شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

پنجشنبه ۳۰ دی ۱۴۰۰ - ۲۰ ژانویه ۲۰۲۲



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

مبارزه ای جهانی برای احقاق حقوق کارگران

زينت ميرهاشمي

روز اول نوامبر 2006، یک رویداد تاریخی در سطح جهان به وقوع پیوست. اتحادیه بین المللی سندیکاها (ITUC) به مثابه بزرگترین تشکل کارگری در جهان با نمایندگان 360 تشکل کارگری که 150 میلیون کارگر از 156 کشور جهان را نمایندگی می کنند، با تشکیل کنگره موسسان اعلام موچودیت کرد.
کنگره موسسان این تشکل بین المللی کارگری به مدت سه روز در وین برگزار شد. اتحادیه ی بین المللی سنیکاهای آزاد (ICFTU) با بیش از 150 میلیون عضو ، اتحادیه جهانی کار (WCL)با 26 میلیون عضو، 8 اتحادیه ملی، در این کنگره جهانی شرکت داشتند. بنیانگذاران این اتحادیه بین المللی هدف خود را پاسخ به ضرورت جهانی کارگران و کارمندان در مقابل جهانی سازی نئولیبرال دانسته اند. این تشکل پیوند سندیکاها و اتحادیه های بین المللی در سطح جهان و نیز گامی به سمت سازمانیابی مبارزه ای جهانی برای احقاق حقوق کارگران و تاثیر بر روند جهانی سازی خواهد بود.
«گای رایدر Guy Ryder» دبیر کل اتحادیه بین المللی در رابطه با موضوع تاسیس این نهاد گفت: «در حالی که اقتصاد جهانی شده است مزدبگیران (کارگران و کارمندان) نیز باید جهانی شوند.» وی تشکیل اتحادیه های بین المللی را برای نمایندگی موثر و دفاع از حقوق و منافع کارگران و کارمندان در اقتصاد جهانی، ضروری دانست.
وی در سخنرانی خود در کنگره موسس این اتحادیه در وین گفت: «کنگره ای که امروز در آن شرکت داریم، یک رویداد تاریخی است. تشکل جدید نماینده حقیقی کارگران و کارمندان و متحدترین اتحادیه ی سیندیکایی در تاریخ خواهد بود... » وی در رابطه با ضرورت تشکیل این اتحادیه گفت: «ما به یک جنبش گسترده ی سندیکایی در سطح بین المللی نیازمندیم که بتواند به چالشهای رو به گسترش روند جهانی شدن پاسخ دهد.»
رودلف هونستورفر، رهبر اتحادیه ی کارگری اتریش در سخنان خود در این کنگره گفت: «اقتصاد مدتهاست که جهانی شده و حال این کارگران و کارمندان هستند که باید جهانی شوند.» وی همچنین گفت: «ما شبکه ی سندیکاها و اتحادیه ها را در سطح جهان به یکدیگر پیوند می دهیم تا بتوانیم با یکدیگر و به طور متحد وارد عمل شویم.»
تشکیل این نهاد بین المللی کارگری گامی در راستای مبارزه با جهانی سازی نئولیبرال و نقطه عطفی در آغاز قرن بیست و یکم در مبارزه کارگران و زحمتکشان در سطح جهان خواهد بود. یکی از کارکردهای پایه ای این نهاد کارگری، پیوستگی مبارزه کارگران به ویژه در کشورهای پیرامونی که در برابر یورش لجام گسیخته و توحش سرمایه داری بی رحمانه به لشکر فقیران افزوده می شوند، است. دفاع از حقوق زنان کارگر که تبعیض جنسیتی به تبعیض شغلی یاری می دهد در سرلوحه چنین ابتکار کارگری باید قرار گیرد تا بتواند رهاوردی موثر در پیکار طبقاتی کارگران داشته باشد.
گسترده ترین وحدت ممکن کارگران، پیکاری است در برابر تقسیمات جغرافیایی، ملی و نژادی که سرمایه داران مشوق آن هستند. به هر صورت پیدایی این تشکل جدید به همه کارگران، مزدبگیران و کارمندان مبارک باد. به امید و تلاش برای دفاع از حقوق کارگران ایران که از اولیه ترین حقوق خود، حق تشکل یابی مستقل و اعتصاب محروم هستند، برآمدن چنین نهادی از گامهای بلند در مبارزه کارگران جهان، که کارگران ایران را هم در بر خواهد داشت، به شمار می رود.

دستگیری منصور اصانلو
منصور اصانلو، رئیس سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، صبح یکشنبه 28 آبان توسط ماموران رژیم دستگیر شد. منصور حیات غیبی و ابراهیم مددی نایب رئیسان سندیکای شرکت واحد که هنگام دستگیری منصور اصانلو همراه او بودند در هنگام اعتراض به این دستگیری مورد ضرب و شتم ماموران قرار گرفتند. مسئولان سندیکای شرکت واحد قصد داشتند برای پیگیری شکایت کارگران اخراجی سندیکا به اداره کار بروند. منصور اصانلو در دی ماه سال گذشته دستگیر و مدت 8 ماه را در زندان گذراند و سرانجام رژیم مجبور شد زیر فشار نیروهای بین المللی وی را با وثیقه 150 میلیون تومانی آزاد کند.
فدراسیون بین المللی حمل و نقل و کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری نسبت به دستگیری مجدد منصور اصانلو اعتراض کردند. نیروهای مدافع جنبش کارگری و فعالان نهادهای حقوق بشری در تلاش برای آزادی منصور اصانلو، دستگیری وی را محکوم کردند.

زندان برای محمود صالحی
شعبه اول بیدادگاه شهرستان سقز طی حکمی محمود صالحی را به 4 سال زندان و جلال حسینی را به دو سال محکوم کرد.
این فعالان کارگری در راهپیمایی اول ماه مه، روز کارگر در سال 1383 همراه با 5 نفر دیگر در سقز دستگیر شده بودند.

یورش نیروهای انتظامی به کارگران
به دنبال یورش وحشیانه نیروهای انتظامی به کارگران بندر دیلم واقع در بوشهر، یک کارگر کشته و کارگر دیگری زخمی شد. مردم زحمتکش در این منطقه مرزی به دنبال این جنایت، از روز شنبه 14 آّبان دست به اعتراض زدند. اعتراض مردم این منطقه روز یکشنبه ادامه داشته است.
رویارویی سرکوبگرانه با اعتراضهای مسالمت آمیز کارگران در دولت پاسداران شدت گرفته است. در مجلس هفتم ارتجاع موضوع برخورد خشن تر با تجمع های کارگرانی که ماههاست مزدی دریافت نکرده اند و هیچ چشم اندازی برای بهبود وضعیت خود در ساختار این رژیم نمی بینند مطرح است. کارگران در ماههای اخیر علیرغم ضرب و شتم، غیر قانونی بودن، غیر شرعی بودن اعتصاب و اعتراض، باز هم به اعتراض برخاسته اند.
عطار زاده نماینده بوشهر در مجلس هفتم در تایید کشتار کارگران می گوید: «در روز روشن و در منظر دیدگان مردم و با عنوان مبارزه با قاچاق که هیچگونه واقعیتی ندارد، کارگران و رانندگان شاغل در اداره گمرک به رگبار گلوله بسته می شوند.» وی تایید می کند که کارگری به نام «بارونی حقیقت» با اصابت گلوله به مغزش بلافاصله جان باخته و تعداد دیگری زخمی می گردند.
کشتار کارگران بی دفاع، جنایت علیه بشریت و محکوم است. استبداد مذهبی حاکم بر ایران، بعد از کشتار روشنفکران و مبارزان، حال به خفه کردن صدای کارگران و حتا کشتار آنها دست می زند. این گونه سرکوب حرکتهای مسالمت آمیز کارگری نشانه هراس رژیم از سازمانیابی و گسترش جنبش کارگری است.
در حالی که اعتراضهای کارگری در بیشتر موارد به طور مشخص رژیم را زیر ضرب می گیرد، وابستگان حکومتی مثل محجوب سعی می کنند نظام را از پیکان حمله کارگران خارج کرده و رنگ دیگری به آن بدهند. وی و همقطارانش در شوراهای اسلامی کار، با هدف حفظ نظام، مانعی در برابر سازمانیابی مستقل کارگری و رویاروئیهای کارگران برای احقاق حقوقشان با کارفرمای بزرگ (دولت) هستند.
محجوب دبیر تشکل دولتی خانه کارگر، در رابطه با شدت گیری اعتصابات کارگری می گوید: «هنوز بحث در این خصوص زود است.» وی در باره بحران کارگری می گوید: «این موضوعات محدود به کارگر و کارفرماست به گونه ای که کارگران دولت را مقصر نمی دانند.» اگر شعارهای کارگران در حرکتهای اعتراضیشان را نگاهی اندازیم دقیقا به نظام بر می گردد. خصوصی سازی بیش از 80 درصد مالکیت دولتی و آنهم سپردن مالکیت به خودیها و آقازاده ها و رانت خواران حکومتی که بازتاب آن، فقر و تنگدستی بیشتر کارگران و نابودی واحدهای تولیدی با سابقه در ایران هستند چگونه می تواند نظام ولایت فقیه را از پیکان مبارزه کارگران دور سازد. هدف محجوبها خنثی کردن پیکار کارگران علیه قدرت جمعی یعنی قدرت سیاسی طبقه حاکم است.

مهمترین اعتراضهای کارگری
روز یکشنبه 21 آبان بیش از 400 نفر از کارگران شرکت «نوشاب» در تهران در اعتراض به عدم دریافت حقوق خود دست از کارکشیده و اعتصاب کردند.
کارگران «کاعذ سازی کارون» صبح روزیکشنبه 21 آبان در برابر دفتر ریاست جمهوری گردهمایی اعتراضی بر پا نمودند. کارگران این واحد تولیدی به مدت 8 ماه است که حقوقشان را دریافت نکرده اند. رویدادهای چند روز گذشته در جنبش کارگری نشان می دهد که این جنبش در مسیری به جلو جریان دارد.

روز شنبه 7 آبان کارگران واحد ریسندگی «شاهو» واقع در سنندج در محل کار خود تحصن کردند. کارگران شرکت کننده در این تحصن به احتمال اخراج از کار و عدم دریافت حقوقشان اعتراض داشتند.
روز یکشنبه 7 آبان تعدادی از کارگران کارخانه های شهر ری در مقابل مجلس گرد هم آمدند و به طرح تغییرات در قانون کار اعتراض کردند. کارگران در این گردهمایی شعار می دادند: «اصلاح قانون کار – اخراج کارگران قراردادیست» ، «اصلاح قانون کار – اخراج کارگران قراردادیست».
 اول آذر 1385

منبع: ماهنامه نبرد خلق شماره 257




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
زينت ميرهاشمي:



[تاریخ ارسال: 30 Nov 2006]  [ارسال‌کننده: علی یحی پور (سل تی تی )]  [ s.salehkia@freenet.de ]  
تز انحطاط کارل مارکس چنین است مارکس می گوید وقتی یک وجه تولید به انحطاط می رسد از نرمهای وجه تولیدی آینده کمک می گیرد برای اینکه جلوی منحط شدن خود را بگیرد جلوی نابودی خود را بگیرد مثلاٌ دولت رفا که آموزش رایگان وبهداشت رایگان وبیمه ء بیکاری را در برنامه خود دارد از وجه تولیدی جامعه ء آینده گرفته است تا جلوی سقوط خود را بگیرد اما مارکس می گوید اینها شکلش از وجه تولیدی آینده هستند ولی محتوایش مسخ شده است ومارکس بر روی این مسخ شدن تاکید دارد این نماد ها از وجه تولیدی آینده در خدمت نظام سرمایه داری عمل میکنند وهیچ وقت سوسیالیستی نیستند در خدمت سرمایه اند . یعنی وجه تولید سوسیالیستی برعکس تولید کالائی سرمایه داری که در دل نظام فئودال رشد می کند وجه تولید سوسیالیستی در دل نظام سرمایه داری نمی تواند رشد کند وجه تولید سوسیالیستی از نفی انقلابی سرمایه است که حاصل میشو د در حالیکه در درون جامع فئودالی قرن 16 و17 در اروپا تولید کالائی سرمایه داری وتولید صنعتی وانباشت اولیه ء سرمایه در دل جامعه فئودالی بوجود آمد ویک انقلابی جامعه فئودالی وسرمایه داری را از نظر اقتصادی از هم جدا نمیکند اما در تولید سوسیالیستی نظام اشتراکی آینده از نفی انقلابی سرمایه بیرون می آید وطبقه کارگر باید تمام دستگاهای سرمایه را نابود کند مارکس تاءکید روی این نابود کردن دارد تا بتواند تولید سوسیالیستی را سازمان دهد وتولید براساس نیاز انسان انجام شود نه سود وکار کار خلاق شود نه کار آبستره وتجریدی واز خود بیگانه .کارگر به عنوان زایده سرمایه بیرون بیاد وانسان نامیده شود نه برده ءسرمایه ؛ باید طبقهء کارگر به شکل انقلابی از بورژوزی خلع ید کند تا بتواند نظام آینده را بر روی ویرانه های جامعهء سرمایه داری بنا کند در نتیجه این بحث تئوریک می خواهم نتیجه بگیرم که سندیکاهای زرد که بورژوازی تدارک می بیند برای سرکوب طبقه ءکارگر است نه برای پیش برد امر مبارزاتی طبقهء کارگر ؛هم بستگی بین المللی کارگران یک نمادی یست از جامعه آینده که میتواند براثرمبارزات طبقهء کارگر در دل نظام سرمایه داری در یک تناسب قوای طبقاتی بوجود بیاید که مستقل از دولت بورژوائی عمل کند اما بورژوازی هرگز آنرا تحمل نخواهد کرد در نتیجه مارکس اشرافیت کارگری را مطرح میکند که از دل سندیکاهای زرد بورژوازی بیرون می آید این سندیکاها برای به انحراف کشاندن مبارزات طبقهء کارگر درسطح بین المللی توسط بورژوازی سازماندهی میشوند یک نیروی انقلابی ویک مارکسیست انقلابی نباید فعالیت های خود را برروی این سندیکاهای زرد بنا کند مگر اینکه سندیکالیست باشد نه کومونیست وسازمان چریکهای فدائی خلق شاخهء آقای سامع سندیکالیست هستند نه کومونیست واپورتونیسم راست را در جنبش طبقهء کارگر نمایندگی می کنند وستون پنجم بورژوازی آینده را در جنبش طبقهء کارگر نمایندگی میکنند ودهنشان آب می افتد از تشکیل چنین تشکلات به اصطلاح کارگری که جز خنجر زدن به قلب پرولتاریای انقلابی وظیفهء دیگری ندارند نه خانم هاشمی مقاله شما خاک پاشیدن به چشم پرولتاریای ایرانست شما بعنوان یک" مارکسیت" بایستی ماهیت اپوتونیستی چنین سندیکاهائی را برای مردم ایران به خصوص طبقهء کارگر ایران افشاء کنید نه بر آن دخیل به بند ید ولی متاءسفانه وظایفتان درمقابل کارگرانست وبه کارگران دروغ می گوئید اما طبقه ءکارگر مثل همیشه چهره ء شما را افشاء خواهد کرد...   

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.