شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

چهارشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۹ - ۲۱ اکتبر ۲۰۲۰

سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

برجام اصولگرایان
علی ناظر

عادتمان براین است که بگذاریم رویدادی رخ بدهد و سپس به تحلیل آنچه رخ داده بپردازیم. البته نوع دوم هم وجود دارد. تحلیل مسائل پیش از وقوع رویداد.

6 سال پیش (25 تیر 1393) در مقاله ای مبسوط (استراتژی، کانون آن، و آنچه که هست) به استراتژی چین در ارتباط با ایران، و غرب آسیا اشاراتی چند داشتم. 4 سال پیش (11 بهمن 1394) در یک سری مقالات (دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون - بخش 3) در پاسخ به هموطنی که پرسیده بودند منظور این قلم از شرط بندی روی خرلنگ چیست نوشتم:
اسب های تندپا در میدان داخلی (سال 94-96): وابستگی اقتصادی به جهانخواران (بازگشت به دوران شاه)، فرهنگ حاکم بر جامعه (نقش زنان و جوانان)، تقابل سرنوشت ساز سکولاریسم با تئوکراسیزم (نقطه پایان بر ولایت فقیه(

اسب های تندپا، در میدان بین المللی (سال 94-96):  تأثیرات پسابرجام بر روابط دیپلماتیک (و نرخ نفت(، تأثیر گذاری اقتصاد چین بر بازار سرمایه، اسرائیل و سرزمین های اشغالی فلسطین.
و ادامه دادم که هرگونه شرط بندی روی بازیگران دیگر بمثابه شرط بندی روی خرلنگ است.

امروز می بینیم که اکثر تحلیلگران به قرارداد 25 ساله ایران-چین توجه کرده و علیه آن موضعگیری می کنند. برخی آن را مترادف با ترکمنچای ارزیابی کرده و رگ وطنپرستی شان متورم می شود.  کمتر کسی به قرارداد ایران-روسیه اشاره داشته است.

وظیفه اپوزیسیون، برخلاف تحلیلگران روزمزد ژورنالیست، تحلیل آنچه رخ داده نیست، بلکه بررسی رویدادهایی است که می تواند رخ دهد، و در نتیجه ترسیم استراتژی برای مقابله با آن شرایط محتمل است.
البته می توان به این نتیجه رسید که سازمانها و احزاب موجود در اپوزیسیون، خود به چنین تحلیل هایی رسیده اند، اما فقط آن را به اطلاع عموم نرسانده اند. من به صحت و سقم این نکته و ادعا عمدا نمی پردازم.
می خواهم بگویم که وظیفه در چنین حالتی، آماده سازی افکار عمومی از چند و چون قراردادهای محتملی است که می تواند بر منافع ملی تأثیرگذار باشد، است.
به امروز بازگردیم.
ما - یک فرد، سازمان و یا حزب سرنگونی طلب، نباید تنها در حد یک گروه فشار (لابی) کارکرد داشته باشیم. ما، متعهد هستیم که تبعات این قرارداد را برجسته کرده و تبیین کنیم چه بخشهایی از این قرارداد در راستای منافع ملی و کدامین در تضاد با آنست.
با چند سوال این یادداشت را به پایان می رسانم.
آیا قرارداد 25 ساله چین، از جنس برجام است که اینبار توسط اصولگرا ها ارائه شده است؟ آیا به همان سرانجام خواهد رسید؟ به راستی چه اتفاقی خواهد افتاد اگر بایدن رئیس جمهور شود؟ آیا قرارداد 25 ساله با چین، جنینی است که مرده به دنیا خواهد آمد؟ آیا به نفع آمریکا و جهانخواران همسو با آمریکاست که برجام جانی دوباره بیابد تا چین به اهداف استراتژیک خود نرسد؟

به راستی پاسخ نیروهای سرنگونی طلب به این سوالات چیست؟

علی ناظر
3 مرداد 1399

24 ژوئیه 2020

 



منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.



نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از علی ناظر:







[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.