شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۷ اوت ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

تنگ تر شدن
حلقه تحریم ها و انزوای روز افزون ملایان

میلاد مختوم

میلاد مختوم

تلاش های وقیحانه رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی برای عضویت در نهاد تازه تأسیس سازمان ملل برای برابری زن و مرد و پشتیبانی از زنان با شکست بی سابقه ای مواجه شدند. در آخرین لحظات کشور کوچک تیمور شرقی تقاضای عضویت در شورای اجرایی این نهاد را نمود و توانست با کسب 36 رأی از 54 رأی ممکن بر جمهوری اسلامی که تنها 19 رأی آورده بود، پیشی بگیرد. شورای اجرایی این نهاد در مجموع دارای 41 عضو است که شش عضو آن از کشورهای هستند که بودجه این نهاد را تأمین می کنند و 35 عضو دیگر به صورت منطقه ای سهمیه بندی می شوند. از قاره آسیا 10 کشور عضو این نهاد هستند.

 

بدون شک زن ستیزی بارزترین ویژگی رژیم قرون وسطایی جمهوری اسلامی است. تار و پود نظام ولایت فقیه با تبعیض علیه زنان در هم تنیده شده اند. آخوندها زن را برده ای می دانند که باید محصور در چهار دیواری خانه مشغول اجرای فرامین مرد باشد و حضورش در اجتماع سبب گناه و فتنه است و بس. خمینی خونخوار، بنیانگذار بساط جهل و جنون و جنایت جمهوری اسلامی در کتاب تحریر الوسیله در مورد زنان می نویسد:

"زنان موجودات شریری هستند. اگر زنی از فراهم کردن محیط مناسب جهت ارضای همسرش خودداری کند، همسرش حق دارد که او را کتک بزند و هر روز بر شدت کتک بیفزاید تا زن را وادار به تسلیم کند."

 

تمامی سردمداران مرتجع رژیم در مورد زنان به اظهارات شرم آور مشابهی پرداخته اند، از جمله خاتمی شیاد که آزادی زنان را از اشتباهات بزرگ غرب می داند. در چنین شرایطی تلاش مذبوحانه رژیم آخوندی برای به دست آوردن یکی از کرسی های این نهاد نوبنیاد بین المللی را می توان از دو جنبه ارزیابی کرد. جمهوری اسلامی به عنوان زن ستیز ترین رژیم موجود از یک سو به دنبال ایز گم کردن بود و می خواست در کمال وقاحت، ضمن بسط دیدگاه های قرون وسطایی رژیم در مورد زنان، مزورانه خود را هم به عنوان حامی حقوق زنان جا بزند. از سوی دیگر رژیم آخوندی به دنبال افزایش و گسترش حضور مأموران و مزدوران خود در ارگان های مختلف سازمان ملل متحد بود تا بتواند در شرایطی که حلقه تحریم ها بر گردن رژیم روز به روز تنگ تر می شود، کمی از انزوای خود به در آید و فرصت مانور و میدانی برای بازی های دیپلماتیک داشته باشد. اگر چه در پشت اینگونه رأی گیری ها در ارگان های مختلف سازمان ملل متحد، زد و بند های سیاسی بین کشورها تعیین کننده است، اما این واقعیت که رژیم این بار نتوانست در این زد و بند ها، برگ برنده ای در جهت فریب افکار عمومی رو کند، نشان از افول ستاره بخت رژیم آخوندی دارد و جای بسی امیدواری است که در ادامه این روند، به حضور منحوس جیره خواران جمهوری اسلامی در مجامع بین المللی پایان داده شود.

 

عقب نشینی بی سابقه یونسکو از برگزاری کنگره حهانی فلسفه در ایران تحت حاکمیت آخوندها نیز نشان دیگری از گسترش انزوای رژیم و کاهش نفوذ مزدوران خارج کشوری رژیم و کوتاه شدن دستان کثیف لابی های وطن فروش رژیم آخوندی است. بدون شک برگزاری کنگره جهانی فلسفه در ایران می توانست مورد سوء استفاده و بهره برداری های تبلیغاتی رژیم قرار گیرد.

 

در این میان شرکت ها و کنسرن های بزرگ بین المللی هم یکی پس از دیگری از معامله و بستن قرارداد اقتصادی با رژیم خودداری می کنند و اجرای قرارداد های سابق را هم به حالت تعلیق در می آورند. در این هفته شرکت آلمانی ماشین سازی دایملر اعلام کرد که پس از بررسی انتقادی روابط تجاری با رژیم آخوندی و با توجه به تحولات سیاسی اخیر تصمیم به پایان دادن به کلیه روابط اقتصادی و تجاری خود با رژیم جمهوری اسلامی گرفته است. جالب توجه اینکه رئیس شرکت دایملر، دیتر تسچه، ضمن اعلام این خبر تأکید دارد که این اقدام بر علیه مردم ایران انجام نگرفته است، بلکه ناشی از سیاست های کنونی رهبران رژیم است. شرکت دایملر همچنین به شراکت سی درصدی خود با کارخانه تولید موتورهای دیزل ایران نیز پایان داده است.

 

شرکت صنایع فولاد توسن کروپ که یکی از بزرگترین شرکت های صنایع فولاد جهان است، نیز در ماه سپتامبر به معاملات تجاری خود با رژیم آخوندی خاتمه داد. بانک ها و مؤسسات اعتباری آلمانی، نظیر کومرتس بانک و دویچه بانک و همچنین شرکت های بین المللی بیمه آلیانس و مونشنر روک نیز در ماه های اخیر به روابط مالی، تجاری و اقتصادی خود با رژیم آخوندی پایان دادند. نگرانی این مؤسسات از خطر جریمه و تبنیه های مالی شرکت هایی است که به عنوان حامیان بین المللی رژیم آخوندی شناخته می شوند.

 

سیر تحولات اخیر نشان از انزوای روز افزون رژیم آخوندی دارد. تحریم های بین المللی دیر یا زود به نارضایتی های عمومی مردم، که در هر صورت جان شان از سرکوب های وحشیانه رژیم به لب شان رسیده است، دامن خواهند زد. دیر یا زود ما شاهد اعتراضات، شورش های خیابانی و اعتصابات کارگری، شاید در مقیاسی بزرگ تر و گسترده تر از گذشته، خواهیم بود. توان سرکوب رژیم نیز در اثر تنگ تر شدن حلقه تحریم های بین المللی  بر گردن هیولای جمهوری اسلامی، کاهش خواهد یافت. پرسش اساسی این است که آیا نیروهای اپوزیسیون سرنگونی طلب در چنین شرایطی آمادگی به دست گرفتن ابتکار عمل و هدایت اعتراضات مردمی به سوی یک جنبش مقاومت سراسری برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی، پیش از اینکه آخوندهای تبه کار ایران را به کلی ویران کرده باشند، را خواهند داشت؟

 

میلاد مختوم

12 نوامبر 2010

 

"یادداشت های روز"، ویژه سایت دیدگاه نوشته می شوند. در صورت تمایل به باز تکثیر متن، لطفاً منبع را "یادداشت های روز سایت دیدگاه" قید کنید. 

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
میلاد مختوم:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.