شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

سه شنبه ۳ بهمن ۱۳۹۶ - ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

صدای سخن عشق!
علی فیاض

علي فياض

به یاد بانوی آواز ایران زمین

کودکی بیش نبودم که با صدای بانو مرضیه آشنا شدم. در اتاق کوچکی در گوشه ای از دبستانی که آموزگارانمان در آن سکونت داشتند. همراه با صفحه کوچکی که فقط دو ترانه را در خود جای می داد. یک ترانه، آن سوی صفحه و ترانه دیگری، آن سوی دیگرش.

" دو سه شبه که چشمام به دره"...

این نخستین ترانه ای بود که مرا با صدای مرضیه آشنا می ساخت. بدون اینکه در دنیای کودکی ام، نام خواننده و جهان هنری او را درک کنم. با این همه، اما هنوز که هنوز است، با این آهنگ به دوران کودکی، مدرسه ابتدایی و آموزگاران آن زمانم باز می گردم! و مطمئن هستم که بسیاری دیگر نیز همچون من، با شنیدن آهنگی از آن بانوی آواز – که بعدها در خود انقلابی ایجاد کرد – گوشه ای از زندگی فراموش شده خویش را باز می یابند.

* * *

بدون شک، بانو مرضیه، یکی از ماندگارترین صداهای زنان سرزمین ما می باشد. صدایی که صدای سخن عشق بود. و تا ابد در این گنبد دوار ماندگار خواهد بود.

برای من مرضیه از معدود تک ستاره های ماندگار آواز این سرزمین می باشد. اما در این عنوان، دیگرانی نیز با او شریک می توانند بود. بزرگانی چون زنده یاد بنان، استاد نادر گلچین، بانو الهه، فرهاد مهراد، بانو پریسا، فریدون فروغی، استاد شجریان، و ...

اما آنچه مرضیه را از بسیاری از دیگران متمایز می سازد، شهامت، شجاعت، بی باکی و جسارتی بود که در گزینش زندگی سیاسی خود، از خویش به نمایش گذاشت. مرضیه به عنوان یکی از خوانندگان دوره قبل از انقلاب، وابسته به نسلی بود که در آن دوران رشد یافته و پرداخته شده بود. نسلی که تمامی امتیازات "هنری" و آوازی خود را مدیون همان سیستم سیاسی - فرهنگی موجود بود. این امتیازات و موقعیت ها بسیاری ازاین "هنرمندان" را "نمک گیر" کرده و آنان را به دفاع از شرایط آن زمان و "استبداد مدرن" سلطنتی کشانده بود. آنچه که در موضع گیری ها و دیدگاه های اجتماعی – سیاسی و فرهنگی بسیاری از "هنرمندانی" که به مهاجرت تن داده بودند، به چشم می آید. گرایش سیاسی – فرهنگی آنها به سلطنت و سیستم فرهنگی آن، در مواردی آن چنان زننده و تهوع آور به نمایش گزارده می شود که آنها کشور اشغال گری چون اسراییل را نیز وطن دوم خود تلقی کرده و می کنند!

بانو مرضیه اما در این میان، راهی را برگزید که بسیاری را متحیر ساخت. او در هنگامی که می توانست به لس آنجلس پرواز کند و نگین خوانندگان هجرت گزیده آن منطقه گردد، ناگهان راه پر فراز و نشیبی را برگزید، که کمتر کسی انتظارش را داشت. او در آن آشفته بازار فرهنگ و هنر، با پیوستن به مجاهدین و شورای ملی مقاومت، بسیاری را مبهوت ساخت.

نگارنده، صرف نظر از هر انتقاد و ایرادی که به مجاهدین و شورا داشته باشم، این گزینش مرضیه را جسورانه ترین و انقلابی ترین انتخاب زندگی وی تلقی می کنم. گزینشی که به او شخصیت و اعتباری فراتر از جهان هنر و آواز ارمغانی داشت. و نام او را اعتباری دیگر بخشید. یادش گرامی باد!

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علي فياض:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.