شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

چهارشنبه ۵ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۲۵ آوریل ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

نان بیات ویکی لیکس
میلاد مختوم

میلاد مختوم

چند روزی است که موضوع انتشار بخشی از اسناد در ظاهر محرمانه وزارت خارجه ایالات متحده امریکا در سایت اینترنتی ویکی لیکس در صدر خبرهای خبرگزاری ها قرار گرفته است. طبق اعلام بنیانگذار ویکی لیکس، جولیان آسانژ، که از دیروز به اتهام تجاوز و ایجاد مزاحمت برای دو خانم سوئدی تحت پیگرد پلیس بین المللی قرار گرفته است، در مجموع 251287 سند به مرور زمان منتشر خواهند شد. با توجه به تعداد مدارکی که ظرف دو روز اول در سایت ویکی لیکس منتشر شده است (حدود 500 سند)، انتشار این اسناد اگر به همین روال کنونی ادامه یابد، حدود 5 سال طول خواهد کشید. به بیان دیگر خوراک روزنامه ها و مجلات و رسانه های جنجال آفرین تا سالیان سال تأمین خواهد بود، تا در سایه این جنجال های بی محتوا اما پر سر و صدا، پنهان ماندن آنچه باید در خفا بماند، به راحتی عملی گردد.

 

 اغلب این اسناد از سفارت امریکا در آنکارا و نمایندگی امریکا در بغداد و تعدادی هم از سفارت امریکا در برلین بدست آمده اند. بنا به ادعای مجله آلمانی اشپیگل این اسناد توسط همان کسی که پیش از این اسنادی در مورد جنگ افغانستان و عراق در اختیار ویکی لیکس گذاشته بود، تهیه شده اند. این شخص یک سرباز 23 ساله امریکایی به نام بردلی مانینگ است که متخصص تکنولوژی اطلاعات است و در ماه مه در بغداد دستگیر شده است و هم اکنون در انتظار محاکمه در زندان به سر می برد. درز کردن این اطلاعات به بیرون، با در نظر گرفتن این واقعیت که در مجموع حدود دو میلیون و پانصد هزار نفر از کارکنان ادارات و وزارت خانه ها و نمایندگی های امریکا به شبکه خبری درونی سفارت خانه ها دسترسی داشته اند، چندان شگفت انگیز نیست. در یک نگاه دقیق تر به کل ماجرا و اظهارات مقامات رسمی و نیمه رسمی کشورهای مختلف در مورد آن، می توان دریافت که محتوای اسناد منتشر شده چندان اهمیتی ندارد و جنبه جنجال آفرینی قضیه بر جوانب اطلاعاتی آن می چربد. به عنوان نمونه می توان از اظهارات غلو آمیز وزیر خارجه امریکا، هیلاری کلینتون، در مورد به خطر افتادن جان سربازان و مأموران اطلاعاتی امریکا در سراسر دنیا و اینکه اقدام ویکی لیکس حمله به امریکا و جهان است، و یا مقایسه شبکه اینترنتی ویکی لیکس با شبکه القاعده توسط یکی از سخنگویان وزارت خارجه ایالات متحده یاد کرد!

 

یک ضرب المثل آلمانی می گوید، هیچ چیزی کهنه تر از روزنامه دیروز نیست. محتوای اسنادی که تا کنون منتشر شده اند، بیشتر به گمانه زنی های جنجالی نشریات کوچه بازاری کم اعتبار یا نا معتبر، امثال روزنامه آلمانی بیلد، شباهت دارند تا اسناد سری وزارت خارجه ایالات متحده. به عنوان نمونه اینکه سفیر امریکا در آلمان به مسئولین اش گزارش می دهد که وزیر خارجه تازه کار آلمان، گیدو وستروله، چندان علاقه ای به سیاست خارجی ندارد و در این زمینه بسیار ناآگاه است، یا اینکه صدر اعظم آلمان اهل ریسک کردن نیست، یا اینکه نخست وزیر ایتالیا آدم خوش گذرانی است و ... معادل چشم بسته، غیب گفتن است!

 

آنچه در مورد توصیه های پادشاه عربستان و مقامات بحرین و امارات متحده عربی به امریکاییان برای حمله به ایران و جلوگیری از دستیابی رژیم آخوندی به تسلیحات هسته ای نیز با آب و تاب بسیار در رسانه های جهانی تکرار می شود، چیز تازه ای نیست و پیش از این هم برای کسانی که مسائل سیاسی را پیگیری می کنند، روشن بود که رژیم آخوندی تهدیدی برای صلح جهانی است و کشورهای عربی همسایه ایران هیچ دل خوشی از حکومت آخوندی ندارند. اگر چه به میزان تأثیرگذاری توصیه های گماشتگان بر ارباب قدر قدرت نباید چندان بهایی داد، اما بهره برداری های تبلیغاتی امریکا از این گزارشات برای ایجاد تنش و دامن زدن به فضای جنگ طلبی را باید جدی گرفت. در هر صورت در این آش آبکی بسیار رقیق ویکی لیکس چند تا نخود هم پیدا می شود، از جمله اقدامات جاسوسی وزارت خارجه امریکا در مورد فعالیت های دبیر کل سازمان ملل متحد و یا نمایندگی های کشورهای عضو سازمان ملل متحد.    

 

اسناد مربوط به تو گوشی زدن محمد علی جعفری، فرمانده سپاه پاسداران، به احمدی نژاد رئیس جمهور رژیم آخوندی، آن هم به خاطر تلاش احمدی نژاد برای گسترش آزادی مطبوعات در ایران!، یا چغلی های نزدیکان رفسنجانی نزد امریکایی ها در مورد سرطان خون خامنه ای و به درک واصل شدن قریب الوقوع او (چیزی که طبق اسناد منتشره می بایست ماه ها پیش اتفاق افتاده باشد!) و ... در کل سایر باصطلاح مدارک سری کذایی که در مورد رژیم آخوندی تا کنون منتشر شده اند، نیز بیشتر به نان های بیاتی می مانند که روی دست شاطر مجهولی باد کرده باشند.      

 

دست کم برای ما ایرانی ها از حدود ششصد هفتصد سال پیش موضوع روشن بوده است. دیپلمات ها امریکایی و سایر دلالان سیاسی امروز همان واعظانی هستند که محراب و منبر شان میکروفون و دوربین تلویزیون است و رند شیراز قرن ها پیش از اینکه جولیان آسانژ چشم به جهان گشوده باشد، دست آنان را رو کرده است:

 

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند

چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند!

 

میلاد مختوم

دوم دسامبر 2010
 

"یادداشت های روز"، ویژه سایت دیدگاه نوشته می شوند. در صورت تمایل به باز تکثیر متن، لطفا منبع را "یادداشت های روز سایت دیدگاه" قید کنید.

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
میلاد مختوم:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.