شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

چهارشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۶ - ۱۷ ژانویه ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

هلا توان همه عاشقان در تبعيد

علی ناظر

امروز 22 بهمن، سالگرد سقوط نظام سلطنتی است. شاه رفت، خمینی آمد و تمام آرزوها بر باد رفت، هرچند بقول شاعر توانا، مینا اسدی، «دوباره می شود آری...»، البته اگر به دام ترفندهای ارتجاع و فاشیسم نوپا نیفتیم. اگر فراموش نکنیم که تنها تکیه گاه، ملت شریف ایران است و بس. اگر فراموش نکنیم که آزادی ایران را نمی توان با تکیه بر فاشیسم نوپا، و یا مرتجعین فریبکار تضمین کرد. 

امروز، 22 بهمن، ارتجاع حاکم با شعارهای فریبکارانه مرگ بر آمریکا و برخوردهای کینه ورزانه، زمینه جنگی فرسایشی را مهیا می کند. فاشیسم نوپا، که منافع خود در منطقه را در خطر می بیند، تصمیم دارد تا برنامه اقتصادی خود در منطقه را، با پناه بردن به شعار فریبکارانه مبارزه با تروریسم، تضمین کند. متاسفانه، در این میان، برخی از فعالین سیاسی دچار کورسویی شده، و درگیری نظامی را (مانند خمینی) «موهبت» ارزیابی می کنند. جنگ، چنانچه در سوریه ثابت شد، به نفع دولت حاکم تمام خواهد شد. (بیشتر از این را در سلسله مقالات اشتباه محاسبه توضیح داده ام).

به آنها که فکر می کنند «وطن»، با جنگ افروزی فاشیسم نوپا آزاد می شود، باید رک و پوست کنده گفت که یا نمی فهمی، و یا اینکه وطن فروشی، و اگر برای لحظه ای، فقط برای لحظه ای، از جنگ و هجوم نظامی بیگانه به ایران حمایت می کنی، از جنس خمینی هستی.
پس از حمله نظامی بیگانه، دولت جایگزین، نمی تواند وجاهت ملی و ماهیت دموکراتیک داشته باشد.

کافیست به یک سری مقاله تحلیلی که اخیرا در روزنامه ها و ژورنال های علمی در اروپا و آمریکا منتشر می شوند دقت کنیم تا این واقعیت برایمان جا بیفتد که:
برنده درگیری نظامی بین فاشیسم نوپا و ارتجاع حاکم بر ایران، داعش و ارتجاع خونریز است.
بازنده آن، مردم ستمدیده و سرکوب شده ایران و منطقه هستند.

طبیعتا،پیش از جنگ، احساسات ناسیونالیستی جریحه دار شده، و جمهوری اسلامی از این احساسات، در حد امکان بهره گیری خواهد کرد. شرکت بسیاری در تظاهرات امروز در داخل ایران، نه از روی حمایت از جمهوری اسلامی، بلکه نمونه بهره گیری نظام از احساسات ناسیونالیستی مردم است.

در صورت وقوع جنگ، این درگیری با پرواز چند جت جنگی بر آسمان و حریم ایران، و بمباران چند سایت اتمی و موشکی آغاز می شود، اما با سرنگونی جمهوری اسلامی خاتمه نمی یابد. اپوزیسیون سرنگونی طلب توان سازماندهی مردم، و یا قوای نظامی لازم برای درگیری مستقیم با دشمن را ندارد. در چنین حالتی، تنها راهکار کم ریسک برای آمریکا، ادامه تهاجم هوایی به ایران است، که می تواند کشورهای حوزه خلیج فارس را هم به خطر بیندازد.
تز «تبديل جنگ امپرياليستی به جنگ داخلی»، در این مقطع از زمان، و با توجه به شرایط موجود، معنا و مفهوم عملی ندارد. پرولتاریا، و  دیگر طبقات در داخل کشور، آمادگی لازم و بستر خیزش برای سرنگونی را ندارند. قوای سرکوبگر این دوران، ماهیت و توانمندی متفاوتی دارد، مردم آن مردم، و شرایط امروز آن شرائط نیست.
وظیفه ما تبعیدیان، مخالفت آشکار با جنگ افروزی، و اتحاد برای سرنگونی به دست ملت شریف ایران است.
علی ناظر
22 بهمن 1395
تیتر، برگرفته از «هلا توان همه عاشقان در ميهن»
سروده زیبا و همیشه ماندنی مینا اسدی

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.