امروز پس از سخنان ضدانسانی و ضد ایرانی ترامپ که مدنیت در ایران را نابود خواهد کرد، با چندتن از دوستان صحبت کوتاهی داشتم. از همه یک سوال می کردم.
چرا وقتی پاپ، ایتالیا، فرانسه، و…. و سازمان ملل این سخنان را شدیدا محکوم کرده اند، و پاکستان و ترکیه و مصر و عربستان سعودی در تلاشند تا سر رسیدن روز قیامت وعده داده شده ترامپ را به تعویق بیندازند، سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران علیه این وعده به جنایت علیه بشریت، موضع نگرفته اند؟ آیا سایت دیدگاه، در حد قد و قامتش، در این بزنگاه تاریخی می بایست این سوال را علنا مطرح کند یا نه؟
پاسخ ها بیشمار، بحث برانگیز و البته شایان تأمل بودند، و صمیمانه از این عزیزان که وقت گذاشته و پاسخ دادند، تشکر می کنم. از میان این پاسخ ها دو پاسخ را انتخاب کرده که در اینجا برجسته می کنم.
رفقایی نوشته اند که سازمان چریکهای فدایی خلق ایرن، چه بصورت اطلاعیه و یا گفتار هفتگی (مهدی سامع) و یا مطرح شدن در صفحات شخصی زینت میرهاشمی، بارها جنگ ارتجاعی را محکوم کرده و علیه آن موضع گرفته اند.
البته این دوستان به این نکته اشاره نداشته اند که موضعگیری علیه جنگ یک مبحث است، و موضعگیری علیه تهدید به کشتار جمعی، وپرداختن بها توسط خلقی ستمدیده بخاطر جنگ افروزی ج.ا. مبحثی جداگانه.
رفیق شفیق دیگری موضوع را از دریچه متفاوتی مطرح کرد. وی معتقد است که هرکس، از جمله سایت دیدگاه، حق بیان نظر و یا عدم بیان نظر خودش را دارد. بنابراین اگر سایت دیدگاه می خواهد این موضوع را در سایت مطرح کند، بخودش مربوط است.
وی ادامه داد که بنا به شناخت و تجربه ای که از مجاهدین دارد، آنها راه خودشان را می روند و به کسی توجه نمی کنند که چه می گوید و تا چه حد حرفش درست یا غلط است. وی معتقد است که یکی از دلایلی که اطراف مجاهدین دائما از هوادار خالی می شود، همین فرهنگی است که اتخاذ کرده اند. بنابراین، نوشتن یا ننوشتن تو (علی ناظر) تأثیری در این معضل نداشته، ندارد و نخواهد داشت.
این دو موضوع مرا به فکر فرو برد، و اینکه پاسخ در باورمندی من به تعریفم از آزادی، هدف، و آرمان نهفته است.
به راستی وظیفه «ما تک صدایان» چیست؟ سکوت؟ اجازه بدهیم هرکس هرطوری دلش می خواهد، عمل بکند بی آنکه در حد قد و قواره خودمان هشدار نداده باشیم؟
سایت دیدگاه و بحران دائما زیر ضرب ویروس و هک است و شرکت سرویس دهنده در حد امکاناتش (و پولی که من خرج می کنم که ناچیز است) تلاش می کند که این دو سایت را سرپا نگهدارد.
به باور من، سکوت خطاست و به جبهه دشمن یاری می رساند.
به باور من، دشمن پیش از آنکه ج.ا. و امپریالیسم باشد، رشد فرهنگ اپیزمنت و یا پاسفیسم در درون خود ماست.
به باور من، عاشقان آزادی خلق در 5 مهر 1360، فروغ جاویدان، و یا چند روز پیش، بیهوده جان فدا نکردند. سکوت امروز «ما تک صدایان» در برابر سکوت «پُرصدایان» نادیده گرفتن صدای آنهائیست که عاشقانه رفتند و در میان ما نیستند.
تا به روزی که هستم، دیدگاه و بحران سرپا است، و لنگان لنگان حرکت می کند، شدیدا بر این باورم که با تمام احترامی که برای اعضا و حامیان شورای ملی مقاومت دارم، «گفت، باید گفت» در غیر اینصورت هیچ تفاوتی بین حامیان مسخ شده رضاپهلوی و ذوب شدگان مرتجع ج.ا. و «ما تک صدایان» نخواهد بود.
دشمنی با ج.ا. تا سرنگونی ادامه خواهد یافت، چرا که جنگ حاضر برای ذبح یک قرن مبارزه برای آزادی است.
به باور من، شعار «مرگ بر امپریالیسم» هرلحظه معنا و مفهوم واقعی خود را بیشتر نمایان می کند. شاید امشب متوجه شویم که چرا امیرپرویزپویان و مسعود احمدزاده و بیژن جزنی و حنیف در تاریخ ایران درخشیدند.
آنها علیه «سکوت» قد علم کردند. نامشان گرامی باد!
بعدالتحریر: هماکنون ترامپ در «تروث» پیام داد که از تهدید به بمباران ایران در ازای بازشدن هرمز به مدت دو هفته عقب نشینی می کند. شایان توجه اینکه این دو هفته می تواند به صلح دائم بینجامد. صلح بدون شک به سرنگونی طلبان امکان فعاالیت کانون های شورشی، خیزش اجتماعی و نزدیکتر شدن به سرنگونی را می دهد.
علی ناظر
شبی که قرار است تمدن ایرانی از صفحه روزگار حذف شود، اما بسیاری سکوت کردند.
17 فروردین 1405
7 آوریل 2026
