ساعاتی پیش از پایان اولتیماتوم ترامپ، پاکستان از توافق ج.ا و آمریکا بر سر یک آتشبس دو هفتهای خبر داد. بیدرنگ پس از انتشار این خبر، دو طرف بر پراکندن و تبلیغ روایتهای خود مُتمرکز شدند. کاخ سفید مُنادی یک «پیروزی بُزُرگ» و «دست یافتن به همه اهداف نظامی» شد و در مُقابل، دستگاه حاکم بر ایران نیز «شکست خُردکننده دُشمن» و «پیروزی» خود را اعلام کرد.
شورای عالی امنیت ج.ا در بیانیهای که به این مُناسبت مُنتشر کرد، ۱۰ خواسته حداکثری حاکمان فعلی را برشمُرده و وانمود کرد که تنها بعد از پذیرش آنها از سوی آمریکا با آتشبس مُوافقت کرده است. این در حالی است که گُذشته از گُفتهها و روایتهای دوطرف، آنچه که استنادپذیر است، محورهای توافق یاد شده است که از گُشایش فوری تنگه هُرمُز و پایان حملات نظامی فراتر نمیرود. چنین مینماید که اشاره و اصرار دستگاهها و پایوران رژیم به این موضوع، نقش محمل برای پذیرش مُذاکره را ایفا میکند.
این واقعیت که حتی دو محور یاد شده نیز روی پایه مُحکمی قرار ندارد، تنها چند ساعت بعد از اعلام آتشبس آشکار شد؛ زمانی که اسراییل اعلام کرد لُبنان بخشی از توافُق آتشبس نیست و شدیدترین حمله خود به حزبالله را از هنگام آغاز دور تازه درگیریها انجام داد. آمریکا روایت اسراییل را تایید کرده و یادآور شده در این مورد توافُقی صورت نگرفته است. سپاه پاسداران نیز در واکُنش به این امر تهدید به از سر گیری موشک و پهپاد پرانی به اسراییل و مسدود کردن تنگه هُرمُز کرد. به این ترتیب دوطرف به همان نُقطهای رسیدهاند که روز سهشنبه در آن قرار داشتند.
همانگونه که دیده میشود، تحوُل آتشبس دوهفتهای یک وقفه شکننده در بُحران دامنهداری است که جنگ اخیر آن را تشدید و محورهای جدیدی بدان افزوده است. روز جُمعه که مُذاکره اصلی برگُزار میشود، این محورها و موضوعات قبلی که درگیری و جنگ کُنونی را سبب گردیده، روی میز قرار خواهد گرفت. مواضع دوطرف پیرامون این مسائل مورد اختلاف چندان از یکدیگر فاصله دارد که احتمال دستیابی به یک توافُق را بسیار بعید کرده است. رژیم ج.ا سایه جنگ و بُحران را بر سر مردُم و کشور همچنان گُسترده نگه میدارد.
فراسوی خبر… پنجشنبه ۲۰ فروردین
منصور امان
