شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

يكشنبه ۱ مهر ۱۳۹۷ - ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

به رسمیت شناختن «رژیم غاصب» با تحفظ

علی ناظر

در نوشتار دیروز «جمهوری اسلامی رژیم غاصب را به رسمیت می شناسد» به نکته ای ظریف اشاره کردم که متاسفانه از چشم و قلم بسیاری از «اپوزیسیون سرنگونی طلب» افتاده است، و هنوز هم به اهمیت این نکته توجه نمی شود. 
نکته ساده بود. در بیانیه پایانی سازمان همکاری اسلامی که در استانبول، در حمایت از فلسطین برگزار شده بود، قدس شرقی به عنوان پایتخت فلسطین اعلام شده، و قدس غربی را بی صاحب و یا بهتر است بنویسم پشت قباله اسرائیل کرده بودند. تا به اینجای قضیه اشکالی نیست. خیلی وقت پیش نهادهای سیاسی در فلسطین به «دو کشور» اسرائیل و فلسطین تن داده و در این پذیرش، اسرائیل به رسمیت شناخته شده بود.
نکته اما در این است که حسن روحانی، رئیس جمهور نظامی که کمر به نابودی «رژیم غاصب» بسته، متن این بیانیه را مورد تأیید قرار داده، و من غیر مستقیم، «اسرائیل» را به رسمیت شناخته است.
امروز، بهرام قاسمی، سخنگوی وزارتخارجه جمهوری اسلامی، به این موضوع پرداخته، و علیه این ادعا که حسن روحانی «رژیم غاصب» را به رسمیت شناخته است، چنین می فرماید «حمایت از قطعنامه مصوب در نشست وزرای خارجه کشورهای اسلامی و اعلامیه پایانی نشست فوق العاده سران کشورهای اسلامی در استانبول ترکیه با موضوع قدس شریف، به هیچ وجه به منزله شناسایی رژیم غاصب و جعلی صهیونیستی از سوی جمهوری اسلامی ایران نمی باشد.» به زبانی خودمانی یعنی، هرچند که رئیس جمهوری اسلامی متن بیانیه را مورد تأیید قرار داده است اما «اعلام تحفظ» هم کرده است. «تحفظ» یعنی با حفظ اصول، متن پذیرفته می شود. این یک رسم رایج در یک کار جمعی برای صدور بیانیه ها و موضعگیری های سیاسی است. اما نه وقتی که به «اصول» و «پای جان» مربوط می شود. (با پوزش از باورمندان به اسلام)، مثل این است که  بهرام قاسمی بگوید حسن روحانی در حین نماز خواندن بادی از خود درکرده ولی نمازش قبول است.
البته شاید در باره نمازخواندن و «بادهای تحتانی» بشود حدیث و روایتی پیدا کرد و «کلاه شرعی» دوخت، ولی در باره به رسمیت شناختن «رژیم غاصب»، آنهم توسط رئیس جمهور؟ فکر نکنم. مگر می شود «ولایتمدار» بود و با «حفظ اصول» اسرائیل را به رسمیت شناخت؟ نمی دانم، شاید بهرام قاسمی بهتر بود بجای «تحفظ» می گفت «تقیه» تا شاید سپاه قدس و «سردار» سلیمانی بهتر شیر فهم شود.
بطور حتم همه متوجه این «به رسمیت شناختن رژیم غاصب» توسط روحانی شده اند، اما (اصولگرا و اصلاح طلب) شدیدا گیر کرده اند که چگونه از این مخمصه فرار کنند. خودشان می دانند که داستان «اعلام تحفظ» یعنی کشک. اگر سکوت کنند، «لکه ننگ پذیرش رژیم غاصب» مادام العمر بر پیشانی جمهوری اسلامی می ماند. و اگر صدایشان در بیاید، باید عمامه از سر روحانی بر زمین زده، و او را در ملأ عام، با چوب فلک ادب کنند، تا دیگر کسی در هیچ بیانیه ای با «اعلام تحفظ» و یا بی تحفظ، «رژیم غاصب» را به رسمیت نشناسد و خمینی را در گورش از این دنده به آن دنده نکند.
هرکاری که بکنند، یک واقعیت را نمی توانند پنهان کنند. این آبروی نداشته ریخته شده است. همانطور که جمهوری اسلامی در جریان برجام خلع سلاح اتمی شد، اینبار هم در سازمان همکاری اسلامی، «خلع ایدئولوژیک» شده است. از فردا، هر سخنی در باره اسرائیل، باید همراه «با اعلام تخفظ» بیاید، وگرنه نماز «شک دار» است.
این داستان یک روی سکه دیگر هم دارد. این «به رسمیت شناختن همراه با اعلام تحفظ»، اولین گام برای برجام 2 و 3 و به رسمیت شناختن «رژیم غاصب» در آینده، بدون «اعلام تحفظ» است.
شک ندارم که دولت «تحمیق و فریب» در آن مسیر گام بر می دارد، هرچند که تا به آن روز چند صباحی مانده باشد.
علی ناظر
24 آذر 1396
15 دسامبر 2017

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.