شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

يكشنبه ۱ مهر ۱۳۹۷ - ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

تسلیت به «مسعود»؟

علی ناظر

بدون شک، درگذشت مجاهد خلق محمدعلی جابرزاده انصاری، هواداران را متأثر می کند، و نبود تجارب او در پروسه تصمیم گیری های سیاسی محسوس خواهد بود. اما در کنار خبر درگذشت محمدعلی جابرزاده، تأکید بر حیات مجاهد خلق مسعود رجوی می تواند هواداران را خوشحال کند.


شاید بتوان خبر غیر موثق درگذشت مجاهد خلق مسعود رجوی، که خواسته و یا خواسته از دهان رئیس اسبق وزارت اطلاعات عربستان سعودی بیرون پرید، را به خروج موفقیت آمیز ساکنان لیبرتی سنجاق کرد. خبر درگذشت آن «مرحوم» هرچند تعدادی را خوشحال کرد، و بسیاری از رسانه های خودی و بیخودی بر آن خبر دمیدند، و آینده سازمان مجاهدین خلق را بسی تاریک ارزیابی کردند، اما سکوت مجاهدین در قبال این خبر بیانگر اهمیت خبر دیگری بود، که پس از خروج پناهجویان اسیر از لیبرتی، و امروز در ارتباط با درگذشت محمدعلی جابرزاده، خودنمایی می کند.

به بخشی از پیام خانم مریم رجوی، و آقای مهدی سامع اشاره می کنم:

مریم رجوی: « خانم مریم رجوی، با تسلیت به مردم اصفهان و خانواده بزرگ مقاومت و اعضای شورای ملی مقاومت ایران، و به ویژه با تسلیت به همرزمان این مجاهد کبیر و صدیق در سازمان مجاهدین خلق ایران و ارتش آزادیبخش ملی، فقدان او را بطور خاص به «مسعود» تسلیت گفت » (البته در اینجا نام مسعود در گیومه آمده است).

مهدی سامع: «از طرف خودم و رفقایم در سازمان چریکهای فدایی خلق ایران، فقدان جبران ناپذیر مجاهد خلق محمد علی جابرزاده انصاری را (به) خانواده او، به سازمان مجاهدین خلق ایران، به اعضای شورای ملی مقاومت ایران و به همه آزادیخواهان به ویژه به همرزم مجاهد مسعود رجوی تسلیت می گویم.»

چنانچه پیشتر اشاره کرده بودم « حال اگر منظور از این هیجانزدگی ذهنی «نبود» مسعود رجوی است و اینکه «حال چه می شود؟»، می خواهم تأکید کنم که نگرانی بیهوده است. سازمان مجاهدین خلق، دهه ها پیش به این نگرانی پاسخ داده اند. با انتخاب خانم مریم رجوی، بود و یا نبود مسعود رجوی حل شده و مشکل ایدئولوژیک، تشکیلاتی و یا راهبردی ایجاد نمی کند. طبیعتا، برای باورمندان به «رهبری عقیدتی» مسعود رجوی، این فقدان دردآور است، اما به لحاظ استراتژیک، آب از آب تکان نخواهد خورد. گامی فراتر بر می دارم. حتی با بود و یا نبود خانم مریم رجوی هم، آب از آب تکان نخواهد خورد، چرا که با شورای مرکزی و چیدمان مرتبط به آن، بود و یا نبود ساختار آن سازمان دچار خدشه نخواهد شد. ........ به نظر من، مشکل برای «من، تو و یا او»، بود و یا نبود مسعود رجوی و یا خانم رجوی و یا کلیت سازمان مجاهدین خلق نیست، مشکل فرهنگ فقیر باورمندی به بود یا نبود «رهبر» بمثابه «شاخص» اصلی یک روند مبارزاتی است. »(مسعود رجوی - انا لله و انا الیه راجعون– 21 تیر 1395)


بدون شک، بود و یا نبود هر مبارزی، خواه نامش مسعود رجوی باشد و یا محمدعلی جابرزاده انصاری، می تواند بر پروسه مبارزه، به اندازه نقش آفرینی آن مبارز، تأثیر بگذارد؛ اما در پروسه سرنگونی «به مرگ نیندیشیم. یادگار ها، و هزاران هزار درخت بلوط را نظاره کنیم.» (درخت آقا مصطفی - 30 مهر 1394).


می دانم که بکارگیری آن جملات در پیام های تسلیت خانم مریم رجوی و آقای مهدی سامع لزوما نمی تواند «درقید حیات بودن مسعود رجوی» را تأیید کند، چنانکه «مرحوم» خواندن مسعود رجوی توسط آن شیخ عربستانی، دلیلی بر «به رحمت ایزدی پیوستن» نمی توانست باشد؛ اما فکر کنم این سوال در ارتباط با فرهنگ فقیر موجه باشد که:

«چرا وقتی خبر مرگ مسعود رجوی (در یک پیام غیر رسمی) شایعه می شود، تمام رسانه ها از جمله بی بی سی و رادیو فردا، و .... شیپور به دست آن را جار می زنند، اما وقتی خبر زنده بودن مسعود رجوی (در دو پیام رسمی) آنتنی می شود، هیچکس صدایش بلند نمی شود؟»

علی ناظر

24 بهمن 1395

12 فوریه 2017

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.