شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

دوشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۹ - ۳۰ نوامبر ۲۰۲۰



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

تکیه به قدرت لایزال مردم

علی ناظر

وقتی بایدن در سخنرانی خود می گوید «زمان کنار گذاشتن لفاظیهای تند و پایین آوردن حرارت است.... و... بگذارید این تیرگی شیطان‌سازی در آمریکا از هم‌اکنون شروع به پایان کند...»،مخاطب سخن او نه تنها فاشیسم افسارگسیخته در آمریکا و اقصی نقاط جهان است، بلکه نگاه سیاست خارجی او را هم تعریف می کند.

جمهوری اسلامی با درک این واقعیت، سریعا شروط خود برای بازگشت به برجام را تکرار کرده و از بلندگوی روحانی پاسخ می دهد که دولت آینده آمریکا از فرصت پیش آمده برای جبران اشتباهات گذشته استفاده کند... جمهوری اسلامی ایران، همواره به تعهدات خود در صورت رعایت مسئولانه از سوی همه اطراف تعهد، پایبند بوده و تعامل سازنده با جهان را راهبرد خود می‌داند....

به زبانی ساده بازگشت به نقطه اول، شروع مذاکرات، و خرج کردن از کیسه مردم ستمدیده ایران.

آمریکا و بایدن حتی اگر به همه شروط جمهوری اسلامی تن داده و تحریم ها را تعلیق کند و به حزب الله چشم غره نرود و عربستان را در یمن تنها بگذارد (فرض محال محال نیست)، و جمهوری اسلامی عمق استراتژیک خود را حفظ کند... حتی در این شرایط، بایدن نمی تواند مدیون بودن آمریکا به ترامپ را نادیده بگیرد. آمریکا، حتی اگر تمامی سربازان خود را از منطقه خارج کند و یا به حداقل ممکن برساند، حضور خود را در هیبت اسرائیل در جنوب خلیج فارس تثبیت کرده، و امنیت ایران را با انتقال داعش به افغانستان و جمهوری آذربایجان به مخاطره انداخته است.
سوالی که پیش روی سرنگونی طلبان برجسته می شود اینست که حال چه باید کرد؟

پاسخ خلاصه من ساده است... تکیه به قدرت لایزال مردم ایران با درک مشخص از خواستهای روزمره مردم، و دوری از بزرگنمایی این خواسته ها...

سرنگونی شاید در افق خودنمایی کند، اما نباید از طریق ارتش آزادی، و بدون پشتوانه مردمی رقم بخورد.
در گام نخست، حتی اگر این گام سالها طول کشیده و عمر ما کفاف ندهد، دستور کار کانونهای شورشی باید برای اعضای کانون و مردم ستمدیده روشن شود...
کانون های شورشی حلقه های مسلح آماده به شورش نمی توانند و نباید باشند، وگرنه شکست خواهند خورد.
کانون شورشی باید بمثابه پیامبران صلح و آزادی عمل کنند. جامعه در تمامیت آن، باید نقش کانون شورشی را نه در خونریزی و اغتشاش، بلکه در صلح و آزادیخواهی ببیند.
تنها در این صورت است که جامعه غیر رسمی و مردم کف خیابان به این پیام آوران صلح و آزادی اعتماد کرده و «خیر» را در برابر «شر»، «کاوه» را در برابر «ضحاک» و «اهورا» را در مقابل «اهریمن» می بیند و به سوی کاویانیان روی خواهند آورد.
در آنروز، ایران به سوی انقلاب فرهنگی گام برداشته و حاکمان ظالم شکست خواهند خورد.
در گام نخست، سرنگونی طلبان باید به این جمع بندی  برسند که کس نخارد پشت من، یک شعار نیست، بلکه یک بایست است که هنوز در فرهنگ روزمره جامعه نهادینه نشده است.
به امید آنروز
علی ناظر
18 آبان 1399
8 نوامبر 2020

  

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.