شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

سه شنبه ۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۲۴ آوریل ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

خیزش چین، هراس جهان(بخش اول)

علي فياض

برگردان: علی فیاض alifayyaz1@yahoo.se توضیحی کوتاه: مقاله زیرتوسط اریش فلات و آلکساندر یونگ، نخست در مجله اشپیگل و سپس ترجمه آن در شماره نوامبر 2004 مجله هفتگی سوئدی تمپوس درج شده است. این ترجمه از روی متن سوئدی آن انجام شده است. به ندرت کشوری با این سرعت پیشرفت می کند، هیچ کشوری این همه سرمایه گذاری را جذب نمی کند، هیچ کشوری با این سرعت "کارخانه جهان" نمی شود. تا حدود سه دهه دیگر جمهوری خلق چین می تواند بزرگ ترین قدرت اقتصادی جهان باشد. آیا این بدین معنی است که کشورهای اروپایی برای رقابت دچار مشکل خواهند شد یا اینکه بازار گسترده چین آخرین شانس اروپا خواهد بود؟ آیا پکن رقیب واشنگتن در صحنه جهانی خواهد شد؟ 35 سال پیش دو کشور بزرگ کمونیستی وارد یک جنگ ناخوشایند در منطقه سیبری شدند تا بر اساس یک عادت قدیمی تسلط خود را بر شرق دور با قدرت نظامی تثبیت کنند. درست در کنار رود بزرگی که روس ها کوتاه و مفید آن را آمور(1) می نامند و چینی ها نامی شاعرانه تحت عنوان هیلونگ جیانگ(2) به معنای "رودخانه اژدهای سیاه"، به آن بخشیده اند، بر اساس تفاوت های ایدئولوژیک با هم گلاویز شدند. در همین نقطه، در دو سوی ساحل رود، شهرهای بلاگو وژنسک(3) و هی هه(4) با چند متر فاصله از یکدیگر، قرار گرفته اند. این دو شهر و ساکنان آن به این گردباد سیاسی جهانی کشیده شدند. بسیار سخت است که به دوقلوی متخاصم دیگری به جز این دو شهر فکر کرد؛ اما این نه اسلحه، که برعکس، این پیشرفت های اقتصادی است که سرنوشت این دوئل را رقم زده است. "تزار" در مسکو و رییس مجمع عمومی در پکن، بسیار [از این دو شهر] دورند، و شاید هم همین باعث شده باشد که این روابط متفاوت، اینچنین افشاگر باشند. در بسیاری از مناطق بلاگو وژنسک چنین به نظر می آید که زمان متوقف شده است: خانه های چوبی رو به ویرانی در خیابان های خاکی، علف های هرز سر برآورده از خرابه های کارخانه ها و علایم ناتمام برخی از سازمان ها و احزاب سیاسی که بر در و دیوار شهر کفک زده اند. نمای اصلی شهر بلاگو وژنسک که دارای 210 هزار جمعیت می باشد، تقریبا به همان شکل دوره اتحاد شوروی، که هرگونه تماس با "دیگر سو" غیر ممکن بود، دیده می شود. چنین به نظر می آید که شهر در خواب به سر می برد. بیکاری بسیار چشمگیر است و آینده نگران کننده به نظر می آید. تأمین در چین همه چیز در شهر هی هه متفاوت است. سیلوی تحسین برانگیز این شهر بر خواهرخوانده روسی خود سایه افکنده است. هی هه جنگلی از آسمانخراش های فلزی و شیشه ای است؛ سوپرمارکت های مدرن و رستوران های گران قیمت. در عرض فقط چند سال، در زیر هیاهوی چکش ها، پیچ و مهره ها و سوراخ ایجاد کردن ها، جمعیت شهر به 240 هزار نفر افزایش، و یک بانک جدید گشایش یافته است. ساختمان مرکزی شهر بنا شده و به زودی سالن جدید بولینگ نیز افتتاح خواهد شد. صدها بیکار روسی، از جمله تازه بیکار شدگان یک کارخانه شکلات سازی که بسته شده است، هر روز با کشتی روانه چین می شوند. کتابدارها و آموزگارانی که از ماه ها پیش حقوق خود را از دولت دریافت نکرده اند، زندگی خود را از طریق شغل هایی چون گارسونی و یا نظافت گری در شهر هی هه تامین می کنند. دیگران هم از موقعیت به دست آمده ی عدم نیاز به ویزای یک روزه، برای خرید استفاده می کنند. آنها می توانند تا 50 کیلو جنس را بدون پرداخت گمرکی به روسیه وارد کنند. آنها تا آنجا که در توان دارند کیسه های پلاستیکی و ... خود را پر از اجناسی می کنند که یا برای استفاده شخصی است و یا به عنوان هدیه برای خویشان و نزدیکان. بسیاری نیز متوجه این موضوع شده اند، که می توان هر چیزی را از بازار چین خرید و در روستاهای دور افتاده روسیه در کناره های سیبری به فروش رساند و سود اندکی دریافت نمود. روسیه خودفروشی می کند اما این چینی ها هستند که بزرگ ترین و واقعی ترین تجارت را انجام می دهند. پیمانکاران چینی به سوی سیبری سرازیر می شوند. روسیه کارخانه های ارزان قیمت، همچون وسایل مربوط به چوب بری خریداری می کند. حتی کشاورزی روسیه توسط چینی ها اداره می شود. برای نمونه برخی از آنها [از چینی ها] آموخته اند که در شرایط سخت محیطی، چگونه می توان بوته خربزه را پرورش داد. بزرگ ترین بنای جدید در بلاگو وژنسک نیز زیر نظر پیمانکاران خبره اما بی توجه و حریص چینی اداره می شود. شرکت هوافو(5) در حال بنای یک مرکز خرید جدید در وسط شهر می باشد. روس های جوان که می خواهند پیشرفت کنند، زبان چینی را علیرغم میل قلبی خود می آموزند. همزمان بسیاری از توریست های چینی، به طور مشخص مردان، به سوی شهر مرزی روسیه سرازیر می شوند. در این شهر، در بلوار لنین یک مرکز خرید و فروش سکس(تن فروشی) رو به پیشرفت دایر شده است. شرکت ایسکوشنیژ(6) که از سوی یک زن جوان مصمم و با انگیزه اداره می شود، زنان جوان روسی را در قبال دریافت وجهی مناسب رد و بدل می کند. روسیه اگر بخواهد در تجارت منطقه "رود اژدهای سیاه" شانسی داشته باشد و پا به پای چین پیش رود، و از آنجایی که دارای شرکت های شاخصی نیست، مجبور است به خود فروشی روی آورد. جذب سرمایه گذار طی پنج سال اخیر درآمد خالص تولیدات ملی روسیه، به طور متوسط 6 درصد رشد داشته است. و این رشد بدی نیست؛ به خصوص اگر با درآمد خالص ملی هند دموکراتیک، که آن هم رشدی 6 درصدی داشته است، مقایسه شود. با این حال جمهوری خلق[چین] با رشد بیش از 8 درصدی خود، هر دو کشور را پشت سر گذاشته است. هرگز در تاریخ دیده نشده است که جمعیتی به گستردگی 400 میلیون در یک کشور، اینچنین با سرعت از میان فقر برخیزد و به یک زندگی شایسته انسان دست یابد. آنچنان که در چین پس از سال 1978 روی داد. اقتصاد پکن، در قدرت خرید، هم ژاپن و هم آلمان را پشت سر گذاشته و طبق نظر کارشناسان بانک سرمایه گذاری گلدمن شاس(7) حداقل از سال 2040 به بعد بزرگ ترین قدرت اقتصادی جهان خواهد بود. چین کشوری است که در سال 2003، 53 میلیارد دلار بیشتر از آمریکا در سرمایه گذاری های مستقیم جذب کرده است. از این مبلغ بخش عظیمی توسط چینی ها در هنگ کنگ، سنگاپور و تایوان، و بسیاری نیز از اروپا و آمریکای شمالی به دست آمده است. کارخانه جهان پیشرفته ترین کشور جهان[آمریکا] و پر جمعیت ترین کشور جهان[چین] در عین حال چنان به هم مرتبط هستند که در صورت بروز ناگهانی قطع تجارت و سرمایه گذاری های همه جانبه خود، در لبه پرتگاه ویرانی قرار خواهند گرفت. خوشبختانه موردی از این دست مشاهده نمی شود که آمریکا و چین را در آستانه خودکشی به چنین ریسکی وادارد. چین تبدیل به کارخانه جهان شده است. کودک سرمایه داری زاییده شده از دل سیستم کمونیستی، با تولید هر چه بیشتر اسباب بازی، دوختن لباس، و تولید انبوه کفش، از هر ملت دیگری پیشتازتر است. بسیاری از کارگران در مکان هایی تاریک که وضعیتی مناسب انسان ندارند، مشغول ور رفتن با قوطی های پلاستیکی، توپ های مخصوص کاج کریسمس و اسباب بازی های ساده هستند. تصاویری که ما را به یاد رمان های چارلز دیکنز و یا منچستر سده هیجدهم میلادی می اندازند. اما چین تنها یک کشور تولید کننده ارزان برای شرکت های خارجی نیست؛ بلکه از مدت ها پیش، به مرتبه بالاتری دست یافته و اکنون برای بالا رفتن از نردبان جهانی با گام هایی بزرگ به سوی جهانی شدن پیش می تازد. از هر دو دوربین های دیجیتالی که تولید می شود، از هر سه تلفن همراه و از هر چهار ماشین لباسشویی که ساخته می شود، یکی از آنها در چین ساخته شده است. تا آنجا که به تولید تلویزیون و دستگاه های تهویه هوا مربوط می شود، چین به طور چشمگیری جلوتر از دیگران قرار دارد. بنا به گفته کارشناسان روزنامه نیویورک تایمز، مصرف کنندگان آمریکایی از بیست و پنج سال پیش تا کنون به لطف تولیدات ارزان چینی، توانسته اند میلیون ها دلار صرفه جویی کنند. سکه دو روی دارد! آیا چینی ها شغل "ما" را ربوده اند؟ یک کارخانه شیشه در میترتیش (8) در بایرن[آلمان] در حال حاضر تمامی پیچ و مهره های آن را به ترتیب باز می کنند تا برای انتقال به شهر سوزهو(9) در چین آماده شود. 70 کارگر آلمانی شغل خود را از دست می دهند. شرکت بزرگ بسیار پیشرفته بین المللی سیمنس هم در حال جا به جایی به سمت شرق است و در این رابطه کارمندانی با تحصیلات عالی را به حال خود رها می کند. نگرانی از انتقال کار به چین در آلمان بسیار گسترده است. این را نظر سنجی های تازه نشان می دهد. اما از سوی دیگر، یک چهارم پیشرفت ضعیف [اقتصادی] آلمان، مربوط به صادرات گسترده به چین است. جمهوری خلق به تنها محل واردات انعطاف پذیری تبدیل شده است: خرید از خارج در سال گذشته 40 درصد رشد داشته است؛ امری که بیش از هر چیز به اقتصاد آلمان مدد رسانده است. آلمان در سال 2003 بیش از 18 میلیارد و 200 میلیون یورو تولیدات خود را به چین فروخته است. و این 70 بار بیشتر از سال 1972 بود که چین و آلمان روابط سیاسی خود را از سر گرفتند. 1) Amur 2) Heilogjiang 3) Blagovesjtjensk 4) Heihe 5) Huafu 6) Iskusjenije 7) Goldman Sachs 8) Mitterteich 9) Suzhou

منبع: اشپیگل




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علي فياض:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.