزه را آزاد کنید»، یکی از گروه ‌های سازمان‌ دهنده این کاروان،‌ میزان تلفات را بالاتر از این می‌ داند، اما رقم دقیقی اعلام نکرده است.

این در حالی است که ارتش اسرائیل خود در بعد از ظهر روز دوشنبه خبر از ۱۵ کشته و ده‌ ها زخمیمتعاقب حمله خود به شش کشتی در راه غزه داده بود.

روز دوشنبه بسیاری از خبرگزاری ها نیز تعداد جان باختگان را 19 نفر اعلام کرده بودند.

اسرائیل اعلام کرده است که از ۶۰۰ فعال سیاسی که به زندانی در جنوب اسرائیل منتقل شده بودند تنها ۴۵ نفر آزاد شده ‌اند.

افزون بر قطعنامه شورای امنیت، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل در ژنو نیز روز سه‌ شنبه تشکیل جلسه داد تا صدور قطعنامه ‌ای علیه اسرائیل را بررسی کند.

احمد داوود اغلو، وزير خارجه ترکيه در  نشست شورای امنیت، از عملکرد اسرائيل به شدت انتقاد کرد.  در همین  حال يک مقام رسمی اسرائيل تاييد کرده که بيش تر کسانی که روی عرشه کشتی کشته شدند، از اتباع ترکيه بود‌ه ‌اند.

جلسه اضطراری شورای امنيت به درخواست ترکيه و لبنان که هر دو از اعضای غيردائم شورای امنيت هستند، برگزار شد. رياض منصور، عضو ناظر فلسطينی در سازمان ملل پيش از برگزاری جلسه به خبرنگاران گفت که اميدوار است شورای امنيت واکنش قاطعی نشان دهد.

بان کی‌مون، دبيرکل سازمان ملل نيز خواستار تحقيقات کامل در مورد يورش اسرائيل به کشتی حامل کمک‌ها برای غزه شده است.

 

این واقعه که عمیقا احساسات انسانی مردم جهان را جریحه دار کرده است باید با تظاهرات های خیابانی و اعتصابات کارگری پیگیر، دولت ها و هم چنین سازمان ملل را وادار کرد سفرای اسرائیل را از کشورهای خود اخراج کنند و سفیران خود را نیز از اسرائیل فرابخوانند و شرط بگذارند تا زمانی که نیروهای سرکوبگر و اشغالگر اسرائیل از کلیه سرزمین های فلسطینی خارج نشده اند و حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین را به رسمیت نشاخته اند به بایکوت سیاسی خود خاتمه نخواهند داد. نشست های تاکنونی و مصوبات شورای امنیت سازمان ملل، اتحادیه اروپا، و مذاکرات صلح بین اسرائیل و فلسطین، ثمری داده است. زیرا دولت های غربی و در راس همه دولت آمریکا، حامی دولت اسرائیل هستند. اساسا دولت آمریکا به اسرائیل همانند حیاط خلوت خود نگاه می کند و در هر شرایطی از آن مواظبت می کند.

اما سئوال مهم این است که آیا این بار جهان جدی تر و پیگیرتر از گذشته علیه اسرائیل به پا خواهد خاست و یا صرفا در حد اعتراض و محکوم کردن بدون هیچ نتیجه عملی محدود خواهد شد؟!

 

یازدهم خرداد 1389 - یکم یونی 2010

 

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
بهرام رحماني:



[تاریخ ارسال: 03 Jun 2010]  [ارسال‌کننده: اندیشه]  [  ]  
نویسنده و صلح دوست اسرائیلی : این یک لکه ننگ بر تاریخ کشور من است
یونگه ولت آلمان ، سوم ژوئن،
مصاحبه با شولآمیت آلونی هشتاد ویکساله نویسنده زن ، و ا ز موسسین گروه پیس ناو و برنده جایزه اسرائیل و وزیر فرهنگ وتربیت سابق اسرائیل واز سال هزار ونهصد شصت وپنج تا تا هزار نه صد ونود وشش در کنیسه نماینده بوده است :
س-چگونه این این حمله نیروهای ویژه نظامی اسرائیل علیه کشتی غزه آزاد را قضاوت میکنید؟
برای آنچه که اتفاق افتاده است تنها یک کلام وجود دارد :کشتار . بعنوان یک اسرائیلی من علیه این عملیات خونین شورش میکنم که برای آن هیچگونه توجیهی نمیتواند وجود د اشته باشد.آنچه اتفاق افتاده است در نتیجه تسلط کمپین تبلیغاتی است که توسط کسانی ارگانیزه شده است که بر اسرائیل حکومت میکنند. کسانی که این دستور را داده اند که حرکت کشتی غزه آزاد را به هرشکل متوقف کنند واجازه شلیک به سربازان ما را داده اند . وبهمین دلیل بایستی که از طرف دادگاهای بین المللی تحت تعقیب قرار گیرند.
س-اسرائیل مدعی است که در این کشتی سلاح کشف کرده است . این را باور دارید؟
این کشتی ها هیچ سلاحی را حمل نمیکردند، بلکه کمکهای کالایی برای مردمی که سالهاست تحت مجازات همگانی قرار گرفته اند آنچه که برضد نرم حقوق بشر و قوانین بین المللی است، حمل میکرده است. با این کشتار کشور من برای انچه که من برایش مبارزه کرده بودم ، طرف زشت خود را نشان داد .طرف تکبر ، و یک خشونت غیر قابل اندازه. این یک لکه خونینی است که باقی خواهد ماند.برای اینکه این را از بین ببریم تنها محکومیت بین المللی کافی نیست .این لازم است که از طرف جامعه اسرائیلی خود اعتراضات بلند شود.نیاز به یک شورش اخلاقی علیه کسانی است که تنها یک عملیات سو قصد علیه صلح در خاورمیانه انجام میدهند ، بلکه بنیاد دمکراسی مارا نابود میکنند. زیرا یک کشور ، که چنین کشتاری را توجیه میکند، یک کشور ی است که خودرا به یک عقوبت نحس محکوم میکند.
س-نخست وزیر نتانیاهو ووزیر دفاع اهود باراک مدعی اند که هدف سازمان دهندگان کشتی همبستگی کمک ا نسانی به غزه نبوده است بلکه «مبارزه طلبی هدف دار» علیه اسرائیل را ا نجام داده اند.
این کلمات بی شرمانه کسانی است که سعی میکنند که از چیزی دفاع کنند که قابل دفاع نیست. چنین رفتاری تنها باعث بالا رفتن خشم و عصبانیت در سطح جهان علیه این کشتار انجام شده میشود. هیچ چیز نمیتواند این واقعیت را توجیه کند که پل یک کشتی به صحنه جنگ تبدیل شده است . کسی که چنین دستور ی را داده است و کسی که شیطان سازی را علیه پاسیفیستها را از قبل شروع کرده است، میخواسته است درسی بدهد. اما نتیجه در مقابل چشمان اکنون قرا ردارد .خون ریخته شده یک لکه ننگ پاک نشدنی در تاریخ کشور من است.
س-در ترکیه یک خشم قابل فهم در حال ترکیدن است؟
نه تنها در ترکیه . این قصابی نفرت از اسرائیل را افزایش خواهد دارد ، بنیادگرایان را قویتر کند و نیروهایی را در دنیای عرب و فلسطین تضعیف کند ، که هنوز به دیالوگ اعتقاد دارند وبرای یک صلح عادلانه و مساوی مبارزه میکنند. اما جناح عقابها در اسرائیل امروز حاکم هستند و هرکاری انجام میدهند تا هر دیالوگی را خفه کنند. و این حمام خون در این جهت بوده است.
س-با این عملیات مساله بایکوت و محاصره غزه دوباره در مقابل چشمان قرار گرفته است.آیا اسرائیل با محاصره غزه به هدف خود نزدیک ترشده است که حماس را تضعیف کند؟
نه ! این محاصره همانقدر کم باعث تضعیف حماس شده است که مثل کشتن رهبر آنها. این تنها رنج مردم را افزایش داده است و غز ه را به یک زندان بزرگ در زیر اسمان مبدل کرده است .کسی که به کشتی ها حمله میکند ، یک ملتی را سرکوب میکند و سیاست کلنیالیسم را در منطقه اشغالی فلسطینی ادامه میدهد ، تنها این توهم را دنبال میکند که امنیت اسرائیل با خشونت سلاح میتواند بدست آید. اما این یک توهم است که همیشه میتواند به رسوایی ختم شود، اگر جهان در مقابل آن بطور قاطع اعتراض نکند. برای این بایستی که بخشی از اسرائیلیها که میخواهند همدست این جنایت نباشند به این اعتراضات بپیوندند.
س-جامعه عرب در اسرائیل هم اکنون به خیابانها میروند..
بله ، و در این جا ما سخن ا ز یک میلیون اسرائیلی میکنیم که راسیست آویگادر لیبرمن وزیر امورخارجه اسرایئل را بعنوان «ننگ»نگه میکنند،که اگر میتوانست منطقه در اشغال شده با خشونت مردمش را بیرون میراند. و امروز کسانی مانند او آینده اسرائیل و صلح را در دست دارند. این یک سناریوی وحشت انگیز ناب است
  

[تاریخ ارسال: 02 Jun 2010]  [ارسال‌کننده: اندیشه]  [  ]  
صلح بلوک شده -زود دویچه سایتونگ ، دوم ژوئن دوهزار وده
نویسنده مفسر وکارشناس خاورمیانه توماس آوناریوس
بعد از رسوایی برروی آبهای دریا بایستی که جامعه جهانی سوال کند چگونه میخواهد با غزه رفتار کند
سیاستمداران اسرائیل این روزها قابل قبطه خوردن نیستند. آنها بایستی که از عواقب فاجعه آمیز عملیات نظامی علیه «غزه آزاد» دفاع کنند. بکار گرفتن نیروی ویژه علیه کسانی که خود را دوست صلح از تمامی جهان نامیده اند یک اشتباه محض از ابتدا بود. اکنون بنیامین نتانیاهو با دستان خونین و آبرو رفته با نه کشته از این فعالین در مقابل جهان قرار گرفته است ، حتی در مقابل دوستان بهتر اسرائیل . بعد از رسوای برروی آبهای دریا اکنون جامعه جهانی بایستی که از خود سوال کند چگونه در مقابل سیاست بلوکه کردن نوار غزه توسط اسرائیل میخواهد رفتار کند.
اسرائیل چهار سال قبل نوار غزه را بلوکه کرد ، بدون هیچ مشروعیت بین المللی برای این عمل خود . در ابتدا دولت دارالسلام میخواست که گیلاد شالیت سرباز که توسط حماس در سال دوهزار وشش اسیر گرفته شده است آزاد شود . اما بعد اسرائیل این بلوکه کردن را با حاکمیت حماس استدلال کرد که یک گروه تروریست است اما از نظر حقوق بین المللی این استدلال قابل توجیه نبود که یک ونیم میلیون انسان را برای جنایت نفراتی به اسارت گرفته شوند . این بایکوت کردن درواقع یک ملت را مجازات میکرد که یک دولت غیر محبوب را به قدرت رسانده است .اما واقعیت این است که : شالیت در زندان در یک سوراخ زیر زمینی هنوز اسیر است و حماس هنوز در حاکمیت ا ست . اینها همه را که باهم جمع کنیم یک ورشکستگی سیاست بایکوت وبلوکه کردن نوار غزه نتیجه آن است .
سوال این نیست که چقدر ماهیانه اسرائیل کالا و موادغذایی و دارو و مواد ساختمانی را اجازه عبور میدهد . این را که بدلخواه انجام میدهند. ......ادامه جنگ با وسیله اقتصادی یک نتیجه منفی دیگری را خواهد داشت . مردم رادیکالیزه میشوند و به دنبال اسلامیستها خواهند رفت وبه نصایح آنها گوش میدهند.حماس دیگر یک سازمان خطرناک در نوار غزه نیست . القدیره بمرور زمان در حال پا گرفتن میباشند .برخلاف حماس ناسیونالیست مذهبی ، چنین نیرو هایی دیگر قادر به گفتگو نیستند. بعضی دقیقا این را به اسرائیل نسبت میدهند که اسرائیل دقیقا این را میخواهد .زیرا تا زمانی که نیروهای خشونت طلب دست بالار را داشته باشند ، اسرائیل نبایستی که بطور جدی درمورد صلح مذاکره کند. اما این به سختی میتواند یک جواب باشد . مساله فلسطین شصت سال است که پروسه صلح در خاورمیانه را سد کرده است .اکنون این زمان رسیده است که اسرائیلی ها و فلسطینی ها برای یک مذ اکره جدی پای میز بنشینند. قبل از ان بایستی که البته سدها برداشته شوند ویکی از آنها برداشتن بایکوت وبلوک غزه است
  

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.