شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

شنبه ۲۷ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۸ اوت ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

ماهنامه دیدگاه سوم، شماره 4، منتشر شد
سرسخن

یاران دیدگاه

لینک به ماهنامه دیدگاه سوم، با فورمت پ.د.اف، در پایین صفحه گذاشته شده است.

این روزها در هندوستان انتخابات است. رأی گیری از 814 میلیون رأی دهنده حدودا یکماه طول می کشد و نتیجه در اواسط ماه مه اعلام می شود.
در اخبار آمده که سونیا گاندی به دیدار امام شیعیان و از پیروان "خط امام" در دهلی رفته و از او خواسته که مسلمانان را علیه حزب رغیب بی جی پی – ناسیونالیستهای هندو، بسیج کند.  مودی، رهبر حزب بی جی پی، مدعی است که حزب کنگره وارد تاکتیکی خطرناک شده است. ادعایی که حزب کنگره رد کرده و اصرار دارد همه احزاب و نگرش ها را به شرکت فعال در انتخابات ترغیب می کند، و به قتلعام 800 مسلمان در ایالت گوجرات (سال 2002) اشاره می کند که "مودی" نمایندگی آنجا را به عهده دارد. بی جی پی تاکنون از اقبال بهتری برخوردار بوده است، مخصوصا که تعداد زیادی از رهبران مهم مسلمان از بی جی پی حمایت می کنند. درگیری های متعدد بین دو جامعه باورمند مسلمان و هندو سالها ادامه داشته و این دو جامعه همچنان مورد استفاده ابزاری سیاستمداران قرار می گیرند.
هرچند دموکراسی برای شهروندان این سرزمین پهناور، آسان به دست نیامده، اما لغزشی نابخردانه می تواند هند را به آسانی به هرج و مرج، و درگیری های حیدری-نعمتی، بسیار شدیدتر از آنچه در اکراین رخ می دهد، بکشاند، و تاریخ تکرار شود.
نود و پنج سال پیش، در 13 آوریل 1919، تظاهرات مسالمت آمیز و استقلال طلبانه مردم در شهر آمریتسار در ایالت پنجاب به دستور ژنرال رجینالد دایر انگلیسی، به خون کشانده شد. در این اقدام وحشیانه 379 مرد و زن و کودک به قتل رسیدند و بیش از 1200 نفر مجروح شدند.

گویی اشغالگران به دنبال بلوایی خشونت آمیز از سوی استقلال طلبان بودند تا بتوانند "مبارزه منفی – عدم خشونت" را منحرف کنند، اما گاندی توانست خشم مردم را کنترل کرده و مبارزه را با موفقیتی نسبی به سرانجام برساند.

دولت فخیمه اما کوتاه نیامد، و پیش از اعلام استقلال در 15 اوت 1947، با تهییج مسلمانان و هندوان اصولگرا، باعث تقسیم هندوستان به دو بخش هند و پاکستان شد، تقسیمی که به اختلافات حیدری - نعمتی، و درگیری های عشیره ای – سیاسی دامن زد و باعث شد تا روزانه صدها مسلمان و غیر مسلمان کشته و آواره شوند. این درگیری ها ادامه یافت تا عاقبت، گاندی در سن 78 سالگی مجبور شد تا باری دیگر با این خواست که "این کشتار ها باید خاتمه یابد" اعتصاب غذا کند.

در 30 ژانویه 1948، وقتی درگیری های مرزی و خشونت علیه دگرباوران فروکش کرد، گاندی روزه خود را شکست، اما در همان روز، یک ژورنالیست هندو (Nathuram Godse) گاندی را به ضرب گلوله به قتل رساند. قدس برای احقاق حقوق مهاجران هندو که از پاکستان می گریختند فعالیت می کرد. او روزانه از اخبار و آنچه بر هندوهای مهاجر از پاکستان می گذشت مطلع می شد. مهاجرانی که دستشان قطع شده بود، دخترانی که مورد تجاوز قرار گرفته بودند، و یا خانواده هایی که اموالشان به تاراج رفته بود. قدس همه این ها را می شنید، چهره قربانیان را می دید، و احساساتش جریحه دارتر می شد؛ تا هنگامیکه گاندی بر پرداخت 55 میلیون روپیه به پاکستان اصرار ورزید، این ژورنالیست اصولگرا، در سرسخن روزنامه خود (Agrani) نوشت "باید گاندی را به هر قیمتی باز داشت"؛ و پس از انتشار آن سرسخن، گاندی را کُشت. او بعدها می گوید که گاندی باید خیلی زودتر کشته می شد.  به نظر او گاندی نمی بایست 55 میلیون روپیه به قاتلان و تجاوزگران پاکستانی جایزه می داد.

نکته شایان تأمل اینکه گاندی به دست یک مسلمان کشته نشد. سفیدپوستان اشغالگر او را به قتل نرساندند. قاتل او یک خودی، با همان ایدئولوژی و فکر و باور و پیشینه اجتماعی بود. قاتل گاندی، یک هندی، یک هندو، یک مخالف اشغال انگلیسی ها، و مدافع حقوق مهاجران بود.

قدس با قتل گاندی، نتوانست بین هند و پاکستان صلح برقرار کند، و یا به همبستگی ملی در اقصی نقاط هند یاری برساند، بلکه مشکلی بر مشکلات دیگر جنبش افزود. پس از قتل گاندی، دیگر کسی از قتلعام در آمریتسار صحبت نمی کرد. دیگر کسی به دوران استثمار و استعمار نمی پرداخت. انگلستان به فراموشی سپرده شده بود. صحبت فقط بر سر این بود که یک هندو، باپو (پدر ملت)، ماهاتما (روح بزرگ) و رهبر سیاسی و معنوی هند را کُشت. آیا او عامل استعمارگران بود؟
در عالم واقع، مهم نیست که قدس عامل انگلیسی ها است یا نه. قتل گاندی بر کشتار آمریتسار سایه افکند تا به آن حد که جنایت ژنرال رجینالد دایر انگلیسی به فراموشی سپرده شد.

تاریخ بارها شاهد بوده که بررسی مسائل سیاسی از یک زاویه تنگ، و مبتنی بر دیدگاهی انحرافی و کوته بینانه، توانسته جنبش های اجتماعی و رادیکال را از پیشرفت باز داشته و به انحراف بکشاند.

ماهنامه دیدگاه سوم، اردیبهشت 1393

 

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ویژه ماهنامه دیدگاه سوم تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
یاران دیدگاه:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.