۶مجاهد خلق (فرمانده وحید بنی‌عامریان، بابک علی‌پور، محمد تقوی، اکبر دانشورکار، پویا قبادی و ابوالحسن منتظر) که به آنها حکم اعدام داده شده بود، با استواری و صلابت سرود بپا گردان می‌خوانند. مرگ را به سخره گرفته و به جلادان و حاکمان جنایتکار می‌گویند:

منم توفان، بترس ای بید لرزیده! هماوردت حریفی سخت ورزیده

منم ایمان منم عصیان پر از باور که می‌جنگم که می‌مانم تواناتر

بپا گردان – سرود سربه‌داران

اگر ایران، خراب‌آباد و ویران است – اگر جان من و تو جان ایران است

اگر این خانه زیر سایه‌ٔ مرگ است – اگر داغ گلوله سهم گلبرگ است

هلا برخیز و چون تندر – مسلح کن سلاحت را

بپا گردان رزم‌آور – تو بشکن سد راهت را

منم توفان، بترس ای بید لرزیده! – هماوردت حریفی سخت ورزیده

منم ایمان منم عصیان پر از باور – که می‌جنگم که می‌مانم تواناتر

منم کانون شورشگر – که حاضر گفته تا آخر

تفنگم را چو برگیرم – وطن را باز پس‌گیرم

در این بیشه من آن شیرم – وطن را باز پس‌گیرم

سر سبز جوانان را – ببین بر چوبه‌های دار – همه درد و غم تاریخ – شده بر زندگی آوار

قسم خوردم که با خونم – ستمگر را براندازم

فلک را سقف بشکافم – و طرحی نو دراندازم

منم توفان منم عصیان – منم خیزش منم فریاد

منم رگباری از آتش – به سر تا پایت ای جلاد (۳)

سر سبز جوانان را – ببین بر چوبه‌های دار – همه درد و غم تاریخ – شده بر زندگی آوار

برادر مجاهد مسعود رجوی – ۱۷فروردین ۱۴۰۵
ای صبح شب‌نشینان جانم به طاقت آمد…
خواهم شدن به بستان چون غنچه با دل تنگ
و آنجا به نیک‌نامی پیراهنی دریدن
شرح این قدر کفایت باقی نمی‌توان گفت الا به غمگساران