شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۷ اوت ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

برخی آبروریزیهای کلامی و فنی کوئیروش !

 

 

برخی آبروریزیهای کلامی و فنی کوئیروش                                              تیم ملی در بازی برگشت مقابل بحرین 2 نیمه  متفاوت را تجربه کرد؛ نیمه ای به دفاع مطلق گذشت و نیمه دیگر صرف حملات  پردامنه ای شد که در نهایت هم گل جباری را در پی داشت برای رهایی از شکست.

منامه بار دیگر می رفت تا حکم کابوس را پیدا کند برای ما با آشی که این بار "کارلوس کوئیروش" پرتغالی بار گذاشته بود، خبری از کشک و بادمجان نبود، آش دهان سوزی هم نبود البته خب چیزی نمانده بود جگرمان را بسوزاند که به ظاهر نسوزانده، هر چند باید دانست مساوی با تیمی که در تهران 6 تایی شد، جگر سوز که هیچ جگرخراش است اگر فوتبال را از دریچه فوتبال نگاه کنیم.

 3-3-4 با کاربری 1-5-4

بازی منامه را به ظاهر با 3-3-4 آغاز کردیم، به ظاهر البته وگرنه کیست که نداند نسخه جناب کوئیروش جور دیگری پیچیده شده بود برای ما. گذشته از رحمتی درون دروازه و 4 دفاع ثابت ما یعنی عقیلی و حسینی در وسط، ماهینی راست و پولادی چپ، در خط هافبک با تراکم نفرات مواجه بودیم. تیموریان و نکونام به عنوان 2‌هافبک دفاعی به خط دفاع نزدیکتر بودند و تمرکزشان بر تخریب بازی حریف بود تا کمک به بازیسازی، حتی جباری به عنوان بازیساز هم بیشتر دوندگی می کرد چون ما در خط حمله 3 بازیکن نداشتیم، بلکه صرفا از کریم انصاری فرد به عنوان مهاجم سود می بردیم.

تفاوت کار هم دقیقا همین جا بود. غلامرضا رضایی و خلعتبری به عنوان 2 گوش راست و چپ از نفوذ منع شده بودند و می بایست تراکم خط هافبک را بیشتر می کردند تا تیموریان و نکونام مجبور نشوند میانه میدان را خالی بگذارند برای پوشش کناره ها و این یعنی تغییر کاربری 3-3-4 به 1-5-4 که مشخصا یک استراتژی دفاعی است.

تیم ملی در دقایق پایانی نیمه اول گل خورد و از همین رو شاهد بودیم که کوئیروش تا همان موقع این موقعیت را حفظ کرد، موقعیتی که به نظر بیش از حد محافظه کارانه می رسد آن هم مقابل تیمی که از توان هجومی چندانی برخوردار نبود.

آبروریزی بی شرمانه کوئیروش

در پاسخ به سوال مهم که چرا تیم ملی در نیمه اول دفاعی بازی کرد هیچ دلیل فنی معقولی وجود ندارد و هر‌کس هم هرچه بگوید، حکم توجیه را دارد. برای تیمی که 6 گل در بازی رفت به حریفش تحمیل کرده روی آوردن به دفاع مطلق صرفا می تواند انگیزه های غیرفنی داشته باشد. اگر قرار بر باختن بود حمله می کردیم و می باختیم شرف داشت به فوتبالی که تیم کوئیروش به نمایش گذاشت.

از جمله غیرفنی بودن چنین رویکردی یکی هم می تواند این باشد که کوئیروش با اتخاذ چنین شیوه مسخره‌ای خواسته به قول خودش مانع بالا رفتن انتظارات از تیم ملی شود. این فرضیه زمانی قوت می گیرد که می بینیم این پرتغالی ساده انگار در کنفرانس رسانه ای قبل از بازی در کمال تعجب بحرین را قوی ترین تیم گروه پنجم معرفی می کند و خوشبختانه در قبال این آبرویزی بی شرمانه "پیتر تیلور" سرمربی بحرین جواب دندان شکنی به کوئیروش می دهد و با توجه دادن او به رنکینگ فیفا، جایگاه و توان فنی 2 تیم را یادآوری می کند. همه حرف ما هم همین است که بحرین در شرایط فعلی بسیار ضعیف تر از آن است که ما با آژان کشی و در دقیقه 93 به گل تساوی برسیم!

تعویض های آبکی مرد پرتغالی

برای نیمه دوم شاهد شاهکار فنی چندانی از سوی کوئیروش نبودیم. گوش های تیم از حالت دفاعی خارج و به خط حمله اضافه شدند. 1-5-4 تبدیل شد به همان 3-3-4 و دیدیم که با همین تغییر کوچک و ساده، بحرینی‌ها بازی را دو دستی تقدیم ما کردند، آن هم بحرینی که در نیمه اول صاحب مطلق توپ و میدان بود بدون اینکه زور حمله کردن داشته باشد. رضایی و خلعتبری جلو کشیدند و بدین ترتیب تا توانستیم توپ را ریختیم روی دروازه حریف.

تعویض های کوئیروش کاملا آبکی بود. چرا آبکی؟ اضافه شدن کاظمیان، قاضی و در آخر میداودی به جای مهاجمانی که عملکرد ضعیفشان فقط به دلیل دستورات تاکتیکی کوئیروش بوده، آبکی است. خلعتبری، انصاری‌فرد و رضایی اگر پرفروغ نبودند به این دلیل بودکه توپی به آنها نمی رسیده، به خاطر این بوده که حمله کردن در دستور کار تیم ملی نبوده و فقط تازه نفس بودن بازیکنان تعویض شده قابل توجه است، چه بسا مهره‌ای با ویژگی های فنی خلعتبری می توانست تا پایان بازی مفیدتر واقع شود.

گل علی اصغری تیم ملی

اگر یکبار گلهای تیم ملی در دوره کوئیروش را مرور کنیم خواهیم دید که بیش از 70 درصد این گلها با همان شیوه کلاسیک به ثمر رسیده است. همان شیوه ای که در ایران به "علی اصغری" معروف است و بابت اش تا به حال خیلی از مربیان داخلی مورد مواخذه و تخطئه قرار گرفته اند. گلهایی که روی ارسال توپهای بلند از کناره‌ها به ثمر می رسد درست مثل گلی که روی توپ بلند ارسالی نکونام، خوش شانسی ما در برخورد توپ به تیر دروازه به جای دست دروازه بان یا بیرون رفتن و حضور به موقع جباری که می توانست در برخورد با مدافع حریف دفع شود اما خوشبختانه به صورتش خورد و کمانه کرد داخل دروازه.

*جمشید محبی

http://ipna.ir/ItemView.aspx?ni=56279

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.