شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

پنجشنبه ۲۸ دی ۱۳۹۶ - ۱۸ ژانویه ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

پاسخ به 5 سوال از همکاران ماهنامه دیدگاه سوم

علی ناظر

ماهنامه دیدگاه سوم: پیش از شروع ممنون می شوم که خود را معرفی کنید

علی ناظر: مسوول و موسس سایت دیدگاه، و یکی از نویسندگان در ماهنامه دیدگاه سوم.

 

ماهنامه دیدگاه سوم: ورود دوباره نیروهای ائتلاف به عراق و حملات هوایی به عراق و سوریه را چگونه ارزیابی می کنید؟

علی ناظر: داعش جاده صاف کن، و بهانه ای مردم پسند برای استمرار تز "شُک و وحشت" (Shock and Awe) است. تز "شک و وحشت" پس از انفجار برج های دوقلو در سال 2001 بیشتر بر سر زبان ها افتاد. پیدایش "داعش" بعنوان ابزار فشار برای پیشبرد حضور سلطه گران در خاورمیانه، نباید ما را تعجب زده کرده، و یا مانند آنهایی که "بهار عربی" را به فال نیک گرفته بودند، ذوق زده کند.
یکی از اهداف، تضعیف دولتهای مرکزی و ایجاد آنارشیسم، و بسترسازی استراتژیک برای ایجاد نفرت در روح و روان جامعه است. دین همیشه بهترین ابزار برای تولید اینگونه انزجار در درون جوامع بوده است.

بنابراین، آنچه امروز رخ می دهد، ادامه استراتژی "شُک و وحشت" (سپتامبر 2001) است، اما به شکلی دیگر. آنروز برج دوقلو ها منفجر شد تا "شُک و وحشت" ایجاد شود، و یورش به افغانستان و عراق مقبول به نظر برسد. امروز در عراق و سوریه گردن می زنند تا "شُک و وحشت" ایجاد کنند. "شُک و وحشتی" که اجازه می دهد تا جنایات و دست درازی به حقوق مردم خاورمیانه رسمیت پیدا کند. کوبانی در محاصره قرار می گیرد تا احداث پایگاه های نظامی در اربیل و کردستان پسندیده به نظر بیاید. تو را از مرگ می ترسانند تا به تب رضایت دهی. جنایات داعش را رسانه ای می کنند، تا جنایات اسرائیل و آمریکا و جمهوری اسلامی معقول به نظر برسد. خلاصه اینکه، به تو می باورانند که بدون آنها، هیچ هستی.

 

ماهنامه دیدگاه سوم: آیا جمهوری اسلامی "حق مسلم" را فدای بقا خواهد کرد؟

علی ناظر: همانطور که در نوشتارهای پیشین بارها نوشته ام، رژیم به دنبال بقای نظام، تضمین این بقا از سوی جهانخواران، و سهم خواهی از سفره به یغما رفته خاورمیانه است. حق مسلم اتمی، به رسمیت شناختن اسرائیل، و معامله بر سر سوریه و عراق و یمن، ژتون های رژیم برای ادامه این بازی است. جهانخواران به این بازی آشنا هستند، تا به آن حد که وقعی به گزارش گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران نمی گذارند. بنا بر گزارش احمد شهید، "از اول ژوییه 2013 تا آخر ژوئن 2014 10 تیر 1392 تا 9 تیر 1393)، تعداد اعدام شدگان در ایران به رقم کم سابقه 852 نفر رسیده است." اما "جهان خبردار نشد". آیا سرکوب شهروندان ترکمن و کُرد، و قتل و کشتار بین 1357-67 جهان را برانگیخت؟  آیا کشتار 1367 تأثیری در روند مماشات با رژیم آخوندی گذاشت؟ آیا جنایت انسانی در کهریزک، جهانخواران را از همسویی با رژیم بازداشت؟ آیا کشتار در اشرف و یا حمله موشکی به لیبرتی، جهانخواران را از همسفره ای با رژیم بازداشت؟ اگر پاسخ به این سوال و نمونه ها منفی است، و رژیم می داند که پاسخ منفی است، این بازی و استفاده ابزاری از مذاکرات هسته ای، و حتی نوشیدن جام زهر اتمی، آنچنان برنامه ریزی می شود که منافع ملی و حق مسلم مردم ایران، بطور حتم، پایمال شود.

 

ماهنامه دیدگاه سوم: آیا حسن روحانی و شرکاء قادر به تغییر اساسی در روند اقتصادی و سیاسی ایران خواهند بود؟

علی ناظر: در سلسله نوشتار "از خواستن تا توانستن" که در ماهنامه دیدگاه سوم منتشر می شود، تا حدودی به این سوال پرداخته ام. به نظر من، رژیم می خواهد به راست میانه بچرخد، اما ظواهر امر، و عواملی که رژیم را به بحران فروپاشی نزدیک کرده است، حاکی از آنست که این عوامل می توانند رژیم را از پیشبرد این استراتژی بازدارند. زیاده خواهی رژیم از سفره یغما، و هژمونی طلبی جهانخواران یکی از عواملی است که می تواند این معادله را بهم زده، و پروژه چرخش را با مانع روبرو کند. همانطور که در آن نوشتار اشاره شده، مانع اصلی چرخش رژیم به راست میانه، آزادیخواهی زنان، و نگاه ارتجاعی نظام اسلامی به مقام زن است. اسیدپاشی نمونه بارز این مشکل است.

 

ماهنامه دیدگاه سوم: آیا اپوزیسیون در روند مسائل در ایران و خاورمیانه نقش مداخله گری دارد؟

علی ناظر: بستگی دارد که واژه "اپوزیسیون" را چگونه تعریف کنیم، و تفاوتی قائل باشیم بین دو واژه "اپوزیسیون" و "گروه فشار" یا نه. گروه فشار دولت ها را مجبور به اتخاذ تصمیم می کند، اما آنها را سرنگون نمی کند (و یا تغییر نمی دهد).

یک نهاد اپوزیسیون نه تنها باید مداخله گر باشد، بلکه باید بتواند استراتژی خود را بدون دیکته شدن از بالا و عوامل خارجی، انجام دهد. به نظر من، اپوزیسیون ایران، مجاهد یا غیر مجاهد. مسلمان و یا سوسیالیست؛ منفرد یا سازمانیافته، نتوانسته همزمان با پیچیدگی های موجود در صحنه، رشد کند، و در یک تنیده تار گرفتار آمده و همان حرفهای 30 سال پیش را با جملات متفاوت تکرار می کند.
"اپوزیسیون"، (مهم نیست در کدام کشور و با چه ساختار دموکراتیک) باید استراتژی مشخص برای تغییر داشته باشد، و آن را با خلق در میان بگذارد. آیا در عمل، چنین چیزی مشاهده می شود؟ اپوزیسیون باید عامل همبستگی ملی بشود. آیا در عمل چنین چیزی مشاهده می شود؟ اپوزیسیون باید حضور فعال خود را در صحنه سیاست داخلی نشان داده، و در میدان و صحنه فعالیت و حضور ملموس داشته باشد. آیا چنین چیزی مشاهده می شود؟ اپوزیسیون باید در صحنه خارج از کشور و دیپلماسی، فعال باشد. اپوزیسیون رژیم، بخصوص سازمان مجاهدین خلق، در این بخش بسیار فعال بوده و کارهای ارزنده ای داشته است. اما، آیا این ویژگی، یکی از مشخصه های "گروه فشار" هم نیست؟

 

ماهنامه دیدگاه سوم: موقعیت کنونی ایران را چگونه ارزیابی می کنید؟

علی ناظر: در این 5 سوال، مباحث مرتبط به هم و پیچیده مطرح شده اند که پرداختن به آن، محتاج به زمان و فضای بیشتر دارد و در این مختصر نمی گنجد. شاید باید به آن جداگانه و مستقلا پرداخت.

به مختصر، موقعیت ایران را باید از سه زاویه مستقل و در عین حال مرتبط به یکدیگر ارزیابی کرد. ایران به لحاظ ژئوپلیتیک، ایران به لحاظ نظام حاکم بر سرزمین و وطنمان، و ایران به لحاظ مردم و جامعه، از جمله نهادهای سیاسی برخاسته از آن. ارزیابی من از حال و آینده نزدیک، نگران کننده است. ریشه این ارزیابی را در فقر فرهنگی تک تک ایرانیان، از جمله خودم می بینم. بدون همبستگی ملی، بدون اتحاد بین نیروهای سرنگونی طلب، و بدون استراتژی مشخص برای سرنگونی، رژیم یکه تاز میدان خواهد شد؛ البته تا به آنروزی که نسل جوان و نوجوان، با دیدگاهی متفاوت، آینده ایران را تغییر دهد.


23 اکتبر 2014

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ویژه ماهنامه دیدگاه سوم تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.