شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

دوشنبه ۷ فروردين ۱۳۹۶ - ۲۷ مارس ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

سازمان شانگهاي و ماهيت منطقه گرايي در سياست خارجي ايران

ایرنا

گروه تحقيق و تفسير خبر- مشاركت جمهوري اسلامي ايران در اجلاس سران سازمان همكاري 'شانگهاي' در قزاقستان، به دليل ماهيت منطقه گرايي در سياست خارجي مي تواند موجبات تقويت الگوهاي عملياتي اين سازمان را فراهم سازد.


 


اجلاس سران كشورهاي سازمان همكاري شانگهاي روز سه شنبه بيست و چهارم خرداد ماه 1390 با حضور روساي جمهور كشورهاي عضو و ناظر در 'آستانه' پايتخت قزاقستان آغاز به كار كرد.
مطابق برنامه اعلامي، سران كشورهاي عضو در اين نشست پيشرفت ها و دستاوردهاي اين سازمان را طي 10 سالي كه از زمان تاسيس آن سپري شده، مرور و درباره برنامه هاي آتي اين سازمان بحث و تبادل نظر خواهند كرد. همكاري در زمينه امنيت، قاچاق مواد مخدر و تروريسم نيز در دستور كار كشورهاي عضو قرار دارد.
سازمان همكاري شانگهاي كه در سال 2001 ميلادي (1380) تاسيس شد داراي شش عضو اصلي قزاقستان، چين، قرقيزستان، روسيه، تاجيكستان و ازبكستان و كشورهاي جمهوري اسلامي ايران ، مغولستان، هند و پاكستان اعضاي ناظر آن را تشكيل مي دهند. كشورهاي عضو و ناظر سازمان همكاري شانگهاي روي هم نه تنها بزرگ‌ترين توان اقتصادي، نظامي، هسته‌اي و فضايي جهان را دارا هستند، بلكه بيشترين توليدكننده و مصرف كننده انرژي در جهان نيز هستند. مساحت كشورهاي عضو (اصلي و ناظر) اين سازمان روي هم بيش از 1/25 ميليون كيلومتر مربع يا يك چهارم سطح خشكي‌هاي زمين است.
'محمود احمدي نژاد' رييس جمهوري كشورمان، روز سه شنبه براي شركت در اجلاس سران كشورهاي عضو سازمان همكاري هاي شانگهاي، با سفر به آستانه بصورت جداگانه با روساي جمهور قزاقستان، چين و افغانستان ديدار كرد.
رييس جمهوري كشورمان پيش از اين سفر در فرودگاه به خبرنگاران گفت: سازمان همكاري‌هاي شانگهاي از پيمان‌هاي مهم منطقه اي است و با توجه به تحولات جهاني هر روز اهميت همكاري‌ها و پيمان‌هاي منطقه اي بيشتر مي‌شود. وي افزود: جمهوري اسلامي ايران از كشورهاي اصلي و تاثير گذار در همكاري هاي منطقه اي به شمار مي رود كه با حضور در اجلاس هاي منطقه اي مي تواند هم كمك كننده به اهداف اجلاس ها باشد و هم هماهنگي مناسبي را براي تاثير گذار بودن همكاري منطقه اي ايجاد كند.

** سازمان همكاري شانگهاي و دورنماي آينده
---------------------------------------------------
سازمان همكاري شانگهاي كه در سال 2001 با هدف بسترسازي براي همكاري هاي اقتصادي منطقه اي ميان اعضاي آن تاسيس شد، امروز بعد از 10 سال سپري شدن از فعاليت آن، روندهاي متفاوتي را بر اساس منطقه گرايي جديد شكل داده و توانسته علاوه بر افزايش همكاري هاي منطقه اي، سطحي از تاثيرگذاري بين المللي را نيز نشان دهد. اكنون در حالي دهه اول فعاليت اين سازمان به پايان مي رسد كه مناسبات جهاني تغييرات و تحولات گسترده اي را به خود ديده است. مناسباتي كه در آغازينه هاي هزاره سوم با رويكردهاي يكجانبه گرا قوام يافته بود، با واكنش بسياري از كشورها مواجه شد كه اين واكنش ها در حوزه هاي مختلف جغرافيايي با تاسيس نهادهاي منطقه اي و يا حتي كاهش رقابت هاي منطقه اي همراه بود. اگرچه اين منطقه گرايي در واكنش به روندهاي يكجانبه گرا قوام يافت اما تلاش براي گسترش همكاري هاي منطقه اي از جمله اهدافي بوده كه كشورهاي مختلف جهان در حوزه هاي مختلف جغرافيايي دنبال مي كنند و اين تنها به يك منطقه جغرافيايي محدود نمي شود.
سازمان شانگهاي در اين دوره 10ساله تلاش كرد تا بستري از چارچوچوب هاي موازنه ساز منطقه اي را ايجاد نمايد كه طيفي از عناصر اقتصادي تا امنيتي را در بر مي گرفت و اين عناصر، شاخص هايي را با خود به همراه داشت كه توانست، ادامه حيات آن را تضمين نمايد. بر ميراث چنين بستري به نظر مي رسد كه كشورهاي اصلي تشكيل دهنده آن به مانند چين و روسيه در دوره جديد نظام بين الملل كه شاخصه اصلي آن 'مشاركت گرايي' است، تلاش خواهند داشت تا از طريق سازمان همكاري شانگهاي، فرايندي را شكل دهند كه نه تنها تاثيرات منطقه اي در بر داشته باشد بلكه بر قاعده مندي ساختار جهاني كمك كند. ايجاد چنين فرايندي از سوي اين سازمان به معناي بازيگري در عرصه مناسبات جهاني خواهد بود. بر اين مبنا، اعضاي ديگر اين سازمان و حتي اعضاي ناظر مي توانند با مشاركت در چنين چارچوبي عملا رويكردهاي خود را نيز به درون الگوهاي روندساز بين المللي تزريق نمايند.

** جمهوري اسلامي ايران و نگاه به سازمان شانگهاي
--------------------------------------------------------------
جمهوري اسلامي ايران از زماني كه در سال 2005 (1384) به همراه هند و پاكستان بعنوان اعضاي ناظر مورد پذيرش سازمان همكاري شانگهاي قرار گرفت، رويكرد مشخصي به اين سازمان داشته است. اصولا سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران در برابر نهادهاي منطقه اي همچون شانگهاي توسعه همكاري بوده است، اما تفاوت عمده اي كه اين سازمان با ديگر نهادهاي منطقه اي ديگر دارد، حضور دو كشور چين و روسيه بعنوان اعضاي اصلي است. در واقع حضور همه جانبه اين دو كشور و نيز كشورهاي ديگر منطقه اي به همراه جمهوري اسلامي ايران، هند و پاكستان اين سازمان را براي ايجاد ترتيبات جديد منطقه اي و بين المللي آماده مي سازد. در اين زمينه احمدي نژاد پيش از سفر به قزاقستان اعلام كرد؛ «با توجه به تحولات بين المللي، پيمان هاي منطقه اي هر روز اهميت بيشتري مي يابد و ايران به عنوان كشوري تاثيرگذار در منطقه گفت وگوها و پيشنهادهايي را براي تاثير گذاري بيشتر اين پيمان در معادلات بين المللي مطرح مي كند».
بنابر اين به نظر مي رسد كه حضور فعال و تلاش براي مشاركت در چارچوب سازي روندهاي آتي اين سازمان مي تواند به نقش بين المللي جمهوري اسلامي ايران بعنوان يك قدرت منطقه اي كمك كند.
در نهايت آنچه سازمان شانگهاي را براي ايران با اهميت مي سازد، فرايندي است كه در چارچوب اين سازمان، در حال شكل گيري است و جمهوري اسلامي ايران بعنوان يك كشور منطقه اي با ابعادي بين المللي (تاثيرگذاري و تاثيرپذيري بين المللي) مي تواند ابتدا با مشاركت و سپس با تقويت چنين فرايندي، به اهداف اين سازمان كمك كند.

منبع: ایرنا، 25 خرداد 1390




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
ایرنا:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.