یکی از دوستداران مجاهدین خلق، در عکس العمل به نیشتر 14 شهریور، از این قلم،متنی کوتاه، اما گویایی ارسال کرده است «به نظر من همین شعار نه جنگ نه مماشات کافیست. بیشتر از اون میره تو جیب رژیم». از آنجاییکه این انسان پاکسرشت را می شناسم و به لحاظ «فرهنگی» همولایتی هستیم، این جمله آخر را شخصی نگرفته و با مطرح کردن چند سوال حاشیه ای، به کُنه مطلب می پردازم.
آیا وقتی مجاهدین از پاریس به عراق، دقیقا زمانی که عراق بر سر مردم بمب و موشک می انداخت، سفر کردند، هراس از این داشتند که «میره تو جیب رژیم»؟
آیا وقتی مجاهدین به «انقلاب ایدئولوژیک درونی» ورود کردند، هراس از این داشتند که «میره تو جیب رژیم»؟
آیا وقتی شورای ملی مقاومت ایران، ماده الحاقی را به تصویب رساندند و اعضا مکلف شدند که با هیچ ژورنالیست و یا سایتی مراوده نداشته باشند، هراس از این داشتند که «میره تو جیب رژیم»؟
آیا وقتی اینهمه سازمان و شخصیت مطرح در جبهه سزرنگون طلبی، با حفظ اصول، علیه تهاجم نظامی اسرائیل و آمریکا موضع قاطع گرفتند هراس از این داشتند که «میره تو جیب رژیم»؟
به نظر این قلم، یک نهاد سیاسی/نظامی، وقتی لازم باشد که به پروژه ای ورود کند، نباید هراس از این داشته باشد که «میره تو جیب رژیم»؟
در عین حال، وقتی یک نهادی مدعی است که «محور» است، و رهبر خود را «رهبر مقاومت» می نامد و برای دوران انتقال «رئیس جمهور» انتخاب می کند، ملتزم به بر داشتن برخی گامهاست، که مهمترین آن «تبیین» تصمیمات کلیدی است. فقط لازم است به بیانیه دیگر سازمان ها دقیق شویم. علل تهاجم اسرائیل و آمریکا را بازکردند، در عین حال از جایگاه سرنگون طلبی یک قدم عقب ننشستند.
شاید بد نباشد به پادکست سخنان مجاهد خلق پیرامون صلح بین عراق و ایران و مواضع شورای ملی مقاومت ملی ایران (بخش هشتم) که در 1403 تهیه شد، دقت کنیم (در دو سایت دیدگاه و بحران بازتکثیر شده است). ایشان مواضع صلح طلبانه را به درستی توضیح می دهند.
در عین حال، خوبست به ترفندهای ج.ا. در رسانه صدا و سیما هم توجه داشته باشیم. اخیرا و پس از تهاجم اسرائیل و آمریکا به ایران، بی دادگاه نمایشی و مسخره ای که جهت بررسی اتهامات به سازمان مجاهدین خلق ایران تشکیل شده، موضوع دادخواست جنایتکاران، از اینکه مجاهدین چه ضرباتی به آنها زده اند، تغییر کرده و به «همکاری مجاهدین با اسرائیل» در این 12 روز جنگ، چرخش پیدا کرده است. و یا پخش سریال هدفمند و غیر مستند «عملیات مهندسی» که از کانال 3 پخش و جایگاه ظالم و مظلوم بازنویسی شده است، دقت کنیم. دشمن بیکار ننشسته است.
ج.ا. در حال فرهنگ سازی و انحراف افکار عمومی است. دقیقا در این شرایط نهادهای مطرح باید پاتک های لازم را بکار بگیرند، از جمله و با حفظ اصول، موضع مشخص پیرامون جنگ 12 روزه.
وقتی ماده الحاقی به تصویب رسید، با وجود اینکه می دانستم طرف و منظور آنها این قلم و یا سایت دیدگاه نیست، بارها هشدار دادم که نمی توان مدافع مفاد بیانیه حقوق بشر و آزادی مطبوعات بود، اما به هر دلیلی «رکن چهارم» را به زیر سوال برد. امروز هم، با وجود اینکه می دانم مجاهدین اهل زد و بند با اجانب بر سر منافع ملی نیستند، عرض می کنم که موضع گیری لازم است. چرا که تفاوت بسیاریست بین بفرما، بنشین و بتمرگ. در مورد تهاجم نظامی اجانب به ایران باید گفت «بتمرگ»!
