نقل قولی از خلیل ملکی<br>کلیک کنید<br>

من در دوران رضاشاهی که شما نیز در بند بودید بیش از ۴ سال زندانی و تبعید بودم و به مناسبت مبارزات اجتماعی که در زندان داشتیم با زندان تاریک، با زندان انتقامی، با دزدان و جنایتکاران و بارها تازیانه خوردن و امثال ان آشنایی داشتم ، اما تمام این شکنجه ها توأم با شور و شوق انقلابی و در همراهی با رهروانی بود که متفقاً برای یک هدف مشترک می جنگیدیم.

حال آنکه آنچه در فلک الافلاک منتظر من بود یک شکنجه روحی از نوع جدید است که در تمام ادوار گذشته تاریخ نظیر ندارد و از اختراعات قرن بیستم است. من در آنجا در یک محیط کینه و نفرت غوطه ور بودم.

این که انسان تک و تنها در میان گروهی زندانی باشد که همرزمان سابق او بوده اند ولی به او به نظر یک دشمن و خیانتکار می نگرند عذاب الیمی است که تنها کسانی که در معرض آن باشند به درجه خردکنندگی ان پی می برند...

(رفقای حزبی) نقشه قتل مرا در فلک الافلاک کشیده بودند به این ترتیب که گویا قرار بود خسرو قشقایی قیام کند و خرم آباد را فتح کند، و مقارن همین احوال افسران توده ای که در قسمتی از فلک الافلاک زندانی بودند قیام کنند و کنترل زندان را بدست گیرند و برای من نیز پیش بینی شده یود که قبل از رسیدن قشقایی ها ، داخل «دز» یک هیئت سه نفری مرا «محاکمه» و فی المجلس اعدام کنند.

از «نامه خلیل ملکی به دکتر مصدق»  

 


   برای خواندن نقل‌قول‌های دیگر، اینجا را کلیک کنید