شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

پنجشنبه ۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۲۴ اوت ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

به استقبال هشت مارس روز جهانی زن بشتابیم!

بهرام رحماني

هشت مارس، روز جهانی زن را چون هر سال گرامی بداریم. در این روز، زنان و مردان برابری طلب و آزادی خواه، بار دیگر عهد و پیمان می بندند تا روزی که ستم و استثمار بورژوازی در جریان است حتا لحظه ای از مبارزه رهایی بخش خود دست نکشند. مسلما مبارزه در عرصه زنان، فقط امر زنان نیست، بلکه امر همه انسانی هایی است که در راه رهایی بشر از یوغ ستم و اختناق و استثمار سرمایه مبارزه می کنند. مبارزه برابری طلبانه و آزادی خواهانه زنان، نباید محدود به مبارزه خود زنان باشد. زیرا مبارزه برای رهایی زن، مبارزه ای است که ملیت، جنسیت و سیاه و سفید نمی شناسد. بنابراین افراد و جریاناتی که با توجیه جنسیت، راه را برای حضور مردان برابری طلب و آزادی خواه و سوسیالیست در عرصه مبارزه زنان می بندند آگاهانه و ناآگاهانه ضربه بزرگی به این مبارزه می زنند. سیستم¬ سرمایه¬داری جهانی و گرایشات ملی و مذهبی عقب مانده این سیستم، حقوق و حضور فردی و جمعی زنان در عرصه¬های سیاسی و اجتماعی را تا جایی به رسمیت می¬شناسند که به نفع سیستم آن¬ها باشد. سیستم سرمایه¬داری، در جنگ¬ها، تبلیغات تجاری و اقتصادی و بهره¬کشی، همواره از زنان به عنوان ابزار استفاده می¬کنند. بنا به آمارهای نهادهای بین¬المللی، سالیانه میلیون¬ها دختر و زن در سطح جهان مورد خشونت و تجاوز قرار می¬گیرند. زنان، در حاکمیت در سیستم¬های سرمایه¬داری پیشرفته به شکل مدرن و در حاکمیت رژیم¬های دیکتاتوری و ارتجاع اسلامی به شکل غیرانسانی مورد تحقیر و توهین و استثمار قرار می¬گیرند. برای مثال می¬توان به مصاحبه¬های اوریانا فالاچی، با شاه و خمینی مراجعه کرد و دید که یکی با کت و شلوار و دیگری در عبا و عمامه، چگونه گرایش ارتجاعی مذهبی و مردسالاری خود را علیه زنان بروز می¬دهد. بنابراین ناسیونالیسم و مذهب تفکر ارتجاعی و غیرانسانی مردسالاری و فرودستی زن را به عناوین مختلف بازتولید می¬کند. همچنین هیتلر، در سال 1932 نظریه اقتدار پدرسارلاری خود را در مورد زنان اعلام کرد. گوبلز، وزیر تبلیغات هیتلر می¬گفت که مرد سازمان¬ده زندگی است. زن، یاور و مجری تصمیمات مرد است. به همین دلیل او، در سال 1933 تلاش کرد که مانع انتخاب نمایندگان زن در مجلس شود. گوبلز، بر این باور بود که کارهای مردانه باید در اختیار و انحصار مردان باقی بماند. در تاریخ مبارزه کمونیست¬ها علیه سیستم سرمایه¬داری و به ویژه در عرصه مبارزه برابری¬طلبانه زنان و مردان، با هر ضعف و کمبودی تاریخی درخشان و به معنای واقعی انسانی است. بنیان¬¬گذاران کمونیسم، همواره بر مبارزه برابری¬طلبانه زنان تاکید کرده¬اند و خود در این راه پیشگام و حضور فعال داشته و دارند. البته ناگفته نماند که همواره گرایش رفرمیست اتحادیه¬های کارگری در دوره¬هایی مخالفت خود را با حضور فعال زنان در عرصه مبارزه طبقاتی پنهان نکرده¬اند. تاریخا رهبران برخی از اتحادیه¬ها، بر این باور بودند که باید مانع اشتغال زنان در کارخانه¬ها شد. این گرایش توجیه¬اش بر این بود که اگر جلو ورود زنان به بازار کار گرفته شود، شمار مردان بی¬کار کاسته می¬شود و از سوی دیگر، زنان نباید به کاری غیر از کارهای خانگی بپردازند. در حالی که بسیاری از رهبران و اعضای سوسیالیست و پیشرو تشکل¬های کارگری کمونیستی با این نظریه مخالف بودند. آن¬ها تاکید داشتند که به جای جلوگیری از کار زنان، باید شرایط کار را تغییر داد و بنیان سیستم سرمایه¬داری را برانداخت. علاوه بر این بر این باور بودند که آزادی زنان بدون حضور فعال خود زنان در تشکل¬های سیاسی و توده¬ای جنبش کارگری و بدون دست¬یابی به استقلال مادی از خانواده و شوهر امکان¬پذیر نیست. دهه هفتاد قرن نوزدهم، هم¬زمان با انتشار کتاب معروف آگوست ببل، به نام «زن و سوسیالیسم» و بعد از آن کتاب فردریش انگلس، به نام «منشا خانواده، مالکیت خصوصی و دولت»، تحولات اساسی در مواضع سوسیالیست¬ها نسبت به موضوع زن به وجود آورد. مارکس و انگلس در مانیفست کمونیست چنین نوشته¬اند: «خانواده کنونی، خانواده بورژوایی، بر چه مبنایی استوار شده است؟ بر مبنای اندوختن سرمایه، منفعت شخصی... یک بورژوا وجود زن خود را صرفا به عنوان ابزار تولید می¬بیند. او شنیده که قرار است همه ابزار تولید به صورت همگانی بهره¬برداری شوند، و لذا طبیعتا نمی¬تواند به نتیجه دیگری جز این دست یابد که، همگانی شدن همه ابزار، زنان را هم شامل می¬شود.» «او حتا گمان نمی¬کند که هدف واقعی مورد نظر چیزی نیست مگر از میان بردن شرایطی که جایگاه زنان را صرفا به عنوان ابزاری برای تولید می¬پندارد.» بنابراین بنیان¬گذاران سوسیالیسم علمی، با مرزبندی با سوسیالیست¬های تخیلی ماقبل خود، همواره به حضور گسترده زنان در راه رهایی تاکید ویژه داشته¬اند. مارکسیسم، ریشه¬های ستم¬کشیدگی زنان را عیان ساخت و رابطه آن را با تولید مبتنی بر مالکیت خصوصی و جامعه تقسیم شده به طبقات که یک طبقه صاحب ثروت و طبقه دیگر مولد ثروت است را روشن کرد. روز جهانی زن، نه روز شکاف انداختن بین زن و مرد که فمینیست¬های راست آن را تبلیغ و ترویج می¬کنند است، بلکه روز همبستگی مبارزه مشترک و دوش¬به¬دوش زنان و مردان بر علیه اخنتاق و ستم و استثمار سرمایه¬داری است. کلارا زتکین، یکی از چهره¬های سرشناس جنبش کارگری کمونیستی است که در دومین کنفرانس زنان پیشنهاد کرد روز هشتم مارس، روز جهانی زن شناخته شود؛ چرا که در سال 1907، زنان کارگر آمریکا، برای برابری حقوق اقتصادی، سیاسی و اجتماعی خود با مردان دست به راه¬پیمایی زده بودند که خبر آن انعکاس جهانی یافته بود. یک سال پس از آن انترناسیونال دوم، این روز را رسما پذیرفت. برای برگزاری نخستین مراسم روز زن، در آلمان مجله «حق رای برای زنان» و در اتریش مجله «روز زن» منتشر گردید. بدین ترتیب روز جهانی زن با تظاهرات وسیعی در آلمان، اتریش، سوئیس و دانمارک برگزار شد. تنها در اتریش، 30 هزار نفر در تظاهرات خیابانی شرکت کردند که با حمله پلیس مواجه گردیدند. سال¬های 1915 و 1916 با بالا گرفتن آتش جنگ جهانی اول، روز هشتم مارس «روز تظاهرات زنان بر علیه جنگ» نام¬گذاری شد و در 8 مارس 1917، زنان روسی علیه جنگ و تزاریسم به خیابان¬ها ریختند و این آغازی برای پیروزی انقلاب عظیم کارگری سوسیالیستی اکتبر به شمار رفت، به طوری که روزنامه «پراودا» در مقاله¬ای تحت عنوان «روز بزرگ» نوشت: «اولین روز انقلاب روز زن است». اکنون برخی جریانات سعی بر این دارند که مبارزه زنان را به روز 8 مارس، آن هم با تحریف این تاریخ طولانی مبارزه زنان، و با درز گرفتن مضمون طبقاتی 8 مارس، صرفا این روز را به برگزاری جشن¬هایی در سالن¬های دربسته محدود نمایند. در چنین شرایطی، نه تنها در طول 365 روز باید در عرصه برابری زن و مرد مبارزه کرد، بلکه باید سنت¬های مبارزاتی و انقلابی روز جهانی 8 مارس را نیز زنده کرد. طبیعتا هر دستاوردی که در راه بهبودی وضعیت زیست و زندگی زنان کسب ¬شود، به همان نسبت نیز تاثیر بزرگی در موقعیت کل جامعه خواهد داشت. چرا که مبارزه در عرصه زنان، بر علیه افکار فاشیستی ملی و مذهبی، مردسالاری و استثمار سرمایه¬داری جدا از مبارزه طبقاتی برای رهایی و آزادی نیست. پیشاپیش روز هشت مارس را به همه انسان¬های آزادی¬خواه جهان، به ویژه زنان و مردان آزادی¬خواه ایران تبریک گفته و با این امید که در آینده نه چندان دور، رژیم جمهوری اسلامی، با یک انقلاب اجتماعی و با حضور پیگیر و گسترده زنان در همه عرصه¬های اقتصاد، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی سرنگون شود تا جامعه¬ای نوین آزاد و برابر و انسانی بر پا گردد. جامعه¬ای که در آن، آزادی زن به معنای واقعی در همه شئونات زندگی فردی و اجتماعی، در صدر مهم¬ترین معیارهای اجتماعی قرار گیرد. bamdadpress@telia.com 27 فوریه 2005

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
بهرام رحماني:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.