شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

يكشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷ - ۱۶ دسامبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

پیام به کنفرانس استکهلم «حفاظت ساکنان»

مريم رجوي

برگزاری کنفرانس استکهلم درباره حمله به اشرف و قیامها در منطقه و ایران

کنفرانس استکهلم
حمله به اشرف
قیامها در منطقه و ایران

مسئولیتهای کشورهای نوردیک

(سوئد، نروژ، دانمارک، فنلاند و ایسلند)
۱۵اردیبهشت ۱۳۹۰ ـ ۵ مه ۲۰۱۱

گیر هارده
نخست وزیر ایسلند
۲۰۰۶ - ۲۰۰۹
ژنرال گوستاو هاگلوند
رئیس کمیته نظامی و مسئول عملیات اتحادیه اروپا
۲۰۰۱ ـ ۲۰۰۴

وزیر دفاع فنلاند
۱۹۹۴ ـ ۲۰۰۱
یوران مونتان
نماینده پارلمان سوئد
لیف پترشون
نماینده پارلمان سوئد
لارش آرنه استاکسنگ
نماینده پارلمان سوئد
بنگت بری
نماینده پارلمان سوئد
اولریک نیلسون
نماینده پارلمان سوئد
اوا لوهمان
نماینده پارلمان سوئد
کنت اولسون
نماینده پارلمان سوئد
۱۹۹۸ ـ ۲۰۱۰
کنت لوئیز
حقوقدان و وکیل مجاهدان اشرف
بیانیه کنفرانس استکهلم
فراخوان به کمیسر عالی حقو ق بشر ملل‌متحد

برای استقرار دائمی یک تیم سازمان ملل
در کمپ اشرف

شرایط کنونی در کمپ اشرف، نیاز به یک راه‌حل فوری برای جلوگیری از خونریزی دارد.

سخنرانان کنفرانس استکهلم، به ناوی پیلای، کمیسر عالی حقوق‌بشر ملل متحد، فراخوان می‌دهند که با مستقر کردن یک تیم سازمان ملل ‌متحد در اشرف به‌طور دائمی، دست به اقدام فوری بزند.

این، مهمترین وظیفه کمیسر عالی به‌عنوان بالاترین مقام حقوق‌بشر دنیاست و ما قویاً از وی می‌خواهیم به چنین اقدامی مبادرت ورزد.


کنت اولسون، نماینده پارلمان سوئد
۱۹۹۱-۲۰۱۰
بسیار متشکرم و به استکهلم خوش آمدید.
بسیاری از ما نسبت به آن‌چه که دارد اتفاق می‌افتد، امیدوار هستیم. آن‌چه که در یمن رخ می‌دهد، در بحرین و تونس و مصر و لبنان، این نشان می‌دهد مردم نمی‌خواهند تحت حاکمیت دیکتاتوری زندگی کنند و خواهان آزادی، برابری و انتخابات آزاد هستند و ما شاهد بوده‌ایم که چگونه دیکتاتورها کنار زده شده‌اند و مردم در کشورهای دیگر برای کنار زدن دیکتاتورها تلاش می‌کنند. این باعث یک امیدواری واقعی است که حتی در ایران اوضاع تغییر خواهد کرد و مردم ایران می‌توانند آزادی، برابری، و آزادی بیان، وضعیت اقتصادی بهتر و آزادی مذهب داشته باشند. من مطمئن هستم که این در ایران اتفاق خواهد افتاد، چه یک ماه دیگر باشد، چه یکسال، ما نمی‌دانیم ولی امیدواریم که بیشتر طول نکشد.

اشرف موضوع نگرانی این کنفرانس است. نگرانی من این است که چطور می‌توانند افراد بیگناه را همانند آن‌چه که در اشرف انجام دادند. بکشند. با زرهی انسانها را زیر می‌گیرند و چطور این موضوع می‌تواند اتفاق بیفتد و تکرار بشود. ما از یکدیگر می‌پرسیم پس انسانیت کجا رفته است؟

در روز
۸آوریل، ارتش عراق به اشرف حمله کرد و آن را با نیروهای نظامی و خودروهای زرهی مورد تجاوز قرار داد. ارتش عراق به ساکنان بی‌سلاح و بی‌دفاع اشرف هجوم برد. اوضاع در کمپ اشرف اضطراری است. آنها تحت محاصره پزشکی قرار دارند. از رسیدگیهای پزشکی محروم هستند و حتی ورود داروها به کمپ ممنوع است.

نیروهای نظامی عراق هنوز در کمپ مستقر هستند
سازمان عفو بین‌الملل به عراق اخطار داده است که از اعمال خشونت علیه اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران و ساکنان کمپ اشرف خودداری نماید. و درخواست کرده است که یک تحقیق بی‌طرفانه در مورد این حمله تحریک نشده به‌عمل آید.

این حمله به‌عنوان جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی محسوب می‌شود زیرا اعمال مفرط خشونت علیه افراد حفاظت‌شده تحت کنوانسیون چهارم ژنو صورت گرفته است.

سازمان ملل متحد، کمیسر عالی حقوق‌بشر ملل متحد، اتحادیه اروپا، آمریکا، انگلستان، ایسلند و وزارت‌خارجه نروژ نگرانی خود را از این حمله ابراز داشته‌اند و آن را محکوم نمودند. این دومین باری است که عراق دست به چنین حملاتی می‌زند. یک حمله مشابه هم علیه شهروندان بی‌دفاع در تاریخ
۲۸ و ۲۹ ژوییه سال ۲۰۰۹ صورت گرفت که طی آن ۱۱تن کشته شدند.

کمپ اشرف در عراق برای دو دهه، مکان استقرار
۳۴۰۰تن از اپوزیسیون ایران علیه رژیم ملایان بوده است، که از موقعیت حقوقی افراد حفاظت‌شده تحت کنوانسیون چهارم ژنو برخوردارند.

رژیم ایران هم‌چنین تحت تحریمهای بین‌المللی قرار دارد. چهارمین دور تحریمها توسط آمریکا و اتحادیه اروپا صورت گرفته است. رژیم ایران به‌خاطر برنامه‌های هسته‌یی‌اش از قطعنامه‌های سازمان ملل ‌متحد سرپیچی می‌کند.

امروز ما در این جا گرد آمده‌ایم تا همه نظرات خود را در مورد این موضوع بیان کنیم. البته ابتدا پیام خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران را داریم. خانم رجوی بفرمایید:
پیام رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت به جلسه سوئد
نمایندگان محترم، خانمها و آقایان
به اجلاس شما درود می‌فرستم. و از ابتکار «کمیته دوستان ایران آزاد در پارلمان سوئد» در برگزاری این جلسه، تشکر می‌کنم. هم‌چنین از بیانیه ارزشمند
۱۰۶ نماینده پارلمان سوئد تقدیر می‌کنم.

اجلاس شما در شرایطی برگزار می‌شود که هنوز اجساد
۳۵ شهید ۸آوریل بر روی زمین است و نیروهای عراقی با اشغال مزار اشرف، اجازه دفن آنها را نمی‌دهند.

هنوز بخشی از
۳۴۵ مجروح این حمله که حالشان وخیم است، در معرض خطر‌ند و دولت عراق از دسترسی آنها به امکانات پزشکی جلوگیری می‌کند.

و هنوز در اشرف را به روی خبرنگاران، وکلا، ناظران بین‌المللی و خانواده اشرفیان مسدود نگه‌داشته‌اند.

سرنوشت تک‌تک مجروحان و شهیدان
۸آوریل ابعاد جنایت را نشان می‌دهد. من می‌خواهم به صبا یکی از این شهیدان اشاره کنم. دختر پرشور، شجاع، آگاه و فداکار. او از مجروحان حمله ۸آوریل بود و به سادگی امکان نجاتش وجود داشت.

صبا در آخرین دقایق حیاتش در حالی که به سختی نفس می‌کشید، گفت «ما تا آخر ایستاده‌ایم». و من می‌پرسم چه کسی در جهان به ندای صبا پاسخ می‌دهد؟

من هم‌چنین می‌خواهم خطاب به شما نمایندگان و شخصیتهای شریف سوئد از حنیف کفایی بگویم. حنیف
۲۹ساله که تحصیلات خود را در استکهلم گذراند و شهروند سوئدی محسوب می‌شد.

یک جوان دلیر، یک عاشق پرشور رهایی ایران و مردم اسیرش. او به‌وسیله گلوله کشته شد. من می‌پرسم، او به چه گناهی کشته شد؟

دوستان گرامی
آثار بهار کشورهای عربی، قیامهای مردمی در ایران و در منطقه و جنگ قدرت درونی که در روزهای اخیر در رأس رژیم ولایت‌فقیه بارز شده است، نشان داد که چرا آخوندها به حمله به اشرف نیاز داشته‌اند.

آخوندها، از جمعبندی قیامها، به ابعاد اثرگذاری مجاهد‌ین در قیام پی بردند. آنها با این حمله می‌خواهند تنها راه‌حل واقعی و مؤثر و دموکراتیک برای آینده‌ایران را از بین ببرند. از این‌رو، بالاترین مقامهای رژیم ایران بی‌پرده و به دفعات این کشتار را ستودند.

نمایندگان عزیز!
آیا سوئد در قبال واقعه‌یی که در هزاران کیلومتری خاکش رخ داده، مسئولیت دارد؟

جواب قاطعانه آری است.
نخست به‌دلیل این‌که سوئد کشوری است که معروف به داشتن نقش کلیدی پیشبرد حقوق‌بشر در جهان است و شما به‌عنوان نمایندگان مردم سوئد می‌توانید بسیار برای حل مسأله اشرف به‌عنوان یک مسأله انسانی نقش داشته باشید.

دوم به این دلیل که سوئد عضو مهمی از اتحادیه اروپاست. جایگاه این اتحادیه آن را نسبت به مسائل حساس خاورمیانه متعهد می‌کند.

و سوم این‌که سوئد به‌دلیل تعهداتش به پیمانهای بین‌المللی به‌ویژه اصل جهان‌شمول «مسئولیت حفاظت» یا آرتوپی، پیشگیری از جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت مسئولیت دارد.

بر این اساس از جانب مقاومت ایران اعلام می‌کنم و خواستار آن هستم:
۱ ـ اتحادیه اروپا و به‌خصوص دولت و مجلس سوئد یک ابتکار یک تلاش بین‌المللی در جهت تضمین مسئولیت حفاظت اشرف توسط سازمان ملل ‌متحد را برعهده بگیرند.

به این منظور بر دخالت دبیرکل و شورای امنیت برای صدور قطعنامه‌یی درباره حفاظت ساکنان بی‌دفاع و محاصره شده اشرف تأکید می‌کنم.

۲ ـ ما خواهان انجام یک تحقیق بی‌طرفانه و جامع و شفاف و مستقل درباره جنایت بزرگ ۱۹فروردین هستیم لذا بر تعیین نماینده‌یی از سوی شورای امنیت ملل ‌متحد تأکید داریم.

۳ـ دولت سوئد و همه دولتهای اتحادیه اروپا را فرا می‌خوانیم که مقاومت مردم ایران برای تغییر رژیم دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران را به‌رسمیت بشناسند.

پیشاپیش از تلاشهای همه شما متشکرم


یوران مونتان، نماینده پارلمان سوئد
بسیار مفتخرم که در این گردهمایی در برابر چنین شخصیتها و این جمعیت سخن می‌گویم. من می‌توانم در چهره‌های شما شوق و اشتیاق را ببینم و بفهمم که چه قدر عمیق اوضاع کنونی را حس می‌کنید.

و اکنون من ساکنان کمپ اشرف را مخاطب قرار می‌دهم. من نمی‌توانم کاملاً حدس بزنم که شما ساکنان شجاع کمپ اشرف چگونه با این همه دشواریها روزانه به پیش می‌روید؟ اما مطمئن باشید که من و بسیاری همراه من به شما فکر می‌کنند. ما همه به خوبی از نیروی شیطانی در پشت جنایت در کمپ اشرف، که رژیم ملایان ایران است، مطلعیم. رژیمی که مردم خود را از آزادیهای اساسی مبرم محروم کرده است. رژیمی که شهروندان خودش را به اتهامات واهی راهی زندان و اعدام می‌کند. تنها در اولین ماه امسال
۱۳نفر اعدام شده‌اند.

بادهای تغییر دموکراتیک، بیابانهای شمال آفریقا، یمن، سوریه و سایر کشورها را درنوردیده است و همه از آن تاثیر پذیرفته‌اند. این موضوع رژیم مذهبی ایران را عصبی کرده است. شیطان صفتان همواره خطرناک هستند، اما دیکتاتورها سرانجام سرنگون می‌شوند.

زمان اتخاذ یک سیاست نوین در قبال رژیم ایران فرارسیده است. جامعه بین‌المللی باید در کنار مردم ایران و خواستهای آنان بایستد. اکنون یک دیالوگ سازنده با ائتلاف دموکراتیک در تبعید، یعنی شورای ملی مقاومت ایران، که برای کسب ارزشهایی که ما در سوئد از آن برخورداریم، مبارزه می‌کند، فرارسیده است. این ارزشها عبارتند از یک ایران آزاد و دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین از دولت، جایی که تمام مردم بتوانند رهبران خود را با آزادی انتخاب کنند و انتخابات آزاد وجود داشته باشد. ایرانی دارای آزادی بیان و حق تجمع آزاد و مسالمت‌آمیز و آزادی مطبوعات که در آن شهروندان بر اساس قانون اساسی مبتنی بر حکومت قانون، حق داشته باشند.

ژنرال گوستاو هاگلوند، رئیس کمیته نظامی و مسئول عملیات اتحادیه اروپا
۲۰۰۱ ـ ۲۰۰۴

متشکرم. بسیار شوق آور است که انسان چنین سخنرانیهایی را می‌شنود. در ماه گذشته ما شاهد صحنه‌های ناخوشایند در جهان عرب بودیم. در تونس و مصر ما با سرنگونی حاکمان مواجه بودیم. اما در لیبی، یمن، بحرین و سوریه، دولت، نیروهای سرکوبگر را به‌کار گرفت. در چنین شرایطی مثلاً در لیبی، شورای امنیت ملل ‌متحد مسئولیت حفاظت از مردم را برعهده گرفت.

سرکوب کمپ اشرف در ماه گذشته از دیده‌ها پنهان نماند. بستن کمپ اشرف از دو سال پیش در دستور کار دولت عراق قرار داشته است، اما از این‌که به‌طور مستقیم به ساکنان حمله کند خودداری کرده بود، زیرا که حمله دو سال قبل آنها علیه کمپ اشرف بسیار محکوم شده بود. دولت عراق با این تصور که الآن همه سرگرم لیبی هستند، به کمپ حمله برد.

هیأت همیاری ملل ‌متحد در عراق، یونامی، سال گذشته به دلایل امنیتی از کمپ خارج شد و ورود هر ناظر خارجی ممنوع شد که باعث گزارش وقایع آن‌جا شود. اکنون به لطف منابع مستقل می‌دانیم که نزدیک به
۲۵۰۰ نیروی نظامی و پلیس عراق به کمپ اشرف در روز ۱۹فروردین وارد شده و ۳۵تن را کشته و ۳۰۰نفر را تنها با شلیک گلوله مستقیم و زیرگرفتن با زرهی، آن چنان که در ویدئوها دیدیم، زخمی کرده‌اند.

این غیرقابل‌قبول است. عراقیها قول دادند که حفاظت کمپ اشرف را برعهده بگیرند. این حمله مرا به یاد صبرا و شتیلا در لبنان انداخت که در آن جا به مدت
۲سال به‌عنوان فرمانده تیم ملل ‌متحد خدمت می‌کردم. اسراییلیها در سال ۱۹۹۲ به این کمپ حمله کردند و به شبه‌نظامیان مسیحی اجازه دادند تا به کمپ وارد شده و تعدادی از پناهندگان آن جا را بکشند.

بسیار روشن است که یک نفر در دولت عراق باید از نظر سیاسی مسئول بوده باشد. و اعزام یک هیأت مستقل تحقیق برای رسیدگی به این جنایت لازم است. به‌عنوان یک سرباز حرفه‌یی من احساس شرمساری می‌کنم که چنین جنایتی با لباس نظامی صورت بگیرد. این به‌وضوح ضدکار یک نظامی است. زیرا کار نظامی حفاظت از شهروندان است و نه قتل‌عام آنها. هیچ چیز از این جنایتکارانه‌تر نیست، کشتن افراد بی‌دفاع. من معتقدم که تمام همکاران من در کشورهای نوردیک همین عقیده را دارند.

به نظر می‌رسد که هیچ تضمینی در مورد دولت عراق برای این‌که از به‌کارگیری زور علیه کمپ اشرف در آینده، خودداری کند، وجود ندارد. همان‌طور که در پیام ویدئویی مریم رجوی دیدیم، به‌رغم محکومیتهای بین‌المللی تکرار واقعه هشت آوریل کاملاً محتمل است. به‌ویژه اگر اقدامات عملی مشخصی برای جلوگیری از آن به‌عمل نیاید.

کمپ اشرف محل استقرار سازمان مجاهدین خلق ایران بوده است که در برابر رژیم ملایان مبارزه می‌کند.

چه کار می‌توان کرد تا از کشتار مجدد در کمپ اشرف جلوگیری کرد. پناهندگان را نمی‌توان به ایران باز گرداند. اعزام مجدد به اروپا و آمریکا یک راه‌حل طولانی است. بهترین راه‌حل کنونی استقرار دائمی ناظران بین‌المللی در کمپ اشرف است. آنها با حضورشان می‌توانند اطمینان حاصل کنند که تهدید هرگونه حمله‌یی بلافاصله به رسانه‌های خبری جهان منتقل شده و باعث عکس‌العملهای مناسب خواهد گردید تا جلوی حمله عراقیها را بگیرند و با مجهز شدن به وسائل ارتباطی مطمئن تضمین کنند که حمله دیگری صورت نگیرد. وظیفه یونامی در عراق در قبال کمپ اشرف روشن است. کمیسر عالی حقوق‌بشر سازمان ملل ‌متحد باید ناظران خود را به کمپ اشرف بفرستد. باید توجه رسانه‌ها و دولتها و افکار عمومی را به رفتار غیرقابل‌قبول دولت عراق در قبال کمپ اشرف و پناهندگان در خاک خودش جلب کرد.

سازمان مجاهدین خلق ایران باید از لیست آمریکا خارج شود تا دیگر این امر توجیهی برای قتل‌عام به دولت عراق ندهد.

تحریمهای اقتصادی مناسب هستند اما باید با استقرار فوری تیم سازمان ملل ‌متحد در اشرف همراه باشند. کشورهای نوردیک باید این ابتکار را وارد ماموریتهای یونامی‌نمایند.

این کنفرانس برای اطلاع‌رسانی در مورد وضعیت غیرقابل‌قبول در اشرف می‌باشد، کشورهای نوردیک پرچمداران دموکراسی، حقوق‌بشر و حاکمیت قانون هستند. من به برگزارکنندگان این کنفرانس تبریک می‌گویم که استکهلم را انتخاب کرده‌اند، و آرزو می‌کنم تلاشهایتان برای تأمین حفاظت از هموطنانتان به ثمر برسد.
متشکرم


گیر هارده، نخست‌وزیر ایسلند
۲۰۰۶ - ۲۰۰۹
رئیس گرامی، خانمها، آقایان
بسیار خرسندم که امروز در این جلسه مهم در استکهلم مهمان شما هستم. مایلم از برگزارکنندگانی که مرا به این جلسه دعوت کردند سپاسگزاری کنم و به آنها به‌خاطر کار قابل تحسینشان برای پیشبرد آزادی و دموکراسی در ایران، تبریک بگویم. تعدادی از ما که در کشورهای نوردیک زندگی می‌کنیم، دانش عمیقی از وضعیت در ایران نداریم. اما همگی می‌دانیم که مردم بزرگ ایران، تاریخی کم نظیر و تمدنی بی‌همتا که بیش از
۲۵۰۰سال قدمت دارد، دارا می‌باشند.

بنابراین با نگاهی در آیینه تاریخ ایران در گذشته و حال، هرکس به این فکر می‌کند که رژیم کنونی در ایران نیز یک پدیده موقت است که سرانجام با نیروی تاریخ جارو خواهد شد.

حقوق‌بشر جهانشمول است و قابل تجزیه نیست و بنابراین نمی‌تواند توسط برخی ملتها به‌کار گرفته شود و برخی نه. ارزشهای دموکراسی و آزادی ملک خصوصی کسی نیست. این پیش‌شرط کسانی است که به تولید ثروت و کاهش فقر در جهان مشغول هستند.

انتقال مسالمت‌آمیز قدرت بر مبنای انتخابات آزاد تحت حکومت قانون با اتکا به اصل آزادی بیان، آزادی تجمعات و یک سیستم قضایی مستقل، ستون فقرات دموکراسی است و توسط تمام کسانی که از آن بهره‌مند نیستند دنبال می‌شود. من احساس می‌کنم که این واقعاً قابل تحسین است که چگونه همین اصول که من الآن ذکر کردم در برنامه ده ماده‌یی برای آینده‌ایران آمده است و واقعاً یک سند مهم است که توسط شورای ملی مقاومت ایران به شورای اروپا ارائه شده است.

ما باید از تمام کشورهای جهان، به‌ویژه عراق، بخواهیم به اصول قانون بشردوستانه بین‌المللی تا آن جا که به حقوق پناهندگی برمی‌گردد، احترام بگذارند. روشن‌ترین نمونه آن اکنون به ساکنان کمپ اشرف در عراق برمی‌گردد.

وزیر خارجه ما از جانب دولت ایسلند و مردم آن، بیانیه‌یی را در تاریخ آوریل
۲۰۰۱ صادر کرد که در مورد وضعیت در کمپ اشرف بود. وی در این بیانیه نگرانی عمیق اش را از به‌کار بردن خشونت علیه غیرنظامیان ابراز کرد

دولت ایسلند، نگرانی عمیق خود را از گزارشهایی مبنی بر این‌که مقامهای عراقی از رسیدن کمکهای انسانی و پزشکی ممانعت به‌عمل آورده‌اند، اعلام کرد. دولت از مقامهای عراقی خواست که از قانون بشردوستانه بین‌المللی به‌طور کامل پیروی کند و کمکهای انسانی به تمام کسانی که نیازمند آن هستند، برسد.

من مطمئن نیستم که وزیر خارجه ایسلند این فیلم را دیده باشد. مطمئن هستم اگر او این فیلم را ببیند، لحن قویتری اتخاذ خواهد کرد. آن چه که ما دیدیم تأسف‌بار بود. یک بربریت و حمله علیه افراد بی‌گناه و یک کشتار بود.

اجازه بدهید اضافه کنم که به نظر من آمریکا یک مسئولیت مشخص در ارتباط با کمپ اشرف به‌خاطر دخالتش در این موضوع در سال
۲۰۰۳ دارد. دولت اوباما باید به تعهدات اخلاقی خود نسبت به کمپ اشرف احترام بگذارد و مقامهای ذیربط آمریکایی باید به فوریت نام مجاهدین را از لیست خارج کند. ما هم‌چنین باید از کمیسر عالی حقوق‌بشر ملل ‌متحد بخواهیم تا در مورد کمپ اشرف اقدام کند و از تکرار تراژدی جلوگیری نماید.

من بسیار خرسندم که چگونه سازمان به نقش زنان در آینده‌ایران نگاه می‌کند. معتقدم که با این روحیه، شما و جنبشتان برای تغییر دموکراتیک در ایران پیروز خواهد شد. برایتان بهترین آرزوها را در کار مهمتان دارم و از این‌که به من فرصت شرکت در این برنامه را دادید تشکر می‌کنم.

لیف پترشون، نماینده پارلمان سوئد
دوستان بسیار متشکرم. حزب من یعنی حزب سوسیال دموکرات سوئد کشتار در اشرف را محکوم نمود. فکر می‌کنم که مهم بود ما این موضع را اتخاذ کنیم.

ما شاهد این فیلم تکاندهنده بودیم. که قلب مرا تکان داد و بسیار جریحه‌دار کرد. و بسیاری از شماها را دیدم که منقلب شده بودید. ما وضعیتی در کمپ اشرف داریم که نمی‌تواند بیش از این تحمل شود.

نکته مهم در این قضیه این است: ما از حقوق انسانی دفاع می‌کنیم. ما از پیشرفت و تحول دموکراتیک در ایران حمایت می‌کنیم. ما از ساکنان کمپ اشرف پشتیبانی می‌کنیم که توسط ارتش عراق کشته شدند. این چیزی است که ما در احزاب سیاسی در سوئد باید از آن دفاع کنیم.

و هنگامی که ما این کار را می‌کنیم به ملایان ایران می‌گوییم روزهای عمرتان به شماره افتاده است. و زمانی فرا خواهد رسید که این ملاها دیگر بر سرقدرت نباشند. زمانی مردم ایران آنها را از قدرت به زیر می‌کشند، همان‌طور که در مصر، تونس، لیبی، سوریه، یمن، بحرین و هر کشور عرب دیگر. اکنون عطشی برای بنیادگرایی در کشورها وجود ندارد. بلکه شوق دموکراسی و حق انتخاب آزاد رهبران و پیشرفت دموکراتیک وجود دارد. بسیار مهم است که سازمان ملل متحد، آمریکا و همین طور اتحادیه اروپا موضع بگیرند و بگویند که این عمل دیگر نمی‌تواند مجدداً انجام شود. ما باید از ساکنان کمپ اشرف حمایت کنیم. ما باید از پیشرفت دموکراتیک در این منطقه از جهان پشتیبانی نماییم. ما باید جهان را مکان بهتری برای زیستن سازیم. به همین خاطر است که من امروز به دولت سوئد فراخوان می‌دهم که موضع بگیرد.

بنگت بری، نماینده پارلمان سوئد
دوستان عزیز، همنوعان گرامی. عطش آزادی سراسر دنیا را فراگرفته است. سرکوب، همه انسانها را با درد و رنج به یکدیگر پیوند می‌دهد. اما نیرویی وجود دارد که از این هم قویتر است و آن شوق رهایی است. در کشورهایی که دموکراسی در زیر چکمه نیروهای حاکم له می‌شود و قهر و زور حضور دائمی‌اش را با سکوت به رخ می‌کشد، عطش آزادی و دموکراسی توسط مردم، بنای دیکتاتوری را می‌لرزاند.

برخی مواقع نبرد برای آزادی و عدالت بیهوده به نظر می‌رسد، اما همواره کسانی هستند که علیه ناامیدی و ترس به مقابله برمی‌خیزند.

می‌دانم که مردم ایران انتظار طولانی کشیده‌اند، اما زمانی که بتوانند در آزادی تنفس کنند، زمانی که کلمات به اصل خود بازگردند و پرندگان آزادی به پرواز درآیند، فرا می‌رسد. امیدوار خواهیم بود که شوق آزادی هرچه سریع‌تر به واقعیت تبدیل شوند.

زنده باد صلح،
زنده باد آزادی،
زنده باد دموکراسی
زنده باد نبرد برای انسان و حقوق دموکراتیک و شرافت انسانی‌اش.

پرویز خزایی، نماینده شورای ملی مقاومت در کشورهای نوردیک

با تشکر از آقای رئیس، از اعضای پنل محترم، از عالیجناب نخست وزیر. مفتخرم که در این پنل هستم به‌خصوص وقتی که سخنرانیهای اعضای پنل و انگشت گذاشتن آنها بر قلب موضوع ایران و مقاومت ایران را گوش کردم. من فکر می‌کنم خیلی چیزها امروز گفته شده است و همه متفق‌القول هستیم که جامعه بین‌المللی باید اقدام بکند این یک مقوله انسانی است. متأسفانه این عمل وحشیانه همان طوری که ژنرال گفت این‌که توسط سربازان انجام گرفت که یک ننگ برای دولت عراق است و من مطمئن هستم که مردم عراق خیلی علیه این جنایت هستند و شما تظاهرات را هر روز در عراق می‌بینید، این جنایت یک شوک بزرگ برای کل انسانیت است. حقایق آن جا وجود دارند، حقایقی که مدرک برای دادگاه بین‌المللی جنایت جنگی به‌شمار می‌آیند. خیلی از سازمانهای معتبر، سازمانهای غیردولتی و سازمانهای شناخته شده در سازمان ملل و در جامعه جهانی به‌طور عام تأیید کردند. آمریکاییان یک هیأت فرستادند با متخصصان انگشت نگاری و مدارکی را جمع‌آوری کردند. هم‌چنین سازمان ملل ‌متحد یک تیم فرستاد و آنها هم مدارکی را گردآوری کردند. یک سازمان با بالاترین احترام و سابقه در دنیا، عفو بین‌الملل یک بیانیه مشخص در این مورد داده است همان‌طور که خانم رجوی گفت، یک کنوانسیون در مورد جنگ در سازمان (ملل متحد) هست، و سوئد یکی از اولین کشورهایی بود که به آن ملحق شد. این مسئولیت دولت است برای آن‌که به قانون آرتو پی احترام بگذارد. این فقط یک اقدام انسان‌دوستانه توسط جامعه جهانی نیست بلکه یک تعهد و یک مسئولیت است که باید انجام بدهند. این مسئولیت جامعه بین‌المللی هست که عکس‌العمل نشان بدهند و از افرادی که توسط یک کشور یا یک گروهی یا توسط سربازان مورد تهدید هستند، حفاظت کنند. و خانم پیلای باید پست ناظرین ملل ‌متحد را در داخل شهر اشرف دائمی کند، آنها سیستم حفاظتی سازمان ملل ‌متحد را لازم دارند. پیشنهاد می‌کنم در کشورهای نوردیک و ایسلند روی دولتهایشان فشار بگذارند تا موضوع را به سازمان ملل ‌متحد ارجاع بدهند.

کنت لوئیس، وکیل مجاهدان اشرف
من یک وکیل هستم و نباید تحت‌تاثیر احساسات قرار گیرم، ولی وقتی که این ویدئو را امروز دیدم نمی‌توانستم احساسات خود را کنار بگذارم. من خودم در سال
۲۰۰۴ در اشرف بودم. من این محل را می‌شناسم و این افراد را می‌شناسم. نمی‌دانم چند نفر از موکلینم زخمی‌شده‌اند تا الآن حداقل ۳تن از موکلینم کشته شده‌اند. دو نفرشان در سال ۲۰۰۹ و الآن حنیف یک شهروند سوئدی کشته شده است. من فوراً به وزارت‌خارجه سوئد مراجعه کردم و درخواست کردم که یک اقدام فوری انجام بدهند. این افرادی که ما در این ویدئو دیدیم چه کسانی بودند آیا هیچ‌کدام از شما هیچ سلاحی در دست هیچ‌کدام از این افراد مشاهده کردید؟ نه. از سال ۲۰۰۴ دیگر هیچ سلاحی نبود. سازمان مجاهدین از سال ۱۹۸۶ در اشرف بوده، این یک زمان طولانی است اینها همه به شکلی پناهنده از ایران هستند. بعد از توافقات با نیروهای آمریکایی در عراق همگی افراد حفاظت‌شده تحت کنواسیون چهارم ژنو هستند. این کنواسیون کاملاً شفاف و مشخص است، شما نمی‌توانید به این افراد حمله کنید، شما نمی‌توانید این افراد را زندانی بکنید، شما نمی‌توانید اینها را از معالجات پزشکی محروم کنید، شما نمی‌توانید اینها را از غذا، لباس، سرپناه محروم کنید و شما نمی‌توانید اینها را جابه‌جا کنید. هیچ بهانه‌یی وجود ندارد، هیچ توضیح حقوقی یا بهانه‌یی وجود ندارد. برای این عمل ارتش عراق علیه افراد حفاظت‌شده و افراد غیرنظامی و بی‌سلاح در کمپ اشرف. من با افرادی در این‌جا که به دادگاه جهانی بین‌المللی تحت قوانین سازمان ملل متحد، اشاره کردند موافق هستم و اگر شما قوانین این کنوانسیون را بخوانید خیلی واضح است که افرادی از مقامات بالای عراق هستند که به‌خاطر جنایت علیه بشریت گناهکارند و هم‌چنین به‌خاطر جنایات جنگی، چون مسئولیت این حمله را علیه افرادی که تحت کنوانسیون ژنو، افراد حفاظت‌شده بودند، داشتند. بله ما جهانی را می‌خواهیم که در آن قانون حاکم باشد و مشکلات و درگیریها را حل کند. بله ما این دنیا را می‌خواهیم و ما باید شروع کنیم و این عالیست که سازمان ملل ‌متحد بالاخره این ایده را پذیرفته که در قبال حفاظت غیرنظامیان مسئولیت دارد و الآن دارند در لیبی آن را به اجرا درمی‌آورند. جنایت، جنایت است و حفاظت افراد غیرمسلح علیه تهاجم دولتی باید در مورد ساکنان کمپ اشرف هم گسترش یابد، این منطقی است. ما ۳۵ کشته داریم و ۳۵۰تن دیگر مجروح شدند. دیگر این کافی است. ما افرادی داریم که به محاکمه کشیده شده‌اند. در یوگسلاوی به محاکمه کشیده شدند که بیشتر از این، جنایت علیه بشریت انجام نداده بودند. این چیزی است که لازم است انجام شود. یونامی یا ناظرینی که توسط کمیساریای عالی حقوق‌بشر مشخص شده‌اند باید در اشرف باشند. اگر می‌خواهیم هرگونه حفاظتی در اشرف وجود داشته باشد. یک موضوع دیگر هم باید به‌طور کامل مشخص باشد، ایالات متحده یک توافقنامه با ساکنان اشرف امضا کرده است که آنها بر اساس کنواسیون چهارم ژنو محافظت خواهند شد. این توافق را انجام داده‌اند و بعد هم یک توافق با عراقیها انجام دادند که وقتی مسئولیت اشرف را به عهده گرفتند به آن احترام می‌گذارند و آنها انجام ندادند. ایالات متحده هنوز در عراق سرباز دارد و من می‌گویم که آمریکا باید آن سربازها را به اشرف بفرستد و عراقیان را از اشرف بیرون بیاندازند. آمریکاییان باید به این توافقنامه احترام بگذارند و باید به تعهداتشان پایبند باشند و یک قدم هم باید جلوتر بروند. آمریکا یک بیمارستان نظامی نزدیک اشرف دارد، آنها باید تضمین کنند هر کدام از مجروحانی را که به رسیدگی پزشکی نیاز دارند، به بیمارستان نظامیشان ببرند و رسیدگیهای لازم را به‌عمل بیاورند. آخرین حرفهای من این است یک نفر مسئول حمله به اشرف است و این باید در درازمدت یکی از اهداف مهم ما باشد. ما باید از قضاییه سوئد بخواهیم پرونده‌یی را علیه فرماندهان نظامی عراقی یا حتی نخست‌وزیر عراق که مسئولیت این حمله را داشتند، باز کند.

لارش آرنه استگسینگ، نماینده پارلمان سوئد
آقای رئیس و حضار محترم، برایم بسیار مهم است که امروز در چنین جلسه‌یی و با چنین موضوعاتی شرکت می‌کنم. یک ماه قبل در روز
۱۹فروردین، کمپ اشرف مورد حمله قرار گرفت. این حمله در رسانه‌های جهان و سوئد انعکاس یافت و من آن شب، بسیار متأثر شدم.

این یک رویداد هولناک بود که جهان باید با شدت هرچه تمامتر آن را محکوم نماید. شرایط انسانی آن قدر که من می‌دانم هم‌چنان غیرقابل تحمل است. سازمان ملل متحد، آمریکا و اتحادیه اروپا مسئولیت مشخص دارند که این وضعیت را بهبود بخشند. ما به‌عنوان نمایندگان پارلمان یک قطعنامه امضا کرده‌ایم و وزیران نیز قطعنامه‌هایی را امضا کرده‌اند و کشورها نیز چنین کاری کرده‌اند. اما تنها امضا کافی نیست. شما باید در عمل مسئولیت بپذیرید، هنگامی که امضا می‌کنید.

باید دموکراسی واقعی به ایران بیاید. اکنون زمان یک سیاست جدید با رژیم ایران فرارسیده است. جامعه بین‌المللی باید در کنار مردم ایران و مطالبات آنها بایستد. بنابراین در پایان سخنرانیم نتیجه‌گیری می‌کنم که امیدوارم طی یکی دو سال ما شاهد ایران آزاد و دموکراتیک باشیم. ایرانی با رهبری پیشرفته در این نقطه از جهان، و ایرانی که در صلح و آزادی زندگی کند.

کنت اولسون، نماینده پارلمان سوئد
۱۹۹۸ ـ ۲۰۱۰
بگذارید از برگزارکنندگان این جلسه از صمیم قلب بسیار تشکر کنم. من مدت
۱۹سال نماینده پارلمان سوئد بوده‌ام و باید از این اشتیاق نه تنها از کسانی که در پنل نشسته‌اند و سخنرانی کردند بلکه از همه کسانی که (در این جلسات) شرکت می‌کنند (تشکر کنم).

منبع: سایت مجاهدین، 19 اردیبهشت 1390




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
مريم رجوي:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.