20/05/2024

آیا ایران می‌تواند ظرف یک هفته بمب هسته‌ای بسازد؟ (برگردان)

ا. م. شیری
در گزارش مؤسسۀ علوم و امنیت بین‌المللی آمریکا (ISIS) آمده است: ایران اکنون اورانیوم با درجۀ غلظت کافی برای تولید اولین سلاح هسته‌ای خود در عرض یک هفته و در مجموع، شش کلاهک هسته‌ای ظرف یک ماه در اختیار دارد.
نویسندگان این گزارش معتقدند با توجه به اینکه روابط ایران با غرب در سطح بسیار پائینی قرار دارد، اکنون توانایی تهران در زمینۀ فنآوری نظامی هسته‌ای بیش از هر زمان دیگری قابل توجه است. به نظر آن‌ها، این کشور فرصت‌های عظیمی برای یک جهش بلند رو به جلو دارد. در حال حاضر، ایران قادر به تولید چنان حجمی از اورانیوم غنی شده تا ۶۰ درصد است که تنها بخشی از آن برای ساخت سلاح هسته‌ای در عرض یک هفته کفایت می‌کند.
نویسندگان گزارش بر این باورند که در حال حاضر می‌توان در مورد ساخت ۶ کلاهک هسته‌ای توسط ایران در ماه صحبت کرد و تا پنج ماه دیگر این کشور ممکن است ۱۲ کلاهک تولید کند. با این حال، بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی خاطرنشان می‌کنند، اگر ایران به آن‌ها اجازۀ بازرسی ندهد، تشخیص این نقض برای بازرسان آژانس دشوار خواهد بود.
کارشناسان آمریکایی نتیجه می‌گیرند: «ایران از توانایی کافی برای تولید حجم زیاد اورانیوم غنی‌شده و رسیدن به سطح غنی‌سازی تا ۹۰ درصد، یعنی اورانیوم با درجۀ تسلیحاتی برخوردار است». آن‌ها خاطرنشان می‌سازند که «ایران اهداف بلندپروازانه‌ برای توسعۀ برنامۀ غنی‌سازی خود دارد و برای دستیابی به ده‌ها هزار سانتریفیوژ پیشرفته با سطوح مختلف غنی‌سازی و ده‌ها هزار کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده تلاش می‌کند».
در گزارش مؤسسۀ علوم و امنیت بین‌المللی آمریکا گفته می‌شود که ایران با داشتن ذخایر رو به رشد خود می‌تواند به سرعت «اورانیوم با درجۀ تسلیحات کافی برای یک زرادخانۀ هسته‌ای کوچک» تولید کند. در این صورت، شرایط برای غرب، بویژه اگر دسترسی ایران به سامانه‌های حمل سلاح هسته‌ای را در نظر بگیریم، بسیار دشوار خواهد شد.
لازم به ذکر است که در سال ۲۰۱۵، ایران و پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل باضافۀ آلمان [۵+۱]، برنامۀ جامع اقدام مشترک [برجام] را امضا کردند. طبق مفاد آن، تهران ‌باید در ازای لغو تحریم‌های بین‌المللی و یکجانبه، توسعۀ برنامۀ هسته‌ای خود را به اهداف منحصراً صلح‌آمیز محدود می‌کرد. اما پس از اعلام ترامپ مبنی بر خروج آمریکا از این توافق، تهران گفت که مذاکره با واشینگتن بیهوده است و پس از آن به توسعۀ برنامۀ هسته‌ای خود ادامه داد.
امروزه بسیاری از کارشناسان بر این باورند که تشدید فعالیت نیروهای طرفدار ایران در خاورمیانه به این دلیل است که تهران ممکن است در آیندۀ بسیار نزدیک سلاح هسته‌ای خود را تولید کند و این، یک تحول بسیار ناخوشایند برای دولت نتانیاهو و همچنین برای دولت بایدن خواهد بود.
نقل از: ساوتسکایا راسیا [روسیۀ شوروی]، وب‌سایت حزب کمونیست فدراسیون روسیه
پی‌نوشت:
آمریکایی‌های تا دلشان می‌خواهند، بگذار جفنگ ببافند! اما حالا نوبت ما ایرانی‌ها، از جمله، «من» است سؤال کنم: آیا مقامات وقت ایران، بویژه، آن‌هایی که به امید لغو تحریم‌های «آقای جهان» راضی به نشستن در پشت میز مذاکره با ۵+۱ شدند، هیچ درسی از دیگران، مثلاً، از تجارب اعمال تحریم‌های غرب علیه اتحاد شوروی یا فدراسیون روسیه، جمهوری سوسیالیستی کوبا، جمهوری دموکراتیک خلق کره و سایر تحریم‌شدگان آموخته بودند؟
آگر آری، پس‌ چرا رفتند پای میز مذاکره؟ مگر تجربۀ کشور‌های تحت تحریم نشان نداده است که قلدر جهان هرگز تحریم‌هایش را لغو نخواهد کرد! و آیا آن‌هایی که به امید لغو تحریم‌ها، ایران را به پای میز مذاکره کشاندند، از این اصل حیاتی واقعا بی‌خبر بودند که «عاقلان از تجربۀ دیگران می‌آموزند و ابلهان خود تجربه می‌کنند»!
و اگر نه، پس به چه حسابی و با امیدواری به چه چیز حق مسلم کشورمان را به مذاکره گذاشتند و برجام را امضا کردند؟
البته، پرسش من و ما ایرانی‌های میهن‌دوست و دلسوز وطن تنها این نیست، بلکه هزاران است. با این حال، می‌خواهم فقط یکی دو پرسش دیگر از ملا حسن فریدون روحانی ، رئیس جمهور وقت و دار و دستۀ حامی او بپرسم. اما قبل از طرح سؤال کمی توضیح: یادمان نرفته که این آقای رئیس جمهور، نمی‌دانم چند سال برای اخذ دکتری در کشور ملکه فخیمۀ انگلیس اقامت داشته و تحصیل «علم» می‌کرده، بعد از امضای برجام در اجتماع مردم تهران فرمایش فرمودند: «…کاسبان تحریم، ناراحتید که تحریم‌ها برداشته می‌شوند… از کجا آب و صابون بیاریم صورت‌تان را بشوریم»! و جوانان طرفدار خود را با تی‌شرت‌های منقش به پرچم امپریالیسم آمریکا در خیابان‌ها به رقص و پایکوبی تشویق کرد… مضحکه این است که آقای دکتر، رئیس جمهور «با سوات»، تحصیل کردۀ انگلیس، الان نمی‌دانم ولی انگار تا آن موقع فرق مصادر «شستن با شوریدن یا شوراندن» را تشخیص نمی‌داد: «بشوریم»!‌
اما حالا سؤال: من بعنون یک ایرانی می‌پرسم از کجا آب و صابون بیارم صورت آقای «دکتر» رئیس جمهورِ کلید مک‌فارلن به دست، «با سوات»، دروغگو و دانندۀ زبان جهان را «بشورم»؟
شاید او و همپالگی‌هایش در صدد توجیه برآیند، که بعله، چون دونالد ترامپ، رئیس جمهور «آقای جهان» و یکی از سردسته‌های گردن کلفتان بین‌المللی از برجام خارج شد، تحریم‌ها لغو نشدند. در این صورت، گمان نمی‌رود آن‌ها فراموش کرده باشند که برجام در سال ۲۰۱۵ امضا شد، اما ترامپ در بهار سال ۲۰۱۸ برجام را پاره کرد. و لذا، برای لغو تحریم‌ها، سه سال وقت، نه تنها کافی، حتی زیادی بود.
سؤال آخر این که، آیا ملا حسن روحانی نباید پاسخگوی دروغگویی‌ها و خیانت‌هایش به کشور باشد؟
اگر آری! پس، کو و کی؟ و اگر قوۀ قضائیۀ کشور معتقد است نه! در این صورت، بنده عرض قابلی ندارم، جز اینکه می‌دانم انرژی هسته‌ای حق انحصاری هیچ کشوری نیست و استفاده از آن، چه برای مقاصد صلح‌آمیز و چه با اهداف دفاعی- نظامی حق مسلم همۀ کشورها، بویژه، ایران است که بعد از انقلاب بهمن سال ۱۳۵۷ به این سو، همواره از سوی غرب به سردگی آمریکا به انحاء و اشکال مختلف تهدید می‌شود.
ناگفته روشن است که از میان هشت کشور دارندۀ زرادخانۀ تسلیحات هسته‌ای، تنها آمریکا از سلاح اتمی علیه بشر استفاده کرده و بارها بمب‌های حاوی اورانیوم ضعیف شده بر سر مردم بی‌دفاع افغانستان، عراق و دیگر کشورهای مورد هجوم خود ریخته است. افزون بر این، لازم به ذکر است که آمریکا در سال ۱۹۴۹ برای بمباران اتمی ۳۰۰ شهر اتحاد شوروی برنامه‌ای با عنوان دراپشوت تنظیم کرده بود. اما بدنبال آزمایش بمب هسته‌ای اتحاد شوروی آن را لغو کرد.
ضمناً، کمترین تردیدی در این امر نیست که اگر جمهوری دموکراتیک خلق کره زرادخانۀ هسته‌ای خود را بموقع تکمیل نمی‌کرد تا کنون امپریالیسم آمریکا خاک آن را مانند بخش جنوبی شبه‌جزیرۀ کره، لائوس، کامبوج، فیلیپین، ژاپن… یوگسلاوی، عراق، افغانستان، لیبی و غیره به توبره کشیده بود.
بنابراین، ایران باید با اجتناب اکید از اشتباه لیبی و با توجه به اینکه آمریکا علاوه بر خاک خود، زرادخانۀ کاملی نیز در قلمرو آلمان، اسرائیل و ترکیه دایر نموده، کشتی‌های مسلح به سلاح اتمی آن در دریاها و اقیانوس‌ها دائماً پرسه می‌زنند،‌ روسیه و پاکستان، همسایگان دیوار به دیوار ما به تسلیحات اتمی مسلح هستند، مصرانه بر این باورم که اگر ایران ما نیز تسلیحات اتمی خود را تولید کند، آسمان اصلا به زمین نمی‌آید. طرفه اینکه ایران بر خلاف امپریالیسم آمریکا که تمام تاریخ نحس خود را در جنگ و حمله به سر برده، طی دو قرن اخیر به هیچ کشوری حمله نکرده است.
https://eb1384.wordpress.com/2024/02/18/
۲۹ بهمن- دلو ۱۴۰۲