روز بیست و دوم

 در اوروگوئه نیز یک ضرب المثل در میان مردم رایج است که می گوید/ اگر فوتبال نبود شاید حتی خود اهالی اوروگوئه نیز خبر نمی داشتند که کشوری هم به اسم اوروگوئه وجود دارد. ملاقات اوروگوئه و غنا در محتوی چنین برداشت ها و تعاریف می گنجد که افزون بر این باید به پدیده ناسیونالیسم خفته نیز اشاره کرد. ناسیونالیسمی که می تواند در پناه فوتبال آنان را به جنبش و همبستگی عمیق تری فراخواند. به دنبال حذف برزیل توسط هلند اوروگوئه خود را مسئول می داند تا بر غنا پیروز شود و انتقام آمریکای لاتین را از هلند اروپائی بگیرد. واقعیت هم همین است. انتقام! در لحن /گفتار و تحلیل اکثر گزارشگران و مفسران فوتبال در اروپا این مرزبندی و درجه بندی اهمیت دارد و به صعود یک تیم اروپائی افتخار می کنند. در آن سوی نیز غنا می خواهد اولین آفریقائی باشد که همدرد تاریخ اش را ازسر ضرورت از سر راه بردارد و آنگاه در نیمه نهائی حساب هلند را در آفریقا تسویه کند و برای اولین بار در تاریخ خود را در فینال ببینند! فوتبال غنا در دهه ی گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است. از شگفتی سازی در جام جهانی 2006 گرفته تا قهرمانی در جام جهانی زیر 20 ساله ها که اولین جایزه ی جهانی کسب شده در این سطح توسط یک کشور آفریقایی بوده است.غنا به سال 2006 بهترین تیم قاره آفریقا شناخته شد! کشوری که نرخ بیکاری در غنا 11 درصد است و 28.5 درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند. نرخ تورم در این کشور در سال 2007 میلادی 11 درصد بود.

بازی در استادیوم ساکر سیتی ژوهانسبورگ در حضور 80 هزار تماشاگر به داوری ‌اورلگاریو بنكورا از پرتغال آغاز شد. در بیست دقیقه نخست بازی اوروگوئه تیم مسلط بر زمین و کنترل توپ بود و حاصل این برتری 5 کرنری بود که در این دقایق برروی دروازه غنا ارسال کرد. از دقیقه بیست و پنچ به بعد نوبت به غنا رسید تا خود را در زمین حریف نشان دهد. از دقیقه سی به بعد غنا نبض بازی را در دست گرفت و چند جمله خطرناک را بر روی دروازه اوروگوئه ندارک دید که ضربه زمینی جیان در دقیقه 30 از جمله این حملات بود که می توانست گل اول بازی را بر تابلوی ورزشگاه به تصویر کشاند. تعویض دقیقه 38 مدافع با تجربه و بازیکن موءثر و کاپیتن اورگوئه به علت مصدومیت با آندرس باعث ایجاد شکاف در خط دفاعی سازمان یافته اورگوئه شد و در دقیقه 43 سلین مونتاری با تصاحب توپ و چرخش به راست و چپ و این که با این توپ چه کند یا نکند/ ناگهان اقدام به شوت کرد و جاصل آن چیزی نبود جز گل برای غنا! گل غنا در بهترین شرائط ممکن وارد دروازه اوروگوئه شد تا در نیمه مربیان بخشی از ذهنیت و افکار مربی اوروگوئه به موضوع این گل ختم شود. در نیمه نخست همه روی داد ها جالب بود. نه جنگی بود و نه ترحمی/نه مهری بود و نه قهری/  همه با هم درگیر می شدند و همه به راه خود می رفتند و کسی از کسی عذر خواهی نمی کرد یا تسلی نمی داد! شاید این موضوع از اثرات شعار ضد راسیسم و صلح طلبی بیش از شروع مسابقه نشات می گرفت! در نیمه دوم اوروگوئه ترجیح داد تا بازی را به کناره ها بکشاند و فضای هافبک های حریف را برای جمله در اختیار بگیرد. این شیوه کارساز بود و غنا در لاک دفاعی فرو رفت و در دقیقه 54 روی یک ضربه ایستگاهی از جناح چپ و پیرو این شیوه فورلان ستاره آتلتیلکو مادرید با ضربه ای تماشائی دروازه غنا را فرو ریخت و دو تیم یک بر یک شدند. از این دقیقه تا پایان نود دقیقه همه چیز مساوی رفت و در وقت اضافی پانزده دقیقه نیز در نتجه ای حاصل نشد که ناگهان در دقیقه 120 یک اتفاق عجیب به وقوع پیوست که می بوانست غنا را تیم صعود کننده معرفی کند. در این دقیقه از جناح راست غنا توپی به روی دروازه اوروگوئه ارسال شد پس از دو بار رفت و برگشت توپ یکی از مهاجمین غنا توپ را به طرف دروازه فرستاد و یکی از بازیکنان اوروگوئه با دست سد راه توپ به درون دروازه شد و داور هم بازیکن اوروگوئه را اخراج کرد هم فرمان یک ضربه پنالتی داد که جیان بهترین بخت غنا را برای رسیدن به نیمه نهائی از دست داد و داور سپس سوت پایان بازی را با همان نتیجه مساوی یک بر یک اعلام کرد و کار به ضربات پنالتی کشید که در نهایت تیم اوروگوئه 4 بر 2 این ضیافت پنالتی را به سود خود خاتمه داد و حریف هلند در نیمه نهائی شد!