با وجود اینکه ترامپ دیگر مقامات آمریکایی مانند لیندسی گراهام، در هفتههای اخیر بارها رضا پهلوی را تحقیر کرده و نقش مؤثری برای اون در نظر نگرفتهاند، جریان سلطنتطلبان همچنان تصور میکنند که عامل اثرگذاری در تحولات سیاسی ایران هستند.
گروه دیدهبان غرب: به تازگی «سعید قاسمینژاد» مشاور شاهزاده رضا پهلوی در گفتوگو با شبکه فارسیزبان منوتو درباره مداخله خارجی در ایران گفته: «این حمایتها تنها تا جایی قابل قبول است که مانع استقرار یک دولت ملی نشود و به تجزیه کشور منجر نگردد و هیچ بخشی از خاک کشور قابل واگذاری نیست».
درواقع این موضعگیری را میتوان بهعنوان واکنشی به اظهارات ترامپ و دیگر مقامات ایالات متحده درباره رضا پهلوی و جریان سلطنتطلب دانست.
ماجرا از این قرار است که رضا پهلوی و جریان سلطنتطلب برای بهقدرترسیدن در ایران روی حمایت ترامپ و مداخله نظامی آمریکا، حساب ویژه باز کرده بودند؛ تا جایی که رضا پهلوی پیش از حمله آمریکا به ایران، خواستار مداخله نظامی ترامپ در ایران شده بود و پس از حمله نیز، این اقدام را «بشردوستانه» خوانده بود.
هرچند نهایتاً پس از ناکامیهای پیدرپی رضا پهلوی در فراخوانهای متعدد ـ بهویژه شکست مضحک رضا پهلوی در فراخوان چهارشنبهسوری ـ آمریکاییها به این نتیجه رسیدهاند که تاریخ انقضاء پهلوی تمام شده است؛ تا جایی که چند روز پیش، نیویورکر گزارش داده بود: «ترامپ و دستیارانش رضا پهلوی را شاهزاده بازنده نامیدهاند».
اما باید توجه داشت که تعیین این خطوط قرمز ـ درباره مداخله خارجی در ایران ـ توسط سعید قاسمینژاد، پس ادعای اخیر ترامپ مبنیبر دستیابی به نوعی توافق با شخصی با عنوان «آیتالله» در ایران، صورت گرفته است.
بعداز اینکه ترامپ در گفتوگو با خبرنگاران ادعا کرد با یک از نماینده ایران به توافق رسیده، بلافاصله سلطنتطلبها وارد صحنه شدند و با حالتی عصبی در شبکههای اجتماعی فریاد زدند که «ایران فقط یک نماینده دارد و آن رضا پهلوی است!».
در هر حال، بسیار جالب است که رضا پهلوی و اطرافیانش همچنان امیدوارند و برای خود نقشی اثرگذار متصورند و به نوعی تلاش میکنند تا درباره آینده ایران، برای آمریکا شرط و شروط بگذارند و بگویند مداخله خارجی تا جایی قابل قبول است که چنین و چنان شود.
اما همینجا بد نیست از نزدیکترین شخص به رضا پهلوی یعنی قاسمینژاد سؤال شود: «اگر آمریکا در آینده بخواهد یا به عبارتی بتواند بخشی از خاک ایران را جدا کند، جریان سلطنتطلب که هیچ قدرتی ندارد چه کاری از دستش بر میآید؟».
یا مثلاً میتوان این فرضیه را نیز مطرح کرد که اگر در آینده پهلوی مجدداً در ایران به قدرت رسید و آن زمان آمریکا تصمیم گرفت با تکیه بر قدرت نظامی بخشی از ایران را تجزیه کند، آیا «رضا پهلوی حاضر است با آمریکا وارد جنگ شود تا از تمامیت ارضی ایران دفاع کند؟».
