شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

چهارشنبه ۷ تير ۱۳۹۶ - ۲۸ ژوئن ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

26 بهمن روز کومه له را گرامی بداریم!

بهرام رحماني

کومه¬له، از زمان تاسیس خود از سال 1348 تاکنون، فراز و نشیب¬های فراوانی را پشت سر گذاشته است. اما آن¬چه که در این تاریخ طولانی به وضوح قابل مشاهده است و در واقع با تاریخ کومه¬له عجین شده، همواره افق کارگری کمونیستی و انترناسیونالیستی آن است که گام به گام و مرحله به مرحله برنامه و اهداف و سیاست¬های خود را هر چه بیش¬تر شفاف¬تر کرده است. در حالی که در این دوران، بسیاری از سازمان¬ها و احزاب که دورانی خود را با سوسیالیسم و کمونیسم تداعی می¬کردند، به موضع راست چرخیده و از کمونیسم دور شده¬اند. حتا گرایشاتی نیز از کومه¬له انشعاب کرده¬اند، به موضع ناسیونالیستی و لیبرالیستی سقوط نموده¬اند. چرا که کومه¬له، به مرور زمان و در بطن مبارزه طبقاتی مواضع کمونیستی کارگری خود را هر چه بیشر تعمیق و رشد و گسترش داده و به یک جریان محبوب و اجتماعی با سیاست¬ها و پرنسیب¬های استوار کمونیستی تبدیل شده است. این تاریخ غیرقابل انکار را می¬توان با رجوع به اسناد رسمی این سازمان که در سمینارها، کنفرانس¬ها، کنگره¬ها به تصویب رسیده¬اند، مشاهده کرد. اواخر سال¬های دهه چهل، تحولات جدیدی در جامعه ایران پدید آمد. اگر نظری مجمل به سیر تحول جنبش کارگری کمونیسی در ایران، به ویژه وقایع اواخر دهه چهل بیاندازیم، در روند این تحولات بهتر به جایگاه و موقعیت کومه¬له پی می¬بریم. از اوایل دهه چهل رشد سرمایه¬داری در ایران، مسئله اصلاحات ارضی و شهرنشینی و کوچ جمعیت زیادی از روستائیان از روستا به شهر و افزایش کارخانه¬ها جنبش کارگری کمونیستی ایران را نیز وارد دوره جدیدی از تاریخ خود ساخت. تقریبا معیارها، ارزش¬ها و سنت¬های سابق فرو ریخت و نیروی کار جدیدی در جامعه نمایان شد که نسبت به گذشته آگاه¬تر بود و افکار و تمایلات آن با سابق تفاوت کمی و کیفی داشت. ورود سرمایه خارجی به ایران، باعث رشد طبقه سرمایه¬دار ایران گردید.. در دهه چهل، حدود 200 شرکت خرجی در ایران سرمایه¬گذاری کردند.. تاسیس بازار بورس در سال 1346 بر قدرت طبقه سرمایه¬دار افزود. از سوی دیگر شمار کارخانه¬های صنعتی از 1000 کارخانه در سال 1336 به 6200 کارخانه در سال 1353 فزونی یافت. جنبش کارگری ایران، در این دوره به لحاظ کمی و کیفی رشد کرد که در اثر آن، رژیم پهلوی وادار شد، برخی از حقوق کارگران را حتا روی کاغذ هم شده به رسمیت بشناسد. بر طبق اصلاحیه¬ای در قانون کار ایران در سال 1342، تنها تشکیل سندیکاهای جداگانه مجاز بود؛ اما سندیکاها اجازه تشکیل فدراسیون سراسری نداشتند. در واقع می¬توان گفت سندیکاهای دولتی. علاوه بر این، کارگران ظاهرا بر طبق قانون کار حق مذاکره دسته¬جمعی نیز داشتند که در عمل چنین نبود و رژیم شاه دیکتاتوری شاه، این تشکل¬ها را شدیدا زیر نظر ساواک قرار داده بود و هر گونه تحرکی را از آن¬ها سلب می¬کرد. در دهه چهل، اعتصابات کارگری به وقوع پیوست. جریاناتی مانند حزب توده، سیاست¬های خوش¬نامی نداشتند. از این¬رو جوانان تحصیل کرده و چپ و رادیکال حزب توده را جریانی راست می¬دانستند و به فکر تاسیس تشکل¬های رادیکال و سوسیالیستی بودند. بدین ترتیب در دهه چهل، تحولات چشم¬گیری در عرصه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی جامعه ایران به وجود آمد. با به اجرا درآمدن اصلاحات ارضی، صدها هزار روستایی از روستاها به شهرها کوچ کردند. شهرنشینی گسترش بیش¬تری یافت و همچنین بر تعداد با سوادان افزوده شد. کارخانه¬های جدیدی تاسیس گردید و نیروی کار جدیدی وارد بازار کار شد. در چنین روندی، تمایلات سیاسی نیروهای چپ و فعالیت سیاسی آن¬ها در محیط کارخانه و دانشگاه¬ و جامعه نیز با گذشته تغییر کرد. در عین حال نباید فراموش کنیم که از این دوره به بعد، یعنی تا مقطع انقلاب 1357، عمدتا فعالیت سیاسی جریانات چپ و کمونیست از مراکز زیست و زندگی کارگران، عموما به خانه¬های تیمی و چریکی انتقال یافت. طبقه کارگر، هر چه بیش¬تر در انقیاد دیکتاتوری خانواده پهلوی قرار گرفت. کنترل سیاسی دولت بر جنبش کارگری، افزایش شدیدتر شد. همین مسایل سبب شد که گسستی بین جنبش کارگری و سازمان¬ها و احزاب سیاسی چپ و سوسیالیست به وجود آمد. کومه¬له، در جریان این تحولات تاریخی در پاییز سال 1348، تاسیس شد. بنیان¬گذاران آن، عمدتا روشنفکر¬انی بودند که در دانشگاه¬های شهرهای مختلف ایران مشغول تحصیل بودند و تحت تاثیر مائوئیسم که در آن دوره تاثیر خود را بر جنبش چپ جهان گذاشه بود، قرار داشتند. اما ویژه¬گی¬های بنیان¬گذاران این سازمان کمونیستی، با هر ضعف و کمبودی این بود که آن¬ها، بر فعالیت در دورن جنبش کارگری، انترناسیونالیسم و حضور فعال در مبارزه سراسری ایران، تاکید می¬کردند. بنیان¬گذاران کومه¬¬له، پیشروی جنبش کارگری در کردستان و دیگر جنبش¬های حق¬طلب و آزادی¬خواه مانند جنبش انقلابی برای رفع ستم ملی و غیره را در مبارزه سراسری بر علیه سرمایه¬داری و دولت حامی آن¬ها دانسته و در این راستا نیز با صداقت انقلابی نیرو و انرژی گذاشتند. همین صداقت و پیگیری کو¬مه¬له، سبب شد که سرنوشت و آینده متفاوتی با دیگر سازمان¬های سیاسی چپ آن دوره داشته باشد. کومه¬له، تا مقطع انقلاب 1357، به فعالیت مخفی خود بر علیه دیکتاتوری پهلوی ادامه داد. با سرنگونی رژیم پهلوی، کلیه گرایشات و سازمان¬های آن دوره از حزب توده تا جبهه ملی و غیره به حمایت از حاکمان جدید اسلامی که دست بالا را در انقلاب گرفته بودند، برخاستند، در حالی که کومه¬له، با بسیح و سازمان¬دهی کارگران، جوانان، زنان و مردم محروم و ستم¬دیده و همچنین مبارزه مسلحانه، قهرمانانه در مقابل هجوم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی ایستاد. حزب دمکرات کردستان ایران، سعی داشت با حاکمان جدید اسلامی سازش کند، اما کومه¬له سیاست¬های وحشیانه جمهوری اسلامی را افشا می¬کرد و وسیعا دست به آگاهگری سیاسی و اجتماعی می¬زد. همین مبارزه پیگیر و جان¬فشانی کومه¬له و مقاومت بی¬نظیر پیشمرگان آن در مقابل آدم¬کشان جمهوری اسلامی سبب شد که به یک نیروی اجتماعی و محبوب نه تنها در جامعه کردستان و سراسر ایران، بلکه در بخش¬های دیگر کردستان در کشورهای منطقه نیز تبدیل شود. کومه¬له، با همان افق کمونیستی و انترناسیونالیستی، هنگامی که بحث تشکیل حزب کمونیست ایران مطرح شد، با جدیت در تشکیل این حزب دخالت مسئولانه کرد و در تاسیس حزب کمونیست ایران در سال 1362، نقش برجسته¬ای ایفا نمود. از آن تاریخ کومه¬له، به عنوان سازمان کردستان حزب کمونیست ایران_کومه¬له به فعالیت¬های سیاسی و اجتماعی خود ادامه می¬دهد. کومه¬له و حزب کمونیست ایران، با عزم راسخ و بدون کم¬ترین تزلزلی همواره برای سرنگونی رژیم جهوری اسلامی با یک انقلاب اجتماعی و تحقق آزادی، برابری، حکومت کارگری مبارزه می¬کنند. به همین دلیل، کومه¬له، جایگاه اجتماعی و محبوبیت خود را نه تنها در جامعه کردستان، حفظ کرده است، بلکه روز به روز نیز به این محبوبیت در میان زنان، جوانان، کارگران و مردم آزادی¬خواه و تحت ستم افزوده می¬شود. بدین سان در سال¬های اوایل انقلاب 57، در جنگ خانمانسوز ایران و عراق، در بلوک¬بندی¬های ناسیونالیستی و لیبرالی، تحولات دوم خرداد 76، حمله آمریکا به عراق و افغانستان و... که نقطه عطف¬های مهم و سرنوشت¬سازی در تاریخ تحولات 26 سال اخیر ایران و منطقه به شمار می¬آیند، کومه¬له، همیشه از زاویه منافع جنبش کارگری کمونیستی در برابر این تحولات موضع محکم سیاسی گرفته و به چپ و راست درنغلطیده است. بنابراین کومه¬له، پایه محکم و استواری در جامعه کردستان و دیگر نقاط ایران پیدا کرده است؛ هر چند که شاخه¬هایی نیز از آن کنده شده¬اند و به سوی سیاست¬های راست و لیبرالی در حرکت هستند، کم¬ترین تاثیری در اراده و عزم آن، در مبارزه کارگری کمونیستی و انقلابی¬اش به وجود نیامده است. ما کمونیست¬ها بر این باوریم که طبقه کارگر با اتکا به نیروی خود آزاد می¬شود و کومه¬له نیز از این نیرو جدا نیست. استراتژی کومه¬له، بدون هیچ¬گونه تفکر سکتاریستی، برای به وجود آوردن بلوک قدرت¬مند سوسیالیستی و شرایط انقلابی علیه سیستم سرمایه¬داری و رژیم حامی این سیستم است که در آن طبقه کارگر در مرکز کشمکش¬های سیاسی و انقلابی قرار می¬گیرد. رژیم جموری اسلامی، در نتیجه رشد و گسترش و اعتلای جنبش کارگری و پیوند دیگر جنبش¬های آزادی¬خواه با این جنبش سرنگون می¬شود و راه حل کمونیست¬ها در همه عرصه¬های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حل ستم ملی در کردستان و دیگر نقاط ایران، مورد استقبال اجتماعی قرار می¬گیرد. ما کمونیست¬ها، پیشگامان انقلاب جهانی کارگران هستیم. انقلابی که حاکمیت طبقات ستم¬گر و استثمارگر را برمی¬اندازد و با برقراری حکومت بر حق کارگران، و با قرار دادن وسائل تولید اجتماعی در مالکیت جمعی، برابری واقعی و کامل انسان¬ها را در یک جامعه کمونیستی و عاری از ستم و استثمار تضمین خواهد کرد. فعالیت کومه¬له، در کردستان جزئی از فعالیت عمومی حزب کمونیست ایران، برای سازمان¬دهی و تحقق انقلاب کارگری و برقراری حکومت کارگری در مقیاس سراسری است. از این¬رو فعالیت سراسری و سازمان¬دهی انقلاب کارگری کمونیستی، به میدان کشیدن طبقه کارگر به مثابه رهبر هر تغییر و تحول انقلابی در عرصه سیاسی، اجتماعی و تشکیلاتی است. کومه¬له، همچنین بر علیه سیاست¬های اقتصادی و سیاسی نئولیبرالیستی جهانی و میلیتاریسم عنان گسیخته آمریکا و متحدانش، از موضع منافع جنبش کارگری کمونیستی حرکت کرده و بر تحولات منطقه خارومیانه توسط کارگران و مردم انقلابی تاکید دارد. نهایت امر 26 بهمن روز کومه¬له، روز همه کارگران، زنان ستم¬دیده، نویسندگان و هنرمندان پیشرو، جوانان و دانش¬آموزان و دانش¬جویان و همه انسان¬هایی برابری¬طلبی است که هر کدام در جایگاه خود برای تغییر شرایط موجود به نفع کارگران و زحمت¬کشان و جریان رادیکال و کمونیست تلاش و مبارزه می¬کنند. روز کومه¬له، روز هزاران رزمنده¬ای است که در طول 35 سال، هر کدام بخشی از زندگی خود را وقف مبارزه در صفوف کومه¬له کرده¬اند و ظرفیت¬های انسانی، سیاسی و اجتماعی در پراتیک روزانه خود را با افتخار به جامعه نشان داده¬اند و در بستر مبارزه پیگیر خود به چهره¬های محبوب جامعه کردستان و ایران تبدیل شده¬اند. روز کومه¬له، روز گرامی¬داشت یاد همه جان¬باختگان کومه¬له و حزب کمونیست ایران و همه انسان¬هایی است که در راه آزادی و برابری و رفاه و سعادت بشر مبارزه کرده و جان باخته¬اند. گرامی باد یاد هزاران رفیق کمونیست و انقلابیون مبارزی که قهرمانانه در سنگر مبارزه مسلحانه در کردستان، یا با شهامت در زندان¬ها در برابر جوخه¬های اعدام رژیم جمهوری اسلامی اعدام شده¬اند! گرامی باد یاد استقامت و پایداری رفقایی که هم¬اکنون در زندان¬های مخوف رژیم، تحت شکنجه¬های غیرانسانی و قرون وسطایی قرار دارند. روز کومه¬له را به همه رفقایم در صفوف کومه¬له و حزب کمونیست ایران و همه کارگران و مردم انقلابی کردستان و ایران تبریک می¬گویم. با امید این که در پیشبرد امر مبارزه کارگری کمونیستی¬مان بیش از پیش مصمم¬تر و پیگیرتر باشیم! گرامی¬باد یاد رفیق محمدحسین کریمی، از بنیان¬گذاران کومه¬له، که در روز 26 بهمن 1357، در صف مقدم مبارزه انقلابی مردم شهر سقز، توسط رژیم شاه جان باخت. شانزدهم بهمن 1383 - چهارم فوریه 2005 Bamdadpress@telia.com

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
بهرام رحماني:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.