تابوتگردانی با تعطیل کردن کسبوکار مردم، بستن راهها، مختل کردن زندگی شهروندان و تحمیل هزینههای سرسامآور طی چند روز به مردم، بیش از هر چیز شکست خیالپردازیهای یک دیکتاتور بیرحم و خونریز را به نمایش گذاشت. جنایتکاری که معترضان دیماه را «اغتشاشگر» نامید و دستور داد: «اغتشاشگر را باید به جای خودش نشاند.» (رسانه های حکومی، ۱۳ دی ۱۴۰۴)
علی خامنه ای؛ جنایتکاری است که هم جنگ را به ایران کشاند و هم بازماندگانش را پای میز مذاکره مستقیم نشاند. دیکتاتوری که با شعار «اقتصاد مقاومتی»، ریاضت اقتصادی را بر مردم تحمیل کرد و در نهایت، به خالق مجموعهای از بحرانهای ضد منافع ملی مردم و کشور تبدیل شد.
هدف رژیم از انتخاب شهرهایی مانند تهران، قم، مشهد، بغداد، کاظمین، نجف و کربلا برای برگزاری عزاداری حکومتی عزاداری، ارسال این پیام به جهان بود که حکومت ولایت فقیه همچنان تداوم دارد.
به توصیه دلنگرانان حکومتی، هدف از این جنازهگردانی باید «آزمون بزرگ دیپلماسی برای تشییع تاریخی» باشد؛ تشییعی که به گفته آنان «باید به جهان بگوید که ایران [بخوانید رژیم] پس از مرگ رهبرش، نه در وضعیت خلأ، بلکه در موقعیت انسجام ملی ایستاده است… این مراسم میتواند به یک تصویر ماندگار تبدیل شود.» (تلگرام رصد- عماد سلیمانی)
اما ترکیب شرکتکنندگان از کشورهای مختلف، در کنار عدم حضور سران کشورهای غربی و حتی بسیاری از مقامهای بلندپایه کشورهای همسو با جمهوری اسلامی، این آزمون دیپلماسی را با شکست روبهرو کرد. دلخوری آخوند ابطحی، رئیس دفتر محمد خاتمی، از دعوت نشدن چهرههای سابق نظام برای پررنگتر کردن «وحدت ملی» نیز در همین چارچوب قابل توجه است.
پس از روز اول نمایش حکومتی، سرکردگی آخوند محسنی اژهای بر قوه قضائیه، با حُکم مجتبی خامنهای ابقا شد. ابقای این جلاد، تداوم سرکوب، ادامه زنجیره اعدام، شکنجه و دیگر اشکال سرکوب است. پیامی روشن که در دستگاه سرکوب، هیچ تغییری رخ نداده است. رژیم میخواهد نشان دهد که در همچنان بر همان پاشنه میچرخد؛ اما زهی خیال باطل.
رژیم برای پاک کردن خونهای ریختهشده هزاران شهروند، به جنگ و سپس به چنین جنازه گردانیهایی نیاز دارد. در کشوری با حدود ۹۰ میلیون جمعیت، شمار شرکتکنندگان در این مراسم هیچ مشروعیتی به کارنامه خامنهای و جنایتهای حکومت او نمی بخشد. مطالباتی که به قیامهای دیماه ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸، خیزش ۱۴۰۱ و سرانجام قیام پرشکوه ۱۴۰۴ انجامید، همچنان پابرجاست و صورت مساله جامعه ایران تغییری نکرده است. از این منظر، قطار فرسوده حکومت دیگر بر همان ریل گذشته به حرکت خود ادامه نخواهد داد. هم جدال باندهای حکومتی افزایش خواهد یافت و هم خروش توده ای.
فراسوی خبر … دوشنبه ۱۵ تیر
زینت میرهاشمی
