شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

چهارشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۷ اوت ۲۰۲۲



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

«ما گرسنه ایم، گرسنه» - نگاهی به رویدادهای کارگری در اردیبهشت 85

زينت ميرهاشمي

zinat_mirhashemi@yahoo.fr علیرغم دستگیری تعدادی از فعالان جنبش کارگری و ایجاد رعب و وحشت، اول ماه، روز کارگر، در نقاط مختلف و مستقل از مراسم رسمی اعلام شده برگزار گردید. در تجمع اعلام شده از طرف «خانه کارگر»، شرکت کنندگان بر خلاف نیت برگزارکنندگان، خواستهای خودشان را اعلام کردند. پایوران رژیم در روز کارگر قصد داشتند شعار «انرژی هسته ای حق مسلم ماست» را در بین کارگران مطرح کرده و با فریب کارگران از این ژست تو خالی در محافل بین المللی استفاده کنند. جمهوری اسلامی تلاش می کند این پرونده را به پرونده ای «ملی» تبدیل کرده و پایه سیاستهای ماجراجویانه اش روی این بحران را، فریبکارانه، «ملی» دانستن این پرونده اعلام می کند. علیرغم تبلیغات پر سر و صدا در رسانه های رژیم و نشان دادن چهره ای مظلوم و «حق طلب» در برابر امپریالیسم جهانخوار، تا کنون در این امر شکست خورده اند و مردم ایران با عدم پشتیبانی خودشان نشان داده اند که خواهان صلح، آرامش و امنیت در منطقه و در ایران هستند. در مراسم روز کارگر کارگران شعار می دادند «انرژی اتمی را ول کن به ما بچسب، ما گرسنه ایم.»، «ما گرسنه ایم، گرسنه». کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران روز اول ماه مه، در جلوی ساختمان مرکزی این شرکت تجمع اعتراضی بر پا نمودند. این اقدام از طرف دانشجویان و مردم مورد حمایت قرار گرفت. شرکت کنندگان در این تجمع ضمن اعلام مطالبتشان، خواهان آزادی منصور اسانلو، حق تشکل مستقل، و حق اعتصاب بودند. این مراسم مورد یورش وحشیانه پلیس قرار گرفت و تعدادی از شرکت کنندگان و فعالان جنبش سندیکایی شرک واحد دستگیر شدند. شورای عالی کار، حداقل دستمزد در سال 85، برای کارگران رسمی 150 و کارگران قراردادی 180 هزار تومان تعیین کرد. این افزایش ناچیز حقوق که هیچ خوانایی با وضعیت زندگی مزدبگیران و رشد قیمتها ندارد، مورد اعتراض کارگران و مزدبگیران قرار گرفت. دو نرخی کردن دستمزد، در حالی که کارگران قراردادی شمول قانون کار نبوده و در برابر کارفرمایان قادر به دفاع قانونی از خودشان نیستند، منجر به اخراج گسترده کارگران قراردادی در بسیاری از واحدهای تولیدی شد. این افزایش اندک و دو نرخی کردن، ابزاری در دست کارفرمایان و نیز وابسته های «خانه کارگر»، و «شوراهای اسلامی» جهت خواباندن اعتراضهای کارگری بر سر اصل موضوع یعنی میزان «دستمزد تعیین شده» شد. حداقل دستمزد تعیین شده از طرف شورای عالی کار و هر چه نزدیک شدن مزدبگیران به خط فقر و زیر آن، از چالشهای جنبش کارگری با کارفرمایان و نیز دولت حامی آنها بوده و خواهد بود. سیاسهای به کار برده از طرف کارفرمایان و حمایت دولت از آنها قصد دارد این نقطه چالش را کمرنگ کند و کارگران را به همان حقوق ناچیزشان برای از دست دادن شرایط رقت بار فعلی راضی نگاهدارد. در ماهی که پشت سر گذاشتیم، اعتراضهای کارگری همچنان ادامه داشته است. اعتراض به اخراج کارگران قراردادی، اعتراض به عدم دریافت حقوق، بیکاری و عدم امنیت شغلی از جمله مهمترین محور اعتراضها بوده است. در زیر به برجسته ترین این رویدادهای کارگری اشاره می شود: کارگران «نساجی خامنه» واقع در آذربایجان شرقی در هفته اول اردیبهشت به مدت یک هفته دست به اعتصاب زدند. این کارگران به تاخیر در پرداخت حقوقشان در سال جاری و عدم دریافت مطالباتشان در سال گذشته اعتراض داشتند. کارگران «فرنخ و مه نخ» روز 6 اردیبهشت به دلیل نپرداختن حقوقشان، جاده اصلی قزوین به تهران را به عنوان اعتراض بستند. به گزارش ایلنا چهارشنبه 6 اردیبهشت، در سومین روز متوالی این حرکت اعتراضی، تعداد کارگران شرکت کننده در این اقدام، 600 نفر رسیده بود. کارگران اخراجی شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه روز شنبه 2 اردیبهشت در مقابل دفتر مرکزی شرکت واحد تجمع اعتراضی بر پا نمودند. این کارگران خواهان بازگشتن به سر کار خود بودند. کارگران شرکت «فولاد آلیاژی» در یزد، روز یکشنبه 10 اردیبهشت دست به اعصتاب زدند. کارگران اعتصاب کننده به عملکرد مدیریت مبنی بر اخراج 4 نفر از کارگران این شرکت به بهانه «اخلالگر و آشوبگر» اعتراض نمودند و خواهان بازگشت همکاران خود به سرکارشان شدند. معلمان اردبیل روز سه شنبه 12 اردیبهشت در مقابل محوطه سازمان آموزش و پرورش تحصن اعتراضی نموده و خواستار رسیدگی به مشکلاتشان شدند. کارگران «کاشی گیلان» روز شنبه 16 اردیبهشت در اعتراض به عدم دریافت حقوقشان در مقابل ادارت کل کار و تامین اجتماعی این استان تجمع کردند. روز یکشنبه 17 اردیبهشت، کارگران شرکتهای تکنیک کتر و تیگو و پتروشیمی زاگرس درمنطقه عسلویه در اعتراض به پرداخت نشدن چندین ماه حقوق و مطالبات خویش، تجمع اعتراض آمیز بر پا کردند. روز دوشنبه 18 اردیبهشت، کارگران شرکت «لاستیک البرز» در اعتراض به عدم دریافت چندین ماه حقوقشان در مقابل محل این کارخانه تجمع اعتراضی بر پا نمودند. تعداد کارگران شرکت کننده در این اعتراض 400 نفر بوده است. کارگران «نساجی غرب» در استان کرمانشاه روز سه شنبه 19 اردیبهشت در محل کارخانه تجمع اعتراض آمیز بر پا نمودند. این کارگران که تعداشان به 140 نفر می رسید به عدم دریافت حقوقشان که به بیش از 4 ماه می رسید اعتراض کردند. کارگران شرکت «دشت ناز» واقع در ساری روز یکشنبه 24 اردیبهشت، در اعتراض به وضعیت کاری خود، در مقابل ساختمان استانداری مازندران دست به تجمع اعتراض آمیز زدند. کارگران «صنایع پوشش رشت» در اعتراض به عدم دریافت 8 ماه حقوقشان روز سه شنبه 26 اردیبهشت در مقابل اداره کل صنایع استان گیلان تجمع اعتراضی بر پا نمودند. کارگران شرکت «الکتریک ایران رشت» روز سه شنبه 26 اردیبهشت در اعتراض به شرایط کاری و حقوق خود حاده اصلی خیابان حافظ رشت را بستند. ایلنا تعداد کارگران شرکت کننده در این اقدام کارگری را 300 نفر اعلام کرده است. روز چهارشنبه 27 اردیبهشت، کارگران کارخانه «نخران» واقع در استان قزوین در اعتراض به عدم دریافت حقوق به مدت یک سال در محل «خانه کارگر» این استان تجمع اعتراضی بر پا نمودند. تعدادی از کارگران پتروشیمی واقع در استان خراسان شمالی روز یکشنبه 31 اردیبهشت در محل مجتمع این پتروشیمی تجمع اعتراضی بر پا کردند. علت اعتراض این کارگران طرح مدیریت این مجتمع مبنی بر تبدیل سمت کارگران فنی به کارگران خدماتی بود.

منبع: ماهنامه نبرد خلق شماره 251




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
زينت ميرهاشمي:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.