28 نوامبر 2022

رهبری جنبش انقلابی و گامهای پیش رو!

منبع اصلی: سایت گزارشگران

با هر گام به پیش صفوف انقلاب جمهوری اسلامی با بحران یا بحرانهای جدیدتری مواجه میشود. شتاب بالای پیشروی ارابه های انقلاب شرایطی را ایجاد میکند که حکومتیان چنانچه هم بخواهند قادر به حل مشکلات جدید نخواهند بود. سفر ناموفق گروه اعزامی خامنه ای به بلوچستان از جمله آنها هستند. از ویژگی های این جنبش اینکه در دو ماه گذشته و هر روز پس از روزی دیگر نشان داد که هم از درون خود رهبری دارد و هم خودگردانی و هماهنگی بی مثال. فراخوانهای موفق یکی پس از دیگری تا کنون نشان داده است که ناپیدا بودن رهبران جنبش کاملا ارادی و آگاهانه و هشیارانه است و این موجودیت در صورت نیاز و امکان به جنبش معرفی خواهد شد

***

ایران در آتش و خون است. شهری نمانده است که شاهد خشم و خروش دانشجویان و زنان و مردان جوانش نباشد. همانطور که انتظار میرفت شعار زندانی سیاسی آزاد باید گردد امروزه در همه جا شنیده میشود.جنبش اتقلابی جاری با طرح این شعار گامی بزرگ به جلو برداشته است. زندانی سیاسی همواره پیشگام و نمادی از مقاومت در برابر حاکمان بوده است و در مناسبات استبدادی وحوش حاکم تحقق این شعار را میتوان با سقوط قطعی آنان برابر دانست. گسترش تظاهرات و اعتراضات از شهرها به روستاها نکته ای است که بتازگی وارد معادلات موجود شده است. اخیرا شهرهای کوچک و روستاها نیز در امر خیزشهای مردمی به پرشمار شهرهای بزرگ اضافه شده اند. بعنوان نمونه:

بندر خمیر یخش کوچکی از استان هرمزگان است. بسختی میتوان آنرا روی نقشه پیدا کرد. این بندر جمعیتی در حدود پانزده هزار نفر دارد که بر اساس گزارشات ده هزار نفر آنان در تظاهرات اعتراضی یادبود جانباختگان آبان 98 شرکت داشته اند. بعبارت دیگر خمیر مایه انقلاب در این بندر مهیا شد همانند بسیار نقاط ناشناخته و یا کم شناخته دیگر در ایران که یاد عزیزان بقتل رسیده آبان 98 را زنده نگاه داشتند. در امتداد این رویداد شهر رویدر از توابع بندر خمیر نیز شاهد سیل هزاران نفره جمعیت تظاهرکننده بود. لازم به یادآوری است که این شهر نیز جمعیتی در حدود ده هزار نفر دارد.

ویدئو ها دیدنی هستند.

نا گفته پیداست که حضور توده ای در خیابانها از قبیل یادبودها در این نقاط, مکانی برای عرض اندام وحشیانه مزدوران رژیم در این مناطق نمیگذارد و اینچنین میتوان سرنگونی رژیم هر چند ناگفته را در این مناطق مشاهده کرد. اعتراضات در شهرهای کوچک و روستاها قطعا برگ تازه ای در این خروش سراسری است و بویژه آنکه مولفه هایی همچون اعتصابات کسبه و بازاریان ( غیر سنتی ) را و همچنین اعتصابات پراکنده کارگری و بویژه حضور عظیم کارگران ذوب آهن اصفهان در این عرصه را شاهد هستیم.

دستگاه سرکوب نظام در مسیری قرار گرفته است که قادر به برقراری و استمرار مناسبات تا کنونی بخوانیم حکومت کردن را نخواهد داشت. بعبارت دیگر میتوان گذار قیام سراسری به مرحله ای جدید را مشاهده کرد. مرحله ای که اولا نظام بتدریج توان حکومت کردن را از دست میدهد و دوما نیروهای جنبش انقلابی زمزمه مقاومت مسلحانه را در برابر حاکمیتی که تنها خشونت و جنایت را در برابر اعتراضات شان بکار میبرد, سر داده اند. بتازگی شعار جدیدی در میان انقلابیون زمزمه شده است. آتش جواب آتش. بخصوص اینکه گام بگام پازل انقلاب تکمیل تر میشود و لایه ها و اقشاری که تا کنون خانه نشینی را در پیش گرفته بودند بمرور و گاها به ناگزیرچاره ای جز پیوستن به صفوف انقلابیون نخواهند داشت. شکاف در میان نیروهای مسلح و سرکوب رژیم هنوز شفافیت نیافته است. گزارشاتی مبنی بر ریزش چهل درصدی نیروهای سرکوب در فضای مجازی پیچیده است اما بی تردید در تداوم این مبارزات پیش رو خواهیم داشت.

بمرور صف انقلاب با گستردگی اش صفوف ضد انقلابی حکومتیان را به دنیا معرفی میکند. با هر گام به پیش صفوف انقلاب جمهوری اسلامی با بحران یا بحرانهای جدیدتری مواجه میشود. شتاب بالای پیشروی ارابه های انقلاب شرایطی را ایجاد میکند که حکومتیان چنانچه هم بخواهند قادر به حل مشکلات جدید نخواهند بود. سفر ناموفق گروه اعزامی خامنه ای به بلوچستان از جمله آنها هستند. از ویژگی های این جنبش اینکه در دو ماه گذشته و هر روز پس از روزی دیگر نشان داد که هم از درون خود رهبری دارد و هم خودگردانی و هماهنگی بی مثال. فراخوانهای موفق یکی پس از دیگری تا کنون نشان داده است که ناپیدا بودن رهبران جنبش کاملا ارادی و آگاهانه و هشیارانه است و این موجودیت در صورت نیاز و امکان به جنبش معرفی خواهد شد.

فعالین جنبش جاری اگر چه از نسلهای جوانتر هستند اما بخوبی بر تاریخچه مبارزات مردم کشورمان مسلط و آگاه هستند و بسادگی انحراف از اهداف آنرا اجازه نخواهند داد.نباید ار نظر دور داشت که علیرغم موج فزاینده حضور مبارزین در صحن دانشگاه و خیابان اما فضا بشدت امنیتی است و بموازات آن, بازداشت های گسترده نیز جریان دارد.تردیدی نیست که بیش از دو ماه مبارزه بی امان را تنها خرد و رهبری جمعی میتوانست در برابر هیولای آدمخوار اسلامی بی پیش برد. شبکه ای از ارتباطات و اقدامات مشترک از بدنه جنبش بدون اتکا به نیروهای اپوزیسیون که در لابلای شتاب حوادث و وقایع این مبارزات خود دچار سرگیجه سیاسی شده اند.سازماندهی موفق تظاهراتهای موضعی و هوشمندانه در کاهش هزینه های این جنبش نقشی مشهود داشته اند. ظرفیت های جنایتکارانه و پتانسیل های سرکوبگرانه حاکمان در فقدان این رهبری هوشمندانه میتوانست هزینه های بسیار بالاتری را به این نبرد تاریخ سازمردم کشورمان تحمیل کند. خودگردانانی که موفق شده اند یکی از خونخوارترین استبدادهای دینی را تا آستانه سقوط بکشانند و قطعا آینده سازان بزرگ خواهند بود.نسلی که برای دستیابی به آرزوهای انسانی اش شایسته حمایت و پشتیبانی همه نسل های قدیمی تر است.

19.11.2022