دولت آینده ترامپ هر چند سیاستهای سختگیرانه‌تری علیه ایران اتخاذ خواهد کرد اما این به معنای بن‌بست کامل نیست. ایران با اتخاذ راهبردی مستقل، باز کردن درهای مذاکره مستقیم، و انجام اصلاحات داخلی، می‌تواند از این بحران عبور کند

رادیو فردا ازقول وزیر دفاع ترامپ نقل کرده که «نمی خواهیم بجنگیم، می خواهیم از جنگ چلوگیری کنیم». جمله پارادوکسی وجود دارد که «می جنگیم تا از جنگ جلوگیری کنیم». قاعدتا این دو با هم متفاوتند، اما اگر به بطن جملات بپردازیم هردو یک هدف دارند - «استثمار» و «تنظیم رابطه بنا...

ماهنامه خط صلح – یکی از اساسی‌ترین و بارزترین شاخص‌های جوامع مدنی، ابتنای امور، شئون و مناسبات اشخاص بر «قانون» و به تعبیری، وجود حاکمیت قانون است. بر این اساس، در ارتباط دولت و شهروندان و هم‌چنین شهروندان با هم، این قانون است که یگانه معیار تعیین وضعیت و روشن‌کردن...

ترامپ و ایلان ماسک اولی با نعره های فاشیستی و دومی با سلام هیتلری فاشیستی دست درازش ورود به کاخ سفید را آغاز کردند. گویی این بار با اعتماد بنفس و شتاب بیشتر برای اجرای سیاستهای راسیستی به صحنه برگشته اند. اجرائیات پنج روزه آغازین کار او مهر راسیسم و فاشیسم، زن ستیزی،...

در جهان مدرن، رسانه به عنوان یکی از ستون‌های اصلی قدرت و ثروت به شمار می‌روند. از زمان اختراع چاپ تا ظهور اینترنت و ماهواره و رسانه‌های اجتماعی، هر پیشرفت تکنولوژیک در عرصه ارتباطات، تعادل قوای میان سلطه‌گران از یک سو و مقاومت‌کنندگان را تغییر داده است. قدرت‌های مسلط،...

دعوا بر سر حق و باطل و عدل و بی‌عدالتی است. وقتی حق گروه و قوم و جنسیت و جامعه‌ای نادیده گرفته شود و نسبت به آنها با بی‌انصافی و بی‌عدالتی رفتار شود، آنها هم نخواهند پذیرفت، حتی اگر ادعا شود که آدم خوبی هستیم و حق با ماست.

اظهارات اخیر محمدجواد ظریف در مجمع جهانی اقتصاد و دیگر نشست‌های بین‌المللی بار دیگر نشان‌دهنده روند اشتباه و پر از چالش او در مواجهه با مسائل داخلی ایران در عرصه بین‌المللی است. او نه‌تنها در گذشته بلکه در دوران‌های مختلف، از زمانی که در مسئولیت‌های حساس دولت قرار داشت، مسائل داخلی کشور را در قالب اظهاراتی به دستاویزی برای نقد سیاست‌های داخلی و حمله به رقبا تبدیل کرده است. این رفتارهای ظریف به‌ویژه در زمان‌هایی که روابط ایران با دیگر کشورها حساس و پیچیده بوده، به بیگانگان فرصتی داده است تا از اختلافات داخلی ایران بهره‌برداری کنند.

اگر شرط کشاندن توده‌ها و منجمله پرولتاريا به مبارزه، خود مبارزه مسلحانه است آيا اين مبارزه مسلحانه بايد هدف خود را فقط پرولتاريا قرار دهد يا بايد بر تمام توده‌ها تکيه کند؟ آيا عمل و تبليغات انقلابی نبايد از توده‌ای‌ترين شکلش آغاز شود؟