شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷ - ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

جدا کردن «سر» از «بدنه»

علی ناظر

سه روز پیش رادیو فردا پیرامون گردهمایی هواداران مجاهدین و شورای ملی مقاومت ایران در واشنگتن متن زیر را چنین گزارش کرد:

« هواداران سازمان مجاهدين خلق در واشنگتن تظاهراتی برپا کردند 

گروهی از هواداران سازمان مجاهدين خلق روز جمعه در تظاهراتی در شهر واشنگتن از دولت آمريکا خواستند تا نام اين گروه را از فهرست سازمانهای تروريستی خارج کند.
به گزارش خبرگزاری آسوشيتدپرس، يک فرماندار سابق و يک نماينده سابق مجلس نمايندگان آمريکا نيز در اين جمع هواداران سازمان مجاهدين خلق ديده شده اند.
سازمان مجاهدين خلق که از متحدان صدام حسين، ديکتاتور سابق عراق بود، از سال ۱۹۹۷ ميلادی در فهرست سازمانهای تروريستی آمريکا قرار گرفته است.
اما در پی فعاليتهای تبليغاتی گسترده اعضای اين سازمان، دادگاهی در آمريکا از وزارت امور خارجه اين کشور خواست تا در اين تصميم بازنگری کند.
سازمان مجاهدين خلق در دهه ۶۰ دهها بمب گذاری و ترور در ايران انجام داده و در جريان جنگ ايران و عراق، دوشادوش عراقی ها با سربازان ايرانی جنگيده است.»

 

امروز رادیو فردا گفتگوی خود با عباس میلانی را منتشر کرد. متن خبر در دیدگاه منتشر شده است (

لینک شنیداری – به دیدگاه).

 

به این سوال که رادیو فردا از آقای عباس میلانی می کند دقت کنیم:

«یعنی در هر نظام دموکراتیک وقتی رهبری اشتباه می‌کند باید کنار برود و انتخاباتی برای تعیین رهبری جدید صورت گیرد؟»

در اینجا نمی خواهم به این نکته بپردازم که کنار رفتن آقای رجوی تغییر بسزایی در خط و مشی و رفتار و کردار و گفتار مجاهدین خواهد داشت یا نه. آن را می گذارم به عهده خود مجاهدین. من نه سنخیتی با مجاهدین دارم و نه رابطه ارگانیکی با این سازمان، اما بنا به شناختی که از آنها پیدا کرده ام، آنطور که رادیو فردا می گوید سازمان مجاهدین یک «نظام» نیست، یک «سازمان» است؛ و در نتیجه، رهبری، هیات مرکزی، مرامنامه و خلاصه تمام مسائل داخلی آن بنا به تعریف از یک «سازمان» تعیین می شود. کلا، مسائل داخلی هر سازمانی به خود آن «سازمان» مربوط می شود و نه یک رسانه که آبشخور مالی اش «مستقل و مردمی» نیست.

جای تعجب است که رادیو فردا چنین عریان خواهان بر کناری مسعود رجوی شده، و می خواهد «سر» را از «بدنه» مجاهدین جدا کند؟  

 

برای کاربران این سوال پیش می آید که این ساطور برای چه بلند شده، و به رادیو فردا چه می رسد؟  مدیران رادیو فردا نقش خود در ارتباط با پروسه سرنگونی را چگونه تعریف می کنند؟ چرا بجای ایفای نقش یک رسانه «مستقل» به رسانه ای برای پروپاگاندا علیه این و یا آن سازمان تبدیل شده است؟

کمی روشن تر بنویسم. برای من جای تعجب نیست اگر سایت کلمه و یا کیهان شریعتمداری، و یا تابناک در باره سرنگونی طلبان چه بنویسند و چه موضعی بگیرند. اینها در یک جبهه هستند (یکی سیاه است و دیگری سبز سیدی). اما رسانه هایی مثل رادیو فردا و بی بی سی، که قاعدتا نباید خود را از جایگاه «بیطرف» به پلاتفورمی برای رله کردن پیامهای رژیم تبدیل کنند، جایگاه متفاوتی دارند، و از آنها برخوردی منصفانه و حرفه ای انتظار می رود.

 

آن دوران به سر رسیده که رسانه ها بتوانند با انتخاب تیترهای گمراه کننده، افکار عمومی را پس از 32 سال درگیری با رژیم اسلامی، کانالیزه کنند. روند حاضر غیر حرفه ای است، و کاربران را به مرور زمان از آن رسانه دور می کند.

 

 

علی ناظر

8 شهریور 1390

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.