شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

سه شنبه ۲ خرداد ۱۳۹۶ - ۲۳ مه ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

جمهوری جهل و جنایت و دروغ!
بهرام رحمانی

بهرام رحماني

جمهوری جهل و جنایت و دروغ!

(درباره سقوط هواپیما در ارومیه)

 

  بهرام رحمانی

bamdadpress@ownit.nu 

 

يك فروند بوئينگ 727 به شماره پرواز 277 متعلق به شركت هواپيمايی جمهوری اسلامی ايران (هما) در مسير تهران ـ اروميه ساعت 19 و 45 دقيقه یک شنبه شب ۱۹دی ۸۹، در نزديكی فرودگاه اروميه با 105 نفر سرنشين دچار سانحه شد که بر اثر آن 78 نفر از مسافران کشته شدند و 27 نفر نیز مجروح گردیدند. هم چنین از مجموع یازده خدمه اين پرواز فقط يك مهماندار به نام «زهرا آهويی» و محسن عسگرزاده از کادر امنیت پرواز زنده ماندند و سایر کادر پرواز به همراه خلبان جان خود را در این حادثه از دست دادند.

هر چند شنیدن خبر سانحه هوایی و زمینی در حاکمیت جمهوری جهل و جنایت و دروغ به خبری عادی تبدیل گشته، اما جان باختن 78 نفر در این سانحه و جراحت سنگین بر پیکر ۲۷ نفر و درد و رنج بازماندگان آن ها، امری نیست که به این زودی ها از حافظه مردم ارومیه و ایران به یاد فراموشی سپرده شود.

مقامات و مسئولین در مورد این حادثه هم چون حوادث دیگر کشور، اطلاعات ضد و نقیضی به جامعه می دهند. اما در این مورد اظهارنظر وزیر راه و ترابری بیش از همه جلب توجه می کرد؛ او، قبل از این که با بازماندگان قربانیان اعلام همدردی کند به تبرئه کردن حکومت شان برخاست و ادعا کرد که آمار حوادث هوایی در ایران کم تر از کشورهای دیگر است. در حالی که این دروغ بزرگی ست و حوادث هوایی در ایران چندین برابر کشورهای دیگر است. حتی هواپیمایی که در ارومیه سقوط کرد قبلا نیز یک بار به زمین خورده بود و بر اساس قوانین هوایی اتحادیه اروپا، حق پرواز نداشت.

حمید بهبهانی، وزیر راه و ترابری دولت احمدی نژاد، که به دنبال حادثه سقوط هواپیمای بوئینگ 727 به همراه هیاتی خود را به ارومیه رسانده بود در گفتگو با مهر افزود: این دومین حادثه با این وسعت طی 5/2 سال گذشته در کشور است که آمار بالایی محسوب نمی شود. او، هم چنین از پیدا شدن جعبه سیاه هواپیما و پیگیری علت حادثه خبر داده و متذکر شده که علت سقوط تنها به دلیل بدی آب و هوا و نه نقص فنی هواپیما بوده است. اما بر خلاف ادعای وزیر وزیر راه، حسینعلی شهریاری، عضو کمیسیون بهداشت مجلس گفته است، به علت تحريم، هواپيماهای كشور ما از استاندارد خارج شده و اكثرا فرسوده هستند. هم چنین کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی نیز از تشکیل اولین جلسه این کمیسیون با محوریت موضوع حادثه سقوط این هواپیما خبر داده و بهبهانی باید در جمع اعضای این کمیسیون راجع به حادثه رخ داده توضیح دهد.

احمد مجیدی، معاون مدیریت بحران وزارت راه و ترابری در گفتگو با خبرنگار «ایران»، در خصوص تاکید وزیر راه و ترابری مبنی بر نبود نقص فنی در سانحه سقوط این هواپیما گفت: «حدود 6 - 5 ماه زمان نیاز است تا عوامل موثر در سانحه مذکور به صورت کارشناسی شناسایی شود.»

انتشار گزارش هايی مبنی بر اين كه نمی بايست به هواپيمای سانحه ديده به علت شرايط بد جوی اجازه پرواز داده می ‌شد وزير راه را به واكنش واداشت. وزير راه و ترابری، با توجیه اين كه در شرايط نامساعد جوی مردم فشار می ‌آورند كه پرواز انجام شود، گفت: «چيزی كه در اين حادثه مطرح نبوده، بحث مديريتی است.»

وزير راه و ترابری، درباره اين كه طبق گلايه مجروحان سانحه چرا با وجود نامساعد بودن شرايط جوی به هواپيما اجازه پرواز داده می ‌شود؟ آن را به گردن مرم انداخت و این گونه توجیه كرد: مردم فشار می ‌آورند؛ هم اكنون هم دوباره مسافران می خواهند يك فروند ايرباس را با فشار از فرودگاه مهر‌آباد به مقصد اروميه پرواز دهند. در حالی كه می گويم من از آن جا می آيم و هوا مساعد نيست، اما مسافران بازهم درخواست پرواز دارند و كوتاه نمی ‌آيند.

سئوال این است هنگامی که مردم، حق مسلم خودشان را از دولت می خواهند چرا با تهدید و سرکوب و شکنجه و زندان و اعدام روبرو می شوند؛ پس چگونه است به خواست مردم این قدر احترام گذاشته می شود که با فشار آن ها، هواپیمای آسیب دیده و در فضای جوی بد را پر از مسافر به پرواز در می آورند؟!

گفته می شود که خلبان بوئینگ سانحه دیده که خود نیز در این حادثه جان باخت یکی از زبده ترین و با تجربه ترین خلبانان ایران بود. فریدون دادرس، خلبان هواپیمای مذکور حداقل 5800 ساعت پرواز با هواپیمای بوئینگ 727 داشته و 24 سال هم سابقه پرواز.

به گفته کارشناسان، تمام سوانح هوایی حاصل سه عامل مهم شامل خطای انسانی، شرایط جوی و عوامل فیزیكی كه همان نقص فنی است، می باشد. كه گاهی یك یا دو عامل و بعضا هر سه مورد سبب ساز سوانح دردناك هوایی می شوند.

یک کارشناس به یکی از رسانه ها گفته است در عصر هواشناسی مدرن قرن بیست و یكم كه از یك هفته قبل جریانات هوا را به خوبی پیش بینی می كنند، كاپیتان پرواز زنده یاد «فریدون دادرس» كه دست بر قضا معلم خلبان بوئینگ ۷۲۷ هم بوده است، از وضعیت فرودگاهی كه قرار بود فرود بیاید بی اطلاع بوده باشد!؟ البته این نكته را اضافه كنم: ایران ایری ها در پاسخ به این پرسش بنده فرمودند: بار ها اتفاق افتاده بود كه پیش بینی های ارایه شده هوا كاملا غلط از آب در می آمد و مثال های فراوانی در این مورد به خاطر می آوردند. اما صادقانه عرض كنم از یك استاد خلبان با تجربه كم اهمیت دادن به این اصل بسیار مهم واقعا بعید به نظر می رسد.

 

یکی دیگر از اقدامات بی شرمانه و نمايشی وزير راه و ترابری در اروميه، خشم مردم عزادار اين شهر داغ ديده را برانگيخت. به گزارش خبرگزاری «عصر ايران»، ده ‌ها هزار نفر از مردم سوگوار اروميه که روز سه شنبه 21 دی ماه، برای تشييع پيکرهای عزيزان خود و بدرقه آن در مرکز شهر گرد آمده بودند، بنرهای بزرگ متعددی را ديدند که با سرعت عمل عجيب وزرات راه، در آن شرايط بحرانی چاپ شده و به بهانه تسليت حميد بهبهانی و منقش به عکس رنگی وزير در مسير تشييع جنازه نصب شده بودند!

تبليغ برای وزير، آن هم درست در ميان شيون و زاری خانواده های قربانيان و در شرايطی که افکار عمومی وزير راه را مکلف به پاسخ گويی و شايسته برکناری می دانند، واکنش های منفی مردم را به دنبال داشت به گونه ای که با بالا گرفتن اعتراضات، ساعاتی پس از نصب اين بنرها در مسير تشييع جنازه، مسئولان نسبت به جمع آوری آن ها اقدام کردند.

بنا به همین گزارش، مردم اروميه می گفتند در حالی که ما مشغول عزاداری بوديم و مجروحان نيز در بيمارستان ها با مرگ دست و پنجه نرم می کردند، مسئولان راه و ترابری شبانه در حال طراحی، چاپ و نصب بنرهای تبليغی حميد بهبهانی در خيابان ها بوده اند!

این وقاحت وزیر راه و ترابری و عدم احساس مسئولیت در قبال این حادثه و حوادث قبل از آن، سبب شد که حتی صدای نماینده ارومیه در مجلس ارتجاع نیز در بیاید. نماینده ارومیه، با بیان این که استعفای وزیر راه، حداقل انتظار از وی بود، گفت: از رییس جمهور توقع است که نسبت به ادامه همکاری وزیر راه تجدیدنظر  کند.

سلیمان ذاکر، در نطق خود هم چنین از هیات رییسه خواست تا بدون فوت وقت،  نمایندگان را برای استیضاح وزیر راه همراهی کنند .  او، با طرح این سئوال که شما مسئولین با کدام عقل، اجازه پرواز به هواپیمای سی  ساله با نقص فنی می دهید، گفت: این حوادث اعتبار نظام را در تمامی دنیا زیر سئوال  می برد. در دنیا حساسیت مسئولان نسبت به جان انسان ها بسیار بالاتر است.

ذاکر، با اشاره به این که ایران کشور فقیری نیست، خطاب به مسئولان وزارت  راه گفت: به جای این همه وقت گیری در بیمه پروازها و مثلا کار کارشناسی، پول مملکت  را صرف خرید هواپیما کنید که هواپیماهای بیش از ۲۰ ساله را که مخصوص باربری است،  برای مسافربری استفاده نکنید.

او، با بیان این که در دوره وزارت بهبهانی چهار هواپیما سقوط کرده است، او را به  بررسی و مقایسه سیستم حمل و نقل ایران با برخی کشورهای بی نام و نشان کرد و گفت: اگر راه آهن ارومیه را ساخته بودید، شاید این مشکل پیش  نمی آمد .

 

حادثه ناگوار که حوالی ساعت ۱۹ و ۴۰ دقیقه شب روی داد، پیامک و تماس های مکرر مردم به کار افتاد و خبر سانحه هوایی همراه با نگرانی و تشویق عظیم تمام شهر ارومیه را فرا گرفت.

صدای آژیرهای پی در پی اوژانس سکوت سنگین شب را در ارومیه شکسته بود و اضطراب و نگرانی تمام شهر را فرا گرفت.

هواپیمای بوئینگ ۷۲۷ خطوط هوایی ایران ایر که با دو ساعت و ۴۵ تاخیر از فرودگاه مهرآباد تهران برخاسته بود درست حوالی  «ترمنه» با زمین برخورد کرد و متلاشی شد.

به دلیل شرایط بسیار نامناسب جوی، بارش سنگین برف، سختی و صعب العبور بودن مسیر راه و محل حادثه، عدم آنتن دهی گوشی های همراه، ممانعت از حضور برخی خبرنگاران توسط نیروهای نظامی برای حضور در محل سانحه، تجمع و خیل گسترده اهالی روستاهای اطراف و عزیمت خانواده های مسافران برای حضور در محل این حادثه همه و همه دست به هم داده بودند تا جزئیات کامل حادثه در ساعات ابتدایی در هاله ای از ابهام باقی بماند.

براساس اعلام برخی سایت های خبری اهالی روستاهای کلیساکندی از نخستین کسانی بودند که بلافاصله بعد از مشاهد نزدیک شدن شئی نورانی و برخورد آن با زمین به یاری مصدومان شتافتند.

هزاران نفر از اهالی محل و اقوام و آشنایان مسافران هواپیما در زیر سرما و بوران تا ساعت ها در محل حادثه تجمع کرده بودند. به دلیل این که هواپیما در لحظه سقوط آتش نگرفته بود امید به سلامت و زنده بودن برخی مسافران بیش از پیش می نمود.

حسین حقیقی، نخستین مجروحی بود که پس از سقوط هواپیما توسط روستائیان منطقه از هواپیما خارج و به مراکز درمانی انتقال داده شد.

وی که حدود ۲۸ تا ۳۰ ساله به نظر می رسید، گفت: هواپیما، یک و یا دو دقیقه بعد از صحبت خلبان که خواستار بستن کمربندهای ایمنی شده بود ناگهان اوج گرفت و یک دقیقه بعد صدای شکستن بال های هواپیما را شنیدیم و بلافاصله صدای ناله مسافران بلند شد و دیگر چیزی نفهمیدم.

سازمان انتقال خون ارومیه، به دلیل ازدحام مردم برای اهداء خون به مجروحین حادثه فرصت رسیدگی به مراجعان را نداشت و صفی طولانی مقابل درب این سازمان در خیابان مدرس کشیده شده بود.

هواپیما پس از برخورد با زمین به سه تکه بزرگ و سه تکه کوچک تر تقسیم شده است. بوئینگ حادثه دیده در یک زمین خالی بین باغ های سیب و انگور سقوط کرده است.

روستائیان که در نخستین دقایق حادثه در محل حاضر شده بودند، کمک شایانی در امدادرسانی اولیه داشته اند. شاهدان عینی گفته اند که اکثر کشته ها و مجروح ها در درون هواپیما بوده اند، با این حال، دست کم یک جوان را دیده اند که به فاصله چند صد متری پرتاب شده بود و در دقایق اولیه بعد از سقوط هم زنده بود اما به علت جراحات زیاد جان خود را از دست داد. اولین شاهد عینی سانحه که خبر سقوط را اعلام کرده، یکی از اهالی روستاهای اطراف بوده که اتفاقا کارمند فرودگاه ارومیه نیز هست و بلافاصله مراتب را به فرودگاه مخابره کرده است.

 

پس از آن که این هواپیمای بوئینگ ۷۲۷ در نزدیکی ارومیه دچار  سانحه شد، سازمان هواپیمایی کشوری از چهار شرکت هوایی خواست تا «با عنایت به سوانح  اخیر» از به کارگیری هواپیماهای توپولف از ابتدای اسفندماه امسال خودداری  کنند .

در نامه رضا نخجوانی، رییس سازمان هواپیمایی کشوری ایران، خطاب به  شرکت های هواپیمایی ایران ایرتور، کیش ایر، تابان و کاسپین آمده است که «با عنایت  به اعلام قبلی این سازمان و سوانح اخیر و هم چنین انقضای تاریخ فعالیت هواپیماهای  توپولف ۱۵۴ در تاریخ سی ام بهمن ماه امسال، مقتضی است به منظور پیشگیری از هرگونه  عوارض اجتماعی و... از برنامه ریزی و ایجاد تعهد برای ادامه پروازها با هواپیماهای  مذکور از تاریخ یکم اسفندماه جدا خودداری کنند .»

چهار شرکت هواپیمایی یاد  شده، شرکت هایی هستند که هم چنان در برنامه پروازی خود از هواپیماهای توپولف استفاده  می کنند و رییس سازمان هواپیمایی کشوری در نامه خود که به تاریخ ۲۰ دی ماه 89، یک روز  پس از سانحه بوئینگ در ارومیه، ارسال شده عواقب ناشی از بی توجهی به این اخطار را  متوجه این شرکت ها دانسته است .

کارشناسان امور هوایی می گویند پر خطرترین هواپیماها در ایران، شرکت های سازنده معتبر هواپیمای بوئینگ آمریکا و ایرباس فرانسه هستند که هر دو نیز ایران را برای فروش مستقیم هواپیمای نو تحریم کرده اند و در این بین ایران تنها به هواپیماهای کارکرده ای چون  فوکر که از سال 1997 میلادی تولید نمی شود دسترسی داشته اما ظاهرا  توپولف و آنتونوف های از رده خارج شده اند اما هم چنان پرواز می کنند؟!

از سوی دیگر، در بخش هواپیماهای آموزشی نیز متاسفانه سوانح پر شماری دیده می شود که بعضا به دلیل بی دقتی های واضحی منجر به فاجعه شده است که این موضوع نیز جای تامل و تدبر ویژه دارد.

در  حال حاضر بسیاری از هواپیماهای ایرانی، از جمله بیش از نیمی از ناوگان هوایی  ایران ایر اجازه عبور از آسمان اروپا را ندارند و شرکت هواپیمایی ایران ایر از این  گروه هواپیماهای خود، فقط در مسیرهای داخلی استفاده می کند .

در تاریخ سوانح هوایی سی سال اخیر ایران، تاکنون سه هواپیمای بوئینگ   ۱۵۴  دچار سانحه منجر به مرگ شده اند که آخرین آن ها یک هواپیمای متعلق به شرکت  هواپیمایی کاسپین بود که ۲۴ تیر ماه ۸۸ در مسیر تهران - ایروان، بر فراز قزوین سقوط  کرد و همه ۱۶۸ سرنشین آن کشته شدند .

خبرگزاری مهر، طی گزارشی یادآور شده است که در حال حاضر ۱۷  فروند توپولف ۱۵۴ در ناوگان هوایی ایران فعال هستند که از این تعداد، ۱۱ فروند  متعلق به ایران ایرتور، دو فروند متعلق به کیش ایر، سه فروند متعلق به کاسپین و یک  فروند متعلق به تابان است .

بر اساس این گزارش، شرکت ایران ایرتور در ماه های  گذشته دو فروند توپولف ۱۵۴ را از ناوگان خود خارج کرده، سه فروند هواپیمای متعلق به  شرکت هواپیمایی ارم نیز که مجوز فعالیتش به حالت تعلیق درآمده، در فرودگاه مهرآباد  زمین گیر هستند.

با سقوط بویینگ 727 در ارومیه، هفتمین سانحه هوایی دلخراش از 1384 تاكنون رقم زده شد. با 78 قربانی بوئینگ ایران ایر در ارومیه، از 1384 تاكنون مجموعا 416 نفر در ایران قربانی سوانح هوایی شدند و هم چنان مسئولان علت مرگ شهروندان را عامل انسانی و جالب تر از آن سرمای هوا معرفی می كنند. گویی در كشورهایی كه دچار یخبندان هستند،  هواپیمایی پرواز نمی كند.

تنها سوانح هوایی بعد از سال 1384، به شرح زیر است:

۱ اردیبهشت ۱۳۸۴: یك فروند بوئینگ ۷۰۷ هواپیمایی ساها كه در مسیر كیش- تهران در حركت بود در فرودگاه مهرآباد از مسیر منحرف شد و وارد رودخانه كن شد. در این حادثه یك نفر كشته شد.

۱۹ دی ۱۳۸۴: یك هواپیمای فالكن-۲۰ در شمال غرب ایران سقوط كرد و تعدادی از مقامات ارشد سپاه، از جمله سردار احمد كاظمی، فرمانده نیروی زمینی سپاه، به قتل رسیدند.

۱۵ آذر ۱۳۸۴: یك فروند هواپیمای سی-۱۳۰ ارتش ایران كه حاوی خبرنگاران و پرسنل ارتش بود، بر روی منطقه‌ای مسكونی در تهران سقوط كرد كه بیش از ۱۱۰ كشته برجای گذاشت.

۶ آذر ۱۳۸۵: یك فروند هواپیمای آنتونوف ۷۴ متعلق به سپاه پاسداران حکومت اسلامی در فرودگاه مهرآباد سقوط كرد. در این حادثه ۳۶ نفر كشته و ۲ نفر زخمی شدند.

۱۰ شهریور ۱۳۸۵: سقوط هواپیمای توپولوف-۱۵۴ شركت ایران ایرتور در فرودگاه مشهد. این هواپیما در مسیر بندر عباس-مشهد در حال حركت بود. این هواپیما حامل ۱۴۸ مسافر بود. در این حادثه ۲۸ نفر كشته و ۵۰ نفر زخمی شدند.

۱۲ دی ۱۳۸۶: یك فروند هواپیمای فوكر ۱۰۰ شركت ایران ایر هنگام برخاستن از باند فرودگاه مهرآباد دچار حادثه شد. این هواپیما كه حدود صد مسافر داشت، قرار بود از تهران به مقصد شیراز پرواز كند، اما چرخ‌های هواپیما هنگام برخاستن به علت انحراف از باند فرودگاه كنده شد و بال هواپیما آتش گرفت.

۲۷ بهمن ۱۳۸۷: هواپیمای مسافربری ایران ۱۴۰ در حوالی فرودگاه شاهین شهر اصفهان سقوط كرد و تمامی پنج سرنشین هواپیما جان باختند.

۳ شهریور ۱۳۸۷: سقوط هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ ایرانی در اجاره شركت هواپیمایی آیتك ایر قرقیزستان با ۹۰ مسافر كه ۷۰ نفر از آنان جان باختند.

۴ بهمن ۱۳۸۸:یك فروند توپولف تی یو-۱۵۴ با ۱۵۷ مسافر پس از فرود روی باند فرودگاه مشهد آتش گرفت. در اثر این حادثه داخل هواپیما به كل سوخته و بال سمت راست و دم و چرخ هواپیما جدا شدند و ۴۲ تن از مسافران به بیمارستان منتقل شدند.

۲۴ تیر ۱۳۸۸: سانحه مرگبار توپولف تی یو-۱۵۴ متعلق به هواپیمایی كاسپین ۱۶۸ كشته برجای گذاشت.

۲۰ مرداد ۱۳۸۸: یك فروند هواپیمای فوكر ۱۰۰ در پرواز شماره ۷۲۹ هواپیمایی آسمان در فرودگاه اصفهان دچار سانحه شد. به علت فرود نامناسب عوامل پرواز یكی از چرخ ها تركیده و آتش گرفت. درهای این هواپیما بسته بوده و در حالی كه مسافران داخل بودند ماموران فرودگاه به اطفای حریق مشغول شدند و سرانجام پس از خاموش كردن آتش مسافران از هواپیما خارج شدند.

۲ مرداد ۱۳۸۸: پرواز شماره ۱۵۲۵ هواپیمایی آریا تور كه از تهران به مشهد حركت می‌كرد ساعت ۱۸ و ۵ دقیقه دوم مرداد ماه در فرودگاه مشهد، در نتیجه باز نشدن چرخ جلو و هم چنین اشكال در چرخ های عقب در هنگام فرود از باند خارج شد و به دیوار فرودگاه برخورد نمود.

در این حادثه حداقل ۱۷ نفر (۳ مسافر و ۱۴ خدمه پرواز) كشته و ۲۰ نفر نیز مجروح شدند.این هواپیما از نوع ایلیوشین-۶۲ و مجموع مسافران و خدمه آن ۱۶۰ نفر بوده‌است. خبرگزاری فارس، به نقل از سخن گوی سازمان هواپیمایی، سرعت بالای هواپیما را علت سانحه عنوان نمود.

۲۴ تیر ۱۳۸۸: یك فروند هواپیمای مسافربری از نوع توپولف تی یو-۱۵۴ متعلق به شركت هواپیمایی كاسپین كه عازم ارمنستان بود دقایقی پس از بلند شدن از فرودگاه امام خمینی تهران در ۱۲ كیلومتری جنوب قزوین بین منطقه فارسیان و جنت آباد در بخش مركزی قزوین سقوط كرد كه منجر به كشته شدن تمامی ۱۶۸ نفر سرنشین (مسافر و خدمه) این هواپیما شد.

۱۹ دی 1389: یك فروند هواپیمای مسافربری بویینگ ۷۲۷ شركت هواپیمایی ایران‌ایر، كه از تهران به سمت ارومیه پرواز می كرد با ۱۰۵ سرنشین (۹۳ مسافر - ۱۲ خدمه) در نزدیكی ارومیه سقوط كرد و در طی این حادثه ۷8 نفر كشته و ۲7 نفر هم مجروح شده‌ند.

 

فقط ناوگان هوایی حکومت اسلامی نیست که قربانی می گیرد، بلکه ناوگان زمینی آن نیز به بزرگ ترین قتل گاه مسافران، تبدیل شده است.

آمارهای تکان دهنده ای که از سوی يک موسسه پژوهشی وابسته به حکومت انتشار يافته، يکی از ابعاد بحران و فجایع انسانی در جاده ها و مرگ و مير ناشی از آن را نشان می دهد. و  یا سخنان وزیر راه و ترابری، که به نوعی به بی توجهی دولت به ناوگان حمل و نقل کشور و کسر بودجه آن، اقرار کرده است.

اگر سخنان بهبهانی، وزير راه و ترابری در جلسه صبحانه با اعضای اتاق بازرگانی در تهران در صيح امروز 11 مرداد 89 را هم در نظر بگیریم که درباره وضعيت ناوگان حمل و نقل کشور به اعضای اتاق بازرگانی گفته است: «بندر چابهار تا امروز توسعه نيافته»؛ «بودجه وزارت راه براى (احداث) حدود حداكثر 200 کیلومتر كافى است»، «حدود 50 درصد از برنامه توسعه چهارم در بخش راه متحقق شده»، «چون 55 هزار ميليارد تومان براى ساخت تجهيزات نياز بوده كه 48 درصد آن پرداخت شده» است، «50 هزار كاميون بالاى 40 سال داريم كه تلاش می ‌كنيم عمر اين كاميون ها را كاهش دهيم.» و... بهبهانى، هم چنين در مورد آمار بالاى كشته هاى جاده اى هم گفت: «جاده ها براى 20 سال ساخته مى شوند ولى با اين بار اضافه اى كه بر روى جاده ها مى رود باعث مى شود كه عمر جاده ها به 2 سال برسد.»

يحيى آل اسحاق، رييس اتاق بازرگانى تهران هم در اين نشست به بدهی هزار ميليارد تومانی وزارت راه به پيمان کاران اشاره کرد و گفت: پيمان كاران هزار ميليارد تومان از وزارت طلب كار هستند و دولت بايد به اين مطالبات توجه كند.

آمارهای پژوهشکده حمل ‌و نقل، در رابطه با مرگ و میر مسافران در جاده های کشور نیز بسیار تکان دهنده و هولناک است: «از سال ۱۳۷۳ تا سال ۱۳۸۶ نزديک به ۳۰۰ هزار نفر جان خود را در تصادفات جاده ای از دست داده اند.»

به گزارش روزنامه دنيای اقتصاد، تازه ترين بررسی ها در «برآورد هزينه های تصادفات جاده ‌ای ايران» در سال ۱۳۸۶ نشان می دهد که هزينه ای بالغ بر ۱۸ هزار ميليارد تومان معادل ۱۸ ميليارد دلار به کشور وارد شده است.

پژوهشکده حمل ‌و نقل که زير نظر وزارت راه و ترابری فعاليت می کند، با انتشار گزارشی درباره آمار تصادفات جاده‌ای در ايران و مقايسه آن با ساير کشورها نشان می دهد که ايران بين سال های 2004 - 2002 ميلادی جايگاه دوم جهانی را پس از کشور السالوادر از نظر «تعداد کشته به يکصد هزار نفر جمعيت» در تصادفات جاده ای به خود اختصاص داده است. بر اين اساس در السالوادر تعداد کشته به يکصد هزار نفر جمعيت در تصادفات جاده ای در سال های مورد بررسی ۴۳ نفر و در ايران ۴۱ نفر بوده است. اين تعداد برای کشور انگلستان ۶ نفر، آمريکا ۱۷ نفر، چين ۶ نفر و هند ۱۵ نفر بوده است. همين آمار نشان می دهد از سال ۱۳۷۳ تا سال ۱۳۸۶ نزديک به ۳۰۰ هزار نفر در تصادفات جاده ای در سراسر کشور جان خود را از دست داده اند.

در گزارش پژوهشکده حمل و نقل، اين گونه نتيجه گيری شده است که در سال ۱۳۸۶، هزينه تصادفات برای مجموع تصادفات درون شهری و برون شهری و با احتساب اثر يارانه ها در مجموع ۱۸ هزار ميليارد تومان معادل ۱۸ ميليارد دلار برآورد شده است. براساس اين گزارش، هزينه تصادفات کشور در سال ۱۳۸۶ از کل توليدات ناخالص داخلی بيش از ۵۰ درصد کشورهای جهان نظير غنا، اردن، بحرين و بيش تر بوده است.

براساس همين گزارش، هر خانواده ايرانی در سال ۱۳۸۶ به طور متوسط حدود يک‌ يليون تومان بابت تصادفات ترافيکی در کشور هزينه متحمل شده است. در اين گزارش عنوان شده است که هزينه ۱۸ ميليارد دلاری تصادفات در سال ۸۶ به تنهايی ۳۳ سال بودجه فعلی راهداری کشور، ۲۲۰ سال بودجه فعلی ايمنی ‌سازی نقاط حادثه‌ خيز کشور، هزينه ايجاد ۲ ميليون شغل برای جوانان يا خريد ۶۰ فروند هواپيمای ايرباس را تامين کرد.

در اين گزارش، نرخ بازگشت سرمايه گذاری در ارتقای ايمنی ترافيکی دست کم ۳۶۰ درصد پيش بينی شده است و البته مرکز تحقيقات RTL انگلستان اين رقم را برای ايران تا هزار درصد هم محاسبه کرده است.

پژوهشکده حمل و نقل، در شرايطی آمارهای مربوط به سال های ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۶ را منتشر کرده است که آمارهای بعدی هم نشان می دهد روند تصادفات جاده ای در ايران از سال ۱۳۸۶ به بعد هم سير صعودی داشته يا حداکثر در همان حد سال ۱۳۸۶ باقی مانده است. اگر بخواهيم هزينه تصادفات را طی ۵ سال اخير يعنی از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ برآورد کنيم، نزديک به ۹۰ ميليارد دلار زيان ناشی از تصادفات به کشور وارد شده است که خود يک رقم قابل توجه و هشدار دهنده به حساب می آيد.

برآورد کارشناسان خارجی هم نشان می دهد که ميزان مرگ و مير در جاده های ايران جزو بالاترين ها در جهان است و در شمار چند کشور اول جهان از نظر دادن تلفات در تصادفات جاده ای به شمار می ‌آيد.

 

همه شواهد و آمارها نشان می دهند که برخلاف ادعای بی شرمانه و وقیحانه وزیر راه و ترابری، مبنی بر این که آمار سوانح هوایی در ایران نسبت به کشورهای دیگر کم تر است دروغی بیش نیست. البته دولت نهم و دهم به ریاست احمدی نژاد، بی شرمی، دروغ گویی و انکار واقعیت ها، دزدی و فساد اقتصادی، جهل و جنایت را در حاکمیت سه دهه حکومت اسلامی به اوج رسانده است.

حمید بهبهانی وزیر راه در دولت نهم و دهم، بلافاصله پس از سانحه  هوایی ارومیه و کشته و زخمی شدن بیش از ۱۰۰ نفر از مسافران اعلام کرده است که هنوز  هم آمار سوانح هوایی ایران نسبت به متوسط حوادث هوایی جهان پایین است. او، در این اظهارنظر دروغین خود، حتی در باره این فاجعه بزرگ انسانی، پیام تسلیت نیز نداد. در حالی که بنا به گزارش حبرگزاری های حکومتی نیز سوانح هوایی در طول ۶ سال  عمر دو دولت نهم و دهم، همواره یکی از جامعه مان قرباین گرفته که حمید بهبهانی  سکاندار آن بوده و هنوز هم در جهت مخالف همه آمار و ارقام منتشر شده، بی شرمانه و با وفاحت تمام همه چیز را  عادی نشان می دهد و دولت شان را تبرئه می کند.

وزیر راه بدون توجه به انتقادات خودی هایشان و خشم و نگرانی افکار عمومی، مدعی شده  این دومین حادثه با این وسعت طی دو سال و نیم گذشته در کشور است که آمار بالایی محسوب  نمی شود و ادعا کرد که برخلاف برخی جوسازی ها هنوز هم امنیت پروازی در ناوگان هواپیمایی جمهوری  اسلامی ایران بالاست.

با این همه مشخص نیست منظور بهبهانی از جوسازی و امنیت پرواز و  آمار بالا چیست که سازمان های بین المللی و نگاهی به سوانح هوایی کشور در سال های  اخیر و مقایسه آن با آنچه در کشور های دیگر جهان اتفاق افتاده، خلاف ادعاهای او  را نشان می دهد.

سخن گوی سازمان بین المللی امنیت پرواز، در مصاحبه ای با آسوشیتدپرس، گفته است: «از سال ۵۷ تا ۸۸ شمسی، ۱۷ سانحه هوایی در طول تاریخ صنعت  هواپیمایی در نقاط مختلف دنیا به وقوع پیوسته كه این تعداد جزو بدترین و مرگ  بارترین سوانح محسوب می شوند.

به گفته این مقام مسئول طی این ۳۲ سال در كشورهای جهان، پنج  هزار و ۲۴۸ نفر جان خود را از دست دادند.

بنابراین گزارش، طی این مدت پنج هزار و ۲۴۸ نفر در جهان جان خود  را در سوانح هوایی از دست داده اند كه با احتساب ۱۶۸ كشته حادثه سقوط هواپیما در قزوین این رقم به ۵۴۱۶ نفر می رسد كه متاسفانه در مقایسه با آمار كشته شدگان سوانح  هوایی ایران در ۲۹ سال گذشته (۱۶۱۰ نفر) می توان گفت كه سهم ایران به تنهایی از  تلفات سوانح هوایی به نسبت كل جهان، نزدیك به ۳۰ درصد است. به گزارش «فردا»، هم چنین تعداد كشته شدگان سوانح هوایی در هفت  سال گذشته سه هزار و ۴۹۶ نفر است كه ۷۹۵ نفر آن ها در سوانح هوایی ایران جان سپرده  اند، بنابراین حدود ۲۳ درصد از كشته شدگان سوانح هوایی در هفت سال اخیر مربوط به  سوانح هوایی ایران است.

بر اساس آمار سازمان جهانی هواپیمایی غیرنظامی (ایكائو)، ایران  در مقایسه با كشورهای همسایه نیز، بیش ترین میزان سوانح هوایی را به خود اختصاص داده است. كشورهایی نظیر قطر، كویت، سوریه و عمان تاكنون هیچ كشته ای را در سوانح هوایی  خود نداشته اند.

از سوی دیگر، میزان پروازهای انجام  شده در كشورهایی چون تركیه، امارات و بحرین بیش از پروازهای ایران است. این كشورها  در مقایسه با ایران، تلفات جانی كم تری در سوانح هوایی داشته اند.

کسانی که اجازه پرواز به بوئينگ 727 ايران ‌اير را داده ‌بودند، بايد پاسخ دهند كه به یک هواپيما قدیمی و آسیب دیده چرا اجازه پرواز داده بودند؟

هواپیمایی که یک شنبه شب ۱۹دی ۸۹ در ارومیه، دچار سانحه شد در سال 1974 به ایران ایر تحویل داده شد و درحدود 37 سال است كه پرواز می كند.

به گزارش فردا، كارشناسان فنی در بازدیدهای خود از یك سال پیش اعلام كرده بودند این هواپیما باید از ناوگان هوایی خارج شود اما به دلایل نامعلوم پس از تعمیر «اساسی؟!» این هواپیما بار دیگر به ناوگان هوایی بازگشت.

بوئینگ 727 سانحه دیده، 10 سال پیش نیز در شیراز دچار سانحه شد و به علت باز نشدن چرخ های جلو با دماغه در فرودگاه دستغیب شیراز فرود آمد.

ورود بوئینگ های 37 ساله ایران در آخرین اطلاعیه اتحادیه اروپا، به دلیل فرسوده بودن به آسمان این قاره ممنوع شده است. آخرین نتیجه بازرسی كمیته ایمنی هوانوردی اروپا حاكی از این است كه فقط هواپیماهای ایرباس های A 300-600 هما اجازه پرواز بر فراز آسمان اروپا را دارند.

براساس ادعای وزیر راه و برابری،  اصلی ‌ترين علت اين حادثه بدی آب و هوا و كمبود ديد به خاطر وجود مه غليظ در اروميه بوده است. حال مهم ترین سئوال این است که مگر براساس اصول ايمنی پرواز، قبل از برخاستن هواپيما از زمين، برج مراقبت وضعيت هوايی مبدا و مقصد را بررسی و به اطلاع خلبان نمی رساند؟ اگر بنا به ادعای وزیر راه، هوای اروميه به اين شدت خراب بوده كه باعث كاهش ديد خلبان می ‌شده، چرا و چه كسی و به چه علت اجازه پرواز به اين هواپيما را صادر كرده است؟

معاون مديريت بحران وزارت راه و ترابری خبر داد: بازخوانی جعبه سياه هواپيمای سقوط کرده در اطراف اروميه از روز چهارشنبه 22 دی 89 در تهران آغاز شد.

احمد مجيدی، روز چهارشنبه در گفتگو با مهر گفت: در پی انتقال نوار CVR   (نوار مکالمات خلبان) و FDR  (پارامترهای موتور هواپيما) هواپيمای بوئينگ 727 سقوط کرده در اطراف اروميه - جعبه سياه اين هواپيما - به تهران، از امروز چهارشنبه بازخوانی اين نوارها آغاز شد.

معاون مديريت بحران وزارت راه و ترابری، در پاسخ به اين پرسش که دليل واقعی سقوط هواپيمای بوئينگ 727 چه زمانی اعلام می شود، اظهار داشت: اعلام اين دلايل بيش از 6 ماه طول می کشد، ضمن اين که تاکنون سابقه نداشته است که در ايران اعلام دلايل سقوط کم تر از اين مدت طول کشيده باشد.

این در حالی است که با وجود گذشت یک سال و نیم از حادثه سقوط توپولف كاسپين در نزديكی قزوين و كشته شدن 168 نفر كه دردناك ترين حادثه هوايی دو سال اخير بوده، هنوز گزارش كامل، مستند و قانع كننده ای درباره علت اين حادثه به جامعه ارائه نشده است.

جالب است مسئولین و مقامات در پی هر حادثه ای بدی آب و هوا و خلبانان و كادر پرواز ایرانی را معمولا عامل سوانح هوایی معرفی می کنند. معمولا پس از مرگ خلبانان در سوانح هوایی، همه تقصیرها به گردن آن ها انداخته می شود.

خلبانان و كادر پرواز پس از مرگ در سوانح هوایی، به سستی و كم كاری متهم می شوند و بدی آب و هوا و سرما، عامل سقوط هواپیماها می شود و... تا خبر مرگ تعداد زیادی از شهروندان، دامن مفامات و مسئولین و مدیران را نگیرد.

بنا به گزارش خبرگزاری حکومتی فارس، دوشنبه 27 دی 1389 - 17 ژانویه 2011، احتمال بروز سانحه بوئينگ هما به علت «نقص فنی»  قوت گرفت.

طبق همین گزارش، عضو كميسيون عمران مجلس با اشاره به حضور نمايندگان وزارت راه در جلسه ديروز اين كميسيون، گفت: با توجه به بررسی هاي صورت گرفته بعيد نيست كه نقص فنی هواپيما خلبان را مجبور به فرود اضطراری كرده باشد.

ابوالقاسم رحمانی، در گفتگو با خبرنگار اقتصادی باشگاه خبری فارس «توانا»، درباره حضور وزير راه و ترابری و هيات همراه در كميسيون عمران مجلس شورای اسلامی و توضيح در مورد علت بروز سانحه بوئينگ هما در اروميه، اظهار داشت: در جلسه بعد ‌از ‌ظهر ديروز، وزير راه و ترابری در مورد وقوع اين سانحه توضيحاتی را ارائه داد؛ ظاهرا در ابتدای وقوع سانحه تعداد مجروحان حادثه زياد و تعداد جان باختگان بسيار كم بوده است اما تعداد زيادی از مجروحان به علت شوك وارده و ضربه های شديد سانحه، در محل وقوع حادثه و يا در بيمارستان، جان خود را از دست داده بودند. او، ادامه داد: ظاهرا در لحظات اوليه وقوع حادثه تعداد مجروحان نزديك به 80 نفر و تعداد كشته شدگان نزديك به 24 نفر بوده است اما در آخرين اخبار تعداد جان باختگان سانحه 78 نفر اعلام شد.

رحمانی، ضمن بيان اين كه هواپيمای بوئينگ هما، به علت شرايط نامناسب آب و هوايی، با اشاره به اين كه در همان روز حدود سه پرواز اروميه كنسل شده بود، گفت: در مورد رادار و برج مراقبت فرودگاه اروميه نيز در جلسه بعد ‌از‌ ظهر ديروز، مطالبی بيان شد؛ برج مراقبت به خلبان اعلام كرده بود كه پس از انتخاب مسير می تواند به زمين بنشيند كه خلبان از فرود انصراف می دهد و اعلام برگشت به مبدا (تهران) می كند كه پس از حذف از صحنه رادار و قطع ارتباط با برج مراقبت، مسئولان فرودگاه اروميه متوجه وقوع سانحه برای اين هواپيما می شوند.
دبير كميسيون عمران مجلس شورای اسلامی، ادامه داد:‌ اين احتمال وجود دارد كه زمانی كه خلبان پس از انصراف از فرود، قصد اوج گرفتن را داشته‌، هواپيما توانايی لازم را نداشته است و خلبان مجبور به فرود اضطراری می شود.

دبير كميسيون عمران مجلس می گوید: ظاهرا خلبان هنگامی كه قصد بازگشت به سمت تهران را داشته است، در حال كاهش ارتفاع بوده است كه برج مراقبت به وی اعلام می كند اگر قصد بازگشت به سمت تهران داريد به چه علت در حال كاهش ارتفاع هستيد؟، بايد ارتفاع خود را افزايش دهيد.

رحمانی، پس از این همه داستان سرایی، می گوید: شايد خطای خلبان موجب بروز اين سانحه شده است و يا نقص فنی هواپيما خلبان را مجبور به فرود اضطراری كرده است.

رحمانی، در عین حال چنین اقرار می کند: از شهريور سال 1387 تاكنون شش سانحه خطرناك هواپيمايی در كشور رخ داده است و نزديك به 300 نفر در اين مدت در حوادث هوايی جان باختند... در هيچ يك از اين شش سانحه هوايی اخير علت اصلی وقوع حادثه بالاخره مشخص نشد و معلوم نيست كه آيا خطای خلبان موجب بروز حوادث هوايی اخير شد‌، نقص فنی هواپيما دخيل بوده است يا مديريت هوايی كشور مشكل داشته است.»

رحمانی، خاطرنشان كرد: جلسه ديروز پس از دو ساعت صحبت طرفين، به نتيجه ای نيانجاميد و مقرر شد پس از بازخوانی نوار مكالمات خلبان و نوار پارامترهای موتور، برای بار دوم سه شنبه هفته جاری، جلسه ای با كميسيون عمران برگزار شود.

از سوی دیگر، معاون استاندار آذربایجان غربی نسبت دادن علت سقوط بوئینگ ۷۲۷ به کمبود امکانات فرودگاه ارومیه را نادرست می داند.

دومین جلسه اعضای کميسيون عمران مجلس و مسئولان وزارت راه و سازمان هواپيمايی کشور در  خصوص بررسی علت سقوط هواپيمای بوئينگ ۷۲۷ پرواز تهران - اروميه عصر دیروز چهارشنبه 29 دی 89، برگزار  شد .  محسن نريمان، عضو کميسيون عمران مجلس، در اين رابطه گفت: در اين جلسه وزير راه،  معاونين وزير، ریيس سازمان هواپيمايی کشور، مديرعامل هما، ریيس سازمان هواشناسی  و نمايندگان اروميه در مجلس نيز حضور داشتند و سئوالاتی از مسئولينی که به کميسيون  فراخوانده شدند مطرح کردند. او، افزود: در اين جلسه جهانگيرزاده نماينده اروميه  گفت: اگر از پاسخ های مسئولين وزارت راه و سازمان هواپيمايی کشور قانع نشويم، وزير  را استيضاح می کنيم .

نريمان، اضافه کرد: در اين جلسه  هم چنين در مورد فرسودگی ناوگان هوايی کشور بحث شد که نمايندگان معتقد بودند بايد  چنين هواپيماهای فرسوده ای از رده خارج شوند ولی سازمان هواپيمايی گفت چون هواپيمای  مذکور «اورهال» شده بود، مجاز بوديم که از آن استفاده کنيم.

او، گفت: قرار شد کميته ای  با عنوان کميته حمل و نقل در مجلس تشکيل گردد تا اطلاعات موجود در زمينه سقوط  هواپيما و بحث هايی که انجام گرفت را جمع آوری کند و کميسيون عمران نيز موظف شد که  گزارشی از آن چه در دو جلسه بررسی علت سقوط هواپيما مطرح شد را تا ۱۰روز آينده در  صحن علنی مجلس قرائت کند . 

باین ترتیب، برای قطعی شدن دلایل این سقوط که این بار به جای توپولوف های ۱۵۴، گریبان گیر بوئینگ ۷۲۷ شده نباید انتظار نتایج آن شد. آن چه که حمید بهبهانی، وزیر راه و ترابری دولت امام زمان، گفته است، علت سقوط این هواپیما شرایط نامناسب آب و هوایی و دید کم خلبان بوده است. دامنه سقوط هواپیمای مسافربری بوئینگ ۷۲۷ که در آن 78 نفر کشته شدند، روز یک شنبه 16 ژانویه 2011، در صحن علنی مجلس شورای اسلامی، مطرح شد سلمان ذاکر، نماینده ارومیه، گقت: این نوع هواپیما‌ها که قریب به ۴۰ سال عمر دارند از رده خارج شده و به جای مسافربری باید باربری نمایند. او، گفت: شما چه طور به هواپیمای ۴۰ ساله و تعمیرشده، آن هم در این وضعیت آب و هوایی با ۱۵۰ نفر ظرفیت مجوز پرواز می دهید؟

اما حمید بهبهانی، وزیر راه و ترابری، کمی پس از سقوط هواپیمای بوئینگ ۷۲۷ در برنامه ای تلویزیونی قدیمی بودن و فرسوده بودن هواپیما را دلیل سقوط ندانست و بدی آب و هوا را عامل اصلی آن معرفی کرد.

بنابراین، هیچ کس در ایران منتظر نتایج گروه های تحقیق حکومت اسلامی نیست. زیرا تجربه تاکنونی از ترور نویسندگان و حمله به دانشگاه و غیره گرفته تا سقوط هواپیماها، هرگز نتایج تحقیق کمیسیون هایی که دولت تشکیل می داده به جامعه اعلام نشده است بنابراین، کسی منتظر چنین تحقیقاتی نیست. زیرا اصلی ترین عامل جنایات در ناوگان هوایی و زمینی، آلودگی هوای تهران و دیگر شهرهای بزرگ کشور و هم چنین آسیب های اجتماعی، بی کاری، فقر فزاینده، تهدید و ترور، شکنجه و اعدام، دزدی و قاچاق و غیره حکومت اسلامی است و به همین دلیل، اکثریت مردم جامعه ما، از این حکومت و سران جانی آن نفرت دارند.

 

اقتصاد ايران، در اثر بیش از سه دهه حاکمیت غیرانسانی و سیاست های اقتصادی و اجتماعی سرکوبگرانه و فاسد جمهوری اسلامی، شدیدا دچار بحران است و این بحران، تاثیر مخرب و شدید خود را از زیست و زندگی اکثریت شهروندان گرفته تا عدم رسیدگی به وضعیت جاده ها و ناوگان زمینی و هوایی کشور، بی توجهی به وضعیت جوانان، بی کاران، مدرنیزه کردن و سرمایه گذاری در بخش صنایع، مديريت جنایت کار و فاسد، غلبه دزدی و رشوه خواری در همه ادارات و ارگان های دولتی، دلالی و بازار سياه و قاچاق بر صادرات و واردات و عرصه اشتغال و غیره گذاشته است. رقابت های حکومت اسلامی با دولت های بورژوازی و تلاش هایش در جهت دست یابی به سلاح های کشتار جمعی اتمی، نقض دایمی حقوق بشر و جنایات بی شمارش در جامعه ایران، حمایت هایش از تروریسم در سطح بین المللی به ویژه کمک هایش به گروه های تروریستی اسلامی در آفریقا و آسیا و هم چنین شیوه بیان و تبلیغات زهرآکین شان سبب شده است که رقبایش در شورای امنیت سازمان ملل با صدور قطعنامه هایی ایران را در محاصره اقتصادی قرار دهند و هم چنین تحریم های یک جانبه دولت آمریکا و دولت های عضو اتحادیه اروپا و کشورهای دیگر، بحران اقتصادی ایران را به حدی شدیدتر کرده است که با جرای طرح غیرانسانی هدف مندسازی رایانه ها نیز هر چه بیش تر اکثریت مردم ایران را در معرض بی کاری، فقر و حتی گرسنگی قرار دهد. بنابراین، به ویژه بخش آگاه و مبارز جامعه، هیچ انتظاری ندارد تا روزی که حکومت اسلامی بر جامعه ایران حکمرانی می کند وضعیت موجود بهبود یابد. حتی تحمیل خواست ها و مطالبات جزئی نیز از طریق مبارزه جدی علیه کلیت حاکمیت می گذرد نه با توهم پراکنی سازش کارانه و چانه زنی با آن. تنها راه رهایی جامعه ایران از اسارت و جنایات بی شمار حکومت اسلامی، در گرو مبارزه و تلاش پیگیر و متحدانه کارگران، زنان، دانش جویان، روشنفکران، هنرمندان و جوانان برای برچیدن بساط آن است.

 

یاد همه انسانی هایی که در راه مبارزه برای آزادی و عدالت اجتماعی جان می بازند، زندان ها اعدام می شوند و یا در ناوگان هوایی و زمینی و غیره قربانی بی توجهی و سیاست های جنایت کارانه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی حکومت اسلامی می شوند، به ویژه جان باختگان سانحه هوایی ارومیه، گرامی باد!

 

سی ام دی 1389 - بیستم ژانویه 2011

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
بهرام رحماني:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.