علی بن ابی طالب<br> جامعه‌اي كه حق محرومان را <br>نشود بی ترس و واهمه از ستمگران مطالبه كرد<br> آلوده و ناپاک است<br>کلیک کنید

انّ لِلوالی خاصه و بِطانَه فيهم أستِئثار و تطاول،  و قِلة انصاف فی معاملة،

فاحسِم مادة اولئک بقطع اسباب تلک الاحوال

و لاتقطعن لاحد من حاشيتک و حامتک قطيعة ...

 

دُور و بَر زمامداران، خواص انحصارطلب جمع می شوند که در رابطه با مردم عدل و انصاف را زیر پا گذاشته همه چیز را به خود اختصاص می دهند.

ريشه ستم آنان را با از بین بردن علت آن از بيخ بَرکن، (چگونه؟)

به هيچ يک از اطرافيان و بستگانت زمين نده...

نهج البلاغه نامه شماره ۵۳ خطاب به مالک اَشتر

لَن تقدس اُمه لا يوخذ  ِللضعيف فيها حقهُ من القوي غير متتعتع

جامعه‌اي كه حق محرومان را نشود بی ترس و واهمه و بدون لُكنت‌ِ زبان، از صاحبان قدرت و ثروت مطالبه كرد، آلوده و ناپاک است.
نامه  53  نهج البلاغه ــ الفروع من الكافي،  جلد  5، صفحه  56 ــ‌ التهذيب،  جلد  6،  صفحه  180، عوالي اللئالي ،  جلد 3، ص  189

فلا تُکَلِّمُونی بِما تُکَلَّمُ بِه الجَبابِرَةُ ،

وَلاتَتَحَفَّظُوا مِنّی بِما یُتَحَفَّظُ به عِنْدَ أهْلِ البادِرَةِ ،

وَلا تُخالِطونی بِالمُصانَعَةِ…

با من سخنانی که با گردن کشان (برای خوش آمد شان) گفته می شود نگوييد.

و آن چه را از ستمگران (به دليل واکنش آن ها) خودداری کرده نمی گوئيد ــ پنهان نکنيد. 

ظاهرسازی، برخوردهای مصنوعی و رشوه دادن (به زبان) را کنار بگذارید ...

 

وَقَدْ کَرِهْتُ أنْ يکونَ جالَ فی ظَنِّکُمْ أنِّی أُحِبُّ الإطرآءَ ، وَاسْتِماعَ الثّناءِ ،...

اصلا دوست ندارم به فکرتان هم خطور کند که از مدح و ثنا و چاپلوسی خوشم می آيد ...

خطبه ۲۱۶ نهج البلاغه

 


   برای خواندن نقل‌قول‌های دیگر، اینجا را کلیک کنید