شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

سه شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۹ - ۲۶ مه ۲۰۲۰

سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

آب رفته باز نیاید به جوی
علی ناظر

سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش
در پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
در حفظ آبرو ز گهر باش سخت‌تر
کاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش
خاک مراد خلق شود آستانه‌اش
هر کس که بگذرد ز سر آرزوی خویش
از نوبهار عمر وفایی نیافتم
چون گل مگر گلاب کنم رنگ و بوی خویش
از مهلت زمانهٔ دون در کشاکشم
ترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش
صائب نشان به عالم خویشم نمی‌دهند
چندان که می‌کنم ز کسان جستجوی خویش
(صائب تبریزی)

در برنامه ارتباط مستقیم که از کانال سیمای آزادی، پخش می شد، گفته های یکی از میهمانان  توجه مرا جلب کرد. آقای پرویز خزایی از اعضای شورای ملی مقاومت ایران، سخنانی ایراد کردند که در این دو لینک قابل دسترسی هستند. خلاصه شده (سایت دیدگاه)، متن کامل سایت سیمای آزادی.

بحران های عدیده که جمهوری اسلامی با آن درگیر است، و نتیجتا دست به یک سری ترفند ها برای آلوده کردن فضا می زند غیر قابل بحث است، اما سخنان آقای پرویز خزایی را اگر نشود یک دفاع بد تلقی کرد، حتما می توان آن را درک غلط از استفاده از بلندگوی همگانی نامید.
می دانیم که همه ما، پشت سر یکدیگر بسیار نابجا صحبت می کنیم، و از رفتار و کردار یکدیگر انتقاد می کنیم. برخی از انتقادات، حتی روی آنتن آمده و مورد توجه دوست و دشمن قرار می گیرد (از جمله این یادداشت).
اما، سخنان ایشان از آنجاکه بصورت زنده، و در حضور دبیر شورای ملی مقاومت ایران بیان شده وزن ویژه ای گرفته و وجاهت سیاسی/اخلاقی می یابد.
نمی دانم در شورای ملی مقاومت ایران مقوله ای تحت عنوان «توبیخ» وجود دارد یا نه، اما اگر بخواهیم به این سخنان از منظری نگاه کنیم که می تواند مورد سوءاستفاده جمهوری اسلامی قرار بگیرد، آقای خزایی حتما مشمول توبیخ می شوند.
آقای پرویز خزایی، از یک سو می فرمایند که مجاهدین سعه صدر دارند و با جداشدگان با متانت برخورد می کنند، و از سوی دیگر سخنی به زبان می آورند که می تواند آتش بیار معرکه شود.

می خواهم با چند مثال اشکال این سخنان را یادآوری کنم.
بدون شک همگی قتل های زنجیره ای-سیاسی را بخاطر داریم که چگونه جمهوری اسلامی منتقدین «متفکر» و «سیاسی» خود را به بهانه های موجه و غیر موجه اعدام انقلابی کرد؟ بدون شک با تاریخ اعدام های انقلابی بولشویک ها که معدومین از بالاترین مقامات و نزدیکترین افراد به لنین بودند هم آشنا هستیم. بدون شک مفاد برنامه ده ماده ای رئیس جمهور منتخب شورا، خانم مریم رجوی، هم که شامل تعهد به آزادی بیان و مطبوعات، و علیه حکم اعدام است از خاطر برده نشده است.

به عنوان منتقد شورای ملی مقاومت، و در عین حال خواستار پیروزی سرنگونی طلبان بر جمهوری اسلامی بسیار تعجب می کنم که چرا برای یکبار هم شده شورای ملی مقاومت به این واقعیت اذعان نمی کند که این قبیل حکم صادر کردن ها، (نوشتاری و یا شنیداری/دیداری) به همان اندازه بر پیکر آغشته به خون فرزندان خلق ضربه می زند که «تشبثات رژیم آخوندی علیه مقاومت ایران».

یازده سال پیش، شورای ملی مقاومت یکبار به خطا رفت و ماده واحده، علیه آزادی بیان و مطبوعات را رسما به تصویب رساند. دیدیم که آن مصوبه نتوانست کاری از پیش ببرد، و نتوانست بد را از دد تفکیک کند، اما پرده حیا دریده شد.

شورای ملی مقاومت که خود را «آلترناتیو» جمهوری اسلامی می داند، باید به معنی اخص کلمه «آلترناتیو» باشد. در گفتار، پندار و کردار.
اگر پایه های یک مقاومت چهل ساله بخواهد با ترفند های جمهوری اسلامی به لرزه آید، اشکال از ترفندها و یا بازیگرانش نیست، اشکال را باید در ساختار و زیرساخت آن مقاومت جست که با هر بادی همچون بید به خود می لرزد.

صحبت بر سر نادیده گرفتن «تشبثات...» و ترفندهای جمهوری اسلامی نیست. صحبت بر سر نگاه یک «آلترناتیو سیاسی» به یک روند «سیاسی»، و برخورد «نسنجیده» از کانال یک رسانه «سیاسی» همگانی است.
صحبت بر سر جملاتیست که بدون ذره ای تعمق بیان شده است. همین!

عمیقا متاسفم، و متعجب.

علی ناظر
31 اردیبهشت 1399
20 مه 2020

 



منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.



نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از علی ناظر:







[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.